2025.10.23
ΔΣ/ΕΕΥΕΔ
Με θλίψη σας ανακοινώνουμε ότι έφυγε από την ζωή, ο Συνάδελφος, Αντιπτέραρχος εα, Ιατρός, Τσούρδης Ε. Αντώνιος.
Ο Αντώνης Τσούρδης γεννήθηκε το 1938 στο Άργος. Εισήλθε στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολής το έτος 1957, με ΑΜ ΣΙΣ 578. Αποφοίτησε το 1963.
Υπηρέτησε με στην Πολεμική Αεροπορία. Έλαβε την ειδικότητα του Παθολόγου – Ενδοκρινολόγου. Διετέλεσε Πρόεδρος της Ανώτατης Αεροπορικής Υγειονομικής Επιτροπής (ΑΑΥΕ).
Η Εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί το Σάββατο 10-11 * πμ στα Κοιμητήρια Παπάγου.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια σε όλους τους συγγενείς, φίλους και Συναδέλφους του, που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.
Ο Θεός ας τον αναπαύσει.
ΔΣ/ΕΕΥΕΔ
____________________________________________________
Αποχαιρετώντας ένα ξεχωριστό συνάδελφο

Πρίν λίγες ημέρες έφυγε από κοντά μας ο υποπτέραραχος (ΥΙ), εα, Αντώνιος Τσούρδης. Είχα την τύχη να τον γνωρίσω και να συνεργασθώ μαζί του, σαν Επιμελητής της Παθολογικής Κλινικής του 251ΓΝΑ στην οποίαν ήταν Διευθυντής, για χρόνια πολλά την δεκαετία του 80. Τότε που ο Αντώνης μαζί με τον Νίκο τον Ανδριόπουλο, τον Θανάση τον Μπιτσακτσή και τον Νίκο τον Σταθάκη είχαν ανεβάσει το επίπεδο της Παθολογίας στο Νοσοκομείο μας σε επίπεδα ζηλευτά. Και ο Αντώνης παράλληλα, μόνος του, άνοιγε τον δρόμο της Ενδοκρινολογίας στην Πολεμική Αεροπορία.
Ήταν εποχές που οι αποστάσεις μεταξύ των Τάξεων της Σχολής μας ήταν και φαινόντουσαν μεγάλες και εμείς οι νεότεροι κυττούσαμε τους παλαιότερους με δέος και ίσως και με μικρές δόσεις ζήλειας. Και οι περισσότεροι ήταν για εμάς πρότυπα και προσπαθούσαμε να τους μοιάσουμε. Αν μπορούσαμε.
Η συνεργασία με τον Αντώνη υπήρξε εξαιρετική. Έχοντας περάσει τα χρόνια της ειδικότητάς του στο ”μεγάλο σχολείο”, στην Θεραπευτική Κλινική του ΕΚΠΑ επί Βασιλείου Μαλάμου, στο Νοσοκομείο ”Αλεξάνδρα”,ο Αντώνης ήταν ο κλασσικός ιατρός ο οποίος προσέγγιζε τον ασθενή με το ιστορικό και το ακουστικό και ύστερα μας οδηγούσε μέσα από τους δρόμους της διαφορικής διαγνωστικής, στις ”περιβόητες” προ της επισκέψεως ”συζητήσεις ,στις πιθανές διαγνώσεις και τις θεραπευτικές αγωγές. Επέμενε στην οικονομία των εξετάσεων και ήταν αντίθετος , με την νοοτροπία της έκδοσης σωρείας παραπεμπτικών, μήπως και το παθολογικό αποτέλεσμα” κάποιας” εξ αυτών ”κάπου” οδηγήσει.
Μας έκανε να αγαπάμε και να φροντίζουμε τους αρρώστους μας. Να σκύβουμε πραγματικά και με ενδιαφέρον επάνω στα προβλήματά τους. Και να τους κάνουμε να αισθάνονται ξεχωριστοί και όχι σαν ένα ”νούμερο” κάποιου ”θαλάμου”.Δάσκαλος δεν ξέρω αν αισθανόταν ή αν ήθελε να τον αποκαλούμε εμείς οι νεότεροισυνάδελφοί του. Υπήρξε όμως για εμάς παράδειγμα του σοφού ΄΄κλινικού ιατρού”με όλη την σημασία της λέξεως. Που μας προέτρεπε συνεχώς να μελετάμε, να μετεκπαιδευόμαστε, να μετέχουμε σε επιστημονικά συνέδρια, να συγγράφουμε εργασίες, να εκπονούμε διδακτορικές διατριβές.Να προσπαθούμε να γίνουμε καλλίτεροι. . Στο περβάλλον της Κλινικής του, μας έκανε όλους μας να αισθανόμαστε άνετα και να εκφράζουμε την γνώμη μας χωρίς τον φόβο της απαξίωσης ή της παρατήρησης εκ μέρους του.Ποτέ.
Και όταν οι υποχρεώσεις της Κλινικής τελείωναν ο Αντώνης περνούσε ατέλειωτες ώρες στην Βιβλιοθήκη. Να ενημερωθεί για ότι νεότερο, που θα το χρησιμοποιούσε για εμάς και τους ασσθενείς μας. Εφυής, με χιούμορ, λάτρευε την λογοτεχνία και την μουσική.Καλός συζητητής που τον βοηθούσαν οι γνώσεις του επάνω σε θέματα διαφορετικά. Άνθρωπος σπάνιος και ξεχωριστός.
Καλό σου ταξίδι αγαπητέ Αντώνη.
Θα σε θυμάμαι πάντα.
Ευριπίδης Αθ Παπαθανασίου
Τάξη ΣΙΣ 1965-1971
