ΠΑΛΑΙΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ
Απροσδόκητα, σε τροχαίο ατύχημα, έφυγε από κοντά μας ο Στρατιωτικός Ιατρός, Ταξίαρχος ε.α, Αργύρης Μπιρπίλης.
Ο Αργύρης Μπιρπίλης, γεννήθηκε το 1958. Υπηρέτησε στην Πολεμική Αεροπορία. Διετέλεσε Διευθυντής Α’ Χειρουργικής Κλινικής του 251 Γενικού Νοσοκομείου Αεροπορίας.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια σε όλους τους συγγενείς , φίλους και Συναδέλφους του, που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.
Ο Θεός ας τον αναπαύσει.…
Με θλίψη σάς ανακοινώνουμε, ότι έφυγε από την ζωή την 14 ΙΑΝ 2023 o Συνάδελφος , Καραγιάννης Παναγιώτης. Η ταφή του θα πραγματοποιηθεί στο Σχηματάρι την 15 ΙΑΝ.2023
O Καραγιάννης Παναγιώτης του Ηλία και της Ελένης, Γεννήθηκε στη Θήβα το 1933
Εισήχθη στο Ιατρικό Τμήμα της Σχολής στις 1 Οκτωβρίου 1951 (ΑΜ Σχολής: 282). Ονομάσθηκε Ανθυπολοχαγός στις 20 Φεβρουαρίου 1959
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια σε όλους τους συγγενείς , φίλους και Συναδέλφους του, που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.
Ο Θεός ας τον αναπαύσει.
1. Η ιστορία της Κτηνιατρικής Επιστήμης ξεκινά από τους κλασσικούς χρόνους με το Σώσανδρο. Η σύνδεσή της με το Στράτευμα κορυφώθηκε στη Ρωμαϊκή περίοδο ενώ στην εποχή του Μ. Κωνσταντίνου διέπρεψε ο Άψυρτος ο Κλαζομένιος (300 μ.Χ.), διάσημος στρατιωτικός ιππίατρος με βαθμό ανώτατου αξιωματικού, θεωρούμενος και ως πατέρας της Στρατιωτικής Κτηνιατρικής.
2. Με την ίδρυση του σύγχρονου Ελληνικού κράτους εμφανίστηκε ο πρώτος στρατιωτικός κτηνίατρος Βαυαρός Χορς, ως ιππίατρος Συντάγματος Λογχοφόρων Ιππέων, το 1832.
3. Για την κτηνιατρική υποστήριξη, που αφορούσε βασικά τα ιπποειδή του Στρατεύματος, προβλεπόταν διάφορες μορφές κεντρικής διεύθυνσης και οργάνωσης (όπως εισηγητής Ιππιατρικής στο Υπ. Στρατιωτικών, Δνση Κτηνιατρικής Υπηρεσίας στη Γενική Διοίκηση Στρατού, Δνση Κτηνιατρικού Τμήματος στο Ιππικό). Η ολοκλήρωση έγινε με τη μορφή Κτηνιατρικού Σώματος από το 1923 και μάλιστα με διεύρυνση από το 1945 ως Σώματος Κτηνιατρικού και Ιππωνιών (δηλ. προμήθειας μονόπλων), που διατηρήθηκε μέχρι το 1969.
4. Το 1969 το Σώμα Κτηνιατρικού και Ιππωνιών (ΣΚΙ), συγχωνεύτηκε με το Υγειονομικό Σώμα.
Η ΕΞΕΛΙΞΗ
5. Η συντήρηση και περίθαλψη των μονόπλων, υπήρξε η αρχική και για πολλές δεκαετίες η μόνη κύρια αποστολή της Κτηνιατρικής Στρατιωτικής Υπηρεσίας.
6. Στοιχεία της αποστολής για την Κτηνιατρική Δημόσια Υγεία πρωτοεμφανίστηκαντο 1887 με το σύγγραμμα Κρεοσκοπίας, του επιφανούς Στρκού Κτηνιάτρου Γεωργίου Πιλάβιου, που εκτός από θεμελιωτής της Στρκής Κτηνιατρικής Υπηρεσίας υπήρξε και ιδρυτής της αντίστοιχης πολιτικής υπηρεσίας της χώρας.
7. Το 1904, ο κανονισμός εσωτερικής υπηρεσίας του Στρατεύματος, όρισε ως αντικείμενο δραστηριότητας «τα ζώα του Στρατεύματος και την εξέταση των τροφίμων».
8. Ο σπουδαίος ρόλος που διαδραμάτισαν τα μόνοπλα ζώα στους στρατιωτικούς αγώνες για την απελευθέρωση εδαφών κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-13), στη Μικρασιατική εκστρατεία (1919-22), στο έπος του 1940-41 αλλά και στις επιχειρήσεις 1945-49, καθόρισε και τη συμμετοχή και το ρόλο της Στρκής Κτηνιατρικής Υπηρεσίας και των Κτηνιάτρων σε αυτούς.
9. Από το 1954 όμως οι στόχοι του ΣΚΙ διαφοροποιήθηκαν και ο έλεγχος των τροφίμων τέθηκε σε υψηλή προτεραιότητα.
10. Η εξέλιξη του ελέγχου τροφίμων και των νερών γενικά αλλά και των εργαστηρίων ειδικότερα υπήρξε ραγδαία και προσπέρασε σε πολλές περιπτώσεις τους στόχους των αντίστοιχων πολιτικών υπηρεσιών. Με τα Κινητά Βιολογικά Εργαστήρια (ΚΒΕ), από το 1953 διενεργούνταν επιτόπου στις Μονάδες, εργαστηριακές εξετάσεις σε τρόφιμα, νερό, παθολογικά υλικά και αντιμετώπιση επιδημιών κ.ά.
11. Η βελτίωση των συγκοινωνιακών υποδομών της χώρας και η μηχανοκίνηση των μέσων, υποβάθμισε σημαντικά το ρόλο των μονόπλων, ώσπου το 1990 λήφθηκε από το ΑΣΣ απόφαση για την κατάργησή τους, κλείνοντας έτσι το μεγάλο αυτό κεφάλαιο για την Κτηνιατρική Υπηρεσία κύρια αποστολή της οποίας παρέμεινε ο έλεγχος των τροφίμων.
12. Το 1990 μετά από επανειλημμένες εισηγήσεις της Στρκής Κτηνιατρικής Υπηρεσίας, με απόφαση του ΑΣΣ καθιερώθηκε ο θεσμός των Στοιχείων Εκπαιδευμένων Σκύλων-Συνοδών για τη φύλαξη ευαίσθητων στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Το Κτηνιατρικό μεριμνά για την προμήθεια, την αναπαραγωγή και εκτροφή, την εκπαίδευση και τη νοσηλεία των σκύλων.
13. Η παροχή συμβουλών για τη διατροφή του στρατιωτικού προσωπικού αποτελεί σημαντικό τομέα της δραστηριότητας των Κτηνιάτρων, με σκοπό την καλύτερη ποιοτική σύνθεση του συσσιτίου, την παρασκευή και παράθεση των τροφίμων.
14. Η μελέτη θεμάτων Πολεμικών Χημικών Ουσιών (ταυτοποίηση, προφύλαξη και λήψη μέτρων προστασίας) είναι αντικείμενο με το οποίο ασχολείται η Κτηνιατρική Υπηρεσία.
15. Τα θέματα προληπτικής ιατρικής και μέτρων καταπολέμησης ζωοανθρωπονόσων αποτελούν ένα ακόμη σπουδαίο τομέα συνεργασίας με το Ιατρικό τμήμα του Υγειονομικού
Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΗΜΕΡΑ
16. Η αναπαραγωγή, εκτροφή, εκπαίδευση και η επιχειρησιακή αξιολόγηση στρατιωτικά εργαζόμενων σκύλων.
17. Η παροχή πρωτοβάθμιας περίθαλψης σε σκύλους των Μονάδων και δευτεροβάθμιας νοσηλείας αυτών στα Κτηνιατρικά Νοσοκομεία.
18. Η λήψη μέτρων για την αποτροπή εκδήλωσης μεταδοτικών νόσων, επιδημιών και ζωοανθρωπονόσων (λύσσα, εχινόκοκκος κλπ)
19. Ο υγειονομικός, τεχνολογικός και ποιοτικός έλεγχος των τροφίμων ζωικής και φυτικής προέλευσης, των ποτών και νερού που προορίζονται για τις ΕΔ, ώστε να εξασφαλίζεται η συνεχής παρακολούθησήτους, από τα πρώτα στάδια της επεξεργασίας μέχρι την κατανάλωση.
20. Η διενέργεια μελετών, ερευνών και ο σχεδιασμός συστημάτων διαχείρισης διασφάλισης ποιότητας, που σχετίζονται με τον έλεγχο τροφίμων, ποτών και νερού και τη σύνταξη τεχνικών προδιαγραφών.
21. Η σύνταξη τεχνικών προδιαγραφών και η παρακολούθηση της ποιότητας και της καταλληλότητας των ειδών διατροφής σκύλων και των πειραματόζωων.
22. Η εκπαίδευση και τεχνική κατάρτιση των συνοδών σκύλων και των βοηθών κτηνιάτρων.
23. Η σύνταξη τεχνικών οδηγιών για τη διενέργεια απεντομώσεων.
24. Η μελέτη αντικειμένων ΠΧΟ και η συνδρομή στην αντιμετώπιση περιβαλλοντικών κρίσεων προκαλούμενων από βιολογικούς και χημικούς ρύπους.
ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ
25. Η επίτευξη αυτοδυναμίας σε σκύλους εργασίας από το πρόγραμμα αναπαραγωγής και η ανάπτυξη νέων ειδικοτήτων σκύλων εκτός αυτής της ασφάλειας.
26. Η συνεχής αναβάθμιση των Στρκών Κτηνιατρικών Εργαστηρίων με την υιοθέτηση νέων τεχνολογιών και διαγνωστικών μεθόδων που αφορούν την τεχνολογία, την υγιεινή και την ποιότητα των τροφίμων.
27. Η ευρεία ενημέρωση σε θέματα υγιεινής και ορθού χειρισμού των τροφίμων, καταρχήν του προσωπικού που έχει άμεση σχέση και κατόπιν των μικρών ηγητόρων, αποτελούν στόχους με κοινωνικές προεκτάσεις.
.
Άρθρο του Στέφανου Γερουλάνου, Καθηγητή Ιστορίας της Ιατρικής που δημοσιεύτηκε από την Εταιρεία Μελέτης Ελληνικής Ιστορίας το 2001
Επιμέλεια ανάρτησης : Τασιόπουλος Αργύρης
Ο ΙΩΣΗΦ ΣΤΡΝΑΝΤ Είναι ίσως ο τελευταίος τεχνίτης που κατασκεύαζε χειρουργικά εργαλεία. Έζησε στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα στην κεντρική Ευρώπη. Ειδικεύθηκε στην κατασκευή χειροποίητων χειρουργικών εργαλείων, ένα επάγγελμα που σήμερα έχει χαθεί. Το αντικατέστησαν μεγάλες, συχνά πολυεθνικές, εταιρείες κατασκευής χειρουργικών εργαλείων.
Ο σύλλογός μας (Φίλων Μουσείου Ελληνικής Ιατρικής) είχε την τύχη της δωρεάς, εκ μέρους της κόρης του με- γάλου αυτού τεχνίτη, της κ. Β. Binder-Strnad, μιας συλλογής από εκατοντάδες αχρησιμοποίητα εργαλεία μεγάλης αξίας, για το μελλοντικό μουσείο ιστορίας της ιατρικής, αξίας, που δεν συμπεραίνεται από την ένδειξη τιμής πωλήσεως που τα περισσότερα φέρουν, αλλά κυρίως γιατί είναι κατασκευασμένα με το χέρι για πολλά μάλιστα σώζεται το σχέδιο για την κατασκευή τους, ενώ άλλα βρίσκονται σε ανεπεξέργαστη μορφή.
Ο Ιωσήφ Στραντ γεννήθηκε, στις 7 Ιουνίου 1889, στη Στρέλνα της Τσεχοσλοβακίας, Οκτώ χρονών έχασε τον πατέρα του και αναγκάσθηκε να δουλεύει για τα προς το ζην. Στις αρχές του αιώνα ξενιτεύτηκε στη Βιέννη, όπου άρχισε να δουλεύει σαν παραγιός σε κάποιον κατασκευαστή χειρουργικών εργαλείων, Εκεί δούλεψε για χρόνια χωρίς μισθό, καθάριζε το σπίτι και το σταύλο και έκανε οποιαδήποτε δουλειά του ζητούσε το αφεντικό, Πληρωμή του θεωρούνταν το φαγητό, ο ύπνος και η τέχνη που μάθαινε.
Όταν μεγάλωσε, έφυγε άγνωστο πότε από το δάσκαλό του και εργάσθηκε για λίγα χρόνια σαν τεχνίτης στο Klagenfurt της Αυστρίας και στη Βασιλεία της Ελβετίας. Το 1919 μετακόμισε οριστικά στη Ζυρίχη, όπου άνοιξε για πρώτη φορά μόνος του ένα υπόγειο εργαστήριο στο κέντρο της παλιάς πόλης, σε έναν παράδρομο της Kirchgasse. Στη συνέχεια μετακόμιζε σε άλλα εργαστήρια, μένοντας πάντα όμως στην παλιά πόλη.
Τέλος, το 1931 άνοιξε στην Universitaetstrasse 19, δίπλα σχεδόν στην κεντρική είσοδο του περίφημου νοσοκομείου Kantonsspital ένα μαγαζάκι που πουλούσε χειρουργικά εργαλεία. Στον πίσω δρόμο, πάνω στην Cullmanstrasse είχε το εργαστήριο με τους τόρνους και το καμίνι του. Το μαγαζάκι το φρόντιζε η Ελβετίδα γυναίκα του, κόρη του αρχιτέκτονα Gottfried Hell, που βοηθούσε και στο εργαστήρι. Αργότερα, συνέχισε η κόρη της B. Binder-Strnad, μέ- χρις ότου και αυτή, λόγω προχωρημένης ηλικίας, αναγκάστηκε, μετά από 67 χρόνια λειτουργίας, να το κλείσει στις 31 Αυγούστου 1998.
Με τον καιρό ο Στρναντ απέκτησε διεθνή φήμη. Είχε την εκπληκτική ικανότητα να φαντάζεται απ’ τις περιγραφές του χειρουργού τι εργαλεία αυτός χρειαζότανε, να τα σκιτσάρει και από τα σκίτσα ή τα σχέδια να κατασκευάζει εργαλεία από ανοξείδωτο χάλυβα, άλλοτε επιχρωμιωμένα και άλλοτε επινικελωμένα. Παρά τα μάλλον χοντροκομμένα δάκτυλά του, είχε μοναδική ικανότητα να σχεδιάζει και να δημιουργεί τα πιο λεπτά εργαλεία από σφυρήλατο σίδηρο, όπως αυτά που χρησιμοποιεί ο οφθαλμίατρος, ο ΩΡΛ, ο αγγειολόγος, κ.ά. ειδικότητες. Μαζί με τα μεγαλύτερα ονόματα της χειρουργικής διεθνώς, δημιούργησε μοναδικά εργαλεία, που υπήρξαν τα πρότυπα για χιλιάδες εργαλεία μαζικής κατασκευής. Αργότερα, το εργαστήριο μεγάλωσε και έτσι απασχολούνταν σ’ αυτό διάφοροι εργάτες και παραγιοί.
Με τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο έκλεισαν τα σύνορα της Ελβετίας, τα νοσοκομεία δεν εισήγαγαν εργαλεία απ’ το εξωτερικό, ο Ελβετικός στρατός παράγγελνε συνεχώς για να καλύψει τις ανάγκες του κι έτσι η δουλειά πολλαπλασιάστηκε. Ο Στρναντ δεν επαρκούσε πλέον. Τότε οργάνωσε μέσα στις αναρίθμητες σήραγγες των Άλπεων μικρές βιοτεχνίες που κατασκεύαζαν με την καθοδήγησή του χειρουργικά εργαλεία. Συνεργαζόταν στενά με τον Ελβετικό στρατό. Κι όμως, όταν μετά από 25 χρόνια παραμονής του στην Ελβετία, και παρότι παντρεμένος με Ελβετίδα, ζήτησε την Ελβετική υπηκοότητα, του την αρνήθηκαν. Αιτία ήταν ότι συμπαθούσε τον εργατόκοσμο, παρόλο που δεν αναμίχθηκε ποτέ σε εργατικά κινήματα.
Με την έναρξη του Σινο-ιαπωνικού πολέμου εξήγαγε χιλιάδες ψαλλίδια επιδέσμων στην Κίνα. Όλα αλειμμένα με λάδι, πακεταρισμένα με λαδόκολλα και αμιαντόκολλα. Η φήμη του Στρναντ όλο και μεγάλωνε. Η επιγραφή STRNAD πάνω σε κάθε εργαλείο ήταν σήμα ποιοτικής εγγύησης. Εικοσιτέσσερα χρόνια μετά το θάνατό του εξακολουθούσαμε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Ζυρίχης να προτιμούμε στο χειρουργικό τραπέζι τα δικά του εργαλεία, από τα άλλα της σειράς.
Παρά τα 25 χρόνια συνεργασίας του με το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και την διεθνή του φήμη, ο ίδιος δεν έγινε ποτέ πλούσιος, επειδή ποτέ δεν απέβλεπε στα χρήματα. Τουλάχιστον τρία ιδιόχειρα γράμματα του Άλμπερτ Σβάιτσερ σώζονται στα οποία τον ευχαριστεί για τα εργαλεία που του έφτιαχνε και του τα έστελνε δωρεάν. Πολλά είναι τα γράμματα από φημισμένους χειρουργούς του εξωτερικού με παραγγελίες ή ευχαριστίες. Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι έχουν διασωθεί περίπου 100 σχέδια, και σε φθηνό χαρτί ή πίσω από κάποιο έντυπο, τα οποία εντυπωσιάζουν για την ακρίβειά τους. Ο Στρναντ πέθανε από έμφραγμα στις 3-11-62. Το εργαστήριό του έκλεισε λίγο μετά. Το μαγαζάκι εξακολούθησε να λειτουργεί με τη φροντίδα της γυναίκας του κι αργότερα της κόρης του. Πουλούσε πια χειρουργικά εργαλεία μεγάλων εταιρειών, πάντα όμως υψηλής ποιότητας. Συνολικά 80 χρόνια προσφοράς στη χειρουργική.
Ο Στέφανος Ιωάννου Γερουλάνος, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 4.6.40. Σπούδασε Ιατρική στη Ζυρίχη, το Παρίσι και τη Βιέννη. Αποφοίτησε το 1965 και στη συνέχεια εργάστηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Ζυρίχης. Εξελέγη Υφηγητής Χειρουργικής το 1982 και Καθηγητής το 1988. Διετέλεσε Διευθυντής της Χειρουργικής Μονάδος Εντατικής Θεραπείας (1977-1993), της Σχολής Νοσηλευτών Χειρουργείου του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης (1991-1995), πρώτος Διευθυντής της Ιατρικής Υπηρεσίας του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου (1993-7) και Διευθυντής της Μονάδος Εντατικής Θεραπείας (1993-2010). Το 1997 εξελέγη Καθηγητής Ιστορίας Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (1997-2005) όπου δημιούργησε το πρώτο Μουσείο Ιστορίας Ιατρικής στην Ελλάδα με πάνω από 20.000 εκθέματα.
Το 2005 εξελέγη Πρόεδρος του Διεθνούς Ιπποκρατείου Ιδρύματος και δημιούργησε τον Ιπποκράτειο Κήπο με 220 είδη φυτών από τα 247 που αναφέρονται στην Ιπποκρατική Συλλογή και ένα Μουσείο/Έκθεση Ιπποκρατικής Ιατρικής. Είναι Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου (2007- ), της Εταιρείας Φίλων του Λαού(2005- ) και Πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών (2011- ).
Έχει εκδώσει 25 βιβλία, περί τα 30 κεφάλαια σε βιβλία, πάνω από 380 δημοσιεύσεις συνέδρια. και έχει δώσει πάνω από 850 διαλέξεις και εισηγήσεις σε εθνικά και διεθνή.