Η ΕΕΥΕΔ έγινε αποδέκτης ευχών προς όλα τα Μέλη και φίλους της. Σας αναρτούμε τις ευχές αυτές μαζί με τις δικιές μας.

---

---

---

---

Από Ελισσάβετ Ξένου

Σας εύχομαι Καλή Χρονιά και ευτυχισμένο το Νέο έτος.

 Ας μην ξεχνάμε πως υπάρχουν συνάνθρωποι δίπλα μας που ζουν στην στέρηση όχι μόνο υλικών αγαθών αλλά ακόμη και της ανθρώπινης παρουσίας.  Με την ελπίδα ότι δεν χαλώ την εορταστική ατμόσφαιρα παραθέτω περίληψη του παραμυθιού “το κοριτσάκι με τα σπίρτα” του Hans Christian Andersen

 Μία κρύα Παραμονή Πρωτοχρονιάς, οι κάτοικοι μιας χιονισμένης πόλης – χαρούμενοι και ζεστά ντυμένοι, φορτωμένοι με ψώνια και δώρα – βάδιζαν βιαστικοί προς τα γιορτινά τους σπίτια, αγνοώντας μία μικρή ορφανή πλανόδια πωλήτρια. Με σβησμένη φωνή, ψιθύριζε αχνά πως δεν ζητιάνευε αλλά πως πουλούσε σπίρτα για να ζήσει. Τότε μια άμαξα πέρασε γρήγορα και η μικρή μόλις που πρόλαβε να τραβηχτεί στην άκρη του δρόμου. Το ένα της τσόκαρο τινάχτηκε μακριά – ένα αγόρι κουκουλωμένο ζεστά το πήρε και έφυγε τρέχοντας – ενώ τα σπίρτα έπεσαν από την ποδιά της και σκορπίστηκαν στον υγρό δρόμο. Το κοριτσάκι γονάτισε στο χιόνι και άρχισε να μαζεύει ένα-ένα τα μουσκεμένα σπίρτα. Αυτά ήταν όλο το βιος και όλος ο κόσμος της, αφού γονείς, σπίτι, οικογένεια ήταν μία μακρινή ανάμνηση γι’ αυτή.

Έκανε παγωνιά, αλλά φοβόταν να γυρίσει στην τρώγλη της καθώς ο πατέρας της θα την χτυπούσε μην έχοντας πουλήσει τα σπίρτα. Σε κάποιο παράθυρο είδε ένα στολισμένο δωμάτιο και μία τρυφερή μανούλα να ταΐζει με στοργή και απέραντη αγάπη την κορούλα της. Τότε βούρκωσε. Αποκαμωμένη και μελαγχολική βρήκε καταφύγιο σε μια γωνιά και άναψε ένα σπίρτο για να ζεσταθεί. Στην λάμψη τους είδε αρκετά υπέροχα οράματα, συμπεριλαμβανομένων ενός χριστουγεννιάτικου δέντρου και γιορτινών διακοπών. Το κορίτσι κοίταξε προς τον ουρανό είδε ένα πεφταστέρι και θυμήθηκε την αποθανούσα γιαγιά της να λέει πως ένα τέτοιο αστέρι σημαίνει πως κάποιος πέθανε και πάει στον παράδεισο. Καθώς άναψε το επόμενο σπίρτο είδε ένα όραμα με την γιαγιά της, ο μόνος άνθρωπος που την αντιμετώπισε με καλοσύνη και αγάπη. Άναβε το ένα σπίρτο μετά το άλλο για να κρατήσει το όραμα της γιαγιάς κοντά της για όσο περισσότερο μπορούσε.

Το κοριτσάκι πέθανε και η γιαγιά της μετέφερε το πνεύμα της στον παράδεισο. Το επόμενο πρωί περαστικοί βρήκαν το νεκρό παιδί στην γωνιά, τριγυρισμένο από αναρίθμητα καμένα σπίρτα.

---

Από Λάμπρο Βαζαίο

ΚΑΛΑ  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Οι ευχές κάθε χρόνο, ο τρόπος και η προσπάθεια για κάτι πρωτότυπο η αισθητικά  διαφορετικό είναι τελικά βάσανο για πολλούς η κάποιους μόνο (όπως θέλετε πείτε το). Για τους δικούς μου φίλους, δεν είχα ποτέ δυσκολία. Από πολλά-πολλά χρόνια ένας παλιός, πολύ παλιός σοφός, σίγουρα καλός  και πιο σίγουρα, ανήσυχος και ζωντανός Άρχοντας της Ανατολής (από αυτούς που μένουν πάντα νέοι και όμορφοι!), έλυσε το πρόβλημα! Δεν μας είπε το όνομα του, δεν χρειαζόταν και δεν φάνηκε να έχει κάτι άλλο στο νου του από το ταξίδι που αρχίζει, το  ταξίδι που δεν πρέπει ποτέ να τελειώσει!  Φαντάζομαι πως καταλάβατε  για ποιόν μιλώ! Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ο Τέταρτος Μάγος βρίσκει τρόπο να παραγγείλει σε όσους τον περιμένουν πως ….έρχεται! Ο Μελχιόρ, ο Βαλτάσαρ και ο Γασπάρ, οι φίλοι που μαζί ξεκίνησαν εκείνο το ταξίδι  για την Βηθλεέμ, είχαν βαρεθεί από τότε να τον περιμένουν. Έδωσαν τα δώρα τους, προσκύνησαν το βρέφος που έμαθαν πως ήταν ο Γιος του Θεού και αποχαιρετώντας το Αστέρι που τους οδήγησε γύρισαν πίσω για να ξεχαστούν ( ή για να θυμόμαστε μόνο τα ονόματα τους). Για τον Τέταρτο που μαζί ξεκίνησαν  και πολύ τον αγαπούσαν, έλεγαν σε όσους ρωτούσαν, πως έχασε τον δρόμο! Αυτό ήταν; Τι έγινε μετά ο «Τέταρτος» που δεν ήθελε να έχει δικό του  ξεχωριστό όνομα; Στο ερώτημα πήρα κάποτε απάντηση, όχι ακριβώς απάντηση αλλά κάτι που  της έμοιαζε. Πήρε λοιπόν ο Τέταρτος τους δρόμους του Κόσμου και πολεμάει να δώσει ελπίδες λύσης για όσα βασανίζουν τους ανθρώπους. Άλλοτε κάτι πετυχαίνει, άλλοτε όχι. Τις μέρες αυτές κάθε χρόνο συναντιόμαστε….(μην χαμογελάτε!). Τα λέμε οι δυό μας, πριν ξαναφύγει για τα  περίχωρα της Βηθλεέμ, εκεί που θα σταματήσει για λίγο πριν αποφασίσει, όπως κάνει 2022 χρόνια, να μην πάει στο Σπήλαιο και να διαδώσει  πάλι πως έχασε τον δρόμο για να ξαναφύγει  στους δρόμους του Κόσμου και των Ανθρώπων! Φέτος  μου άφησε να καταλάβω πως πηγαίνει να βρει έναν-έναν τους  «μυστικούς» τους αποστρατευμένους πια, φύλακες του Κόσμου. Περισσέψανε στον Κόσμο η   διαφθορά, η μανία για εξουσία, η υποκρισία, το ψέμα, το έγκλημα! Από τους «ωτακουστές του Ιέρωνα» μέχρι τις χαώδεις και ανεξέλεγκτες σημερινές υποκλοπές, μία ανάσα τελικά ο δρόμος! Οι «Κυβερνητικές ομάδες», κλεισμένες στα «Μέγαρα» τους, καταργήσανε τα προσχήματα και κυβερνούν με λίγα «άξια «άριστα»(!) επιτελικά χέρια» που δεν τα ξέρει κανείς, που δεν τα εκλέγει κανένας, που δεν λογοδοτούν πουθενά, παρά  μόνο στα Ιερατεία των συμφερόντων, με την ξεδιάντροπα φανερή  πια ΕΞΟΥΣΙΑ τους! Λέτε να καταφέρουν κάτι καλό …. οι Φύλακες και ο Τέταρτος Μάγος που ειδοποιεί πως μας στέλνει την ευχή του!     

                   Από εμένα πάντως και την οικογένεια μου με Αγάπη ……               

Από Ιορδάνη Αθανασιάδη

Στην οδό Μνησικλέους

Χριστός γεννάται δοξάσατε

Ιορδάνης Αθανασιάδης

Αντγος(ΥΙ)

---