Categories
2025

Η ΠΙΣΙΝΑ

Ο απίστευτος λαϊκισμός του κ. Δένδια και η πισίνα της 1ης Στρατιάς – Militaire.gr

Δένδιας: Οι τρελές σπατάλες στον στρατό

«Έχετε δει την πισίνα στην 1η Στρατιά που καταργείται

«Αυτή την πραγματικότητα μου λέτε να μην αλλάξω; Αυτή τη διαφάνεια; Έχετε δει την πισίνα στην 1η Στρατιά που καταργείται; Το μέγεθος της πισίνας είναι 49,5 μέτρα. Ξέρετε γιατί δεν είναι 50 μέτρα; Γιατί τότε θα ήταν ολυμπιακού μεγέθους και θα έπρεπε να διατίθεται για αθλητικούς σκοπούς! Αυτή τη διαφάνεια θέλετε να συνεχίσουμε να υπηρετούμε;».

Ακόμη μια δήλωση του κ. Δένδια που όταν θέλει να πετύχει τα σχέδιά του, πρώτα απαξιώνει αυτό που θέλει να αλλάξει. Μια δήλωση, ένας απίστευτος λαϊκισμός.

Ας δούμε αποσπάσματα από την ανάρτηση του Κωσταντίνου Λιούτα στο Militaire.gr (στον σύνδεσμο δείτε όλο το άρθρο)

Εικόνα από την ανάρτηση στο Militair.gr

Οι φυσικοί αρχηγοί των ΕΔ ως άμεσοι αποδέκτες των κατηγοριών του Υπουργού Εθνικής Άμυνας περί σπατάλης και αδιαφάνειας αντί να καταδικάσουν δημόσια αυτές τις αναφορές και να ζητήσουν από τον πρωθυπουργό την απομάκρυνση του κ. Δένδια από το ΥΠΕΘΑ και σε διαφορετική περίπτωση να υποβάλλουν την παραίτησή τους μάλλον δεν αντιλήφθηκαν καν τις δηλώσεις του κ. Δένδια όπως δεν αντιλήφθηκαν και την τροπολογία (άρθρο 37) για την ακίνητη περιουσία. Με πραγματικά τεράστια δυσκολία και με όλο το σεβασμό στο θεσμό των αρχηγών των ΕΔ δεν μπορώ πλέον να μην πως αυτό που σχεδόν όλοι συζητάνε. Αλήθεια!

Με ποιες αρχές και ποιες αξίες γαλουχήθηκαν στις ένδοξες στρατιωτικές μας σχολές οι νέες γενιές ηγητόρων;  Ποιάς ιστορικής κληρονομιάς είναι θεματοφύλακες; Ποια δύναμη τους κρατάει να μην μπορούν να ψελλίσουν ούτε ένα μικρό «όχι»; Ποια αξιοπρέπεια τους επιτρέπει να παραμένουν στη θέση τους όταν ο πολιτικός προϊστάμενός τους τους κατηγορεί δημόσια ότι ηγούνται στρατεύματος ιδιοτελούς, σπάταλου και αδιάφανου;

Η περίφημη πισίνα της 1ης Στρατιάς παρουσιάστηκε από τον κ. Δένδια ωσάν να κατασκευάστηκε πρόσφατα, έργο σπατάλης και αδιαφάνειας το οποίο μάλιστα σχεδιάστηκε με ύπουλο και ανήθικο τρόπο έτσι ώστε για μισό μέτρο να μην διατίθεται για αθλητικούς σκοπούς και άρα σκόπιμα να μην είναι επ’ ωφελεία της κοινωνίας.

Σχετικά με την πισίνα, αυτή δεν έχει καμία σχέση ούτε με το ΝΑΤΟ, ούτε με ολυμπιακές διαστάσεις. Κατασκευάστηκε εν μέσω εμφυλίου πολέμου από το Β’ Σώμα Στρατού που τότε είχε έδρα τη Λάρισα και το τελευταίο πράγμα που θα σκεφτόταν τότε οι κατασκευαστές θα ήταν οι ολυμπιακές διαστάσεις. Η Στρατιά είχε μόλις δημιουργηθεί και η έδρα της ήταν στο Βόλο. Όπως αναφέρει ο τύπος της τότε εποχής (ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΙΚΑ ΝΕΑ, κλπ)  κατασκευάστηκε με πρωτοβουλία του Δκτου του Β’ ΣΣ υποστρατήγου Καλογερόπουλου, ως έργο προόδου και πολιτισμού ενώ όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, πρώτη φορά η πόλη της Λάρισας ήρθε σε επαφή με το νερό για να εννοήσει και τα ψυχαγωγικά αγαθά του.

Τα εγκαίνια του κολυμβητηρίου, έγιναν από τον Βασιλέα Παύλο στις 24 Σεπτεμβρίου 1947 παρουσία του Στρατάρχη Παπάγου, του Δκτου της 1ης Στρατιάς, Αντιστρατήγου Γιαντζή, του Νομάρχη Καραποστολάκη του Δημάρχου Αστεριάδη, βουλευτών και χιλιάδων Λαρισαίων.

Μετά τον εγκαινιασμό ακολούθησαν αγώνες όπου κανείς μπορεί να δει και τα ονόματα των νικητών στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» της 25 Σεπ. 1947. Το κολυμβητήριο προς τιμή του Βασιλέως ονομάστηκε «Κολυμβητήριον Βασιλέως Παύλου Α.’»

Αφορμή για την παραπάνω δήλωση του κ. Δένδια είναι η απόφασή του για κατάργηση της 1η Στρατιάς. Ας δούμε ένα καυστικό σχόλιο του Στρατηγού ε.α, Επίτιμου Αρχηγού Στρατού Φράγκου Φραγκούλη.

Μεταφορά του παραπάνω κειμένου στο άρθρο :

Είμαι κάθετος, ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι παίγνιο προβολής του οιοσδήποτε και πόσο μάλλον να προβαίνει σε επικίνδυνους πειραματισμούς..

Δεν καταργείς την 1η Στρατιά που είναι το αντίστοιχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης το Ένα από τα πέντε Στρατηγεία της, ειδικά τώρα που συγκροτείται ο Ευρωπαϊκός Στρατός..

Και λες το γελοίο πόσες εργατοώρες εξοικονόμησες με το κλείσιμο της, ποιος συντονίζει πλέον τα δύο Θέατρα Επιχειρήσεων της Θράκης και του Αιγαίου..

Τι γίνεται με τα Σχέδια Επιχειρήσεων χωρίς να τα δοκιμάσεις, πόσο ανεύθυνος είσαι δικηγόρε..

Τι γίνεται όταν βαφτίζει το Γ ΣΣ, το ΔΣΣ, την ΑΣΔΕΝ, ποιος σου τα έμαθε αυτά ο κάθε αποτυχημένος που έχεις δίπλα σου, γιατί στο Στρατό γνωριζόμαστε..

Πήγαινε αλλού να παίξεις με “τα playmobile” και αν δε στο έχουν μάθει:

Η Απειλή είναι Υπαρκτή, Ορατή και Επί Θύρας από την Τουρκία κύριε ανεύθυνε..

Την περίοδο που ο κ. Φραγκούλης ήταν Αρχηγός ΓΕΣ, ήρθε σε έντονη αντιπαράθεση με τον υπουργό Πάνο Μπεγλίτη. Αιτία ήταν το σχέδιο που υπέβαλε ο υποστράτηγος Νίκος Τόσκας (Ειδικός Σύμβουλος του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας) το Νοέμβριο του 2009 για την αναδιάρθρωση της Δομής Δυνάμεων και μείωση των περιττών μονάδων (καταργούνταν η Στρατιά στη Λάρισα, οι περισσότερες μονάδες στη Μακεδονία και διατηρούνταν σχεδόν όλες οι μονάδες και τα κέντρα εκπαίδευσης σε Νότια Ελλάδα), ώστε να μειωθεί το κόστος λειτουργίας και να αυξηθεί η αμυντική ικανότητα «ανατολικά». Ο Φράγκος ήταν εξ αρχής αρνητικός σε αυτό το σχέδιο. Ο Τόσκας κατηγόρησε τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον Φράγκο και το ναύαρχο Ελευσινιώτη, ότι αντιδρούσαν λόγω προσωπικών συμφερόντων σε Θεσσαλονίκη και Βόρεια Ελλάδα (η μείωση μονάδων αφορούσε κυρίως αυτές τις περιοχές και τη Λάρισα). 

Το πλήρες βιογραφικό του κ. Φραγκου Φραγγουλη εδώ.

Πηγή φωτογραφίας εξωφύλλου Εφημερίδα Ελευθερία


Οι απόψεις που εκφράζονται  στα άρθρα της Ιστοσελίδας μας  ανήκουν αποκλειστικά στον/στη συγγραφέα και δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις θέσεις ή τις απόψεις της συντακτικής επιτροπής ή της ιστοσελίδας συνολικά, εκτός και αν ρητά αναφέτεται ως συντάκτης η ΕΕΥΕΔ ή το ΔΣ/ΕΕΥΕΔ.

Categories
2025 ΒΙΩΜΑΤΙΚΕΣ

ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 251 ΓΝΑ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΔΙΑΤΑΓΩΝ 251 ΓΝΑ.

Διαμαντάκι νο 1

Όταν φεύγεις με το κεφάλι ψηλά

Το προσωπικό της Αεροπορίας είναι μια εκλεκτή ομάδα υψηλών επιδόσεων και θα ήθελα να απευθύνω σε όλους σας, αλλά ιδιαίτερα στους άξιους ανάμεσά σας, που θα είναι οι μελλοντικοί ηγέτες σας, μία σοβαρή προειδοποίηση : Φυλαχτείτε από τον συνασπισμό των μετρίων σε εντιμότητα και ικανότητες. Αυτοί οι μέτριοι, άρχουν παντού, ανήκουν σε όλες τις παρατάξεις , μάλιστα αλλάζουν εύκολα παράταξη όταν η περίσταση το απαιτεί και έχουν μοναδικό τους σκοπό να φράξουν τον δρόμο στους άξιους.

Φυλαχθείται από τον καταστρεπτικό συνασπισμό των μετρίων και μην αμφιβάλλετε ούτε στιγμήν ότι δικαιούσθε για ηγέτες σας τους εκλεκτότερους από σάς, αυτούς και μόνον αυτούς.

Διαμαντάκι νο 2

Ομοίως όταν φεύγεις με το κεφάλι ψηλά

Η διοίκηση προσπάθησε να αναδείξει τις παθογένειες και να τροποποιήσει οργανωτικές αδυναμίες (βλέπε πεπραγμένα). Για τη προστασία του αισθήματος δικαίου του προσωπικού επαναπροσδιόρισε καθήκοντα, ήρε προνομιακές τοποθετήσεις, διέκοψε σχέσεις θέσης/ιδιοτελών συμπεριφορών.

Στο εγχείρημα αυτό η ιεραρχία όχι μόνο παρέμεινε αδιάφορη αλλά αναίρεσε με τη στάση της κάθε προσπάθεια. Περιέθαλψε τους «ευνοούμενους προνομιούχους» παρέχοντάς τους μάλιστα βήμα προβολής των «αιτιάσεων» τους χωρίς να δώσει την ευκαιρία στη Διοίκηση (ως δεοντολογικά θα όφειλε σε ανώτατο Αξιωματικό, Δκτη μονάδας) τη παρουσίαση των επιχειρημάτων της. Πραγματοποίησε μεταθέσεις «αποκατάστασης» ή μεταθέσεις καθ’ υπόδειξη, αιφνιδιαστικά χωρίς μια στοιχειώδη ενημέρωση.

Συγχέοντας την εξυπηρέτηση (ρουσφέτι) με την πρόνοια της Διοίκησης, αθωώνοντας τις επιλογές της με επίκληση της «διοίκησης με ενσυναίσθηση», διεκδίκησε την αποκλειστικότητα σε μέριμνα προσωπικού. Ποια όμως η μέριμνα για τους φιλότιμους και αξιοπρεπείς; Το να υποστηρίζονται οι αδύναμοι είναι υποχρέωση της Διοίκησης. Το να «κάνεις» τον καλό είναι εύκολο, σε «αθωώνει» και μεταθέτει την ενοχή σε αυτόν που βιώνει την αδικία. Είναι υπεκφυγή. Η απόφαση τίθεται σε κρίση και συνήθως είναι δύσκολή αν πρέπει να είναι δίκαιη.

Οι διαδοχικές αυτές προκλήσεις έθεσαν σε δοκιμασία μία βασική προσέγγιση της Διοίκησης. Ότι οφείλει όταν η ιδιοτέλεια προσβάλλει το σύνολο, όχι μόνον να καταδικάζει την εκτροπή αλλά και να οριοθετεί κάθε παρέκκλιση του «επαγγελματικού δικαιώματος» επαναδιατυπώνοντας τους δεοντολογικούς και λειτουργικούς κανόνες.

Στη προσπάθεια αυτή η ηγεσία κράτησε μια μάλλον αμήχανη και αποστασιοποιημένη θέση. Αδύναμη να αποδεχτεί τις “σκιές” στην εικόνα του 251ΓΝΑ, αναγνωρίζοντας επισφάλειες στα δικαιώματα των μελών της, βιάστηκε να υποδείξει επαναφορά στη κανονικότητα, αποδίδοντας τις εκτροπές σε ατομικές παραβάσεις αδιαφορώντας να διευρύνει-αναδείξει το πλαίσιο των συνθηκών.

και ο ……άνθρακας

ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Εγκρίνεται η διάθεση στεφάνου εκ μέρους του Α/ΓΕΑ και του Προσωπικού του 251 ΓΝΑ για την κηδεία της μητρός του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.


Οι απόψεις που εκφράζονται  στα άρθρα της Ιστοσελίδας μας  ανήκουν αποκλειστικά στον/στη συγγραφέα και δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις θέσεις ή τις απόψεις της συντακτικής επιτροπής ή της ιστοσελίδας συνολικά, εκτός και αν ρητά αναφέτεται ως συντάκτης η ΕΕΥΕΔ ή το ΔΣ/ΕΕΥΕΔ.

Categories
2025 ΑΡΘΡΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΡΕΙΑ ΦΥΛΗ

……. και όχι «Αρία»

  • 2025.08.16
  • Παναγιώτης Τερπάνδρου Ζαχαρίου
  • Δημοσιεύτηκε στα Χανιώτικα Νέα την 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2008
  • Αναδημοσιεύεται από την ΕΕΥΕΔ με άδεια του Συγγραφέα.

Όποιος νομίζει πως πρόκειται περί ψηλών, ξανθών, Γερμανών με γαλάζια μάτια γελιέται. Ευσεβείς πόθοι μερικών επαρμένων του περασμένου αιώνος. Ούτε γίνεται λόγος για κάποια γενετική υπεροχή μίας φυλής ή ενός λαού έναντι άλλων… υποδεέστερων. Πρόκειται, όμως, για το μόνο ανθρωπολογικό είδος που θα μπορούσε να σώσει την οικονομική κατάσταση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε κάθε χώρα του πλανήτη, γενικότερα.

Η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη που αποκωδικοποιεί το λήμμα ξεκαθαρίζοντας ότι «Άρειος» είναι αυτός που ασχολείται με την γη του και αντλείει δύναμη από τον τόπο του. Το πρόθεμα αρ- είναι διάσπαρτο σε πολλές λέξεις που σχετίζονται με την μητέρα «Γη», όπως δηλώνει και η πρώτο-ελληνική λέξη «άρουρα» – «καλλιεργήσιμη γη», από το αρ ‘γη’ και το ‘ουρ’ (πρόθεμα του ουρανού, του οποίου νερό την καθιστά γόνιμη). Διόλου τυχαίως, λοιπόν, «αρουραίος» ονομάζεται ο μυς που τρυπώνει στην «άρουρα» σε αντίθεση με τον μικρότερο «ποντικό» (τον «θαλασσινό», δηλαδή) που τρύπωνε στα καράβια και ταξίδευε στον ‘πόντο’ (θάλασσα). “‘Αχθος αρούρης” (βάρος της γης) μας λέγει ο Όμηρος ότι αισθάνεται ο Αχιλλέας, άπραγος κατόπιν του θανάτου του φίλου του Πάτροκλο. Με άρ-οτρο οργώνει την γη ο γεωργός και την αρ-δεύει όταν κατευθύνει το νερό δια των αρ-δευτικών του έργων και μετά από τον κάματο αρ-άζει (κάθεται επί της γης). Όποιος έχει γη είναι ‘άρ-χων’ (ο ‘αρ’ έχων), καθώς μόνο όσοι είχαν αρ-δεύσιμη γη θεωρούντο ‘άρχοντες’. «Άρ-ιστος» μπορεί να είναι μόνο αυτός που ορθώς ‘ίσταται’ επί της γης και «άρσις» μπορεί να επιτευχθεί μόνον όταν κάποιος πατάει γερά επάνω της. Ωστόσο, ό, τι ‘μονιάζει’ με την γη επιφέρει «αρ-μονία» (από το ρήμα “αραρίσκω”), ενώ “πάτημα γερό” στα επιχειρήματά του πρέπει να έχει κάποιος ώστε με «άρα» να συμπεράνει. Και επειδή μόνο η τελεσφόρος Γαία παρέχει συνθήκες για ζωή, δυνατά, αρτιμελή παιδιά γεννάει – και μόνον ό, τι είναι άρτιο καλά κρατάει…

Υπάρχουν πολλά ακόμη παράγωγα που αντλούν την αρχική τους σημασιολογία από το αρ, αλλά στις μέρες μας πρέπει να επικεντρωθούμε στο σοφό δίδαγμα που μας κομίζει η λέξη “Άρειος”: δηλαδή, ότι δεν γίνεσαι δυνατός (Άρειος) ως άνθρωπος ή ως λαός εάν δεν ασχολείσαι ενεργά με την δική σου γη – τον δικό σου τόπο. Αυτό ακριβώς απηχεί και το αρχαίο ρήμα «αρείω» που σημαίνει «δυναμώνω» και απαντάται στον όρκο του Αθηναίου οπλίτη σε μία εποχή που έλαμψε ακριβώς επειδή οι λέξεις τότε κόμιζαν την αλήθεια: «Την πατρίδα ουκ ελάσσω παραδώσω. Πλείω δε και αρείω όστις αν παραδέξομαι». Δηλαδή: «Την πατρίδα φτωχότερη δεν θα την παραδώσω. Θα την μεγαλώνω και θα την δυναμώνω (αρείω) περισσότερο από ό,τι την παρέλαβα.» (Θυμίζει λίγο τα σημερινά μας «μαργαριτάρια», τους σύγχρονούς μας πολιτικούς, καλή τους ώρα…)

Άρα, λοιπόν, όταν καλλιεργείς τον τόπο σου, αντλείς δύναμη και έμπνευση από την δική σου γη – τον δικό σου οίκο. Αυτό σε καθιστά Άρειο/δυνατό και ευδοκιμούν τα πάντα του «οίκου» σου επειδή τον νοικοκυρεύεις και τον «νέμεσαι» με τους δικούς σου ανθρώπους. Εξ ου και ο όρος “οικο-νομία”. Εν αντιθέσει, όσοι έπαψαν να πατούν στην γη τους βρήκαν την καταστροφή διά της «έπαρσης». Η λέξη “έπαρση” (επί + άρση) δηλώνει την κατάσταση αιώρησης τινός πάνω από ή μακριά από την γη του. Όπως ό, τι αιωρείται , είναι καταδικασμένο κάποια στιγμή να πέσει, έτσι και όλες οι επίδοξες αυτοκρατορίες πάντοτε κατέρρεαν συνεπεία της έπαρσης των υπερφίαλων που τις δημιουργούσαν, επειδή ακριβώς ηνήργησαν σε ξένα εδάφη.

Όμως, αν και εμείς οι Έλληνες δεν είχαμε επεκτατικές βλέψεις, η δική μας «έπαρση» αποδείχτηκε από τις καταστροφικότερες: Όπως το παιδάκι που δεν έχει εισιτήριο να μπει σε έναν θερινό κινηματογράφο σκαρφαλώνει τον φράχτη για να δει την ταινία, αλλά αντί τούτου πέφτει και σπάει το πόδι του, έτσι κι εμείς αδέξια σκαρφαλώσαμε για να μακαρίσουμε ξένους τρόπους ζωής που καμία σχέση είχαν με την δική μας πραγματικότητα. Έχοντας ξεριζωθεί από τα χωριά μας, αποποιούμενοι την ταυτότητά μας, πιθηκίζαμε ό, τι βλέπαμε στην οθόνη. Για τέσσερις δεκαετίες αιωρούμασταν στον φράκτη επαρμένοι, ταλαντεύοντας τα πόδια χωρίς να πατάμε στην γη μας και ατροφήσαμε, πάθαμε οστεοπόρωση. Όταν τελικά πέσαμε πάνω της, τσακιστήκαμε!

Τώρα τι κάνουμε; Μαζέυουμε ό, τι κομμάτια έχουν μείνει και συναρμολογούμε το σπίτι μας. Πρώτο μας μέλημα: να επαναγειώσουμε τα νιάτα μας, των οποίων την ανατροφή η «ηδονοθηρική» γενιά των τελευταίων δεκαετιών ανέθεσε στην «οθονο-νταντά» των ΜΜΕ που θα αποτελούσε το νευρικό σύστημα δια του οποίου θα εσκέπτοντο και θα συμπεριφέροντο οι επερχόμενες γενεές… Τι κι αν αυτή η λυχνία τα τάιζε με τοξικο-πνευματικές ουσίες; Τους έδειξε και κάποια χελωνάκια που έπεσαν στα τοξικά απόβλητα και μεταλλάχθηκαν σε χελωνονιντζάκια. Παραδειγματιζόμενα από τέτοιες εικόνες και αλλότριους ήχους μεταλλάχθηκαν και τα δικά μας παιδιά σε τερατολάγνους, ή, στην ηπιότερη περίπτωση, παντελώς αδιάφορα για το ό, τι συνέβαινε στην χώρα τους. Φυσικό επακόλουθο οι τάσεις τους για αυτοκαταστροφή και αναρχία. Πού η επαφή με την αρχή – την γη τους; Χωρίς αρχή, πού κάποιο όραμα; Φυσικό να λερώνουν τοίχους με ακαταλαβίστικα συνθήματα που μοιάζουν με οξύδωση χημικών αποβλήτων. Φυσικότατο, αντί να πιάνουν χέρια σε χορούς, να πηθικίζουν «ροκάροντας» μοναχικά ή να φορούν στραβά το καπελάκι και να «ραπάρουν» με αυτιστικά κουνήματα με το ένα χέρι στα γεννητικά τους όργανα και το άλλο αμερικανεγρορυθμικά να δακτυλοδείχνει. Κι ενώ τέτοιες τυφλές απομιμήσεις άλλωτε θα θεωρούντο αστείες, στις μέρες μας φοβίζουν… Προμηνύουν την πολιτισμική σήψη γοργώς κατακυλούσα όλον τον πλανήτη, όπως το θέλει η «εθνοφάγος» νέα τάξη.

Καιρός, λοιπόν, να ακούσουμε τον ψίθυρο του αρουραίου μυός κάτω από τα πόδια μας – τον «μυ» που «τηρεί» (βλέπει) το μυς-τήριο που θα μας κάνει Άρειους: την δύναμη της άρουρας/γης. Καιρός να καταλάβουν οι νέοι που έχουν εμποτισθεί με ξένες ιδεολογίες ότι χωρίς βαθειές ρίζες στην Ελληνική «αρούρα» θα είναι πεσμένοι δρύες που κάθε καιροσκόπος θα ξυλεύεται. Αντί να σπάνε βιτρίνες, να γράφουν μισελληνικά συνθήματα και να κάνουν ξένων οράματα δικά τους, ας χτυπήσουν το σύστημα εκεί που πονάει διεκδικώντας ό, τι αυτό τους έχει στερήσει: δηλαδή την γλώσσα τους, την ιστορία τους, την ταυτότητά τους, την τίμια εργασία στη γη τους. Ας γυρίσουν την πλάτη στις πόλεις που τους καταστρέφουν, αλλά όχι στην πατρίδα. Να ξεχυθούν στην ύπαιθρο και να χτυπήσουν την ανεργία πέρνοντας τις δουλειές από τους αλλοδαπούς που νέμονται τον δικό μας οίκο στις χώρες τους. Όσο ουτοπικό κι αν ακούγεται, σε λίγο μόνο οι κοινότητες στα χωριά θα αποτελούν την πρωτογενή ανάπτυξη και θα είναι η μόνη σωτηρία καθώς η παγκόσμια οικονομία θα καταρρέει.

Όσον αφορά τους μεγαλύτερους και «βολεμένους», καιρός να προχωρήσουμε από τα σχέδια επί χάρτου στις επιχειρήσεις. Και μάλιστα μας δίνεται μία μεγάλη ευκαιρία: Τώρα που όλα τα διεθνή μέσα επικεντρώνονται σε μας και μας χλευάζουν, επιτέλους να πρωτοπορήσουμε και να δείξουμε τον δρόμο και σε άλλα έθνη που έχουν μπει στο στόχαστρο του πραγματικού φασισμού – αυτόν της «εθνοκτόνου» παγκοσμιοποίησης.

Να αποτρέψουμε την μετανάστευση των νέων μας και συνάμα την λαθρομετανάστευση προτιμώντας ελληνόπουλα σε όλες τις θέσεις εργασίας, προτιμώντας δικά μας προιόντα, Ελληνικούς ήχους και Ελληνικούς τρόπους ζωής. Εάν ξαναποτισθεί αυτή η γη με Ελληνικό, Άρειο ιδρώτα, πολλάκις θα μας ανταμείψει. Εξ άλλου, είχαμε έναν πολιτισμό για τον οποίον αξίζει να ζει κανείς. Καιρός να τον επαναφέρουμε.

-Παναγιώτης Τερπάνδρου Ζαχαρίου-

Δημοσιεύτηκε στα Χανιώτικα Νέα

28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2008

Εδώ η ζωντανή μου ομιλία: https://www.youtube.com/watch?v=TargquuaoXY

ΕΠΙΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:

Επειδή πολλοί με έχουν ρωτήσει τι σχέση έχει ο Άρειος με τον θεό του πολέμου Άρη, θα προσθέσω ότι η σχέση είναι αρρήκτως δεμένη για τους ακόλουθους λόγους:

Η γη, όπως αναφέρει και ο Όμηρος, εν παρουσία του Άρεως εσείετο κάτω από τα πόδια της φάλαγγας και της κλαγγής των όπλων και άρα είναι απολύτως συνδεδεμένος ο Άρης εννοιολογικώς.

Επίσης αυτός που πολεμάει, γιατί πολεμάει;

Για την πατρώα αρούρα, την πατρώα γη.

Εάν αναλογιστούμε ότι οι οπλίτες κατά την αρχαϊκή εποχή ήσαν αγρότες, και έπερναν τα εφέστια όπλα που κρεμόντουσαν πάνω από τις εστίες των και συγκέντρωναν φάλαγγα στα πεδία των, ο Άρειος και φυσικά είναι αυτός που αντλεί δύναμη από την γη του και πολεμάει γι αυτήν.

Και πολεμάει για την γη του επειδή ο εχθρός κατά εκείνες τις εποχές κατέκαιγαν τις σοδιές των ηττημένων. (Εύλογο το ερώτημα: «Εμείς πώς αντιμετωπίζουμε τον εχθρό που κατακαίει την χώρα μας κάθε καλοκαίρι;»)

Ο Άρης, λοιπόν, είναι ο κατεξοχήν θεός του πολέμου, επειδή ο πόλεμος απορρέει εκ της φιλονικίας πέριξ του οικονομικού ελέγχου γης. Και ερωμένη του είναι η θεά του έρωτος, η Αφροδίτη, επειδή πολεμάς γι’ αυτό που αγαπάς.

Επιμέλεια ανάρτησης:

Αργύρης Τασιόπουλος

Categories
2025 ΕΦΥΓΑΝ

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ

2025.08.09

Με θλίψη σάς ανακοινώνουμε, ότι έφυγε από την ζωή, ο Συνάδελφος, Συμμαθητής μας, Ιατρός Παθολογοανατόμος Ταξίαρχος ΠΑ ε.α Θεόδωρος Φιλιππίδης.

Ο Θεόδωρος Φιλιππίδης γεννήθηκε το 1951 στην Καρυδιά Κομοτηνής. Το 1969 πέτυχε στην Στρατιωτική ιατρική (ΑΜ 1100), το 1975 αποφοίτησε από την Ιατρική του Αριστοτελείου. Εντάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία ως υγειονομικός αξιωματικός και ταυτόχρονα άρχισε να γράφει και να δημοσιεύει, με το ψευδώνυμο “Νικομήδης”, στίχους, ποιήματα, λίγα πεζά και δοκίμια.

Το 1985 πήρε την ειδικότητα τού παθολογοανατόμου, μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία και στην Αγγλία. Μαχόμενος για πολλά χρόνια σε “καρκινικά πεδία” εκτόνωνε τις επαγγελματικές (και όχι μόνο) εντάσεις του στο άσπρο χαρτί. Έτσι προέκυψαν αρκετά προϊόντα στιχοπλοκίας και κείμενα όπως η ποιητική συλλογή ̈Κριοί Πολιορκίας”.

Ήταν Δραστήριο Μέλος της ΕΕΥΕΔ, πονήματά του φιλοξενούνται στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη της. Τελευταία συνεργασία μαζί του ήταν στο 29 ΙΣΕΔ, τον Νοε 2024. Η χειροτέρευση της υγείας δεν του επέτρεψε να παραστεί και παρουσίασε την εργασία, “Η συμβολή της Ελληνικής Γλώσσας στην Ιατρική Ορολογία και την ανάπτυξη της Ιατρικής”, διαδικτυακά.

Η νεκρώσιμος ακολουθία θα τελεστεί στην γενέτειρά του Καρυδιά Κομοτηνής, την Τρίτη 12 Αυγούστου στις 9:30 π.μ.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια σε όλους τους συγγενείς, φίλους, και Συναδέλφους του, που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.

Ο Θεός ας τον αναπαύσει.

ΔΣ/ΕΕΥΕΔ


ΣΧΟΛΙΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ 

Έφυγες πρόωρα αγαπημένε Θόδωρε Φιλιππίδη, μαθητή και στενέ μου συνεργάτη για πάνω από 35 χρόνια. Σε έζησα από τα πρώτα σου βήματα στο Εργαστήριο του 251 ΓΝΑ και αργότερα για πολλά χρόνια στο ιδιωτικό μας ιατρείο. Σε καμάρωσα να προοδεύεις στην επιστήμη σου και να γίνεσαι άριστος στην ειδικότητά σου, συγχρόνως δε να πλαταίνεις τα ενδιαφέροντά και τις γνώσεις σου και σε άλλους τομείς, όπως στην ελληνική γλώσσα, ιστορία, ποίηση, λογοτεχνία.
Έχοντας δίπλα σου την ανεκτίμητη σύζυγό σου Κούλα, δημιούργησες μία υπέροχη οικογένεια, με τα άξια βλαστάρια σου Μαρία και Φίλιππο. Θα σε θυμούνται πάντα με υπερηφάνεια, ξέροντας ότι ο πατέρας τους αφήνει σε όσους τον γνώρισαν, έντονο το στίγμα του, για την ευρυμάθεια, την καλοσύνη, το χιού μορ και την πέννα του.
Από εμένα θα λείψει αφάνταστα η φιλία, η αλληλοκατανόηση και ο μεταξύ μας αλληλοσεβασμός.
Αντίο αγαπημένε Θόδωρε και καλό Παράδεισο.

Δρ Δημοσθένης Φλώρος
Αντιπτέραρχος (ΥΙ) εα
Επίτιμος ΔΥΓ/ΓΕΑ

Ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στους φίλους του, συναδέλφους και συνεργάτες.
Ήταν ένας καταπληκτικός άνθρωπος, εξαιρετικός γιατρός, υπέροχος συνάδελφος και απίστευτος γνώστης της ελληνικής γλώσσας.
Μεγάλη απώλεια για όλους μας. Ο Θεός να τον αναπαύσει.

Ελένη Βασσιλάκου

Ειλικρινή συλλυπητήρια, για τον εξαίρετο συνάδελφο που υπήρξε για όλους μας πηγή στοχασμού πέρα από την υπέροχη υπηρέτηση του στην επιστήμη της παθολογικής ανατομικής!

Ναούμ Χρήστου

Λυπάμαι βαθύτατα! Θα λείψει από τον τόπο μας ένας άνθρωπος της επιστήμης, του ανθρωπισμού, του πνεύματος, της τέχνης του λόγου! Θόδωρε, καλό ταξίδι! Ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένεια! Ας είναι αιωνία η μνήμη του!

Γεώργιος Γκόνης

Δεν υπάρχουν λόγια για να εκφράσω τη θλίψη μου. Εύχομαι δύναμη και κουράγιο στους οικειους του.Ψυχραιμος μέχρι τέλους στην τελευταία επικοινωνία μας. Αγαπημένος συμμαθητής, λόγιος, φιλοσοφημένος, βαθύς γνώστης της γραμματολογίας, ικανός
επιστήμονας. Θα μας λείψει. Μικραίνει και φτωχαίνει ο κόσμος μας.
R.I.P.

Δημοσθένης Μπούρος

Δεν βρίσκω λόγια ….
Πόνος , κλάμα, πίκρα …
Θόδωρος Φιλιππίδης : Άνθρωπος “λατρεία”
Γιατρός , “δώρο Θεού ” !
Ποιητής, φιλόσοφος , Ελληνολάτρης!
Πιστός και πολύτιμος φίλος !
Μοναδικός συζυγος- πατέρας – παππούς !
Γίναμε όλοι φτωχότεροι :
Η οικογενειά του, οι Συναδελφοί του, οι ασθενείς του , τα Ελληνικά Γράμματα και η Θράκη μας !
Αιώνια σου η μνήμη ,Θόδωρε, φίλε και αυτάδερφε !
Θα ζεις για πάντα μέσα στην καρδιά μου !
Αναζητήστε στην ιστοσελίδα της ΕΕΥΕΔ την τελευταία του διάλεξη στο πρόσφατο ΙΣΕΔ με θέμα ” Η συμβολή τής Ελληνικής γλώσσας στην Ιατρική ορολογία και την ανάπτυξη
τής Ιατρικής”.
Θα τον απολαύσετε !
Ας τον κρατήσετε στην μνήμη σας τόσο φωτεινό, τόσο χαριτωμένο,
τόσο ταλαντούχο !

Νίκος Παπαγιαννόπουλος

Πανάξιος συνάδελφος απόλυτα αξιοπρεπής γλυκύτατος άνθρωπος επιστήμονας ολκής και εγκρατής φιλόσοφος. Δυσαναπλήρωτο το κενό της παρουσίας του. Ο πανάγαθος να τον αναπαύσει εις τόπον φωτεινό ένθα απεδρα πάσα οδύνη λύπη και στεναγμός . Θερμα συλλυπητήρια στην οικογένεια του.

Αλέξανδρος Κοκκινίδης

Με πόνο ψυχής πληροφορούμαι την απώλεια του Θοδωρή !
Ένας αγαπητός συμμαθητής, φίλος και συνάδελφος, που κόσμησε με την παρουσία του την τάξη της ΣΙΣ του 1969 και εν συνεχεία φώτισε τον χώρο της Παθολογικής Ανατομικής, με την λαμπερή του παρουσία !
Οξύνους, χιουμορίστας, γλυκομίλητος, εξαιρετικός Παθολογοανατόμος, υπέροχος οικογενειάρχης, Θρακιώτης με όλη τη σημασία της λέξης, σημάδεψε χρόνια ολάκερα τη ζωή μας !
Ο Θεός να του χαρίζει Καλό Παράδεισο και στους οικείους του την Θεία Παρηγορία !
Ειλικρινή συλλυπητήρια !

Παύλος Διδάγγελος

Μας είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι “έφυγε ” ένας τόσο ευγενικός, ηθικός και καταξιωμένος εκλεκτος Συναδελφος Αξιωματικός-Ιατρος της Πολεμικης Αεροποριας .Το Θεόδωρο θα τον θυμόμαστε πάντα με αγάπη και συγκίνηση.Τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του.Καλο Παράδεισο, Θεοδωρε.

Χρήστος Γρηγορέας

Αντιπτέραρχος (ΥΙ) ε.α

Categories
2025 ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟ

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ

«Όταν το κράτος λείπει και το παιδί σου πονάει – Μια προσωπική μαρτυρία.

«Αν το σύστημα υγείας δεν μπορεί να καλύψει ένα τραυματισμένο παιδί το Σάββατο βράδυ, τότε δεν είναι απλώς “ανεπαρκές”. Είναι επικίνδυνο.» Μια απίστευτη περιπέτεια και ένα συγκλονιστικό περιστατικό με το τραυματισμένο στο στόμα παιδί του, αφηγείται ένας πατέρας, ο Θεοφάνης Νικολάου:

Με αφορμή τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα που βλέπουμε καθημερινά στα ΜΜΕ – κατασπατάληση δημοσίου χρήματος, ευρωπαϊκές επιδοτήσεις που εξαφανίζονται, ατιμωρησία και σιωπή – νιώθω την ανάγκη, όχι απλώς να εκφραστώ, αλλά να καταθέσω δημόσια μια οδυνηρή προσωπική εμπειρία. Όχι από οργή, αλλά από ευθύνη. Γιατί κάποια πράγματα δεν πρέπει να μένουν στο σκοτάδι.

Το Σάββατο 2 Αυγούστου, βρισκόμουν οικογενειακώς στον Νομό Ηλείας. Ο γιος μου, ηλικίας έξι ετών, είχε ένα σοβαρό ατύχημα – τραυματίστηκε στο στόμα και τα δόντια του μετακινήθηκαν επικίνδυνα. Πήγαμε αμέσως στο Γενικό Νοσοκομείο Πύργου, την πρωτεύουσα του νομού. Εκεί, οι γιατροί μας πληροφόρησαν ότι δεν υπήρχε εφημερεύων ούτε οδοντίατρος, ούτε γναθοχειρουργός.

Με το παιδί τραυματισμένο και σε κατάσταση πανικού, οδηγήσαμε περίπου 80 χιλιόμετρα μέχρι την Πάτρα, στο Νοσοκομείο του Ρίου. Ήταν μεσάνυχτα Σαββάτου. Η απάντηση των γιατρών ήταν κατά λέξη: «Δεν είμαστε νοσοκομείο τραυμάτων, αλλά πυρετού και παθολογικών καταστάσεων». Δεν μπορούσαν, λοιπόν, να μας εξυπηρετήσουν.

Η περιπλάνηση συνεχίστηκε – κατευθυνθήκαμε στην Αθήνα, στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγλαΐα Κυριακού“, ώρα περίπου 3 τα ξημερώματα. Εφημερεύει μεν, αλλά χωρίς παιδοοδοντίατρο ή γναθοχειρουργό. Η ΩΡΛ που μας εξέτασε παραδέχτηκε ότι δεν είναι αρμόδια. Μας προέτρεψε να περιμένουμε το πρωί, ώστε να πάμε στο δίπλα νοσοκομείο «Αγία Σοφία». Πήγαμε.
Εκεί, η γιατρός – εμφανώς συγκινημένη και απογοητευμένη – μου είπε: «Δεν είναι σωστό να σας εξυπηρετούμε σε περιστατικά που δεν ξέρουμε να αντιμετωπίσουμε. Δεν είμαι ούτε γναθοχειρουργός, ούτε οδοντίατρος».

Απελπισμένος, στις 6 το πρωί επισκέφθηκα το Νοσοκομείο «Σωτηρία», όπου υπήρχε εφημερεύων οδοντίατρος. Μου είπαν όμως ότι είναι οδοντίατροι ενηλίκων και δεν μπορούν να παρέμβουν σε παιδί.

Ώρα 8 το πρωί. Πέντε νοσοκομεία, τέσσερις πόλεις, πάνω από 300 χιλιόμετρα διανυθέντα, και καμία ουσιαστική βοήθεια.
Πήγαμε στον Ευαγγελισμό, όπου ο γιατρός – ο μοναδικός διαθέσιμος – δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να εξετάσει το παιδί μου. Σε αυτό το σημείο, κάλεσα το 166, την αστυνομία και τα κανάλια. Τότε – και μόνο τότε – εμφανίστηκε ο διοικητής του νοσοκομείου, λέγοντάς μου: «Θα σας εξυπηρετήσουμε». Όμως ο γιατρός απάντησε: «Δεν με ενδιαφέρει τι λέει ο διοικητής, δεν μπορώ να πάρω την ευθύνη», γιατί πρόκειται για παιδί και το νοσοκομείο είναι για ενήλικες.

Ζήτησα γραπτώς την άρνησή του, την οποία και επισυνάπτω στο παρόν. Με έδιωξαν ξανά. Ξέσπασα σε κλάματα, ένιωσα απόγνωση. Ξανακάλεσα την αστυνομία. Κατόπιν παρέμβασής τους, ο διοικητής επικοινώνησε με την Αρχή Συντονισμού Διαχείρισης Θεμάτων Υγείας του Υπουργείου. Μία ώρα μετά, μας ανακοίνωσε ότι το Υπουργείο αποφάσισε να εξεταστεί το παιδί μου… τη Δευτέρα, μετά τις 9:30 π.μ. στο Παίδων Πεντέλης.

Με λίγα λόγια, ένα έκτακτο παιδιατρικό περιστατικό, τραύμα στο στόμα και στα δόντια, έμεινε χωρίς ιατρική φροντίδα επί δύο 24ωρα, γιατί κανένα δημόσιο νοσοκομείο στην Ελλάδα – ούτε στην επαρχία, ούτε στην Αθήνα – δεν είχε την υποδομή, τη βούληση ή το προσωπικό να μας εξυπηρετήσει.

Αναρωτιέμαι: Πού πάνε τα χρήματα των φορολογούμενων; Πού είναι οι εφημερίες, το ιατρικό προσωπικό, οι υπηρεσίες για τα παιδιά μας; Γιατί πρέπει να φωνάξεις, να απειλήσεις, να εμπλέξεις την αστυνομία και τα ΜΜΕ για να γίνει το αυτονόητο;

Το παιδί μου – όπως όλα τα παιδιά – δεν ζητά τίποτα παραπάνω από αυτό που δικαιούται: αξιοπρεπή δημόσια υγεία. Αν το σύστημα υγείας δεν μπορεί να καλύψει ένα τραυματισμένο παιδί το Σάββατο βράδυ, τότε δεν είναι απλώς “ανεπαρκές”. Είναι επικίνδυνο.

Και αυτό, αγαπητοί συμπολίτες, δεν πρέπει να το ανεχόμαστε πια.

Ένας γονιός που δεν ξέχασε – και δεν θα ξεχάσει ποτέ.»
Προσωπική μαρτυρία του Theofanis Nikolaou που την δημοσίευσε στην ομάδα “ΓΟΝΕΙΣ στα ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ”