Tag: ΕΚΔΡΟΜΗ ΕΕΥΕΔ

2024 ΕΚΔΡΟΜΕΣ

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΕΕΥΕΔ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΒΑΣΚΩΝ

Post author By Ε.Ε.Υ.Ε.Δ.
Post date 2024-10-17
9 Comments on ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΕΕΥΕΔ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΒΑΣΚΩΝ

2024.10.15
Αργύρης Τασιόπουλος

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Μετά την επιτυχημένη εκδρομή της ΕΕΥΕΔ στην Χίο, άρχισε ο σχεδιασμός για την επόμενη. Με την συνεργασία Μελών και Φίλων της ΕΕΥΕΔ, έγινε η επιλογή προορισμού της νέας εκδρομής, η Χώρα των Βάσκων. Μετά από έρευνα βρέθηκε το κατάλληλο πρακτορείο Ταξιδίων και σε συνεργασία μαζί του ολοκληρώθηκε ο σχεδιασμός και η υλοποίηση της Εκδρομής.

Η ΕΕΥΕΔ πραγματοποίησε από 10-14/10/2024 την εκδρομή στην Χώρα των Βάσκων. Θα μπορούσε να ήταν μια απλή εκδρομή στην οποία θα απολαμβάναμε το καλό φαγητό, τις όμορφες εικόνες τοπίων και πόλεων, θα ήταν όμως εικόνες χωρίς νόημα αν δεν υπήρχε η χαρισματική ξενάγηση του Γιάννη Λιμτσιούλη. Ο Γιάννης Λιμτσιούλης ιδιοκτήτης του Γραφείου Ταξιδίων “Melodrakma”, με στενούς οικογενειακούς δεσμούς με την Χώρα των Βάσκων, γνώστης της γλώσσας, έδωσε νόημα στα όσα βλέπαμε. Το κείμενο που ακολουθεί βασίζεται, στο μεγαλύτερο μέρος του, στην ξενάγηση του. Οι πηγές πέρα από την ξενάγηση αναφέρονται.

Το άρθρο απευθύνεται :

Σε όσους συμμετείχαν στην εκδρομή, για τα ταξινομήσουν τις αναμνήσεις τους.
Σε όσους δεν μπόρεσαν να έλθουν, για να ταξιδέψουν νοερά μαζί μας.
Σε όσουν ψάχνουν τόπους για τις όμορφες εκδρομές τους.

Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΒΑΣΚΩΝ

Οι Βάσκοι κατοικούν στο Βορρά της Ιβηρικής χερσονήσου, ανάμεσα στον Ατλαντικό και τα Πυρηναία, εδώ και χιλιάδες χρόνια. Κατάφεραν να διατηρήσουν την ιδιαίτερη ταυτότητά τους, την αρχαία γλώσσα, τις παραδόσεις, το πάθος για ελευθερία, υπό αντίξοες συνθήκες. Είναι οι Βάσκοι και όπως λέει και το ρητό τους, «πριν ο Θεός γίνει Θεός και οι πέτρες γίνουν πέτρες, οι Βάσκοι ήταν ήδη Βάσκοι». Η χώρα των Βάσκων με εκπληκτική ομορφιά, με πολιτιστικούς και γαστρονομικούς θησαυρούς ανεκτίμητους. Απλωμένη σε μια περιοχή στη βορειοανατολική Ισπανία, κοντά στα σύνορα με τη Γαλλία, η πανάρχαια Χώρα των Βάσκων αποτελεί μια πολύ ιδιαίτερη και ξεχωριστή περίπτωση. Έχοντας συνδέσει το όνομά της με αγώνες ανεξαρτησίας, είναι από τα λίγα κομμάτια ευρωπαϊκής γης όπου η λέξη ελευθερία βρίσκει την πραγματική της διάσταση, αντιπροσωπεύοντας έναν λαό επίμονο στα ήθη και τα έθιμά του, περήφανο για την καταγωγή, τη γλώσσα, τον πολιτισμό και τη μοναδικότητα του τόπου του. Kατοικούν αδιαλείπτως σε αυτήν την περιοχή, ανάμεσα στις δυτικές απολήξεις των Πυρηναίων και τον Βισκαϊκό κόλπο, ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους. Είναι μια από τις παλαιότερες φυλές της Ευρώπης, ίσως και η παλαιότερη που έχει απομείνει, οι Βάσκοι αντιστάθηκαν στις εισβολές βαρβαρικών φυλών, Βησιγότθων, Φράγκων, Νορμανδών και Μαυριτανών. Από τον 13_ο-14_ο αιώνα, οπότε και υπάγονται στο στέμμα της Καστίλης, μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα διεκδίκησαν και πέτυχαν την αυτονομία τους, διατηρώντας τα fueros, νόμους που ρύθμιζαν την εσωτερική οργάνωση κάθε περιοχής με βάση το εθιμικό δίκαιο και συνήθειες αιώνων (πηγή : Thetrocomments).

Φ1. Πίνακας στο παλιό κοινοβούλιο των Βάσκων στην GERNIKA. Με το πράσινο οι επαρχίες των Βάσκων σε Ισπανία και Γαλλια. Κάτω δεξιά η θέση των επαρχιών με κίτρινο στον μαυρο χάρτη της Ευρώπης. (ΕΕΥΕΔ 13/10/2024 Gernika)

Πρόκειται για μια ξεχωριστή εθνολογική ενότητα, ενταγμένη αναγκαστικά στο Κράτος της Ισπανίας (3.500.000 κάτοικοι) και στην Γαλλία (250.000). Το μεγάλο κομμάτι, το ενταγμένο στην Ισπανία διατήρησε αλώβητα τα στοιχεία του πολιτισμού του. Κανείς κατακτητής από τους Βησιγότθους, Φράγκους, Νορμανδούς, Ρωμαίους, Ισπανούς και τους Γάλλους και τελευταία την Παγκοσμιοποίηση δεν μπόρεσε να τους ενσωματώσει στον πολιτισμό τους ή να τον αλλοιώσει. Διατήρησαν άθικτη την γλώσσα τους (επίσημη γλώσσα). Είναι μια γλώσσα που δεν έχει καμιά επιδραση από τις λατινογενείς γλώσσες. Εικασίες μόνο υπάρχουν για την προέλευσή της. Αξιοσημείωτο είναι ότι ειδική επιτροπή εξετάζει ανα διετία ποιές λέξεις θα πρέπει να ενσωματωθούν στην Βασκική γλώσσα.

Στα πλαίσια τις ιδιαιτερότητας τους, με αγώνες διατήρησαν μια αυτονομία έναντι Ισπανικού Κράτους. Έχουν δικό τους Υπουργείο Παιδείας, Δικαιοσύνης, Οικονομικών και Δημόσιας Τάξης. Έχουν δικό τους Σύνταγμα και Σημαία. Στην χώρα των Βάσκων η ύψωση της σημαίας τους υποδηλώνει την αντίδρασή τους στην εξουσία της Μαδρίτης.

Φ2. Η Σημαία των Βάσκων (Bilbao 13/10/2024)

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ 10/10/2024

43 Συνάδελφοι και Φίλοι της ΕΕΥΕΔ, την Πέμπτη 10/10/2024 συναντήθηκαν στο αεροδρόμιο “Μακεδονία”. Με αλλαγή πτήσης στο Μόναχο έφθασαν στο Bilbao και από εκεί οδικώς στο San Sebastian. Πριν οτιδήποτε άλλο, η Ομάδα απόλαυσε ένα εξαιρετικό δείπνο. Δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά μια και το San Sebastian είναι το μέρος όπου το φαγητό έχει αναχθεί σε τέχνη, Το εστιατόριο ήταν στην καρδιά της πόλης, στην Parte Vieja, την παλαιότερη συνοικία της, η οποία κατέχει το ρεκόρ συγκέντρωσης bars και εστιατορίων ανά τετραγωνικό μέτρο σε ολόκληρη την Ισπανία.

Φ3

Φ4

Φ5

Φ6

Η ξενάγηση που άρχιζε την επόμενη ημέρα περιλάμβανε μέρη της βοριοδυτικής Ισπανίας που επισημαίνονται με κόκκινο στον παρακάτω χάρτη :

Παρασκευή 11/10/2024 : SAN SEBASTIAN – BIARRITZ– BILBAO
Σάββατο 12/10/2024 : BILBAO – SANTANDER – SANTILLANA DEL MAR – ALTAMIRA
Κυριακή 13/10/2024 : BILBAO – GUGGEHNHEIM – GERNIKA – URDAIBAI – SAN JUAN DE GASTELUGATXE

Φ7. Οι πόλεις που επισκεφθήκαμε

SAN SEBASTIAN – Παρασκευή 11/10/2024

Φ.8 San Sebastian (οι δύο παραλίες) . Πηγή : www.gifex.com

Οι ντόπιοι το αποκαλούν Donostia, ενώ οι υπόλοιποι Ισπανοί San Sebastián. Ταπεινό ψαροχώρι του 12ου αιώνα, τόπος συνάντησης της ευρωπαϊκής αφρόκρεμας κατά την Belle Epoque και κορυφή της ευρωπαϊκής γαστρονομίας σήμερα… Είναι λίγα χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Bilbao. Η καρδιά της πόλης χτυπά στην Parte Vieja, την παλαιότερη συνοικία της. Ιδιαίτερα απολαυστική είναι η πρωινή περιπλάνηση στα στενά δρομάκια της, χαζεύοντας τις art nouveau προσόψεις των σπιτιών καθώς και τα χαμηλά κτήρια με τα ομοιόμορφα αριθμημένα μπαλκόνια στην «ιδιόρρυθμη» Πλατεία Constitución (πρώην αρένα ταυρομαχιών). Όλα αυτά κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του γιγαντιαίου αγάλματος του Ιησού, που δεσπόζει στην κορυφή του λόφου Urgull.

Φ9. Πλατεία Constitución

Στη φωτογραφία θα παρατηρήσουμε ότι όλα τα διαμερίσματα είναι αριθμημένα. Εκεί η Δημοτική αρχή, με συμβολαιογραφική πράξη έχει κρατήσει, την χρήση των μπαλκονιών, τα οποία ενοικιάζει όταν υπάρχουν εκδηλώσεις στην πλατεία.

Το Σαν Σεμπαστιάν ιδρύθηκε το 1524, ήταν ένα απλό ψαροχώρι, με τις περισσότερες κατασκευές του ξύλινες. Η πόλη το 1808 είχε καταληφθεί από στρατεύματα του Ναπολέοντα και αποτελούσε από τότε συνοριακή πόλη της Γαλλίας, Στις 31 Αυγούστου 1813, κατά τον Ιβηρικό πόλεμο και συγκεκριμένα κατά τη δεύτερη γαλλική εκστρατεία στην Ισπανία, το Σαν Σεμπαστιάν δέχθηκε επίθεση από τον Βρετανικό και Πορτογαλικό στόλο, οι οποίοι την κατέστρεψαν ολοκληρωτικά, βάζοντάς της φωτιά. Έπειτα λοιπόν από αυτή την καταστροφική επίθεση, οι κάτοικοι της πόλης αποφάσισαν να ξαναχτίσουν την πόλη από την αρχή. Μόνο ένας δρόμος κατάφερε να επιβιώσει από την επίθεση αυτή, ο οποίος σήμερα ονομάζεται 31 Αυγούστου, και σε κάθε επέτειο το βράδυ ο δρόμος αυτός, που βρίσκεται στην παλιά πόλη γεμίζει αναμμένα κεριά.

ΦΩΤ. 10

Η ξενάγηση άρχισε από την φημισμένη παραλία. Playa de la Concha, που «σφιχταγκαλιάζει» το λιμάνι, θεωρείται από πολλούς η καλύτερη αστική παραλία της Ευρώπης. Στα δεξιά της παραλίας (φωτογραφία 10) συναντήσαμε El Peine del Viento (The Comb of the Wind – Το Χτένι του ανέμου).

Το “Χτένι του ανέμου” (Peine del Viento) είναι ένα γνωστό γλυπτό έργο του Ισπανού γλύπτη Eduardo Chillida (Ο «άνθρωπος από σίδερο», όπως ονομάστηκε, για τα τεράστια αφηρημένα γλυπτά του)

Πρόκειται για τρεις μεγάλες, καμπυλωτές μεταλλικές κατασκευές από ατσάλι που είναι τοποθετημένες πάνω σε βράχια, εκεί όπου η θάλασσα συναντά την ακτή. Το έργο συμβολίζει την αρμονία μεταξύ της φύσης και της ανθρώπινης δημιουργίας, ενώ ονομάστηκε “Χτένι” καθώς οι μεταλλικές κατασκευές μοιάζουν να “χτενίζουν” τον άνεμο και τα κύματα. Το τοπίο αλλάζει ανάλογα με τον αέρα και τον κυματισμό της θάλασσας.

Το συνεστραμμένο έργο εκφράζει για πολλούς την επιθυμία για ειρήνη στη χώρα των Βάσκων. Εμπνεόταν από τον ωκεανό που, όπως έλεγε, ήταν πάντα ο ίδιος και πάντα διαφορετικός. «Για μένα ο ωκεανός είναι ο δάσκαλος όλης της ζωής μου. Όταν αρχίζω να δουλεύω, δυσκολεύομαι να δω πού πηγαίνω. Το μόνο που μπορώ να δω είναι μια μορφή του χώρου που σταδιακά παίρνει το σχήμα δυνατότερων γραμμών».

Φ11 Συνδυασμός της θάλασσας, του ανέμου και της τέχνης.

Φ12 Πηγή : https://discoverdonosti.com/el-peine-del-viento/

Φ14 ΕΕΥΕΔ 11/10/2024

Η παραλία Playa de la Concha.

Φ15

Φ16. Τέχνη με την άμμο, μέχρι να έλθει το κύμα να την σβήσει

Φ17. Το παλαιό Καζίνο κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του γιγαντιαίου αγάλματος του Ιησού, που δεσπόζει στην κορυφή του λόφου Urgull.

Μετά την παραλία, προσπερνούμε το παλιό Καζίνο (Φ.17) και συνεχίζουμε για το Παλάτι Μιραμάρ (Φ.18 Palacio de Miramar) που είναι ένα από τα πιο διάσημα κτήρια, με πλούσια ιστορία που συνδέεται με την ισπανική βασιλική οικογένεια και την αρχιτεκτονική κληρονομιά της περιοχής. Η λέξη “Miramar” προέρχεται από τα ισπανικά και σημαίνει “θέα στη θάλασσα”. Αποτελείται από τις λέξεις “mira” (βλέπω) και “mar” (θάλασσα).

Το παλάτι χτίστηκε μεταξύ του 1889 και του 1893 για τη βασίλισσα Μαρία Κριστίνα της Ισπανίας, σύζυγο του βασιλιά Αλφόνσο XII. Σχεδιάστηκε από τον Άγγλο αρχιτέκτονα Selden Wornum, ο οποίος έδωσε στο κτήριο ένα αγγλικό νεογοτθικό ύφος. Εργάστηκε μαζί με τον Βάσκο αρχιτέκτονα José Goicoa, ο οποίος πρόσθεσε τοπικά αρχιτεκτονικά στοιχεία.

Η βασίλισσα Μαρία Κριστίνα χρησιμοποίησε το Παλάτι Μιραμάρ ως θερινή κατοικία. Ο χώρος προσέφερε θέα στη θάλασσα και ήταν ιδανικός για την αριστοκρατία της εποχής. Το παλάτι έγινε το κέντρο της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του Σαν Σεμπαστιάν, φιλοξενώντας πολλές βασιλικές εκδηλώσεις και εορτασμούς. Αποτέλεσε πόλο έλξης για την αριστοκρατία της εποχής που επένδυσε στην περιοχή για να είναι κοντά στην Βασιλική οικογένεια. Βέβαια η αριστοκρατία της εποχής ήθελε και ένα καζίνο (Φ.17) για να διασκεδάζει την πλήξη της.

Φ.18 Miramar Palace

Φ.19 11/10/2024. Η ομάδα σε πλήρη σύνθεση εμπρός στο Miramar Palace

Η περιήγηση συνεχίσθηκε στην Παλιά πόλη, με κατάληξη της Ομάδας στα διάφορα “στέκια” φαγητού.

Φ.20

Φ.21

Φ.22

Φ.23

Φ.25 Το Σήμα με τα συγκλίνοντα Βέλη και την σημαία της Παλαιστίνης.

Φ.26 Πλατεία Constitución

Φ.27 Στα παροδοσιακά εστιατόρια, γαριδο-μακαρονάδα και μπύρα.

Στην πορεία μέσα στην πόλη ο ξεναγός μας υπέδειξε ένα παράξενο οδικό σήμα. Ήταν το σήμα που καθοδηγούσε τους προσκυνητές προς το Μονοπάτι του Αγίου Ιακώβου.

Φ. 27α (Ενα από τα μονοπάτια ξεκινά απο το San Sebastian)

Το Μονοπάτι του Αγίου Ιακώβου (στα ισπανικά γνωστό ως Camino de Santiago) είναι μια από τις πιο γνωστές προσκυνηματικές διαδρομές στον κόσμο που την έχουν περπατήσει χιλιάδες άνθρωποι για πάνω από χίλια χρόνια. Η διαδρομή ταξιδεύει τους ταξιδιώτες μέσα από όμορφα τοπία, αρχαίες πόλεις, ιστορικά ορόσημα και παραδοσιακά χωριά προσφέροντας μια μοναδική και αξέχαστη εμπειρία.

Οι διαδρομές του προσκυνήματος ξεκινούν από διάφορες τοποθεσίες της Πορτογαλλίας, Ισπανίας και της Γαλλίας. Η πιο δημοφιλής αφετηρία είναι στο Saint-Jean-Pied-de-Port, μια μικρή πόλη στα γαλλικά Πυρηναία, κοντά στο San Sebastian (η 1η καφέ διαδρομή από πάνω) Φωτ. 27b. Στη συνέχεια, η διαδρομή οδηγεί μέσω της ισπανικής περιοχής της Ναβάρας, της Λα Ριόχα, της Καστίλλης και Λεόν και της Γαλικίας και καταλήγει στον καθεδρικό ναό του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα Φωτ. 27c στα βορειοδυτικά της Ισπανίας όπου πιστεύεται ότι βρίσκεται ο τάφος του Αποστόλου Ιακώβου (Santiago στα ισπανικά).

27c. **Καθεδρικός ναός του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα**

Οι προσκυνητές ακολουθούν αυτό το μονοπάτι για διάφορους λόγους—θρησκευτικούς, πνευματικούς, πολιτιστικούς ή ακόμη και για την προσωπική τους πρόκληση. Καθ’ όλη τη διαδρομή, οι περιπατητές περνούν από γραφικά χωριά, ιστορικά μνημεία και φυσικά τοπία. Το μονοπάτι του Αγίου Ιακώβου έχει μεγάλη ιστορική και πολιτιστική αξία και έχει καταχωρηθεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Πλήρη περιγραφή εδώ

Biarritz, Παρασκευή 11/10/2024 (Γαλλία)

Απόγευμα Παρασκευής, συνεχίζουμε σαν έφηβοι, με επίσκεψη και καφέ στην Μπιγιόν (Biarritz). Η Biarritz είναι μια παραθαλάσσια πόλη στη Γαλλική περιοχή της Ακουιτανίας, στην ακτή της Βισκαίας, κοντά στα σύνορα με την Ισπανία. Είναι περιοχή Βάσκων. Είναι γνωστή για τις όμορφες παραλίες της, το ήπιο κλίμα και την πολυτελή ατμόσφαιρα. Η Μπιγιόν έχει μακρά ιστορία που χρονολογείται από τον 12ο αιώνα, όταν ήταν ένα μικρό ψαροχώρι.

Φ.28 Η Βασιλισσα Ευγενία στο Biarritz, στο βάθος ο Φάρος

Στον 19ο αιώνα, η πόλη εξελίχθηκε σε δημοφιλή προορισμό για την ευρωπαϊκή αριστοκρατία, κυρίως λόγω της Βασίλισσας Ευγενίας, που έζησε εκεί. Το παλάτι της, που χτίστηκε το 1854, προσέφερε την αίγλη και την κομψότητα που ενίσχυσε τη φήμη της πόλης και προσέλκυσε μέρος της Γαλλικής αριστοκρατίας που ήθελε να είναι κοντά στην Βασιλική οικογένεια.

Φ.29 Το Παλάτι

Το κτίριο διαθέτει χαρακτηριστικά του 19ου αιώνα, με στοιχεία που θυμίζουν την ιταλική αναγέννηση. Οι προσόψεις είναι εντυπωσιακές, με μεγάλα παράθυρα, βεράντες και διακοσμητικά στοιχεία. Φημίζεται για τα 360 παράθυρά του. Αυτή η εντυπωσιακή λεπτομέρεια προσθέτει στην αρχιτεκτονική του κτίσματος και συμβάλλει στην αίσθηση φωτεινότητας και ευρυχωρίας του εσωτερικού του. Περιβάλλεται από όμορφους κήπους, που είναι ιδανικοί για περίπατους και προσφέρουν υπέροχη θέα στον Ατλαντικό. Σήμερα, το παλάτι λειτουργεί ως πολυτελές ξενοδοχείο και είναι δημοφιλής προορισμός για επισκέπτες που αναζητούν άνεση και πολυτέλεια, καθώς και για τη μοναδική του τοποθεσία.

Φ.30

Ο φάρος ολοκληρώθηκε το 1834 και έχει ύψος περίπου 73 μέτρα. Διαθέτει μια χαρακτηριστική λευκή και μαύρη εξωτερική εμφάνιση, που τον καθιστά αναγνωρίσιμο από μακριά. Ο φάρος συνεχίζει να λειτουργεί και σήμερα. Ο φάρος έχει μεγάλη ιστορική αξία για την περιοχή, καθώς συμβάλλει στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και είναι κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς του Biarritz.

ΣΠΗΛΑΙΟ ΑΛΤΑΜΙΡΑ, Σάββατο (Πρωϊ), 12/10/2024

Η Αλταμίρα είναι ένα σπήλαιο της παλαιολιθικής εποχής που βρίσκεται στη Σαντιγιάνα Ντελ Μαρ (περιοχή της Κανταβρία) στη βόρεια Ισπανία, το οποίο περιέχει προϊστορικές σπηλαιογραφίες. Το σπήλαιο κατοικούνταν για χιλιετίες και έτσι, εκτός από τις παλαιολιθικές σπηλαιογραφίες, περιέχει κατάλοιπα από τις καθημερινές δραστηριότητες του προϊστορικού πληθυσμού. Ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την Ουνέσκο το 1985.

Σήμερα το σπήλαιο έχει μήκος 270 μ. και ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται μέσα στο σπήλαιο, κοντά στην είσοδο, ωστόσο υπάρχουν και λείψανα έξω, αφού η αρχική είσοδος του σπηλαίου κατέρρευσε.

Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε το 1868 από έναν κυνηγό, τον Μοντέστο Κουμπίγιας, ο οποίος το ανέφερε στον Μαρσελίνο Σάνθ Ντε Σαούτολα, έναν ευγενή της περιοχής. Ωστόσο, ο Σάνθ Ντε Σαούτολα δεν επισκέφτηκε το σπήλαιο μέχρι το 1875 και οι πρώτες ανασκαφικές εργασίες στην τοποθεσία ξεκίνησαν μόλις το 1879.

Με βάση την αρχαιολογική έρευνα, οι ειδικοί υποθέτουν ότι οι ζωγραφιές και οι εγχαράξεις στους τοίχους του σπηλαίου έγιναν από ανθρώπους που κατοικούσαν στο σπήλαιο κατά τις διάφορες περιόδους. Οι περισσότερες σπηλαιογραφίες και εγχαράξεις της Αλταμίρα, από απεικονίσεις ζώων μέχρι σχέδια χεριών, βρίσκονται στην πολύχρωμη αίθουσα. Οι παλαιότερες ζωγραφιές βρίσκονται στα δεξιά της οροφής και περιλαμβάνουν άλογα, εικόνες ανθρώπινων χεριών, αφηρημένα σχήματα και μια σειρά από κουκκίδες. Ως επί το πλείστον είναι σχεδιασμένες με κάρβουνο. Υπάρχουν επίσης «μάσκες» που δημιουργήθηκαν σχεδιάζοντας τα μάτια και το στόμα στα φυσικά περιγράμματα των βράχων, που χρονολογούνται από την Κατώτερη Μαγδαλένια περίοδο. Ωστόσο, η πλειονότητα των ζωγραφιών αυτής της περιόδου αναπαριστά ελάφια.

Στα δεξιά της οροφής, υπάρχουν 25 χρωματιστές σπηλαιογραφίες (κυρίως σε κόκκινο και μαύρο): μεγάλες αναπαραστάσεις αλόγων, βίσονες και ένα θηλυκό ελάφι που έχει μέγεθος μεγαλύτερο από δύο μέτρα. Η τεχνική σχεδίασης που χρησιμοποιήθηκε ήταν η χάραξη του τοίχου με ένα αντικείμενο από πυριτόλιθο και, στη συνέχεια, ο χρωματισμός μιας μαύρης γραμμής με κάρβουνο. Στη συνέχεια, χρωματίστηκε με κόκκινο ή ώχρα. Οι λεπτομέρειες, όπως τα μαλλιά, ήταν φτιαγμένες με μολύβι από κάρβουνο, ενώ λεπτομέρειες όπως τα μάτια ή τα κέρατα ήταν χαραγμένα. Αν και φαίνονται απλές φιγούρες, τα εξογκώματα και οι ρωγμές της οροφής χρησιμοποιήθηκαν σκόπιμα για να δώσουν όγκο στα ζώα.

Πηγή : https://www.worldhistory.org/trans/el/1-11600/u/

Φ.32 Διδάγγελος Π. Παπαγιαννόπουλος Ν. Αποστολάκος Ε. Τασιόπουλος Α.

Φ.33 Ο ξεναγός Γ. Λιμτσιούλης σε δράση.

Φ.34

Φ.35

Φ.36

Φ.38

Στα δεξιά υπάρχει ενα σύμβολο, δεν απεικονίζει τίποτα γνωστό, όμως το ίδιο σύμβολο βρέθηκε σε διάφορα σπήλαια που σημαίνει ότι υπήρχε επικοινωνία των προϊστορικών ανθρώπων.

Συνεχίσαμε προς την Σαντιγιάνα ντελ Μάρ.

SANTILLANA DEL MAR, Σάββατο, 12/10/2024

Η Σαντιγιάνα ντελ Μάρ είναι μια πανέμορφη και γραφική πόλη, με πληθυσμό γύρω στους 4.000 κατοίκους, που βρίσκεται στην περιοχή της Κανταβρίας, στη βόρεια Ισπανία. Είναι γνωστή για την αρχιτεκτονική της, την πλούσια ιστορία της και τη φυσική ομορφιά της. Παρά το συνθετικό “Mar-Θάλασσα” βρίσκεται, περίπου 30 χιλιόμετρα μακρυά από την ακτή της Βόρειας Ισπανίας (Σανταντέρ). Η πόλη διατηρεί μια χαρακτηριστική μεσαιωνική ατμόσφαιρα με πλακόστρωτους δρόμους και πέτρινα σπίτια.

Ο σημαντικότερος ιστορικός και θρησκευτικός χώρος της περιοχής είναι η Κολλεγιακή Εκκλησία της Αγίας Ιουλιανής (Colegiata de Santa Juliana), μια όμορφη εκκλησία που χτίστηκε τον 12ο αιώνα. Είναι γνωστή για τα καλλιτεχνικά γλυπτά της και τις ιστορικές τοιχογραφίες της. (Φωτ. 39-40)

Φ.39 Colegiata de Santa Juliana

Φ.40 Colegiata de Santa Juliana

Φ.41

SANTANDER, Σάββατο (Απόγευμα) 12/10/2024

Η Σανταντέρ είναι η πρωτεύουσα της περιοχής της Κανταβρίας, στη βόρεια Ισπανία. Είναι μια όμορφη παραθαλάσσια πόλη που συνδυάζει ιστορία, πολιτισμό και φυσική ομορφιά. Βρίσκεται στον Ατλαντικό Ωκεανό, σε έναν όρμο που προσφέρει προστασία από τις καταιγίδες. Είναι κοντά σε βουνά και πράσινους λόφους, προσφέροντας εντυπωσιακά τοπία. Η Σανταντέρ έχει πληθυσμό περίπου 170.000 κατοίκων, γεγονός που την καθιστά μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της βόρειας Ισπανίας.

Αξιοθέατα

Προκυμαία και Παραλίες: Η παραλία Ελ Σαρατ (Playa de El Sardinero) είναι μια από τις πιο δημοφιλείς παραλίες της πόλης, γνωστή για τη χρυσή άμμο και τα καθαρά νερά. Η προκυμαία είναι ιδανική για βόλτες και προσφέρει όμορφη θέα στον ωκεανό.
Ανάκτορο της Μαγδαλένας: Ένα εντυπωσιακό κτίριο που χτίστηκε το 1909 για να φιλοξενήσει τη βασιλική οικογένεια. Το ανάκτορο βρίσκεται στη Χερσόνησο της Μαγδαλένας και περιβάλλεται από ένα όμορφο πάρκο, (Φωτ. 47).
Εκκλησία Σαν Ισίντο: Μια εντυπωσιακή ρομανική εκκλησία που είναι γνωστή για την αρχιτεκτονική της και τις όμορφες λεπτομέρειές της.
Πλατεία Πορτομπέλο: Μια ζωντανή πλατεία γεμάτη καφετέριες και εστιατόρια

Η κούραση ήταν εμφανής, η ζέστη και ο καυτός ήλιος και η “χώνευση” ζητούσαν ανάπαυση. Για καλή μας τύχη ήταν σε λειτουργία μικρό τρενάκι που χωρίς κόπο μας ξενάγησε στην Χερσόνησο της Μαγδαλένας.

Φ.43

Φ.44

Φ.46

Φ.47 Madalena Palace

Φ. 48 Παπαγιαννόπουλος Ν. Αποστολάκος Ε. Πουρσανίδου Σ. Διδάγγελος Π. Μπαλάσκας Ν. Γκούβας Γ. Σουλάκη Φ. Αθανασιάδης Ι. Φρόνης Χ. Κουφάκης Ι. Τασιόπουλος Α. Καϊαφας Ι. Μάνθος Α. Κουτσόπετρας Π. Καμπάκης Γ. Κοκλάκης Γ. Ιωσιφίδης Μ.

Φ.49

Συνεχίσαμε την περιήγηση στην πόλη ……. άξιο να αναφερθεί είναι το γλυπτό που είναι γνωστό ως “Los Raqueros”. Πρόκειται για μια σειρά από μπρούντζινα αγάλματα που αναπαριστούν παιδιά να βουτούν στη θάλασσα, έτοιμα να συλλέξουν νομίσματα. Τα αγάλματα βρίσκονται στο λιμάνι της πόλης, κοντά στην παραλία του Περάλτα, και αποτελούν φόρο τιμής στους “Raqueros”, στα παιδιά που πνίγηκαν προσπαθώντας να συλλέξουν νομίσματα που πετούσαν στη θάλασσα Άγγλοι ναύτες.

Φ.50 Raqueros

Οι “Raqueros” ήταν παιδιά του δρόμου που έζησαν στη Σανταντέρ κατά τον 19ο και αρχές του 20ού αιώνα. Για να επιβιώσουν, συχνά βουτούσαν στο νερό για να μαζέψουν χρήματα ή να ψαρέψουν αντικείμενα που έριχναν οι επιβάτες των πλοίων για να τους διασκεδάσουν.

Το έργο αυτό σχεδιάστηκε από τον γλύπτη José Cobo Calderón το 1999 και αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά σημεία ενδιαφέροντος της πόλης. Τα αγάλματα απεικονίζουν τα παιδιά σε διάφορες στάσεις: μερικά είναι έτοιμα να βουτήξουν, ενώ άλλα βρίσκονται ήδη μέσα στο νερό.

Είναι ένα συγκινητικό γλυπτό, το οποίο τιμά την ιστορία αυτών των παιδιών και φέρνει στο νου τη δύσκολη ζωή που έζησαν.

BILBAO, Κυριακή (Πρωϊ) 13/10/2024

Το Μπιλμπάο (Bilbao) είναι η μεγαλύτερη πόλη της Βασκικής Χώρας στη βόρεια Ισπανία. Ιδρύθηκε το 1300 από τον Ιωάννη τον Βασιλιά της Ναβάρρας και αρχικά αναπτύχθηκε γύρω από το λιμάνι της, που ήταν στρατηγικής σημασίας για το εμπόριο.

Κατά τον 19ο αιώνα, το Μπιλμπάο γνώρισε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη χάρη στη βιομηχανική επανάσταση. Οι βιομηχανίες σιδήρου και ναυπηγήσεις – επισκευές πλοίων ευημερούσαν, κάνοντας το ένα από τα σημαντικότερα βιομηχανικά κέντρα της Ισπανίας. Αυτή η ανάπτυξη προκάλεσε και την ταχεία αστικοποίηση της πόλης.

Φ.50

Ωστόσο, οι βιομηχανικές κρίσεις του 20ού αιώνα, ιδίως τη δεκαετία του 1970, οδήγησαν σε οικονομική κατάρρευση. Το Bilbao έγινε μια γκρίζα πολή με εγκαταλελειμμένες βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Η μεγάλη πλημμύρα του 1983 , ύστερα από ασταμάτητη βροχή επί τρεις μήνες της έδωσε την χαριστική βολή στην πόλη.

Από τη δεκαετία του 1990, η πόλη επανέκαμψε μέσω προγραμμάτων αναγέννησης, με το χαρακτηριστικότερο έργο το Μουσείο Guggenheim, που άνοιξε το 1997 και άλλαξε τη μορφή και την εικόνα της πόλης. Από την γκρίζα εικόνα του παρελθόντος, σήμερα η πόλη είναι ένα κόσμημα που συνδυάζει το παλιό με το καινούργιο.

Φ.52

Φ.53

Στην παραπάνω φωτογραφία σε 5 διαμερίσματα έχει αναρτηθεί στα κάγκελα των μπαλκονιών μια αφίσα με δύο βέλη που που οι κεφαλές τους συγκλίνουν στο κέντρο. Το συναντήσαμε και σε άλλα σημεία της διαδρομής μας. Σύμφωνα με την ενημέρωση του ξεναγού, το σήμα αυτό συμβολίζει την απαίτηση, οι κρατούμενοι σε διαφορες φυλακές να μεταφερθούν σε φυλακές των τόπων που είναι οι οικογενειές τους.

Φ.54

Φ.55

Φ.56

Στο δρόμο συναντήσαμε ένα γλυπτό αφηρημένης τέχνης που συμβόλιζε τον πρώτο περίπλου της Γης. Ως γνωστό ο πρώτος περίπλους (ή Αποστολή του Μαγγελάνου) ήταν μια Ισπανική αποστολή με αρχηγό αρχικά τον Πορτογάλο εξερευνητή Φερδινάρδο Μαγγελάνο, η οποία αναχώρησε από την Ισπανία το 1519 και ολοκληρώθηκε με τον πρώτο περίπλου του κόσμου το 1522.

Φ.57

Ο στόλος αρχικά αποτελούνταν από περίπου 270 άνδρες και πέντε πλοία. Η αποστολή αντιμετώπισε πολλά προβλήματα, όπως απόπειρες δολιοφθοράς των Πορτογάλων, ανταρσίες, πείνα, σκορβούτο, καταιγίδες και εχθρικές συναντήσεις με αυτόχθονες πληθυσμούς. Μόνο 30 άνδρες και ένα πλοίο (το Βικτώρια) ολοκλήρωσαν το ταξίδι της επιστροφής στην Ισπανία. Ο ίδιος ο Μαγγελάνος απεβίωσε σε μάχη στις Φιλιππίνες και τον διαδέχθηκε ως επικεφαλής, ο Χουάν Σεβαστιάν Ελκάνο που ανέλαβε εν τέλει το ταξίδι της επιστροφής της Βικτώριας. Ο Ελκάνο ήταν Βάσκος και προς τιμή του είναι το Μνημείο.

Μουσείο Guggenheim 13/10/2024

Το Ίδρυμα Guggenheim που ιδρύθηκε από τον Σόλομον Γκούγκενχαϊμ, έναν Αμερικανό βιομήχανο, το 1937 είναι μια από τις πιο γνωστές και σημαντικές πολιτιστικές οργανώσεις παγκοσμίως, με επικέντρωση στη σύγχρονη τέχνη. Το ίδρυμα αναζητούσε χώρο για την δημιουργία ενός Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Οι αναζητήσεις ήταν άκαρπες, το Παρίσι και το Βερολίνο αποκλείστηκαν. Αντιπροσωπεία από το Bilbao μετέβη στην Νέα Υόρκη και πρότεινε το Bilbao σαν έδρα του Μουσείου. Παρά την άσχημη εικόνα της πόλης την εποχή εκείνη οι υπεύθυνοι του ιδρύματος προέβλεψαν την εξέλιξη και το έργο άρχισε. Υπήρξαν αντιδράσεις, πολλοί έλεγαν να δώσουμε επιδόματα στο μεγάλο αριθμό ανέργων της εποχής. Επεκράτησαν αυτοί που έχαν την άποψη “να δημιουργήσουμε τις συνθήκες να παραχθεί πλούτος και θέσεις εργασίας”.

Το Μουσείο Guggenheim στο Μπιλμπάο, σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Frank Gehry και έγινε ένα από τα πιο εμβληματικά μουσεία σύγχρονης τέχνης στον κόσμο. Άνοιξε το 1997. Το κτήριο είναι γνωστό για την καινοτόμο και οργανική του αρχιτεκτονική, με κυρτές και ακανόνιστες επιφάνειες που φαίνονται σχεδόν σαν να ρέουν, χρησιμοποιώντας κυρίως τιτάνιο, γυαλί και σκυρόδεμα.

Φ.58 Πηγή : https://katerinamech.blogspot.com/2019/05/guggenheim-bilbao.html

Το μουσείο φιλοξενεί μια εντυπωσιακή συλλογή μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης, περιλαμβάνοντας έργα κορυφαίων καλλιτεχνών όπως οι Jeff Koons, Richard Serra και Anish Kapoor. Εκτός από τις μόνιμες εκθέσεις, το μουσείο διοργανώνει περιοδικές εκθέσεις που καλύπτουν διάφορες πτυχές της σύγχρονης τέχνης.

Το Guggenheim έχει συμβάλει καθοριστικά στην πολιτιστική και οικονομική αναγέννηση του Μπιλμπάο, προσελκύοντας εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο και καθιστώντας την πόλη έναν δημοφιλή τουριστικό προορισμό.

Φ. 59 Δημιουργία τεχνητής ομίχλης με σταγονίδια νερού. Στο κέντρο η “Αράχνη”

Φ.60 **“Maman”** – **Louise Bourgeois: Ένα γιγαντιαίο γλυπτό αράχνης που συμβολίζει τη μητέρα και τη γονεϊκή προστασία.**

Η αράχνη έξω από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Guggenheim στο Μπιλμπάο, γνωστή ως “Maman”, είναι ένα έργο της Γαλλίδας καλλιτέχνιδας Louise Bourgeois. Συμβολίζει τη μητρική φιγούρα και την προστασία, αλλά και τις πολυάριθμες και περίπλοκες σχέσεις που έχουμε με τις μητέρες μας.

Η Louise Bourgeois (1911-2010) γεννήθηκε στο Παρίσι. Ήταν η μεγαλύτερη από τέσσερα παιδιά και η οικογένειά της είχε επιχείρηση αποκατάστασης και πώλησης χαλιών. Στην παιδική της ηλικία έγινε μάρτυρας σκηνών εξωσυζυγικών σχέσεων του πατέρα της επανειλημμένα. Ενημέρωνε την μητέρα της για ότι έβλεπε και αυτή πάντα την αμφισβητούσε και την επέπλητε μη θέλοντας προφανώς να διαλύσει την οικογένεια της. Έτσι φαντάστηκε την μητέρα της σαν μια αράχνη που σκέπαζε τα παιδιά της για να μην βλέπουν την κακή – νοσηρή πραγματικότητα.

Φ.60 Ενημέρωση έξω από το Μουσείο

Φ.62 **“The Matter of Time” – Richard Serra: Μια σειρά γλυπτών από χάλυβα, που εξερευνά την αίσθηση του χρόνου και του χώρου.**

Φ.63 **Ο Βάσκος, εξωτερικά σαν ακατέργαστος βράχος, εσωτερικά από αλάβαστρο.**

Φ.66

GERNIKA, Κυριακή (απόγευμα) 13/10/2024

Η Γκερνίκα είναι διάσημη κυρίως για την καταστροφή της κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου το 1937. Στις 26 Απριλίου 1937, η πόλη υπήρξε στόχος μιας αεροπορικής επιδρομής από γερμανικά στρατεύματα που υποστήριζαν τον στρατηγό Φράνκο. Η επιδρομή αυτή είχε σκοπό να τρομοκρατήσει τον βασκικό πληθυσμό και να καταδείξει τη δύναμη της φασιστικής πλευράς.

Επιπλέον ήθελαν οι Γερμανοί να μελετήσουν τις αντιδράσεις του πληθυσμού σε μη αναμενόμενο βομβαρδισμό. Η Γκερνίκα δεν είχε καμιά στρατηγική σημασία ή στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Βομβάρδισαν επιλεγμένους στόχους (σχολείο – λαική αγορά), ήταν ημέρα και ώρα που τα παιδιά ήταν στο σχολείο και πολύς κόσμος στην λαϊκή αγορά. Πτώματα δεν βρέθηκαν δεν υπάρχουν ουτε σχετικές φωτογραφίες, οι γερμανοί τα μάζεψαν και τα έκαψαν. Ήξεραν ότι είχαν διαπράξει έγκλημα (ως συνήθως) και φρόντισαν να το καλύψουν.

Η καταστροφή της Γκερνίκα, που προκάλεσε το θάνατο εκατοντάδων αθώων, ενέπνευσε τον Πάμπλο Πικάσο να δημιουργήσει το διάσημο έργο του “Guernica”, το οποίο απεικονίζει την φρίκη του πολέμου και έχει γίνει σύμβολο κατά της βίας και της καταστροφής.

Φ.71 Αντίγραφο του Πίνακα στην Gernika σήμερα

Ο Πίνακας δημιουργήθηκε το 1937, σε μια περίοδο έντονων πολιτικών αναταραχών στην Ισπανία, με τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο να μαίνεται. Η παραγγελία αρχικά προοριζόταν να είναι μια τοιχογραφία για την Παγκόσμια Έκθεση. Το έργο είναι σε μεγάλες διαστάσεις (περίπου 3,5 x 7,8 μέτρα) και χρησιμοποιεί κυρίως αποχρώσεις του μαύρου, του άσπρου και του γκρι. Αυτή η επιλογή χρωμάτων ενισχύει την αίσθηση της δυστυχίας και της απελπισίας.

Η Guernica απεικονίζει τον απόηχο του βομβαρδισμού μέσα σε έναν περιορισμένο χώρο (δείτε το μικρό παράθυρο δεξιά επάνω). Από αριστερά προς τα δεξιά: μια στενοχωρημένη μητέρα θρηνεί για το νεκρό παιδί της. Ένας ταύρος απλώνεται στον ώμο της με μια κενή ή σοκαρισμένη έκφραση. Ένα τραυματισμένο άλογο φωνάζει από τον πόνο ενώ ένας νεκρός στρατιώτης είναι παγιδευμένος κάτω από το σώμα του. Δύο γυναίκες κοιτάζουν τη σκηνή ζαλισμένες. και μια άλλη γυναίκα είναι παγιδευμένη σε φωτιά και ουρλιάζει.

Φ.72 Μια όμορφη παρουσίαση του Πίνακα και της ιστορίας του από τον ξεναγό που μιλησε στις καρδιές μας.

Αρχικά, το έργο εκτέθηκε σε διάφορες χώρες και έγινε σημείο αναφοράς για τις αντιπολεμικές κινήσεις. Από το 1939 και μετά, εκτέθηκε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη, όπου παρέμεινε για πολλές δεκαετίες, κερδίζοντας παγκόσμια αναγνώριση. Η “Γκερνίκα” του Πικάσο βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Ρέινα Σοφία στη Μαδρίτη, Ισπανία. Μεταφέρθηκε εκεί το 1992, αφού είχε επιστραφεί από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, όπου είχε παραμείνει από το 1939.

Στην Gernika ο ξεναγός εξασφάλισε την εισοδό μας σε ένα από τα μοναδικά κτήρια που δεν βομβαρδίστηκε. Το Παλιό κοινοβούλιο των Βάσκων.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΒΑΣΚΩΝ

Από τον Μεσαίωνα μέχρι σήμερα η Συνέλευση Geheral της Bizkaia ήταν το ανώτατο όργανο διοίκησης της Χώρας των Βάσκων. Στο παρελθόν αυτές οι συνελεύσεις αποτελούνταν από τους αντιπροσώπους των «αντιγκλησιών» ή των ενοριών στην Bizkaia.

The Assembly House ( Το Κοινοβούλιο) και το Δέντρο της Γκερνίκα είναι τα ζωντανά σύμβολα της ιστορίας του λαού των Βάσκων. Ως έδρα του ιστορικού κοινοβουλίου της Bizkaia, αυτό το κτίριο και η βελανιδιά έγιναν σημείο συνάντησης όλων των περιοχών της Euskal Herria ή της Χώρας των Βάσκων, συνδυάζοντας πολιτιστικές και εθνογραφικές παραδόσεις.

Ένα από τα κεντρικά σημεία της Βουλής είναι Αίθουσα Συνελεύσεων όπου διεξάγονται οι συνεδριάσεις της ολομέλειας της Γενικής Συνέλευσης της Bizkaia. Η Αίθουσα Συνελεύσεων σχεδιάστηκε ως μια Εκκλησία – Βουλή που μπορεί να υποστηρίξει πολιτικές και θρησκευτικές λειτουργίες.

Φ.74

Φ.76

Συνήθως οι συνελεύσεις πραγματοποιούνταν, τα παλιά χρόνια, γύρω – κάτω από την Βελανιδιά, πολύ κοντά στο ερημητήριο του Antiguako Andra Mari-Sta. Mª la Antigua . Εκεί, έκαναν τις θρησκευτικές ακολουθίες που προηγούνταν των τακτικών συνελεύσεων και των τελετών του όρκου του Παλαιού Νόμου.

Αργότερα η πολιτική δραστηριότητα μεταφέρθηκε στο εσωτερικό του προαναφερθέντος εκκλησιαστικού συγκροτήματος.

Το 1826 έγινε η ανέγερση του σημερινού κτιρίου από τον αρχιτέκτονα Antonio de Etxebarria. Σε ό,τι αφορά τη διακόσμηση, ξεχωρίζει η γκαλερί με πορτρέτα των Λόρδων της Bizkaia του Sebastián Galbarriartu και των αδελφών Bustrín τον 17ο αιώνα. Πάνω από αυτά, υπάρχουν δέκα πλάκες που θυμίζουν διαφορετικές ημερομηνίες κατά τις οποίες δόθηκε ο όρκος για τον Παλαιό Νόμο σε μια τελετή. Σε αυτή την τελετή ο Άρχοντας της Bizkaia ορκίστηκε σεβασμό και συμμόρφωση με όλους τους νόμους που είχε προετοιμάσει η κοινότητα, με βάση τη χρήση και το έθιμο (The Old Law).

ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΓΚΕΡΝΙΚΑΣ

Το δέντρο της Γκέρνικα είναι το πιο γνωστό σύμβολο των Βάσκων. Αρχικά, υπό τη σκιά του γίνονταν οι συνεδριάσεις της Γενικής Συνέλευσης στις οποίες προσερχόταν εκπρόσωποι από τις διάφορες περιφέρειες της Μπιζκάιας. Ο «Παλαιός κορμός» που βρίσκεται στον κήπο και περιβάλλεται από κίονες είναι τα παλαιότερα κατάλοιπα που έχουν φτάσει στην εποχή μας, αν και υπάρχουν στοιχεία σε έγγραφα ακόμη παλαιότερων.

Φ.79 Η Ομάδα της ΕΕΥΕΔ μπροστά ατον παλαιό κορμό της Βελανιδιάς

Το 1860 φυτεύτηκε ο διάδοχός του, ο οποίος παρέμεινε απέναντι, μέχρι το 2004 και αυτός αντικαταστάθηκε από τη σημερινή βελανιδιά το 2015, που φυτεύτηκε όταν ήταν 15 ετών. Με αυτό τον τρόπο το συμβολικό του νόημα διαιωνίζεται συνεχώς, όπως η ψυχή του Euskal Herria συνεχίζει να μεταδίδεται, από γενιά σε γενιά. (Πηγή ενημερωτικό Φυλλάδιο του Κοινοβουλίου)

Η Κυριακή ήταν δύσκολη ημέρα, πολλά και διαφορετικά τα μέρη που επισκεφθήκαμε, ωκεανός πληροφοριών, ο εγκέφαλος αδυνατεί να τις ταξινομήσει. Η κούραση εμφανής και όμως γύρω στις 9 μμ βρεθήκαμε χωρίς απουσίες στο αποχαιρετιστήριο δείπνο.

Φ.81

Φ.82

Φ.83

Δευτέρα 14/10/2024

Όλα τα ωραία τελειώνουν κάποτε και έρχεται η ώρα της επιστροφής στην καθημερινότητα. Θα ήταν η τέλεια εκδρομή αν μαζί μας δεν ταξίδευε και ο παλιός γνώριμος, ο COVID-19. Ήδη στην πτήση της επιστροφής δύο συνταξιδιώτες μας παρουσίασαν συμπτώματα. Το βράδυ της Δευτέρας αρχίζει να ανεβαίνει ο αριθμός των θετικών στους 4 και την Πέμπτη 17/10/2024 φθάνει στους 19 θετικούς.

Πηγή της μόλυνσης, ίσως κάποιος από την ομάδα να ήταν θετικός ή το πιθανότερο η πολιτική των αεροπορικών εταιρειών “μη επιλογή θέσης” που μας υποχρέωσε να καθίσουμε δίπλα σε αγνώστους και πιθανόν νοσούντες επιβάτες.

Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο της ΕΕΥΕΔ κ. Ν. Παπαγιαννόπουλο και τους λοιπούς διοργανωτές της Εκδρομής. Ευχαριστούμε τον Ξεναγό κ. Γιάννη Λιμτσιούλη και τους Συνεργάτες του στο Γραφείο Ταξιδίων “Melodrakma”. Τέλος ευχαριστούμε τους Συναδέλφους και Φίλους που με εκπληκτική συνέπεια ακολούθεισαν το δύσκολο πρόγραμμα των ξεναγήσεων.

Καλή αντάμωση στην επόμενη εκδρομή της ΕΕΥΕΔ.

Επιμέλεια Ανάρτησης : Αργύρης Τασιόπουλος
Διορθώσεις : Α.Π

Tags TAS-01, ΕΚΔΡΟΜΗ ΕΕΥΕΔ, ΧΩΡΑ ΒΑΣΚΩΝ

2023 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΑΡΘΡΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗ ΜΑΛΤΑ

– 29 ΟΚΤ. 2023
– Αργύρης Τασιόπουλος –

Αν κάποιος επισκεφθεί την Μάλτα για να θαυμάσει φυσικά τοπία όπως δάση, λιβάδια , ακρογιαλιές, θα απογοητευθεί. Αν πάλι την επισκεφθεί για να δει μεσαιωνικές πόλεις, κάστρα, περίτεχνες εκκλησίες, τότε επέλεξε ένα σωστό προορισμό. Όμως και αυτό δεν αρκεί, είναι χρήσιμο να γνωρίζει ο επισκέπτης την ιστορία που κρύβεται πίσω από όσα βλέπει.

Είχαμε την τύχη να έχουμε ένα εκπληκτικό συνοδό, τον κ. Στέφανο Χατζημανώλη, που έχει ζήσει για 20 χρόνια στην Μάλτα, σε κάθε βήμα έκανε αναφορές στα ιστορικά γεγονότα, τα συνέδεε με όσα βλέπαμε και τα προεξέτεινε, δείχνοντας στην επιδρασή τους στην σύγχρονη Μάλτα. Σαν καλός δάσκαλος, ο ξεναγός μας, τα επαναλάμβανε όταν τύχαινε να περάσουμε από το ίδιο μέρος, με αψογη χρήση της Ελληνικής γλώσσας και με πολύ μεράκι. Συνδυάζοντας τα όσα ακούσαμε από το ξεναγό, τα όσα είδαμε και όσα διαβάσαμε στα ιστορικά βιβλία, παρουσιάζουμε την “εκδρομή στην Μάλτα ” της ΕΕΥΕΔ – 18-22 ΟΚΤ 2023, μια εκδρομή που ίσως της ταίριαζε καλύτερα ο χαρακτηρισμός “εκπαιδευτικό ταξίδι”.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Δεν έχουμε σκοπό να γράψουμε την Ιστορία της Μάλτας, στα πλαίσια ενός άρθρου, αυτό δεν είναι δυνατόν έτσι προσεγγίσαμε το θέμα περιληπτικά με την ελπίδα ότι δεν το κακοποιούμε. (Λεπτομερέστερη παρουσίαση Wikipedia)

Κατά μία εκδοχή οι αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν το μικρό αυτό νησί «Μελίτη», που σημαίνει «γλυκό σαν μέλι», πιθανότατα λόγω της αξιοσημείωτης παραγωγής μελιού του νησιού και των ενδημικών ειδών μελισσών που ευδοκιμούν εκεί μέχρι σήμερα. Οι Ρωμαίοι πήραν την Ελληνική λέξη Melite και την έκαναν “Melita”, διαμορφώνοντας την προφορά προς το σύγχρονο όνομα της Μάλτας. Πηγή εδώ

Η Μάλτα, είναι στρατηγικό σημείο στο κέντρο της Μεσογείου, στο υπογάστριο της Ευρώπης κοντά στα παράλια της Αφρικής, σταθμός για όσους ταξίδευαν και ταξιδεύουν από και προς όλες τις χώρες που γειτνιάζουν με την Μεσόγειο. Έδρα για εταιρίες που δραστηριοποιούνται στη Βόρεια Αφρική.

1. Η θέση της Μάλτας στην Μεσόγειο (αριστερα στη μέση) με έκταση περίπου όση η Λευκάδα.

Από το νησί πέρασαν Φοίνικες (1000 πχ), Έλληνες, Ρωμαίοι (218 πχ), Βυζαντινοί (535-870). Άραβες (870-1091), Νορμανδοί (1091-1530), Ιωαννίτες Ιππότες (1530 -1798) , Γάλλοι (1798-1800) και τέλος οι Άγγλοι (1883-1964). Εδώ θα σταθούμε στο γεγονός ότι η ιστορία της Μάλτας που διδάσκεται στα σχολεία της, πριν την εισβολή των Νορμανδών έχει υποβαθμιστεί στο μέγεθος μερικών σελίδων. Οι τελευταίοι κατακτητές αφάνισαν σχεδόν κάθε ίχνος του Ρωμαϊκού, Βυζαντινού και Αραβικού παρελθόντος.

Από το 535 και μετά η Μάλτα ήταν Βυζαντινή Επαρχία με πρωτεύουσα την Βυζαντινή πόλη της Μελίτης (σημερινή Μντίνα). Η Μντίνα κατελήφθει από τον στρατό των Αγλαμπιδών το 870 μ.Χ (Οι Αγλαβίδες ήταν δυναστεία , εμίρηδων μελών της αραβικής φυλής Ταμίμ (800-909 μ.Χ) . Η πόλη άντεξε την πολιορκία για μερικές εβδομάδες ή μήνες, αλλά τελικά έπεσε στα χέρια των εισβολέων, οι κάτοικοί της σφαγιάστηκαν και η πόλη λεηλατήθηκε. Η παρουσία των Αράβων κράτησε 330 χρόνια και τελέιωσε με την εισβολή των Νορμανδών.

2. Mdina, η σιωπηλή πολιτεία. Η βάση των τειχών είναι αραβική, ότι απέμεινε από την παρουσία των Αράβων.

Η εισβολή των Νορμανδών το 1091, με ορμητήριο την Σικελία, άνοιξε το δρόμο για τον εκ νέου εκχριστιανισμό της Μάλτας, που ξεκίνησε το 1127. Έτσι η Μάλτα περιήλθε στο Νορμανδικό Βασίλειο της Σικελίας που περιλάμβανε τη Σικελία και το νότιο τμήμα της Ιταλικής Χερσονήσου. Το 1224 μεγάλος αριθμός Αράβων εκδιώχθηκε, ο χριστιανικός πληθυσμός του Αμπρούτσο (περιφέρεια κοντά στην Ρώμη) μεταφέρθηκε στη Μάλτα. Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ διέταξε όλους τους Άραβες που υπήρχαν στη Μάλτα να βαπτιστούν χριστιανοί ή να φύγουν από το νησί. Με την πάροδο των αιώνων, η εισβολή ρομαντικοποιήθηκε ως η απελευθέρωση της χριστιανικής Μάλτας από τη μουσουλμανική κυριαρχία και μια σειρά από παραδόσεις και θρύλους προέκυψαν από αυτό. Σήμερα απομεινάρι της παρουσίας των Αράβων είναι η σημιτική προέλευση της γλώσσας των Μαλτέζων (σημιτικές γλώσσες προήλθαν από την αραβική χερσόνησο) , ωστόσο η όποια αναφορά στην σημιτική προέλευση της γλώσσας των Μαλτέζων θεωρείται, από αυτούς, ως ύβρις.

3. Valetta, 19/10.2023, Το πράσινο χρώμα στα παραθυρα των οικοδομών, λέγεται ότι σχετίζεται με το πράσινο, το χρώμα του παραδείσου του ISLAM

Ιωαννίτες Ιππότες

Η κληρονομιά που άφησε το Ιπποτικό τάγμα του Αγίου Ιωάννη ‘ευεργετεί’, τουριστικά τουλάχιστον, πολλά μέρη του κόσμου, ανάμεσα τους και τη δική μας Ρόδο. Χωρίς ωστόσο το μυστικισμό και το θολό ρόλο στην ιστορία άλλων ταγμάτων. Γιατί ο σκοπός της δημιουργίας του συγκεκριμένου τάγματος ήταν πέρα για πέρα ανθρωπιστικός: η περίθαλψη και νοσηλεία των καταπονημένων προσκυνητών του Πανάγιου Τάφου στην Ιερουσαλήμ, όπου ήταν και η έδρα τους. Μάλιστα με τις πρακτικές τους συνέβαλλαν στην προαγωγή της ιατρικής επιστήμης-ειδικά της χειρουργικής – και του τρόπου νοσηλείας των αρρώστων. Εφάρμοσαν πρακτικές πρωτοπόρες: ατομικό κρεβάτι για κάθε άρρωστο, ασημένια σκεύη που εμπόδιζαν τη μεταφορά ασθενειών και απολυμαίνονταν αποτελεσματικότερα, χωρισμό ασθενών ανά κατηγορίες παθήσεων, πρωτοπόρες χειρουργικές μεθόδους, το 1676 ίδρυσαν στη Μάλτα Σχολή χειρουργικής και ανατομίας (Δείτε όλο το άρθρο της Μαίρης Α. Γρηγοριάδου 4 Μαΐου 2020.). Σε συνδυασμό με τα τέσσερα πλήρως εξοπλισμένα νοσοκομεία που άφησαν οι Άγγλοι φεύγοντας μπορούμε να χαρακτηρίσουμε την Μάλτα σαν “Νοσοκόμα της Μεσογείου”

4. Σήμερα, το κτίριο του Νοσοκομείου των Ιωαννιτών, στεγάζει το συνεδριακό κέντρο Mediterranean Conference Centre . Στο Κτιριο, μέσα από ανθρώπινα ομοιώματα σε φυσικό μέγεθος αλλά και μικρά διοράματα, βλέπουμε τους ιππότες γιατρούς και νοσηλευτές του Αγίου Ιωάννη σε πλήρη δράση. Περισσότερες φωτογραφίες στο παραπάνω άρθρο

Το Τάγμα ιδρύθηκε με Παπική βούλα το 1113. Βασικός ρόλος του ήταν η περίθαλψη των αρρώστων προσκυνητών στα νοσοκομεία του Τάγματος. Μετά την Α΄ Σταυροφορία ανέπτυξε και Στρατιωτικές δυνατότητες πέραν του ιατρικού του ρόλου, για την αντιμετώπιση των Σαρακηνών.

Όταν οι χριστιανοί έχασαν την Ιερουσαλήμ, το Τάγμα λειτούργησε από τη Κύπρο (1291) και την Ρόδο (1310-1523) για 213 χρόνια. Η πτώση των Ναϊτών (1314) ήταν ένας από τους παράγοντες που ενίσχυσαν τους Ιωαννίτες, οι οποίοι εξελίχθηκαν σε ναυτική δύναμη και προασπιστές της Χριστιανοσύνης απέναντι στους μωαμεθανούς. Στη Ρόδο το Τάγμα αντιστάθηκε επιτυχώς στην πολιορκία του Μωάμεθ Β΄ και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1523 οπότε εκδιώχθηκε από τους οθωμανούς που πλεον είχαν καταλάβει τα παράλια της Μικράς Ασίας.

Μετά την εκδιωξή τους από την Ρόδο, παραχωρήθηκε στους Ιωαννίτες Ιππότες το 1530, από τον Κάρολο E΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η Μάλτα , όπου λειτούργησε ως κρατική οντόντητα για 268 (1530-1798) χρόνια, αφήνοντας έντονο και θετικό το αποτύπωμα τους στην Μάλτα. Από τις κορυφαίες στιγμές του Τάγματος ήταν η απόκρουση της οθωμανικής επίθεσης το 1565 και η συμμετοχή του στη ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571

Το Τάγμα μετά το 1780 βαθμιαία άρχισε να αντιμετωπίζει οικονομική κρίση. Το 1792, οι κτήσεις του Τάγματος στη Γαλλία κατασχέθηκαν από το κράτος λόγω της Γαλλικής Επανάστασης, γεγονός που οδήγησε το ήδη πτωχευμένο Τάγμα σε μια ακόμη μεγαλύτερη οικονομική κρίση. Όταν ο Ναπολέων αποβιβάσθηκε στη Μάλτα τον Ιούνιο του 1798, οι ιππότες θα μπορούσαν να αντισταθούν με μια μακρά πολιορκία, όμως παρέδωσαν το νησί σχεδόν αμαχητί. Οι Γάλλοι κατείχαν την Μάλτα, για 2 χρόνια, μέχρι το 1800, όταν εκδιώχθηκαν από Μαλτέζους επαναστάτες, υποβοηθούμενους από τη Μεγάλη Βρετανία.

Οι Ιωαννίτες παρέδωσαν την κυριαρχία των νησιών στους Βρετανούς με τον παρακάτω όρο “η Μεγαλειότητα σας δεν έχει δικαίωμα να παραχωρήσει τα νησιά σε κανέναν, σε περίπτωση που φύγετε θα αναλάβουμε εμείς τον έλεγχο με δική μας κυβέρνηση χωρίς να επιτρέψουμε την κυριαρχία σε κανέναν άλλον”. Δεν τηρήθηκε ο όρος από τους Άγγλους και οι Ιωαννίτες Ιππότες αποτέλεσαν παρελθόν για την Μάλτα.

Το Τάγμα αριθμεί στις μέρες μας 12.500 μέλη και 80.000 μονίμους εθελοντές, μαζί με 13.000 ιατρικό προσωπικό. Όλοι αυτοί εργάζονται σε καθημερινή βάση για τη φροντίδα των ηλικιωμένων, των προσφύγων, των απόρων, αστέγων καθώς επίσης και των παιδιών. Ανάμεσα στους ανθρώπους που φροντίζουν είναι λεπροί και πάσχοντες από ανίατες ασθένειες, σε όλο τον κόσμο, αδιακρίτως φυλής ή θρησκείας. Επίσης, μέσω του Σώματος Malteser International, βοηθά διεθνώς θύματα από φυσικές καταστροφές, επιδημίες και ένοπλες συρράξεις. Με παγκόσμια αναγνώριση συμμετέχει ως κράτος – παρατηρητής στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (!) και εκδίδει δικό του διαβατήριο, το πιο ιδιαίτερο και σπάνιο διαβατήριο του κόσμου. (Wikipedia)

Η Μάλτα έγινε ανεξάρτητη (21 Σεπτεμβρίου 1964). Η σολιαστική κυβέρνηση του Dom Mintoff ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις με τους Αγγλους το 1971 και βαθμιαία μέχρι το 1979, αποσύρθηκαν τα Βρετανικά στρατεύματα και το Ναυτικό. Από τότε η Δημοκρατία της Μάλτας συνέχισε σαν ανεξάρτητο νησιωτικό κράτος, εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Ένωση (1 Μαίου 2004) και στην Ευρωζώνη (1 Ιανουαρίου 2008).

Η ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΑΣ

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

Φωτ. 5

Άγιος Ιουλιανός, Ξενοδοχείο διαμονής
Manoel Island (Λαζαρέτο)
Floriana – Valetta (1η 4η ημέρα)
Τρείς Πόλεις (4η Ημέρα)
Αγγλική Βάση, Εμπορικό Κέντρο ήμερα (4η ημέρα)
Μόστα (2η ημέρα)
Rabat & Mdina ( 2η ημέρα)
Λιμάνι Cirkewwa (3η ημέρα)
Gozo – Rabat ή Victoria (3η ημέρα)
Marsalokk (4η ημέρα)

1η Ημέρα – 19 ΟΚΤ 2023,

Η ημέρα ξεκίνησε με την επίσκεψη στην Φλοριάνα, με πρώτο σταθμό την προτομή του Ιωάννη Παπάφη (1762-1886), εθνικού μας ευεργέτη και ευεργέτη της Μάλτας. Προς τιμή του η Μάλτα τοποθέτησε την προτομή του μαζί με τις άλλες προτομές επιφανών ανδρών. Η Ελληνική πολιτεία δεν τίμησε τον Ιωάννη Παπάφη ενώ θα μπορούσε έστω και τώρα να του δώσει την Ελληνική Υπηκοότητα σε αναγνώριση της προσφοράς του.

6. Ενημέρωση εμπρός;στην προτομή του Έλληνα Εθνικού Ευεργέτη Ιωάννη Παπαφη (1792-1886)

Συνέχεια επίσκεψη σε κήπο που έφτιαξαν οι Άγγλοι, με την βοήθεια ειδικών επιστημόνων και ενημέρωση για τον κήπο και για την πόλη που φαίνεται απο ψηλά.

Φωτ. 8

9. Από ψιλά, κτίρια που στέγαζαν τους Άγγλους

Μετά τον κήπο η ομάδα προχώρησε με τα πόδια προς την Βαλέττα, στο δρόμο συναντήσαμε το μνημείο της ανεξαρτησίας από του Άγγλους (21 ΣΕΠ. 1964).

και λίγο πριν την εισοδό μας στην Βαλέτα το συντριβάνι με τους Τρίτωνες, σημείο συνάντησης για τους επισκέπτες.

11. Το άκρως εντυπωσιακο συντριβάνι του Τρίτωνα, και πίσω η είσοδος στη Βαλέτα

Περάσαμε τα τείχη και εισήλθαμε στο κεντρικό δρόμο της Βαλέτα όπου αντικρίσαμε αριστερά το Εργατικό τους Κέντρο με αναρτημένο πανό που ζητά δικαιοσύνη για τον θάνατο σε ατύχημα ενός εργαζόμενου, τα παραδοσιακά κτίρια με τα πράσινα παράθυρα. Απέναντι (δεξιά) το κτίριο της βουλής. Στο Βάθος δεξιά διακρίνουμε τις κολώνες που είναι ότι απέμεινε από την Όπερα της Valetta μετά τους βοβαρδισμούς του Άξονα. (φωτ.12)

H Όπερα στην Βαλέτα ήταν ένα εμβληματικό κτίριο κατασκευάστηκε το 1862-66 και ανακατασκευάστηκε μετά απο πυρκαιά το 1873-77 . Το κτίριο της Όπερας βομβαρδίστηκε και καταστράφηκε στις 7 Απρ. 1942 κατά τον Β’ΠΠ.

Παρακάτω παραθέτουμε φωτογραφία του 1942, μετά τους βομβαρδισμούς, από το ίδιο σχεδόν σημείο λήψης με την σύγχρονη φωτογραφία 12.

12a. **Η βομβαρδισμένη Όπερα δεξιά στο βάθος, καθαρισμός ερειπίων, 1942** (πηγή ΒΙΚΙΠΑΔΕΙΑ)

Προσπεράσαμε τη Όπερα και στον ίδιο δρόμο συναντήσαμε ένα μουσικό. Όταν αυτός ενημερώθηκε από τον ξεναγό μας ότι είμαστε ομάδα από την Ελλάδα, άρχισε να τραγουδά, ελληνικές επιτυχίες όπως τα παδιά του Πειραιά, να παίζει “Συρτάκι”. Μέλη της ομάδας άρχισαν τον χορό, στον οποίο μπήκαν και άτομα εκτός ομάδος, υπό τα χειροκροτήματα των τουριστών που στο άκουσμα της Ελληνικής Μουσικής ήλθαν κοντά μας.

Μετά από ένα διάλειμμα για καφέ η “εκπαιδευτική” μας εκδρομή συνεχίσθηκε με την επίσκεψη στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη (Saint John’s Co-Cathedral). Ναός κτίσθηκε μεταξύ του 1573 και 1578 μετά την επίθεση των Οθωμανών (1565) που αποκρούσθηκε. Ο Ναός σχεδιάστηκε από τον Μαλτέζο αρχιτέκτονα Girolamo Cassar, ο οποίος σχεδίασε αρκετά κτίρια στη Valletta. Περισσότερες πληροφορίες εδώ. Αλλά ας εισέλθουμε στον Ναό :

Το εισητήριο στα 17 Ευρώ, η ουρά για την επίσκεψη πάνω από 30 μ. με την βοήθεια του ξεναγού την προσπεράσαμε και μείναμε έκθαμβοι από την εικόνα που αντικρύσαμε…….

Ο πίνακας που απεικονίζει τον Αποκεφαλισμό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (1608) από τον Καραβάτζιο (1571–1610) είναι το πιο διάσημο έργο στην εκκλησία (φωτ. 17 &18). Θεωρείτε να από τα αριστουργήματα του Καραβάτζιο, ο μεγαλύτερος καμβάς που ζωγράφισε και ο μοναδικός πίνακας με την υπογραφή του ζωγράφου, ο καμβάς εκτίθεται στο Ορατόριο για το οποίο ζωγραφίστηκε.

Η περιήγηση στην Valetta συνεχίσθηκε, τα κτίρια, δεξιά – αριστερά ήταν ξενώνες των Ιωαννιτών, ένα για κάθε “φαμίλια” από τις οκτώ του Τάγματος. Σήμερα είναι πλήρως ανακαινισμένα, στεγάζουν υπουργεία και το πρώτο (αριστερά στο Βάθος) το κοινοβούλιο :

και απο την Valetta ψηλά και δυτικά με θέα στις “τρεις πόλεις” που επισκεφθήκαμε την τελεταία ημέρα. Διακρίνουμε το Φρούριο του San Angelo με την μαρίνα δεξιά του, εκεί πριν 20 χρόνια ήταν ναυπηγείο. Κάτω από τα κανόνια διακρίνουμε το σήμα των Ιωαννιτών όπου οι οκτώ κορυφές συμβολίζουν τις οκτώ φαμίλιες των Ιωαννιτών.

Απο την Valetta ανατολικά βλέπουμε το νησάκι to Manoel Island, (φωτ. 5, 21) που ήταν ο χώρος καραντίνας – Λαζαρέτο , τα λαζαρέτα ήταν χώροι υποδοχής όπου έμπαιναν σε καραντίνα επιβάτες, πληρώματα καθώς και εμπορεύματα που προέρχονταν από λιμάνια στα οποία άκμαζε η επιδημία της πανούκλας. Το νησάκι αυτό δεν είναι ακόμη προσβάσιμο, γίνονται οι απαραίτητες εργασίες για να αποτελέσει ένα ακόμη σημείο τουριστικού ενδιαφέροντος. Την 4 Απριλίου 1942 το Υ/Β Γλαύκος (ΙΙ) βυθίστηκε κατά τη διάρκεια Γερμανικής αεροπορικής επίθεσης ενώ ελλιμενιζόταν σε αυτό το λιμάνι, όπου είχε καταπλεύσει για γενική επισκευή. Ανάμεσα στα θύματα του βομβαρδισμού συγκαταλέγονται ο κυβερνήτης του υποβρυχίου Πλωτάρχης Β. Αρσλάνογλου, και ο ανθυποπλοίαρχος Ιωάννης Κωστάκος. Πηγή εδώ

21 Το νησάκι Manoel – λήψη από την Valetta. Δείτε την σημείωση 2

Το ίδιο βράδυ, μετά την απαραίτητη ξεκουραση, μια που δεν είμασταν όλοι τόσο δυνατοί όπως ο Ανδρέας, απολαύσαμε την κουζίνα σε πραθαλάσσιο κατάστημα στην περιοχή του Αγίου Ιουλιανού, όπου ήταν το Ξενοδοχείο μας.

2η Ημέρα Mosta , Rabat – Mdina

1η στάση Mosta, σε ένα υπέροχο ναό, την Ροτόντα του Μόστα ή Εκκλησία της Παναγίας της Κοίμησης της Θεοτόκου, που είναι διεθνώς γνωστή για το ότι έχει τον μεγαλύτερο μη υποστηριζόμενο θόλο στον κόσμο. Η κατασκευή του πραγματοποιήθηκε το 1860 ως ανοικοδόμηση άλλης παλαιότερης εκκλησίας. Ο θόλος έχει διάμετρο 37 μ. η κατασκευή του διήρκεσε είκοσι επτά χρόνια. (πηγή astelus)

Είναι ιδιαίτερη κατασκευή όχι μόνο για τον θόλο αλλά και για τον εσωτερικό εσωτερικό χρωματισμό της. Η ιδιαιτερότητα της εσωτερικής διακόσμησης ενόχλησε τον αρχιεπίσκοπο κατά την επισκεψή του, όταν όμως βγήκε από την εκκλησία έτοιμος να αφορίσει του συντελεστές της όλης κατασκευής, βρέθηκε μπροστά σε πλήθος κατοίκων που τον επευφημούσε γιατι τους έφτιαξε την πιο όμορφη εκκλησία στην περιοχή….και ο αφορισμός ξεχάστηκε.

25. Η ομάδα της ΕΕΥΕΔ παρατηρεί τον θόλο ενώ ο ξεναγός ενημερώνει για την ιστορία της εκκλησίας.

Είναι επίσης γνωστή η εκκλησία από την παρακάτω ιστορία. Η περιοχή βομβαρδίζεται από τους Γερμανούς στον Β’ΠΠ, 300 κάτοικοι βρίσκουν καταφύγιο στην Εκκλησία με την ελπίδα ότι θα την σεβαστούν οι Γερμανοί. Μία βόμβα διαπερνά τον θόλο και σφηνώνεται στο δάπεδο του ναού χωρίς να εκραγεί. Θεωρήθηκε θαύμα. Το σημάδι εισόδου της βόμβας είναι ακόμη ορατό στον θόλο (ώρα 7). Αντίγραφο της βόμβας φυλάγεται στον Ναό.

Προς Rabat, Mdina (2η ημέρα)

28. Εμπρός η Mdina μέσα στα τείχη και πίσω το Rabat.

H Mdina ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Μάλτας μέχρι και την εποχή των Νορμανδών. Η Mdina είναι το οχυρωμένο κομμάτι, πίσω του και δυτικά απλώνεται η πόλη του Rabat. Στην Mdina διαμένουν μόνο 280 κάτοικοι. Η περιοχή δεν βομβαρδίστηκε κατά τον Β’ΠΠ και διατηρεί άθικτη την μεσαιωνική της μορφή. Τόσο το Rabat όσο και η Mdina συγκοινωνούν με κατακόμβες, μία εξ’ αυτών επισκεφτήκαμε.

Στα στενά δρομάκια του Rabat, είναι εντυπωσιακή η καθαριότητα, συντήρηση των κτισμάτων, η ευταξία, η απουσία γκράφιτι όπως και σε όλη την Μάλτα. Στη Μάλτα φαίνεται πως οι νέοι δεν έχουν το “δημοκρατικό” δικαίωμα να βανδαλίζουν. Οι Μαλτέζοι αποδέχονται την ευρεία ύπαρξη καμερών και την καταγραφή των παράνομων πράξεων και φυσικά των κάθε είδους βανδαλισμών. Ο βάνδαλος υποχρεούται στη καταβολή μεγάλου προστίμου και στην συμμετοχή του στην διαδικασία αποκατάστασης.

Mdina

Συνεχίζουμε στην Mdina (αραβικά Μεδίνα), εισερχόμεθα από την Πύλη των Ελλήνων, όπως μας πληροφορεί μια παλιά μαρμάρινη πινακίδα. Η πύλη αυτή οδηγούσε στην αγορά της Mdina όπου κυριαρχούσαν Έλληνες και Εβραίοι έμποροι. Η Mdina παραχωρήθηκε στην Ρωμαιοκαθολική εκκλησία η οποία με σειρά νόμων ανάγκασε τους Έλληνες και Εβραίους να εγκαταλείψουν την πόλη.

34. Η παλαιά αγορά της Mdina, αριστερά οι αποθήκες – καταστήματα που εφάπτονται στα τειχη.

Οι παροικία των Ελλήνων στην Mdina το 17-18 αιώνα κατελάμβανε το 1/4 αυτής. Το μόνο που απέμεινε να μας θυμίζει την Ελληνική παρουσία είναι η πινακίδα “Greek Gate” και μία ακόμη ¨ Το παλιό Ελληνικό Μπουρδέλλο – The old Greek Bord..llo”. Την πινακίδα τοποθέτησε απόγονος παλαιών ιδιοκτητών όταν έμαθε ότι οι προ…..προ-παπούδες του χρησιμοποιούσαν το οίκημα ως Οίκο Ανοχής, χρησιμοποίησε το οίκημα ως Bistro διακοσμημένο μέσα με πληθώρα ελληνικών φωτογραφιών και ελληνικών πινάκων. Στην είσοδο διαβάζουμε το ποίημα του Γιώργου Σεφέρη

“Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή.”

3η Ημερα 21 ΟΚΤ 2023. GOZO

Είναι το δεύτερο κατοικημένο νησί βόρεια του κυρίως νησιού, είναι γνωστό ως το νησί της Καλυψούς όπου έμεινε για χρόνια ο Οδυσσέας . Παρά το μικρό μέγεθος της κρατικής οντότητας της Μάλτας το νησί του Gozo είναι ημιαυτόνομο. Όπως μας ενημέρωσε ο ξεναγός μας παρά τις διαφορές με τους Μαλτέζους, οι πολίτες του Gozo βασισμένοι σε ότι τους ενώνει πορεύονται μαζί με τους Μαλτέζους.

36. Μάλτα , Γκοζο και Βόρεια φαινεται η Σικελία

Κατευθυνθήκαμε βόρεια στο λιμάνι του Cirkewwa της Μάλτας, εκεί αφήσαμε το λεωφορείο μας διότι στο ημιαυτόνομο Gozo δεν επιτρέπονται να κυκλοφορήσουν τα Τουριστικά λεωφορεία της Μάλτας, επιβιβαστήκαμε σε ένα από τα πλοία της γραμμής, κατά σύμπτωση στο Ελληνικό. το Νικόλαος .

Προσπεράσαμε δύο ακατοίκητα νησιάκια και σε λίγο φθάσαμε στο μικρό γραφικό λιμάνι του Mgarr

38. Port of Mgarr on the small island of Gozo,

Η ξεναγησή μας συνεχίσθηκε στην Victoria (ή Rabat), στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, στα στενά δρομάκια, στην αγορά και στην πλατεία για καφέ. Δείτε στις φωτογραφίες την αναγραφή δίπλα στις εξώπορτες του ονόματος της Γιαγιάς, αυτής που κρατούσε δεμένη την οικογένεια, ένα έθιμο της Μάλτας.

Η ημέρα μας ολοκληρώθηκε με ένα ωραίο γεύμα στο παραθαλάσσιο χωριό Xledi, σε εστιατόριο που πηγαίνουν μόνο οι ντόπιοι, ήταν ένα υπέροχο το γευμα, με κουνέλι ψητό, τσιπούρες κτλ.

45. Xledi (Gozo)

4η Ημέρα – Τρείς Πόλεις

Νομίζαμε ότι είχαμε γνωρίσει την Μάλτα, όμως η τελευταία ημέρα μας εντυπωσίασε περισσότερο. Περιλάμβανε περιήγηση σε στρατόπεδο Άγγλων που μετατράπηκε σε εμπορικό κέντρο, επίσκεψη στον Τάφο του Ιωάννη Παπάφη, στο Λιμάνι, στις τρεις πόλεις, στην Valetta για δεύτερη φορά, και τέλος στο γραφικό Marsalokk για δείπνο πριν την αναχώρηση. Ο ξεναγός μας, ο κ. Στέφανος Χατζημανώλης ακούραστος μας έδινε πληροφορίες για ότι βλέπαμε. Πολλές οι εικόνες και περισσότερες οι πληροφορίες για να μπορέσει κανείς να τις συγκρατήσει.

46. Απο αριστερά όρθιοι : Σταυρούλα Πουρσανίδου, Γιώργος Καμπάκης, Άννα Μάκρα, Λευτέρης Σκαλίδης, Δέσποινα Σαραντίδου, Τάσος Μάνθος, Νίκος Παπαγιαννόπουλος, Βέρα Κολιάκου, Νατασα Θεοδοσιάδου, Λέλα Μπάλλα, Κώστας Μπάλλας Γιάννης Γαλανίδης , Κρυσταλία Γαλανίδη , Αργύρης Τασιόπουλος,, Αναστασία Κολιάκου
Από αριστερά καθισμένοι : Καίτη Παπαγγέλου, Λίτσα Πετκόγλου, Αποστολία Καμπάκη, Ελευθερία Παπαγιαννοπούλου, Ανέστης Παπαγγελου και Ανδρέας Κολιάκος. Από την φωτογραφία λείπει το ζεύγος Γκόνη και Κίλια.

47. Εμπορικό Κέντρο μέσα σε ανακαινισμένο Αγγλικό Στρατόπεδο, έχουν κρατήσει τις προσόψεις των στρατιωτικών κτιρίων .

Επίσκεψη στις τρεις πόλεις, περιοχή με ναυπηγεία ανενεργά τα περισσότερα πλέον, μια εργατούπολη. Είκοσι χρόνια πριν ήταν μέρος με μεγάλη εγκληματικότητα, οι Μαλτέζοι οδηγοί αρνιόντουσαν να πάνε εκεί διότι θα τους κλέβανε τα λεωφορεία. Τμήμα των ναυπηγείων κατεδαφίστηκε, οι παλιές Στρατιωτικές εγκαταστάσεις ανακαινίσθηκαν, στη θέση τους πάρκα και Μαρίνες. Το αποτέλεσμα εκπληκτικό …..

48. Τρεις Πόλεις….. Δεξιά περιοχή Senclea, στο κέντρο Fort St. Angelo (από εκεί είναι οι επώμενες φωτογραφίες)

49. Περιοχή Fort San Angelo

51. Οχι μόνο οι τουρίστες αλλά και οι κάτοικοι απολαμβάνουν την αναμόρφωση της περιοχής. Ομάδα προσκόπων κάτω από την γέφυρα της προηγούμενης φωτογραφίας (50)

52. Εξοδος προς την κατοικημένη περιοχή

57. Η ομάδα μας με φόντο του φρούριο του St Angelo

Μια στάση να αποτίσουμε φόρο τιμής με λίγα λουλούδια και ενός λεπτού σιγή στον εγκαταλελειμμένο τάφο του εθνικού μας ευεργέτη Ιωάννη Παπάφη, στο Συμμαχικό Νεκροταφείο. Τι θα κόστιζε στην Ελληνική Πρεσβεία στην Μάλτα να αποκαταστήσει το σπασμένο μάρμαρο και να τον περιποιηθεί τον τάφο;

Αντίθετα η Τουρκία έχει εμφανή παρουσία στην Μάλτα, πολυάριθμα κτίρια, οδικά έργα κατασκευάστηκαν και κατασκευάζονται από Τουρκικές εταιρείες. Στο δρόμο μας συναντήσαμε το εντυπωσιακό Οθωμανικό νεκροταφείο του 1873 στη πόλη Μάσρα της Μάλτας που φτιάχτηκε για όσους Οθωμανούς που σκοτώθηκαν από τους αμυνόμενους Μαλτέζους. Ανακαινίστηκε από την Τουρκία του Erdogan. Η Τουρκία προσέγγισε την Μάλτα στην κρίση της Ανατολικής Μεσογείου του 2020 όταν αποφάσισε ότι ήταν η στιγμή να αποκτήσει πρόσβαση σε θαλάσσιους πόρους που επισήμως δεν της ανήκουν και να υλοποιήσει αυτό που η ίδια αποκαλεί τη «Γαλάζια Πατρίδα». (Ανάλυση σχέσεων Μάλτας – Τουρκίας στα Αμυντικά Θέματα).

59. Οθωμανικό νεκροταφείο Πηγή: HurriyetDailyNews.com

Μεσημεριανό διάλειμμα στην Valetta, επτά άτομα της ομάδας αποσπάστηκαν από αυτήν, δεν συμβουλευτήκαν τον ξεναγό, επέλεξαν μόνοι τους ενα κατάστημα στον κεντρικό δρόμο για γεύμα. Μάλλον απογοήτευση, ο φίλος μας ο Ανέστης πεινούσε, παρήγγειλε σούπα, ήταν τέτοια η ποσότητα και το σερβίρισμα που τους αποζημίωσε με ……..άφθονο γέλιο.

Ευτυχώς το δείπνο στη γραφική Marsalokk μας αποζημίωσε. Στην φωτογραφία 61 φαίνονται οι χαρακτηριστικές ψαρόβαρκες της Μάλτας, η σειρά των χρωμάτων και ιδιάτερα το χρώμα της πάνω σειράς να δηλώνει το λιμάνι προέλευσης της βάρκας.

61. Marsalokk

Όλα τα ωραία τελειώνουν κάποτε. Με σύμμαχο τον καλό καιρό, τον εξαιρετικό ξεναγό, γεμάτοι όμορφες εικόνες και όμορφες αναμνήσεις από την καλή παρέα, επιστρέψαμε στην Ελλάδα.

Θα ήθελα στο σημείο αυτό να ευχαριστήσω όλη την ομάδα, Συναδέλφους και φίλους της ΕΕΥΕΔ για την άψογη συμπεριφορά τους στην εκδρομή. Αισθανθήκαμε την ανάγκη να βραβεύσουμε τον καλύτερο εκδρομέα, τα παρόντα Μέλη του ΔΣ έκαναν ενα “μικρό – άτυπο Δ.Σ” και αποφασίσαν ότι το βραβείο πρέπει να μοιραστούν, ο Ανδρέας Κολιάκος , που μας και έδειξε ή καλύτερα μας δίδαξε οτι η ψυχή και η θέληση νικούν τον χρόνο και την Δέσποινα Σαραντίδου που παρά την πρόσφατη χειρουργική επέμβαση και την εξ’αυτής ανάγκη χρήσης πατερίτσας, ήταν πάντα συνεπής στις υποχρεώσεις της ομάδας, άλλοι μπορεί να άργησαν λίγο οι παραπάνω ποτέ ! Τέλος θα ήταν παράλειψη να μην ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της ΕΕΥΕΔ, Νίκο Παπαγιαννόπουλο που με πολύ αγωνία, υπομονή και επιμονή οργάνωσε την εκδρομή, δεν άφησε τίποτα στην τύχη και το αποτέλεσμα τον δικαίωσε.

Αργύρης Τασιόπουλος

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Περίοδος διακυβέρνησης Εργατικού Κόματος . Ο Dom Mintoff εξελέγη πρωθυπουργός όταν οι Εργατικοί κέρδισαν τις γενικές εκλογές του 1971 και αμέσως ξεκίνησαν να επαναδιαπραγματεύονται τις στρατιωτικές και οικονομικές συμφωνίες μετά την ανεξαρτησία με το Ηνωμένο Βασίλειο. Η κυβέρνηση ανέλαβε επίσης προγράμματα εθνικοποίησης σοσιαλιστικού τύπου, προγράμματα υποκατάστασης εισαγωγών και την επέκταση του δημόσιου τομέα, του συλλογικού τομέα και του κράτους πρόνοιας. Οι νόμοι για την απασχόληση αναθεωρήθηκαν με την εισαγωγή της ισότητας των φύλων στις μισθολογικές αμοιβές. Στην περίπτωση του αστικού δικαίου, εισήχθη ο πολιτικός (μη θρησκευτικός) γάμος και νομιμοποιήθηκαν ο σοδομισμός, η ομοφυλοφιλία και η μοιχεία. Μέσω ενός πακέτου συνταγματικών μεταρρυθμίσεων που συμφωνήθηκε με το κόμμα της αντιπολίτευσης, η Μάλτα αυτοανακηρύχθηκε δημοκρατία το 1974. Το 1979, τα τελευταία βρετανικά στρατεύματα εγκατέλειψαν τη Μάλτα. Η περίοδος διακυβέρνησης των εργατικών επηρρέασε την αρχιτεκτονική των κατασκευών η οποια είναι εμφανής σε σύγκριση με τις Αγγλικές και φυσικά των Ιωαννιτών.
Η Μάλτα είναι από τα πλέον κατοικημένα μέρη στο κόσμο (8η), με έκταση 316 τ.χλμ σύμφωνα με την απογραφή του 2021, έχει 519.562 χιλ. κατοίκους , συγκριτικά η Λευκάδα με έκταση 320 τ.χλμ έχει 23.000 κατοίκους. Επίσημες γλώσσες τα Μαλτέζικα και τα Αγγλικά διαδεδομένη και η Ιταλική γλώσσα. Βασικά υπάρχουν δύο κόμματα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση το Εθνικιστικό και το Εργατικό. Η οργάνωση, διοικηση, νομικό σύστημα είναι Αγγλικής Προέλευσης ενώ η “ψυχή” των Μαλτέζων είναι Ιταλική. Οσον αφορά την θρησκεία το 99% του πληθυσμού ασπάζεται τον Ρωμαιοκαθολικισμό. Κατά παρέκλιση από την Κοινοτική νομοθεσία οι μετανάστες οφείλουν να κάνουν αίτηση για άδεια εργασίας.

Tags GOZO, MDINA, RABAT, TAS-01, ΑΡΓΥΡΗΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΡΟΜΗ ΕΕΥΕΔ, ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΦΗΣ, ΜΑΛΤΑ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΗΣ