Η απώλεια πέντε (5) Ελλήνων και ο τραυματισμός άλλων δέκα (10) σε πλαίσιο Κρατικής ανθρωπιστικής αποστολής στη Λιβύη αποτελεί μια τραγωδία χωρίς κάθαρση …! Ο πόνος μας είναι αβάσταχτος και για τις δύο Αξιωματικούς (ΥΝ) ,την Αντιπλοίαρχο (ΥΝ) Γλυκερία Μεμεκίδου και την Επισμηναγό (ΥΝ) Ευαγγελία Ανδρεαδάκη, που είναι μεταξύ των νεκρών,για να διατηρηθεί δυστυχως- η βαρειά παράδοση, όπου οι “απώλειες μάχης” του Υγειονομικού ήταν πάντα αναλογες της μεγάλης προσφοράς του !
Ως ελάχιστη δικαίωση στην ιερή μνήμη των Νεκρών μας ,
Αναμένουμε πλήρη ενημέρωση για τις συνθήκες του μακελειού καθώς και για το σχέδιο ασφαλείας τής Ελληνικής αποστολής,όπως καταστρώθηκε από ΥΠΕΘΑ κ ΥΠΕΞ.
Θεωρούμε αυτονόητη την απόδοση καθεστώτος ” πεσόντων υπέρ Πατρίδος” στους Νεκρούς μας και τις αντίστοιχες προνομίες στις οικογένειές τους.
Απόδοση καθεστώτος “τραυματία πολέμου ” στους τραυματισμένους .
Εγείρουμε θέμα αποζημιώσεων αστικής ευθύνης για όλη την αποστολή.
Το Υγειονομικό των Ενόπλων Δυνάμεων υπήρξε πάντα ισχυρός βραχίονας στην εξωτερική πολιτική της Πατρίδας μας, απανταχού της Γης. Αποστολές ΥΓ/ΕΔ στη Σομαλία,στο Αφγανιστάν, στο Κόσσοβο, στη Βοσνία, στη Λιβύη είναι ενδεικτικές της παρουσίας της Ελλάδας στο διεθνές γίγνεσθαι. Όπου δεν μπορούσαμε ή δεν θέλαμε να στείλουμε Στρατιωτικές Μονάδες όπλων, στέλναμε το Υγειονομικό ! Αυτό, βέβαια, συνεπάγεται πλήρες επιχειρησιακό σχέδιο με έμφαση στην ασφάλεια του προσωπικού καθώς και το εύρος των αρμοδιοτήτων.
Αιώνια η μνήμη των νεκρών μας. Όλοι εμείς οι Υγειονομικοί των ΕΔ ξέρουμε πώς θα κρατήσουμε ασβέστη την Ιερή μνήμη των δύο Συναδέλφων μας Αξκων (ΥΝ). Εκφράζουμε τη συντριβή μας στις οικογενειές τους,καθώς και στις οικογένειες του Αλχια(ΠΖ) Γιώργου Βουλγαρη και των αδελφών Μαναδαλιού, ευχόμενοι να δεχθούν την από Θεού παρηγοριά.
Εκφράζουμε την αγάπη μας και τις θερμότερες ευχές μας για ταχεία ανάρρωση σε όλους τους τραυματίες.
Τέλος, δηλώνουμε στην Ελληνική Πολιτεία ότι, για εμάς τους Υγειονομικούς των ΕΔ η ανθρώπινη ζωή είναι θεμελιώδης αιτία υπάρξεώς μας και απαιτούμε να γίνονται από όλους τα πάντα, ώστε να διασφαλίζεται το υπέρτατο αγαθό της ζωής .
19/09/2023 Για την ΕΕΥΕΔ , ο Πρόεδρος ΔΣ ΔΡ. ΝΙΚ.ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ (εα).
Ο Ύμνος της ΣΙΣ/ΣΣΑΣ είναι συνυφασμένος με την Ιστορία της από την ίδρυση της το 1947 μέχρι σήμερα. Στο άρθρο μας θα δούμε μια περίληψη των πρώτων βημάτων της ΣΙΣ στην Θεσσαλονίκη, από το Βιβλίο της ΕΕΥΕΔ “Η Ιστορία της Στρατιωτικής Ιατρικής Σχολής (Σ.Ι.Σ) Θεσσαλονίκης (1947-1970). θα γίνει αναφορά στους συνθέτες του Ύμνου και θα παρουσιασθεί η παραχάραξη του ύμνου.
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΙΣ ΚΑΙ Ο ΥΜΝΟΣ
Από τον Αύγουστο του 1945 άρχισε να ωριμάζει η ιδέα λειτουργίας παραγωγικής Σχολής στη Θεσσαλονίκη για να τονισθεί η σημασία που έδινε το Ελληνικό κράτος στην Μακεδονική υπόθεση, ύστερα από τις επεκτατικές βλέψεις του Τίτο της Γιουγκοσλαβίας και τις ορέξεις της Βουλγαρίας να ιδρύσει εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Θεσσαλονίκη
Την ίδια αγωνία της Στρατιωτικής Ηγεσίας εξεδήλωσε και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το οποίο στην συνεδρίαση της Ιατρικής Σχολήςτης 15ης Οκτωβρίου 1945, ζήτησε δια του καθηγητού της Παθολογικής Ανατομικής Στ. Σαμαρά την εγκατάσταση της Στρατιωτικής Ιατρικής Σχολης στη Θεσσαλονίκη με το σκεπτικό ότι θα πλουτιζε την Μακεδονία με μια Στρατιωτική Παραγωγική Σχολή, η οποία συχρόνως θα ενίσχυε με τους Μαθητές της και την νεοϊδρυθείσα τότε (1943) Ιατρική Σχολή.
Οι πιέσες από Στελέχη των ΕΔ και του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης απέδοσαν και με την υπ’ αριθμό 10115336/2-12-1946 διαταγή του ΓΕΣ ιδρύθηκε η Σ.Ι.Σ.. Την 15/3/1947 τοποθετείται στην ΣΙΣ ως Διευθυντής Σπουδών ο Αρχίατρος Γ. Καστανάκης. Γραφείο δεν υπήρχε και χρησιμοποιήθηκε το Γραφείο της Διεύθυνσης Υγειονομικού του Γ’ΣΣ. Δυσχέρειες πολλές και, εκ πρώτης όψεως ανυπέρβλητες, γι’αυτό ετέθει θέμα μεταφοράς της Σχολής στην Αθήνα. Οι αντιδράσεις της Θεσσαλονίκης έντονες και αποτελεσματικές, τελικά στις 5 Απριλίου 1947 η Σ.Ι.Σ εγκαταστάθηκε στο υπό επισκευή κτίριο της παλαιάς Γερμανικής Σχολής, στην οδό Βασιλίσης Ολγας και από την άνοιξη του 1848 και στο παρακείμενο “Κυβερνείο”
Μια ημέρα πριν από την εγκατάσταση της Σχολής, στις 4 Απριλίου 1947 διενεργήθηκαν οι πρώτες εισαγωγικές εξετάσεις που αφορούσαν φοιτητές της Ιατρικής και όχι αποφοίτους Γυμνασίου. Ακολουθεισαν νέες εισαγωγικές εξετάσεις που αφορούσαν αποφοίτους οκταταξίου Γυμνασίου.
Μεταξύ των νέων Μαθητών που εισήχθεισαν την 17 Νοε 1947, βρίσκουμε τον Βάρφη Γεώργιο του Σπυρίδωνα (ΑΜ 52) ο οποίος δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του και τον Βρίτσιο Αριστοτέλη του Τρύφωνα (ΑΜ99) που είχε μουσική παιδεία και το αποτυπωμά του στα πολιστιστικά δρώμενα της Μακεδονίας έμεινε ανεξίτηλο. Δείτε την σχετική υποσελίδα της Ιστοσελίδας της ΕΕΥΕΔ με Τίτλο “Γράμματα & Τέχνες” εδώ.
Ο Βάρφης έγραψε τους στίχους του Ύμνου της Σχολής και ο Βρίτσιος την Μουσική Επένδυση. Χρονικά τοποθετούμε την δημιουργία του το διαστημα 1947-1948, Ο ύμνος έγινε αποδεκτός από την Διοικηση και αρχίζει να διδάσκεται και να χρησιμοποιείται από τους Μαθητές.Τον βρίσκουμε στο Εγκόλπιο του Μαθητού το 1974.
Βαθμιαία, ίσως διότι οι Αξιωματικοί του Τάγματος Μαθητών της Σχολής προήρχοντο από την Σχολή Ευελεπίδων, η χρήση του ύμνου ατόνισε. Το 2002, όταν ο τότε Διευθυντής Σπουδών της Σχολης Γεν. Αρχίατρος Παπαγιαννόπουλος Ν. ήταν πρόεδρος του 19ου Ιατρικού Συνεδρίου ΕΔ θέλησε η χορωδία της Σχολής μεταξύ άλλων να ψάλει και τον Ύμνο της Σχολής στην εναρκτήρια τελετή του Συνεδριου, τότε διαπιστώθηκε ότι οι Μαθητές δεν γνωριζαν τον ύμνο !. Ο μουσικοδιδάσκαλος της Σχολής έμαθε τον ύμνο και τον δίδαξε στους Μαθητέ και έτσι αυτός επανήλθε στην ΣΣΑΣ.
Μέλος μας ο Λ. Βαζαίος γράφει
Όπως ξέρετε είμαι Στρ.Ιατρός, απόστρατος από χρόνια. Ανήκω στηντάξη του 1959. Όταν στις 12 Οκτωβρίου του 1959 η τάξη μου, μετάαπό πολύ αυστηρές εξετάσεις παρουσιάστηκε στην ΣΙΣ (Στρ.ΙατρικήΣχολή) ένα από τα πρώτα που «διδάχθηκε» με τον «παραδοσιακό»τρόπο των Στρ.Σχολών, ήταν ό Ύμνος της ΣΙΣ! Τον αποδίδαμε και τα6 χρόνια των σπουδών μας, όπως και οι προηγούμενες 6 τουλάχιστοντάξεις! Με απλό υπολογισμό ο Ύμνος χρονολογείται ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝαπό το1953!! Με δεδομένο ότι η Σχολή λειτούργησε ξανά το 1947(Β’Παγκόσμιος-Εμφύλιος γαρ!!)μπορώ να πω ότι ο ύμνος είναισυνυφασμένος με την ζωή της ΣΙΣ.
Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ
«Τρανών προγόνων ιχνηλάτες,
Σεμνών αγωνιστών παιδιά
Καινούργιοι είμαστε Σπαρτιάτες
Με την γενναία μας καρδιά
Βαθιά μας είναι ριζωμένη
Τρανή διπλή αποστολή
Γι άυτό βαδίζουμε ενωμένοι Μεσ’την Μεγάλη μας Σχολή
Εμπρός πάντα εμπρός
Μιας νέας δόξας ανατέλει ο καιρός
Εμπρός πάντα εμπρός
Είν΄ο σκοπός μας ιερός
Και μες΄της μάχης στου πολέμου την μανία
Σαν αρμονία θε ακούστεί
Και θ΄αντηχήσει νικηφόρα ο παιάν μας
Το σάλπισμα μας σ΄ολη την γη.
Εμπρός πάντα εμπρος…….
Προγόνων βλάστησαν οι σπόροι
και απ’ την Σχολή μας έχουν βγεί
του κάθε ωραίου οι πρωτοπόροι να κατακτήσουνε τη Γη.
Στης Γης, στης θάλασσας τα πλάτη
η δάδα μας φεγγοβολά,
λαπρό το φως του Ιπποκράτη
μας παραστέκει από ψιλά.
Εμπρός πάντα εμπρος…….
Ο ύμνος καθιερώθηκε, στα δύσκολα εκείνα χρόνια, αποτέλεσε ένα σύμβολο για τους Μαθητές . Τραγουδηθήκε από πολλές γενιές Μαθητών της ΣΙΣ και της Σ.Σ.Α.Σ όπως μετονομάσθηκε από το 1970 και μετά. Οι Μαθητές ίσως ξέχασαν τους δημιουργούς του Ύμνου, συνεχίζουν όμως μέχρι σήμερα τον τραγουδούν, απλά είναι ο δικός τους Ύμνος και όχι ένα ακόμη Στρατιωτικό Εμβατήριο.
Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ
Φωτογραφία από δημοσίευμα της 2/6/2023 στην Εφημερίδα Συντακτών.
Ο Ύμνος μας παραχαράθηκε στους στίχους και αναπαράχθηκε με την ίδια μουσική επένδυση από την Χρυσή Αυγή, που σήμερα δεν υπάρχει και δεν έχει νόημα η οποιαδήποτεαντιδρασή μας προς αυτή. Εξ’ άλλουοι Ενοπλες Δυνάμεις ως θεσμός και τα Στελέχη των ΕΔ ως σύνολο των είναι μακριά και υπεράνω της πολιτικής και των εξ’ αυτής αντιπαραθέσεων.
Δημοσίευμα στην Εφημερίδα των Συντακτών της 2/6/2023 του δημοσιογράφου Δημήτρη Ψαρά, με τίτλο “Ένας Εφιάλτης για την Δημοκρατία” αναφέρεται στην σκιώδη παρουσία της μη υφιστάμενης πλέον “Χρυσής Αυγής” στο πολιτικό σύστημα όπως έχει διαμορφωθεί μετά τις εκλογές της 25 Ιουνίου 2023. Στο Δημοσίευμα υπάρχουν αναφορές στον Ύμνο της “Χρυσής Αυγής” όπωςη παραπάνω φωτογραφία και η πράγραφος :
“………….Πάνω από όλες τις εκδοχές της αρχαιότητας, η φυλετική Σπάρτη ήταν το πρότυπο της Χρυσής Αυγής. Τον Λεωνίδα τιμούσαν σε ετήσιες εκδηλώσεις στις Θερμοπύλες, ενώ και ο ύμνος της Χρυσής Αυγής το διαλαλούσε: «Τρανών προγόνων ιχνηλάτες, / λαμπρών αγωνιστών παιδιά, / οι νέοι είμαστε Σπαρτιάτες / με τη γενναία μας καρδιά»”
Το Μέλος της ΕΕΥΕΔ Λάμπρος Βαζαίος αντέδρασε προς τον συντάκτη του άρθρου γράφοντας μεταξύ άλλων “Ο κόσμος των Στρ.Ιατρών (και όχι μόνο), έχει ιστορία, έχει παιδεία, έχει μεγάλη κοινωνική προσφορά, είναι κόσμος αξιοπρεπών ανθρώπων που δεν του αξίζει η παραχάραξη, του Ύμνου της Σχολής του!” . Στο τέλος του άρθρου η πληρης επιστολή του.
ΗΕπιστημονική Ενωση Υγειονομικών ΕΔ (ΕΕΥΕΔ), που εκπροσωπεί τους εν ενεργεία και αποστρατεία Υγειονομικους Αξιωματικους, έχει την ελάχιστη απαίτηση, όταν για οποιοδήποτε λόγο προβάλεται ο Υμνος της ΧΑ να επισημένεται ότι είναι προιόν παραχάραξης του Ύμνου της ΣΙΣ/ΣΣΑΣ,
Αν επαναληφθεί το φαινόμενο παραχάραξης και λαθροχειρίας και χρήσης του Υμνου μας από οποιονδήποτε θα υπάρξει αντίδραση.
Επιστολή του κ. Βαζαίου, Μέλους της ΕΕΥΕΔ προς τον συντάκτη του άρθρου :εδώ
Η Β’ Παθολογική Κλινική του 424 ΓΣΝΕ, σε συνεργασία με την Επιστημονική Ένωση Υγειονομικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΕΥΕΔ), οργανώνει το 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο με θέμα Προβλήματα Εσωτερικής Παθολογίας σε Διαβητικούς Ασθενείς. Το συνέδριο περιλαμβάνει (8) Στρογγυλά Τραπέζια, τέσσερις (4) διαλέξεις καθώς και παρουσίαση ενδιαφερόντων κλινικών περιστατικών από τους νεότερους Συναδέλφους, δείτε τα στο συνημμένο Πρόγραμμα,
Κοινωνικές Εκδηλώσεις, H συμμετοχή στο Social Program περιλαμβάνει:
Συμμετοχή σε 3 coffee break
Συμμετοχή στη Δεξίωση Υποδοχής την Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2022, ώρα 21:00, στο Ξενοδοχείο Xenia Palace Portaria, που θα παρατεθεί για εσάς και την οικογένεια σας
Συμμετοχή στο Δείπνο Προέδρου το Σάββατο, 18 Ιουνίου 2022, ώρα 21:00: Δείπνο Προέδρου, στο Ξενοδοχείο Xenia Palace Portaria, που θα παρατεθεί για εσάς και την οικογένεια σας και δεν αναγράφεται στο πρόγραμμα του Συνεδρίου.
Λοιπές Πληροφορίες – Επικοινωνία:
Premium Congress and Social Events Solutions Θεσσαλονίκη: Βασ. Ηρακλείου 47 Τ.Κ. 54623 Τηλ.: 2310 226 250, 2310 219 407 E-mail: conference2@premium-events.gr www.premium-events.gr
Τον απεριόριστο θαυμασμό μου για το έργο του αντιστράτηγου ΥΙ, εα θεοδώρου Τσοχαλή εξέφρασα πριν 2 χρόνια όταν είχε την ευγενή καλοσύνη να προσφέρει στη βιβλιοθήκη της ΕΕΥΕΔ τα έργα του Ομήρου Οδύσσεια, Απολλωνίου του Ροδίου Αργοναυτικά, Οβιδίου Μεταμορφώσεις και Απουλιού Έρως και Ψυχή.
Σήμερα ο εκλεκτός μας φίλος και μέλος της ΕΕΥΕΔ κ. Τσοχάλης επανέρχεται προσφέροντας το δίτομο έργο του ομήρου Ιλιάς. Πρόκειται για τη δεύτερη έκδοση 2021 του ομώνυμου έργου που ο συγγραφέας είχε εκδώσει το 1992 σε ένα λαμπρό τόμο 571 σελίδων διαστάσεων 25×35 εκ. που εξαντλήθηκε και επανεκδόθηκε σε 2 τόμους πιο εύχρηστους 17x 24 εκ, 624 σελίδων ο πρώτος και 671 σελίδων ο δεύτερος.
Στη δομή της έκδοσης ακολουθείται η ίδια μοναδική αρχιτεκτονική της πρώτης έκδοσης, όπου στις σελίδες αριστερά εμφανίζεται το πρωτότυπο κείμενο με ένα στίχο σε κάθε σειρά να καταλαμβάνει το αριστερό κάθετο ήμισυ της σελίδας ενώ δίπλα, στο δεξιό κάθετο ήμισυ παρατίθεται έμμετρη μετάφραση στίχο στίχο στην νεοελληνική γλώσσα. Στις δεξιές σελίδες εμφανίζονται ζωγραφικοί πίνακες ή χαρακτικά ή ταπισερί ή γλυπτά από τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου, αναπαριστώντας τη σκηνή που αναφέρεται στην αριστερή σελίδα. Μια πανδαισία Ομήρου δοσμένη με έμμετρο λόγο και καλλιτεχνική απεικόνιση που συναρπάζει τον αναγνώστη και τον ταξιδεύει στην απεραντοσύνη της Ελληνικής παιδείας!.
Ο θόδωρος Τσοχαλής κατήγαγε έναν άθλο με το έργο του, που θα μείνει στην ιστορία! Εμείς οι Συνάδελφοι του αισθανόμαστε υπερήφανοι για αυτόν, του προσφέρουμε την αγάπη μας, τον θαυμασμό μας και την ευγνωμοσύνη μας, που με τη γενναιοδωρία του να προσφέρει όλο του το έργο στη βιβλιοθήκη της ΕΕΥΕΔ, προσέδωσε σε αυτήν μοναδική ποιότητα.
Dr Νίκος Παπαγιαννόπουλος
Yποστράτηγος ε.α
Πρόεδρος ΕΕΥΕΔ
ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΡΑΦΕΑ
“Ελληνες έσμεν το γένος
ως ή τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί”
Πλήθων
“…έσσεται αθάνατος και αγήραος ήματα πάντα” είπε ο Κύπριος χρησμολόγος Εύκλους προφητεύοντας τη γέννηση του Ομήρου. Ο χρησμός εκπληρώνεται. Ο θείος ποιητής παραμένει αθάνατος. Η ποίησή του ενέπνευσε και εμπνέει τους θεράποντες των γραμμάτων και των τεχνών, και για τον σχολιασμό της αναλώθηκε περισσότερο μελάνι από όσον αίμα κελαινόν κραταιών κορυστών κοτυλήρυτον κελάρυσε στο Τρωικό πεδίο για τους φλογερούς οφθαλμούς της καλλίκομης καλλονής της Λακεδαίμονος. Στα Ομηρικά κείμενα παρεμβάλλεται και περιγράφεται με τρόπο αριστοτεχνικό η αρχαία Ελληνική παράδοση. Οι πρόγονοί μας με τη γόνιμη φαντασία τους θεοποίησαν τις δυνάμεις της φύσεως. Ο καλλιρήμων ποιητής με άφθαστη παραστατικότητα εξανθρώπισε τους αθανάτους και τους κατέβασε στη γη απαθανάτισε τους ήρωες και τους εξύψωσε στον ουρανό. Σ’ αυτόν τον υπέροχο τόπο θνητοί και αθάνατοι έσμιξαν, χάρηκαν και υπέφεραν, μίσησαν και ερωτεύθηκαν. Για να κατανοήσει ο αναγνώστης τον κόσμο των θεών του Ομήρου θα πρέπει να τον κρίνει ως πνευματικό καλλιτεχνικό δημιούργημα αστείρευτης εμπνεύσεως. […]
Θ.Τ
ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ (τμήμα από το κειμένου)
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΡΑΨΩΔΙΕΣ
Λοιμός. Μήνις
Όνειρος. Βοιωτία ή κατάλογος νέων
Όρκοι. Τειχοσκοπία. Αλεξάνδρου και Μενελάου μονομαχία
Ορκίων σύγχρυσις. Αγαμέμνονος επιπώλησις
Διομήδους αριστεία
Έκτορος και Ανδρομάχης ομιλία
Έκτορος και Αίαντος μονομαχία. Νεκρών αναίρεσις
Θεών αγορά
Πρεσβεία προς Αχιλλέα. Λιταί
Νυκτεγερσία και Δολωνοφονία
Αγαμέμνονος αριστεία
Τειχομαχία
Μάχη επί ταις ναυσίν
Διός απάτη
Παλίωξις παρά των νεών
Πατρόκλεια
Μενελάου αριστεία
Οπλοποιΐα
Μήνιδος απόρρησις
Θεομαχία
Μάχη παραποτάμιος
Έκτορος αναίρεσις
Άθλα επί Πατρόκλω
Έκτορος λύτρα
Copyright 2021
Θεόδωρος Χ. . Τσοχαλής
Κ. Βερσή 23, Αθήνα, 15669
τηλ. 2106510622
ISBN 978-960-8431-85-0 (set)
ISBN 978-960-8431-85-7 (τ.1)
2η Κριτική από τηνΕφημερίδα Δημοκρατία 13 Μαρτίου 2022, «Ιλιάδα»: Οι ήχοι του Ομήρου μέσα από λέξεις και εικόνες Νίκος Παπουτσόπουλοςεδώ
Αντί προλογου η επιστολή του Συναδέλφου Λάμπρου Βαζαίου προς την ΕΕΥΕΔ.
Χαίρομαι που μπορώ και φέτος να επικοινωνήσουμε με την καθιερωμένη κατάδυση στην παράδοση και τηνευαισθησία των Βυζαντινών, των παλιών «δικών μας ανθρώπων».Ο βίος μου και η Ζωή που πέρασα με μάθανε να αγαπώ την «συνέχεια» και την «συνήθεια».Τις «συνηθισμένες» ευχές για το Πάσχα με όλη μου την αγάπη τις αφήνω στο κατώφλι σας!
Την «συνέχεια» μας, την καταγράφουν, όπως κάθε χρόνο η Κασσιανή και Θεόφιλος σε…….…..«Ασυνήθιστες μέρες και Απόκρημνα χρόνια»!
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
Λάμπρος Βαζαίος
Κασσιανή και Θεόφιλος (https://haris-m.blogspot.com/2022/09/blog-post_7.html)
Η ΚΑΣΣΙΑΝΗ Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ …. και το δικό τους τροπάριο!
Ο Γ.Ν.Πεντζίκης ακολούθησε με σεβασμό και ιδιαίτερη επιτυχία , τις διεισδύσεις και κάποιες καταδύσεις στον Βυζαντινό χώρο, που έκανε ο πατέρας του ο Ν.Γ.Πεντζίκης. Ο Αρχαίος φαρμακοποιός της Εγνατίας οδοιπόρησε στην Β. Ελλάδα βλέποντας, μαθαίνοντας και δασκαλεύοντας, την φύση και την ιστορία σε όλους μας. Ως αληθινός Άρχοντας όμως όλα αυτά τα έκανε με τον δικό του αποκλειστικά τρόπο μιλώντας, γράφοντας και ζωγραφίζοντας για όλα, υπαινισσόμενος ότι όλα αυτά πλέον, αφορούν αποκλειστικά σε όσους θέλουν να προσπαθήσουν να λύσουν τους γρίφους του! Από την στιγμή που έκλεισα, έχοντας τελειώσει την ανάγνωση, το πρώτο βιβλίο του που είχε πέσει στα χέρια μου (δεν έχει σημασία πιο) κατάλαβα πως γνώρισα έναν Βυζαντινό! Ήταν η ανάγκη του καθενός από την γενιά μου να μάθει κάτι περισσότερο από όσα τσιγκούνικα και κάποτε ανάποδα μας μάθαιναν για το Βυζάντιο στο σχολείο. Ήταν ακόμη η ανάγκη να ψηλαφήσουμε την μαγεία του τόσο μακρινού Βυζαντινού Μεσαίωνα, που δεν τον λέγανε έτσι τότε. Η εκκλησιαστική τυπολατρεία και ιδίως η απώθηση που προκαλούσε η υποχρεωτική φοίτηση στα κατηχητικά με τα παρεπόμενα της, μας έδιωχναν και μας έστελναν σε πιο ελκυστικές διαδρομές. Η γνωριμία όμως με τον Ν.Γ.Πεντζίκη και άλλους που μαζί πορεύονταν, έκανε την διαφορά από την αφόρητη πλήξη της λογοτεχνίας που ήταν η «επιτρεπόμενη». Αυτή που επιβαλλόταν από απαίδευτους και ανόητους κρατικούς και ρασοφόρους «εθνικόφρονες εκτιμητές της εξωσχολικής λογοτεχνίας».
Έδωσε ο υιός Πεντζίκης λοιπόν με το ογκώδες έργο του «Το Βυζάντιο έχει ρεπό» σημαντικά στοιχεία αλλά και κάποιες λεπτομέρειες πολύ ιδιαίτερες. Είναι όλα τους, τα στοιχεία και οι λεπτομέρειες, αρκετά για να συμπληρώνουν όσα δεν πρόλαβαν να προσεγγίσουν ή ακόμη όσα παρέλειψαν οι Βυζαντινολόγοι. Η ανανέωση της σχέσης του αναγνώστη με τον «Αριστοφανικό» Πτωχοπρόδρομο και το όχι τυχαίο συναπάντημα με τον Κωνσταντίνο Μανασή και τα λαϊκά ευφυολογήματά του, ήταν για μένα ελκυστικές λύσεις διόδου για την προσέγγιση της εποχής. Τα «Χίλια Χρόνια» ζωής του κράτους που τελικά ονομάσαμε Βυζάντιο με πρωτεύουσα του την Κωνσταντινούπολη, περάσανε με την «Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» αγκαλιασμένη με ό,τι Ελληνικό, κυρίως όμως με την γλώσσα. Είναι απολαυστική η αμεσότητα, η απλότητα και η εύκολη εκφορά για τον σύγχρονο Έλληνα της γλώσσας των Βυζαντινών, τα Ελληνικά που μιλιόντουσαν στην καθημερινή ζωή από όλους. Είναι η «Κοινή» που περπάτησε και διαδόθηκε σε όλη την Ανατολή, έγινε χρηστική για το μωσαϊκό των ανθρώπων της Αυτοκρατορίας, ανεξάρτητα προέλευσης και εθνικής τους ταυτότητας. Με αυτήν την «αποσκευή» κατάφερε και χώρεσε τόσο καλά τις ανάγκες έκφρασης του σκλαβωμένου Γένους αργότερα. Να τολμήσω να πάω παρακάτω και να πω για την σύγχρονη Δημοτική;
Η γλώσσα της εκκλησίας, η γλώσσα των Ευαγγελίων, ό,τι μεθοδεύτηκε και καθιερώθηκε από τους Αλεξανδρινούς, τους Εβδομήκοντα, τον Ωριγένη, τους Ελληνίζοντες και τους Ελληνικούς, που έλεγε ο Καβάφης, ήταν η γλώσσα του Κράτους. Το «ρωμαϊκός» παρέμεινε βέβαια μέχρι τέλους ως επίσημος προσδιορισμός και τα Λατινικά τους πρώτους αιώνες χρησιμοποιούνταν στα πολύ επίσημα κρατικά έγγραφα. Το «Ελληνικός» που μπερδευόταν με το «εθνικός» και χαρακτήριζε κάτι ειδωλολατρικό είχε κακή τύχη στην κοινωνία που ζούσε τον ενθουσιασμό της επικράτησης του Χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας του «Ρωμαϊκού Κράτους.
Η λογοτεχνία όμως η ποίηση, η φιλοσοφία και όλες οι ανθρωπιστικές «διαδικασίες» δεν αναπτυχθήκανε ελεύθερα και συμμετρικά, δεν έδωσαν έργα με συνέχεια και αντοχή στον χρόνο. Υπάρχει όμως το θέμα της διαφορετικότητας της ζωής με το τώρα και το τότε στα «Χίλια Χρόνια» Βυζαντινής ζωής! Η θρησκεία με εκφραστή της την εκκλησία και σε στενή σύνδεση με την εξουσία, καθόρισε και έλεγξε αποφασιστικά την πορεία της πνευματικής ζωής. Η ποίηση «καλύφθηκε» σε μεγάλο μέρος από την θρησκευτική υμνογραφία που για να είμαστε δίκαιοι έδωσε σειρά αριστουργημάτων. Η Μουσική σε πολύ μεγάλη έκταση λειτούργησε ως θρησκευτική με δικούς κανόνες, δίνοντας και αυτή έργα μεγάλης έμπνευσης τα περισσότερα σε λατρευτική κατεύθυνση. Δεν έπαψε βέβαια να υπάρχει η αυθόρμητη λαϊκή μουσική δημιουργία και παράδοση, για την οποία όμως δεν ξέρουμε πολλά. Οι χρονικογράφοι μιλούν για την μουσική της Βυζαντινής λαϊκής ταβέρνας η ακόμη και των καταγωγίων με τις αυλητρίδες και τα τολμηρά και συχνά άσεμνα ακούσματα. Η λαϊκή ποίηση, μάλλον για την απλοϊκή της στιχουργία την καταγράφουν, φαίνεται πως γινόταν σκωπτική συνοδεύοντας την πάντα δύσκολη καθημερινότητα του κατοίκου της πόλης, του αγρότη, του στρατιώτη. Όσο για τα εικαστικά δρώμενα, είναι φανερό πως η εικονογραφία και ότι είχε σχέση με τους ναούς, κάλυπτε μεγάλο μέρος της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Τα Ανάκτορα, κάποια δημόσια κτίρια, χωρίς να παραλειφθούν οι κατοικίες αρχόντων και πλουσίων πολιτών ήταν ο άλλος πόλος ανάπτυξης τέχνης με περιεχόμενο όμως σε μεγάλο μέρος θρησκευτικό. Η Βυζαντινή Τέχνη δημιούργησε Σχολές και έδωσε αριστουργήματα που συνδυαζόμενα με τα τεχνικά επιτεύγματα και την Αρχιτεκτονική προκαλούν και σήμερα θαυμασμό.
Η πολύ σύντομη περιπλάνηση μας στο Βυζάντιο έχει σκοπό να θυμίσει πως λίγα, πολύ λίγα έκαναν οι τέχνες μακριά από την επίδραση της θρησκείας και την χειραγώγηση της εκκλησίας. Η Κρατική εξουσία ήταν σφικτά δεμένη με το θρησκευτικό-εκκλησιαστικό κατεστημένο που λειτουργούσε ως ισότιμος πόλος εξουσίας. Οι άνθρωποι που είχαν την μόρφωση, την καλλιέργεια, την έμπνευση για δημιουργία κατευθυνόντουσαν αποκλειστικά σχεδόν σε θρησκευτικά θέματα διαθέτοντας τις δραστηριότητες τους αποκλειστικά σχεδόν στην εκκλησία. Στην καθημερινότητα, στις αγορές, στον Ιππόδρομο, στους δρόμους και τις πλατείες, ο Λαός όπως ήταν φυσικό διασκέδαζε με τα αστεία των μίμων χοντροκομμένα συνήθως, με τραγούδια των αυλητρίδων, τα καμώματα των γυναικών των καταγωγίων και τις ιαχές των Βένετων και Πράσινων στον Ιππόδρομο. Για τις άλλες «τάξεις» διαφορετικού «κοινωνικού προβληματισμού», όπως θα λέγαμε την μεσαία τάξη, μάλλον δεν ξέρουμε κάτι για τους τρόπους ψυχαγωγίας.
Εδώ όμως σταματά η περιήγηση στην Βυζαντινή κουλτούρα και γυρίζουμε στο αρχικό θέμα, τον Θεόφιλο, την Κασσιανή και το ιδιόμελο που ξέρουμε όλοι ως Τροπάριο της Κασσιανής που τελικά ήταν έργο και των δυό τους! Η Μεγάλη Εβδομάδα έχει ιδιαίτερες στιγμές για όσους διατηρούμε χαλαρή σχέση με την θρησκεία και την εκκλησία, την σχέση που από χρόνια έμεινε να αφορά στους ευπρεπείς πολίτες. Η Μ.Τρίτη είναι η δεύτερη ημέρα προετοιμασίας για την συμμετοχή στο Θείο Πάθος και από παλιά είχε ιδιαίτερη θέση στην δική μου, την προσωπική ζωή και διαδικασία. Αγαπημένοι φίλοι που έφυγαν νωρίς, οι γλυκιές ανοιξιάτικες βραδιές στην Χρυσοκαστριώτισα στην Πλάκα που περάσαμε μαζί ακούγοντας από τον παιδίατρο συνάδελφο την υπέροχη απόδοση του ιδιόμελου, μένουν συναισθηματικά ενέχυρα του βίου. Η ήμερη γωνιά της ταβέρνας, της τόσο παλιάς ταβέρνας που καθόμαστε όλοι μαζί, μετά την εκκλησία για ένα κρασί κουβεντιάζοντας τα όνειρα μας, όλα αυτά να αφήνουν γλυκόπικρη γεύση, την γεύση και την θύμηση αυτών που χάθηκαν. Είναι αυτά, που όσοι μπορούμε ακόμα, τα φυλάμε στο πιο μυστικό ερμάριο της ψυχής μας.
Ας είναι όμως! Καιρός πια να μιλήσουμε για την Κασσιανή, για το μήνυμα της Κασσιανής. Η όμορφη Βυζαντινή αρχοντοπούλα με την προσεγμένη μόρφωση και το σπάνιο ταλέντο στην ποίηση άφησε παρακαταθήκη την αξιοπρεπή της στάση απέναντι σε προκλήσεις, απ’όπου και αν προέρχονται. Ήταν η στάση των ανθρώπων που σέβονται τον εαυτό τους και τις Αρχές τους.
Όπως αναφέρει ο Σίμων ο Μάγιστρος, χρονικογράφος του Μεγάλου Παλατίου, το 830μΧ η Αυτοκράτειρα Ευφροσύνη κάλεσε τις ομορφότερες κοπέλες της Αυτοκρατορίας στο Τρίκλινο, για να διαλέξει μεταξύ τους την μέλλουσα σύζυγό του ο γιός της, ο νεαρός Θεόφιλος, που είχε στεφθεί πρόσφατα Αυτοκράτορας στην Κωνσταντινούπολη. Νέος με καλή παιδεία ο Θεόφιλος, ευφυής και αποφασιστικός όπως έδειξε η μετέπειτα πορεία του, πριν δώσει το χρυσό μήλο της επιλογής στην όμορφη Κασσιανή, θέλησε να δοκιμάσει τον χαρακτήρα της λέγοντας:
« Ως άρα δια γυναικός ερρύει τα φαύλα» υπαινισσόμενος το ολίσθημα της Ευας!
Η απάντηση της Κασσιανής στον Θεόφιλο άμεση και «πληρωμένη»
«Αλλά και δια γυναικός πηγάζει τα κρείττονα»Η Κασσιανή άμεσα αναφέρεται στην Παναγία που εξιλεώνει τον άνθρωπο από το Προπατορικό!
Ο έκπληκτος Θεόφιλος κοντοστέκεται, μένει σκεπτικός και μετά από λίγα λεπτά αμήχανης σιωπής προσφέρει το μήλο, την καρδιά του και τον θρόνο στην όμορφη Θεοδώρα από την Παφλαγονία, που στεκόταν σιωπηλή και συνεσταλμένη δίπλα στην Κασσιανή.
Η Κασσιανή αφού Βασίλισσα του κόσμου τούτου δεν έγινε, όπως η ίδια μας λέει, αποφάσισε να γίνει υπήκοος της αιώνιας βασιλείας του Χριστού. Έγινε Μοναχή, ίδρυσε Μονή στην οποία έζησε ως Ηγουμένη την υπόλοιπη ζωή της. Εκεί άνθισε το ποιητικό της ταλέντο. Μας άφησε υπέροχη θρησκευτική ποίηση, όπως αναφέρουν οι Συναξαριστές, την παρακαταθήκη ζωής γεμάτης πνευματική δημιουργία και έργα ευποιίας. Εκεί στην Μονή της Ηγουμένης Κασσιανής, φαίνεται πως εκτυλίχθηκε το σκηνικό που περιγράφει το συγκλονιστικό τροπάριο. Ο Θεόφιλος, λέει η παράδοση, πήγε να επισκεφθεί το Μοναστήρι χωρίς να ειδοποιήσει.
Την ώρα εκείνη η Κασσιανή στο αναλόγιο της έγραφε τους στίχους του ιδιόμελου.
……. « Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή…….»
Τρόμαξε από τον θόρυβο της απρόοπτης παρουσίας και κρύφτηκε.
…….« …κρότον τοις ωσίν ηχηθείσα τω φόβω εκρύβη»
Ο Θεόφιλος μπροστά του είδε το μισοτελειωμένο κείμενο της Κασσιανής. Δεν έχασε καιρό. Συμπληρώνοντας και τελειώνοντας την τελευταία στροφή του ποιήματος «πήρε το αίμα του πίσω» για εκείνη την ημέρα στο Τρίκλινο του Μεγάλου Παλατίου. Μας έδειξε ακόμη πως τα Ελληνικά του ήταν καλά όσο και της Κασσιανής. Το σπουδαιότερο όμως είναι πως άμεσα και επιτυχημένα μπορούσε να συνεχίζει και να τελειώνει ένα ποίημα που απρόοπτα βρέθηκε μισοτελειωμένο μπροστά του. Δεν είναι καθόλου απλό αυτό ακόμη και για δόκιμους ποιητές, να έχουν δηλαδή την ετοιμότητα και κυρίως την έμπνευση να συνεχίσουν και να τελειώσουν με επιτυχία στιχούργημα που ξεκίνησε η ευαισθησία άλλου ανθρώπου. Ο Θεόφιλος δεν δίστασε να διαδεχθεί στο αναλόγιο την Κασσιανή. Διαβάζοντας όσα ήδη είχε γράψει η Ηγουμένη κατάλαβε αμέσως με ποιους στίχους θα συνέχιζε η Κασσιανή το ιδιόμελο και με άνεση το τελείωσε ο ίδιος. Ενημέρωσε έτσι άμεσα όλους μας πως η παιδεία και η πίστη του δεν υπολειπόντουσαν τις αντίστοιχες της ηγουμένης Κασσιανής!
Το «Τροπάριο της Κασσιανής» πέρασε στην παράδοση, έγινε μέρος της Λαϊκής μας περιουσίας. Η ικεσία του… «Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσούσα γυνή..» σίγουρα δεν απευθύνεται αποκλειστικά σε γυναίκες με ηθικά ελλείματα, είναι η δέηση για βοήθεια του κάθε κατατρεγμένου. Το ξέρει καλά ο Λαός μας γιατί ήταν σπάνιες οι περίοδοι της ιστορίας του που δεν είχε, που δεν ένιωθε την ανάγκη να καταφύγει σε ανώτερη δύναμη. Ζώντας πολλούς αιώνες με τους παλιούς Θεούς του, μοιραζότανε μαζί τους τα καλά και τα κακά, την ευτυχία και την δυστυχία, την ζωή και τον θάνατο. Οι Θεοί όμως κάποτε κουράστηκαν και έφυγαν και ο καινούργιος Θεός, μοναδικός πια, ήρθε και έμεινε ως ο Θεός της Αγάπης και της απαντοχής. Αυτό θέλει να μας διαβεβαιώσει το Τροπάριο της Κασσιανής που το τελείωσε τόσο όμορφα ο Θεόφιλος και σίγουρα δεν υπάρχει Έλληνας που να μην γνωρίζει την ύπαρξη του, είτε θρησκεύεται είτε όχι.
Τα μήνυμα της Βυζαντινής Αρχόντισσας συμπληρωμένο από τον ίδιο τον Αυτοκράτορα όμως είναι άλλο. Με τον πιο άμεσο τρόπο η Κασσιανή μας καλεί κοντά της υποδεικνύοντας πως είμαστε οι δικοί της άνθρωποι και πως η ίδια, ο Θεόφιλος και ο Μάγιστρος, η Ευφροσύνη και όλοι οι άλλοι είναι οι παλιοί «δικοί μας άνθρωποι» πως είμαστε η συνέχεια τους! Πως μιλάμε την ίδια γλώσσα, πως έχουμε τον ίδιο Θεό, πως σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο. Πως έχουμε ακόμη τα ίδια ελαττώματα και μας κατατρέχουν οι ίδιες κακές μοίρες.
Είναι οι παλιοί, οι δυνατοί δικοί μας άνθρωποι και τις δύσκολες ώρες που χρειαζόμαστε την ευχή τους, ξέρουμε καλά πως απλόχερα θα μας την δώσουν και με αγάπη θα σταθούν δίπλα μας.
*Του Καλλίστρατου του αξέχαστου φίλου που δεν είναι πια μαζί μας, για τα δειλινά της Μ.Τρίτης στην Χρυσοκαστριώτισσα τότε που ακούγαμε από τον παιδίατρο-ψάλτη ο τροπάριο. Για τις όμορφες στιγμές μετά στον Πλάτανο την πιο παλιά ταβέρνα της Πλάκας.
25η Μαρτίου, μια μεγάλη ημέρα του Ελληνισμού. Χρόνια Πολλά στους Συναδέλφους μας και σε όλους τους Έλληνες, Χρόνια πολλά Ελλάδα για την σημερινή διπλή γιορτή.
Το ΔΣ της ΕΕΥΕΔ , προσκάλεσε τον εκελεκτό Συνάδελφο και Μέλος της κ. Λάμπρο Βαζαίο, Ταξίαρχο ε.α , επίκουρο καθηγητή ουρολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων να εκφωνήσει διαδικτυακά τον πανηγυρικό της ημέρας για την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου.
Ο κ. Βαζαίος ανταποκρίθηκε προθύμως και μας απέστειλε ένα εξαιρετικό κείμενο, όπου με την χαρισματική του γραφή αναδεικνύει τον αγώνα της φυλής μας πέρα και πάνω από τις ύποπτες αμφισβητήσεις και παραχαράξεις νεόκοπων ιστορικών.
Το ΔΣ της ΕΕΥΕΔ ευχαριστεί τον κ. Βαζαίο. Βιογραφικό του εδώ.
202 χρόνια εφέτος μετά…
…την Εθνεγερσία,
…την Εθνική Παλιγγενεσία
…την Επανάσταση,
…τον Ιερό Αγώνα,
…τον «ΑΓΩΝΑ»
…τον «Ενδοξότερο Αγώνα» όπως είπε η Μαίρη Σέλεϋ *
και το μετέφερε στον τίτλο του εξαίρετου βιβλίου του ο Αριστείδης Χατζής
Αντίδωρο της ημέρας η κατάδυση στις παλιές λέξεις και την σημασία τους. Να μην ξεχνάμε πως είμαστε η μόνη κοινωνία ο μόνος Λαός, που ευχόμαστε «Χρόνια Πολλά» στις Εθνικές Εορτές!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ…….ΛΟΙΠΟΝ!
(Έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια να ακυρωθούν όσα και όποια σηματοδότησαν ό,τι μέχρι σήμερα υπάρχει και αυτό το λένε πονηρά «ιστορικό ρεαλισμό» η αν θέλετε «ιστορική αλήθεια»! Στηρίζεται και στηρίζει η προσπάθεια αυτή τα κάθε λογής συμφέροντα που υπηρετεί και την ίδια ώρα «ενοχοποιεί» για δικαιολογία τον «ελλείποντα κρίκο» της ιστορίας μας. Δεν έχει όμως μία μοναδική ανάγνωση η Ιστορία και η Αλήθεια της, δεν διαβάζονται όλα τα κεφάλαια με τον ίδιο τρόπο και δεν πρέπει. Άλλο η ιστορική έρευνα έντιμων επιστημόνων στο Πανεπιστημιακό σπουδαστήριο-αρχείο και άλλο η «ιστορία της καρδιάς μας»!)
*Έτσι λοιπόν θα πούμε, για να γιορτάσουμε την ημέρα, απλά και τιμημένα….. ότι:
-Στις 25 Μαρτίου επαναστάτησε το Γένος, που στέναζε κάτω από τον πιο βάρβαρο ζυγό. Το Γένος που από το 1204 βρισκόταν μόνιμα σε εξέγερση ενάντια στην Φραγκοκρατία και την Τουρκοκρατία.
-Δεν ζούσαν καλά οι Έλληνες στην Τουρκοκρατία , ήταν δυστυχείς , δεν είχαν καλές σχέσεις με τον «απλό τούρκικο λαό». Φτάνει πια αυτός ο μύθος ! Υπήρχε το υπόδουλο Γένος των Ελλήνων και η «Εθνική συνείδηση» (που την είπε «εξ ίσου πατριωτισμό» ο «Ανεξάρτητος»), δεν δημιουργήθηκε αυτόματα, δεν υπάρχει ιστορική παρθενογένεση.
-Ο Μάρκος Μπότσαρης είπαν πως γεννήθηκε Αλβανός, έζησε Σουλιώτης και πέθανε Έλληνας! (πριν πεθάνει, με την βοήθεια του γραμματικού του έφτιαξε Ελληνοαλβανικό Λεξικό!). Ήταν Έλληνας το είπε και το απόδειξε. Πέρασε στην Ευρωπαϊκή ιστορική μνήμη ως ο «Botsaris»* τότε που οι δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες διψούσαν για αληθινούς ήρωες!
*Ας θυμηθούμε τον σταθμό του Παρισινού Μετρό …Botsaris!
-Το «Κρυφό Σχολειό» (αμαρτία να το παραγνωρίζουμε) και τα φανερά, τα σπουδαία σχολειά της κοινοτικής ζωής των Ελλήνων, μαζί με την εκκλησία διατήρησαν την γλώσσα και την παράδοση.
-Ο Αγώνας της Παλιγγενεσίας ήταν άνισος και υπονομευμένος από τα ελαττώματα της φυλής, (γιατί είμαστε φυλή και όχι γεωπολιτικός πολτός!) αλλά και τον δόλο των «ξένων». Λατινικό δόλο τον είπε μελαγχολικά ο Μπάϋρον στα «Νησιά της Ελλάδος». Λίγοι, πολλοί λίγοι ήταν οι αληθινοί φιλέλληνες, (οι περισσότεροι θυσιάστηκαν), οι άλλοι ήταν «άνεργοι» των Ναπολεόντιων πολέμων. Όσο για τα Ευρωπαϊκά Ανακτοβούλια, τους σαράφηδες του Λονδίνου, της Φλάνδρας, της Γερμανίας, αλλά και της Αμερικής, καλλίτερα να μην συζητήσουμε !
ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΛΟΙΠΟΝ!
…..και Αγία Λαύρα υπήρχε και Παλαιών Πατρών Γερμανός και όλοι οι άλλοι! Με άλλες ίσως ημερολογιακές καταγραφές….και λοιπόν; Με άλλες άβολες για τον καθημερινό άνθρωπο λεπτομέρειες και αφηγήσεις. Ας μην τον μπερδέψουμε άλλο όμως αυτόν, αρκετά τραβάει από την εξουσία που όχι μόνο δεν τον υπηρέτησε ποτέ της, αλλά τον καταπίεσε και τον εκμεταλλεύτηκε άγρια! Με τα ελαττώματα τους οι Αγωνιστές, με τις αδυναμίες τους, με όλα τους! Ακρότητες και προδοσίες κάθε τόσο. Ποιος αγώνας, ποιανού λαού, ποιας εποχής δεν είχε τέτοια; Ας μείνουμε όμως στην θυσία, στο μεγαλείο , στον Διάκο, στον Καραϊσκάκη, στον Παπαφλέσσα, στον Δημ.Υψηλάντη και όλους τους άλλους. Να κάτσουμε μαζί με τον Ι.Καποδίστρια για να ακούσουμε μαζί με τον Κολοκοτρώνη και τους οπλαρχηγούς, τον οιωνοσκόπο της αρνίσιας σπάλας, το Πάσχα του 1820 στην Αγία Μαύρα της Λευκάδας !
Ας διαβάσουμε τον ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ, την εφημερίδα του παππού της Γιαγιάς μου. Από το 1827 στην Ύδρα, μέχρι το 1859 στην Αθήνα, δεν σταμάτησε να τα λέει όλα ! Τι πιο αληθινό από την πρώτη εφημερίδα που εκδόθηκε από ιδιώτη, που πολύ γρήγορα έγινε ο πρώτος δημοσιογράφος που διώχθηκε από την διεφθαρμένη εξουσία και η εφημερίδα του η πρώτη που διατάχθηκε η παύση της έκδοσης της από το τρίτο φύλλο της! Ήταν η εφημερίδα που πάλεψε σκληρά τον «κοτζαμπασισμό», την Φαναριώτικη ίντριγκα και αμέσως μετά την Ξενοκρατία, τους Βαυαρούς που έβαλε ο Μέττερνιχ να κυβερνήσουν την Ελλάδα, που μόλις είχε, με τόσες θυσίες, διώξει τους Τούρκους. Ήταν αυτοί και τα ντόπια συμφέροντα που εγκαλέσανε στα δικαστήρια τους, 48 φορές τον «Ανεξάρτητο», φυλάκισαν 28 φορές τον εκδότη του και 18 φορές τον γιό του Κωνσταντίνο! Ήταν τότε που ο περήφανος Αγωνιστής και όλη η οικογένεια, αλλάξανε το οικογενειακό επίθετο από Παντελή σε Ανεξάρτητο, έγιναν οικογένεια Ανεξαρτήτου, έτσι για να πικάρουν τους «Παυαρούς», όπως τους ονομάτιζαν κοροϊδευτικά!
Ας θυμηθούμε τον Παντελή Κ. Παντελή τον χαλκέντερο εκδότη, τον ζόρικο Υδραίο που 17-18 χρονών μυήθηκε Φιλικός και με την πρώτη τουφεκιά της Επανάστασης μπαρκάρισε στην «Αθηνά» το οικογενειακό μπρίκι και ξεκίνησε με τον Ελληνικό πια Στόλο το κυνηγητό των Τούρκων. Τραυματίστηκε δύο φορές στις ναυμαχίες του Καφηρέα και του Τσεσμέ, ακολουθώντας με όλη την οικογένεια την παράδοση του γενάρχη Χριστιανού Παντελή του αμιράλιου του στολίσκου του Λάμπρου Κατσώνη και τις διαταγές του Νικολάκη Παντελή του θείου του, που ήταν Υπουργός Πολέμου στην πρώτη Ελεύθερη Ελληνική Κυβέρνηση! Έχοντας πάρει αξιοπρόσεκτη μόρφωση ρίχτηκε τις δύσκολες ώρες του 1827 στην μάχη του Τύπου. Η «Ανεξάρτητος Εφημερίς της Ελλάδος» στη Ύδρα του 1827, δεν σταμάτησε να αγωνίζεται για Αρχές και Αξίες μέχρι την Αθήνα του 1859. Η οικογένεια με τον πρωτότοκο Κωνσταντίνο τον λαμπρό νομικό (από τους πρώτους διδάκτορες της Νομικής) και εξαίρετο αρθρογράφο, τον υποπρόξενο της Αλεξάνδρειας, μετά την ασθένεια του Παντελή, συνέχισε την πορεία της. Η εφημερίδα «Λαός» με διευθυντή τον Γεώργιο Ανεξάρτητο και αρχισυντάκτη τον Κωνσταντίνο συνέχισε, με την ευχή του γηραιού πλέον Παντελή τους Δημοκρατικούς Αγώνες. Παράλληλα ο Ιωάννης Ανεξάρτητος Αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού και βουλευτής Θήρας μετέφερε στο κοινοβούλιο, ως επιφανής πολιτικός άνδρας, το Υδραίικο αγωνιστικό πνεύμα και την εντιμότητα των «Ανεξαρτήτων»!
Αυτή είναι η ιστορία και η πορεία της οικογένειας που ανδρώθηκε στον Ιερό Αγώνα και δικαίωσε τον τίτλο τιμής του «Ανεξάρτητου» της Δημοκρατικής Εφημερίδας της Επανάστασης του 1821!
Ας έχουμε την ευχή τους , σε δύσκολα χρόνια ζούμε, μας χρειάζεται !
Λ. Βαζαίος
*Το ιστορικό αφήγημα «Ανεξάρτητος η Δημοκρατική Εφημερίδα της Επανάστασης του 1821» εκδόθηκε από τον «Μένανδρο» (2018).
ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥΣ-ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥΣ& ΜΕΤΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ
(από τον ξεσηκωμό μέχρι τον Όθωνα Σωνιέρο)
ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΊΑΣ και τους προεπαναστατικούς χρόνους, με την προτροπή των μεγάλων δασκάλων του Γένους, ένας σημαντικός αριθμός ελληνοπαίδων σπούδαζε την ιατρική επιστήμη σε πανεπιστήμια της Ευρώπης. Αυτή η κλίση στις ιατρικές σπουδές πήγαζε από το γεγονός, ότι αφενός μεν υπήρχε ιδιαίτερη εκτίμηση του πληθυσμού προς τους γιατρούς, αφετέρου δε ο τούρκος κατακτητής έτρεφε μεγάλο σεβασμό προς αυτούς, μια και ο ίδιος στερούνταν, σχεδόν τελείως, επιστημόνων ιατρών. Αυτό επέτρεπε στους γιατρούς να εργάζονται ελεύθεροι και να καταλαμβάνουν διακεκριμένες θέσεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Παρά την ύπαρξη επιστημόνων ιατρών, αλλά και εμπειρικών, οι οποίοι με τις δικές τους γνώσεις συνέβαλαν στην περίθαλψη των ασθενών και τραυματιών, δεν υπήρχαν, ιδιαίτερα, οργανωμένες υγειονομικές υπηρεσίες, μέχρι την Επανάσταση του 1821, ούτε στην ξηρά ούτε και στη θάλασσα. Η μοναδική, ίσως, υγειονομική υπηρεσία, που ήταν επαρκώς οργανωμένη πολύ πριν τον Αγώνα, ήταν τα λοιμοκαθαρτήρια, γνωστά ως «λαζαρέτα». Αυτά ήταν εγκατεστημένα, κυρίως, σε ερημικές περιοχές και βρίσκονταν υπό την εποπτεία του «καραντίνατζη». Ετσι, κάθε πλοίο, που προήρχετο από μέρη, στα οποία υπήρχε υπόνοια πανώλους ή άλλων επιδημικών νόσων, έμπαινε σε «καραντίνα», δηλαδή σε διαδικασία κάθαρσης. Σε πολλά νησιά, όπως στην Υδρα, στις Σπέτσες, στα Ψαρά, στη Ρόδο, στη Σύρο, στη Χίο, στο Καστελλόριζο και στα Ιόνια λειτουργούσαν οργανωμένα λοιμοκαθαρτήρια.
Η συμβολή των γιατρών στη διαφώτιση του υπόδουλου έθνους και στην προετοιμασία της Εθνικής Παλιγγενεσίας υπήρξε καθοριστική. Με την κήρυξη της Επανάστασης, εκτός των προ αναφερθέντων δεν φαίνεται να υφίσταται οργανωμένη υγειονομική υπηρεσία, παρά μόνον η δημιουργία πρόσκαιρων νοσοκομειακών καταυλισμών και η επάνδρωση των ελληνικών στρατευμάτων, από επιστήμονες και εμπειρικούς ιατρούς για τις ανάγκες του πολέμου. Προϊούσης όμως της Επανάστασης, το μεγάλο φιλελληνικό ρεύμα προσέλκυσε αρκετούς ξένους επιστήμονες ιατρούς, οι οποίοι πρόσφεραν ύψιστες υπηρεσίες κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά και μετά την απελευθέρωση. Ένα από τα πιο δυνατά παραδείγματα αυτού του κύματος του φιλελληνισμού είναι η κάθοδος και εγκατάσταση του γερμανού γιατρού Εμπλερ στην Ύδρα, ύστερα από πρόσκληση των Υδραίων το 1822
Ο φιλέλληνας γιατρός Ερρίκος Τράϊμπερ που υπηρέτησε και στο Πολεμικό Ναυτικό, αλλά σταδιοδρόμησε στο Στρατό Ξηράς.
Η υγειονομική υπηρεσία στον τρινήσιο στόλο (Ύδρα, Σπέτσες και Ψαρά), κατά την πρώτη, τουλάχιστον, τετραετία από την κήρυξη της Επανάστασης, φαίνεται να είναι ανοργάνωτη. Όπως προκύπτει από μαρτυρίες που διασώθηκαν, δεν είχε ληφθεί πρόνοια να επιβαίνει του Στόλου ένας, τουλάχιστον, «ιατροχειρουργός», με αποτέλεσμα οι τραυματίες και ασθενείς να μεταφέρονται στην ξηρά με ειδικά αποσπώμενα για το σκοπό αυτόν πολεμικά πλοία, όπου τους παρείχαν περίθαλψη και νοσηλεία. Μπορεί κανείς, εύκολα, να αναλογισθεί τι σημαίνει αυτό!
Από το 1826, όμως, τα πράγματα αλλάζουν, κατανοώντας την ανάγκη παρουσίας στον Στόλο επιστημόνων ιατροχειρουργών. Έτσι, στη ναυαρχίδα του Ελληνικού Στόλου, που επιβαίνει ο Ανδρέας Μιαούλης, υπηρετεί ο φιλέλληνας γιατρός Dominique di Feo. Στο πλοίο του Γεωργίου Σαχτούρη «ΑΘΗΝΑ», κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας Κάβο-Παπά το 1826 στο ακρωτήριο του Αράξου, επιβαίνει ιατρός αγνώστων στοιχείων.
Samuel Gridley Howe
Στις αρχές του 1825 ο αμερικανός φιλέλληνας ιατρός Σ. Χάου (Samuel Howe) έρχεται στην Ελλάδα από τη Βοστώνη με σκοπό να προσφέρει τις πολύτιμες υπηρεσίες του στον Αγώνα του ξεσηκωμένου Γένους. Η δράση του είναι συνυφασμένη με την ιατρική αλλά και οικονομική βοήθεια προς τον λιμοκτονούντα ελληνικό λαό. Την ίδια χρονιά διορίζεται Αρχίατρος του Ελληνικού Στόλου και αναλαμβάνει Διευθυντής του νοσοκομείου του Ναυπλίου. Η επιθυμία του, όμως, για ουσιαστική δράση τον κάνει να εγκαταλείψει την ασφαλή θέση του νοσοκομείου και να αναλάβει στα τέλη του 1826 καθήκοντα Υγειονομικού Διευθυντή του Ελληνικού Ναυτικού. Μετά από επιθυμία του Μαυροκορδάτου και του Αστιγγα, ο Χάου διορίζεται Αρχιχειρουργός του Στόλου και αναλαμβάνει την οργάνωση της υγειονομικής υπηρεσίας του Ναυτικού, επιβαίνοντας στο ατμοκίνητο πλοίο «ΚΑΡΤΕΡΙΑ», στο οποίο προηγουμένως είχε υπηρετήσει, ως Αρχίατρος, ο γερμανός φιλέλληνας Ε. Τράϊμπερ.
Καρτερία
Μετά την «ΚΑΡΤΕΡΙΑ» ο Ε. Τράϊμπερ (Treiber) υπηρέτησε στο στρατό ξηράς, όπου ακολούθησε λαμπρή καριέρα, οργανώνοντας την υγειονομική υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού. Στην «ΚΑΡΤΕΡΙΑ» υπηρέτησε και ο Άγγλος γιατρός J. Quail το 1828 μετά τον Χάου. Αλλοι διαπρεπείς φιλέλληνες γιατροί, οι οποίοι προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στον Αγώνα, από τις τάξεις του Ναυτικού, ήταν ο Ελβετός γιατρός Α. Γκος (A. Gosse), ο οποίος ερχόμενος το 1827 στην Ελλάδα ίδρυσε φαρμακείο στον Ναύσταθμο του Πόρου και διατέλεσε μέχρι την άνοιξη του 1829 γενικός επιμελητής του Ελληνικού Στόλου, παράλληλα με τα ιατρικά του καθήκοντα, άλλοτε ως χειρουργού και άλλοτε ως παθολόγου ή φαρμακοποιού επικουρούμενος από τον Γάλλο γιατρό Bailly, ο οποίος συμμετείχε και στη Ναυτική Επιτροπή που συστάθηκε στον Πόρο καθώς και ο Αμερικανός γιατρός J. Russ, ο οποίος ίδρυσε και διηύθυνε Ναυτικό Νοσοκομείο στον Πόρο.
Το 1827, ιατρός του Ναυάρχου Κόχραν στο πολεμικό πλοίο «ΕΛΛΑΣ» υπηρετεί ο Άγγλος γιατρός Johnson μαζί με τον συμπατριώτη του Η. Brandfield. Ο τελευταίος το 1828 επιβαίνει ως ιατρός στο πολεμικό πλοίο «ΣΩΤΗΡ». Η εντιμότητά του και το ριψοκίνδυνο του χαρακτήρα του, σε συνδυασμό με τον εκπληκτικό ενθουσιασμό και τη μεγάλη του αφοσίωση στο καθήκον, δικαιολογούν απόλυτα τον χαρακτηρισμό, που του είχαν αποδώσει «Doctor partout», δηλαδή «ιατρός πανταχού παρών». Τέλος ο Σκωτσέζος ιατρός Α. Bronthron φέρεται να υπηρετεί στην κορβέτα «ΥΔΡΑ» από τον Οκτώβριο του 1827 μέχρι το τέλος του Απριλίου του 1828.
Με αφορμή επιδημία τύφου, η οποία είχε ενσκήψει στο Ναύσταθμο του Πόρου και λόγω έλλειψης ιατρικού προσωπικού, δοθέντος ότι ο ιατροχειρουργός Κ. Πάρογλου εκτός των καθηκόντων του στο Ναύσταθμο υπηρετούσε και στη φρεγάτα «ΕΛΛΑΣ» και αποπλέοντος του Στόλου έμενε ο Ναύσταθμος χωρίς γιατρό, δημιουργήθηκε επιτακτική ανάγκη διορισμού στο Ναύσταθμο και άλλου γιατρού, του ιατροχειρουργού Ι. Πρασακάκη. Οι δύο αυτοί γιατροί είναι οι πρώτοι Ελληνες γιατροί του Πολεμικού Ναυτικού στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος.
Το 1831, στο Ναύσταθμο του Πόρου φέρεται να υπηρετούν οι ιατροχειρουργοί Π. Μουσούρης και Α. Λοβέρδος, ενώ στο Στόλο, στην κορβέτα «ΥΔΡΑ» επιβαίνει ο ιατροχειρουργός Κ. Μαρδούκας.
Το 1833, σε κατάσταση των κατά θάλασσα αγωνιστών που συνέταξε επιτροπή υπό την προεδρεία του Ναυάρχου Α. Μιαούλη, περιλαμβάνονται και πέντε ιατροχειρουργοί, οι Χ. Σεραϊτόπουλος, Ν. Μαυρουδής, Χ. Ευσταθίου, Ι. Χρυσοβελώνης (τραυματίστηκε θανάσιμα κατά τη διάρκεια αποβατικής επιχείρησης στα νησιά των Σποράδων) και ο αγνώστου επωνύμου ιατροχειρουργός Αντώνιος.
Το 1834 διορίζεται στο Ναυτικό ο γιατρός Χ. Δροσινός με τον βαθμό του ιατρού α’ κλάσεως (που αντιστοιχεί στον σημερινό βαθμό του υποπλοιάρχου) και στη συνέχεια ο ιατρός β’ κλάσεως (ανθυποπλοίαρχος) Ι. Κόρκος ή Κύρκος στην κορβέτα «ΑΜΑΛΙΑ». Την ίδια χρονιά ο Ελβετός γιατρός Ντυμόν (H. Dumont) διορίζεται Διευθυντής του Ναυτικού Νοσοκομείου του Πόρου και ο Γάλλος γιατρός Πικέλ (Pickel) Διευθυντής του Φαρμακείου στο ίδιο νοσοκομείο.
Το 1836 τη διεύθυνση του νοσοκομείου του Πόρου αναλαμβάνει ο Γάλλος γιατρός Μπεναρντί (S. Berardi) ο οποίος προσέφερε τις υπηρεσίες του από την αρχή του Αγώνα και εμφανίζεται να υπηρετεί στη Ναυτική Υπηρεσία και ο Γάλλος ιατροχειρουργός Πετόν (Peton).
Με τον εκσυγχρονισμό του Ναυτικού με την προσθήκη συγχρόνων πολεμικών μονάδων, λήφθηκε μέριμνα για την καλύτερη οργάνωση της Υγειονομικής Υπηρεσίας. Το 1846 κατατάσσεται απευθείας στο Ναυτικό ο επίατρος Κάρολος Ρεϊγχόλδος, προερχόμενος από το Αννόβερο της Γερμανίας, τοποθετηθείς στο πολεμικό πλοίο «ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ». Αυτός δια κρινόταν για τις διοικητικές του ικανότητες και την ευρεία επιστημονική του μόρφωση και μετά τον θάνατό του, το 1876, δόθηκε προς τιμή του σε ένα θάλαμο του Ναυτικού Νοσοκομείου Σαλαμίνος το όνομά του. Στη συνέχεια, το 1858 και 1862, κατατάσσονται οι γιατροί Σ. Χοϊδάς και Γ. Λαγουδάκης, αντίστοιχα. Ο μεν πρώτος αποστρατεύθηκε νωρίς για να ασχοληθεί με την πολιτική, ενώ ο άλλος διένυσε την ιεραρχία και απεβίωσε το 1898, κατέχοντας το βαθμό του ανωτέρου Αρχιάτρου.
Το 1867 κατατάσσεται ο γιατρός Όθων Σωνιέρος, ο οποίος είναι και ο ουσιαστικός ιδρυτής του Ναυτικού Νοσοκομείου και του Ναυστάθμου της Σαλαμίνας. Αυτός μαζί με τον Κ. Ρεϊγχόλδο είναι οι πλέον επιφανείς και διακεκριμένοι γιατροί του Ναυτικού.
Οθων Σωνιέρος
Ο Όθων Σωνιέρος, με λαμπρές σπουδές στη Γαλλία για με γάλο χρονικό διάστημα, σταδιοδρόμησε μέχρι του βαθμού του Αρχιάτρου και πέθανε το 1891, δωρίζοντας τη βιβλιοθήκη του στο Ναυτικό Νοσοκομείο της Σαλαμίνας, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα. Προς τιμή του σε ένα από τους θαλάμους του νοσοκομείου δόθηκε το όνομά του.
Από το Λεύκωμα “3000 χρόνια Ελληνική Ναυτική Ιατρική” Εκδοση Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Αθήνα 2000)
Άρθρο από το βιβλίο “Η Ιατρική στην Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία” της Εταιρίας Μελέτης της Ελληνικής Ιστορίας.
Επιμέλεια ανάρτησης – προσθήκη φωτογραφιών από Τασιόπουλο Αργύρη
Έφυγε, πλήρης ημερών, από κοντά μας τον περασμένο Οκτώβρη ο Ανδροκλής Ζερβάκης. Έσβησε ήρεμα, ο ευπατρίδης Συνάδελφος κοντά στην οικογένεια που τόσο αγαπούσε. Περισσότερα από 20 χρόνια συνεργασίας, φιλίας και κοινών προσπαθειών, οικοδόμησαν την ξεχωριστή, την ιδιαίτερη σχέση μας. Από τα πρώτα μου βήματα στην ειδικότητα, μέχρι την αποχώρηση και των δύο από την μάχιμη Ιατρική, συνεργαστήκαμε στενά σε όλα τα επίπεδα. Η «Ουρολογική Οικογένεια» (που συνήθως είναι δύσκολη στις σχέσεις με τους ανθρώπους της!) τον τίμησε με συναδελφικό σεβασμό, αναγνώριση, και εκτίμηση στην επιστημονική πορεία και το ανεπίληπτο ήθος του.
Σε ότι με αφορά, έζησα μαζί του την άνοδο της Ουρολογικής Κλινικής του 401 ΓΣΝΑ στο υψηλότερο επίπεδο. Για πολλά χρόνια, υπό την διεύθυνση του, η Κλινική απορρόφησε άμεσα και άνετα τις δομικές αλλαγές στην ειδικότητα και πρωτοπόρησε σε εφαρμογές νέων τεχνικών και στην έρευνα, ενώ παράλληλα είχε αναγνωρισμένο διδακτικό έργο.
Ο Ανδροκλής Ζερβάκης ήταν σε όλη την πορεία του, ο ευγενής Συνάδελφος, ο ξεχωριστός επιστήμονας, ό υποδειγματικός Στρατιωτικός Γιατρός. Με τίμησε με την φιλία του και ήταν ιδιαίτερα ξεχωριστό κομμάτι της πορείας μου, το γεγονός ότι τον διαδέχθηκα στην Διεύθυνση της Κλινικής του 401ΓΣΝΑ.
Ας είναι φιλική η γη που τον δέχθηκε, του αξίζει τιμημένη θέση στον χώρο της Αιώνιας Ανάπαυσης
Το κτήριο της ΛΑΦΘ είναι ένα εμβληματικό κτήριο στο πλέον ιστορικό και χαρακτηριστικό σημείο της Θεσσαλονίκης. Το κτίριο είναι ένα παράδειγμα μεταπολεμικού μοντερνισμού και θεωρείται αρκετά πετυχημένο διότι, ενώ είναι γωνιακό κτίριο, έχει προσανατολισμό προς τον Λευκό Πύργο και στη γωνία υπάρχει μια κοίλη απότμηση. Αυτό, σε συνδυασμό με την καμπύλη του ορόφου, δηλώνει μια διάθεση «συνομιλίας» του μοντερνισμού με την αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης. Την εποχή εκείνη, οι αρχιτέκτονες προσπαθούσαν να εισάγουν τις νέες τάσεις στην αρχιτεκτονική, με μια μικρή καθυστέρηση σε σχέση με τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο. (Πηγή).
Η Αίθουσα Τιμών με το έργο του ζωγράφου Αλέξανδρου Καγιά στο βάθος
Δεν είναι τυχαίο ότι το κτήριο αυτό αποτελεί ένα κόσμημα. Πίσω από την κατασκευή του κρύβονται ταλαντούχοι επιστήμονες, ο αρχιτέκτονας Παύλος Μυλωνάς (1915-2005) , ο πολιτικός μηχανικός Πολύβιος Παπαδόπουλος (1917-1998) και ο Ζωγράφος – Ακαδημαϊκός Χατζηκυριάκος – Γκίκας (1906-1994).
Ο υιός του Πολύβιου Παπαδόπουλου (1917-1998), πολιτικός μηχανικός και αυτός Δημήτριος Παπαδόπουλος και τα εγγόνια του, Βικτώρια Παπαδοπούλου και Πολύβιος Παπαδόπουλος, αμφότεροι ιατροί και “φίλοι” της ΕΕΥΕΔ, μας παρέδωσαν φωτογραφίες της ΛΑΦΘ του 1952 και χειρόγραφο βιβλίο με τους στατικούς υπολογισμούς κατασκευής του κτηρίου, από το αρχείο του πατέρα – παππού τους, προκειμένου να το διαθέσουμε στην στρατιωτική υπηρεσία ως ιστορικό κειμήλιο.
Σελιδες από τη Στατική Μελέτη της ΛΑΦΘ, 1951
Θα αναφερθούμε στους βασικούς συντελεστές κατασκευής του έργου. Η ΛΑΦΘ δεν ήταν το μοναδικό τους έργο, καθώς μεγάλη σειρά έργων τους κοσμούν την χώρα μας, ας γνωρίσουμε και τα άλλα έργα τους.
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΟΛΥΒΙΟΣ
Γεννήθηκε το 1917 στην Αμισό της Μικράς Ασίας . Το έτος 1922 η οικογένεια του μετανάστευσε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε προσωρινά στον Πειραιά και, κατόπιν οριστικά στη θεσσαλονίκη , όπου και τελείωσε τις γυμνασιακές σπουδές του το έτος 1934. Το ίδιο έτος πέτυχε μέσω εξετάσεων του Ε.Μ. Πολυτεχνείου, απ’όπου και αποφοίτησε, το έτος 1939, με βαθμό άριστα .
Πολύβιος Παπαδόπουλος
Κατετάγη στο σώμα του Μηχανικού όπου υπηρέτησε ως ΥΕΑ και με τη γενική επιστράτευση του 1940 πολέμησε στο μέτωπο της Αλβανίας με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Μετά τη συνθηκολόγηση, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, διέφυγε στη Μέση Ανατολή όπου κατετάγη εθελοντικά στη νεοσυσταθείσα 1η Ταξιαρχία και πολέμησε στη Μάχη του Ελ Αλαμέιν κατά των Γερμανοϊταλικών δυνάμεων και αργότερα στη Μάχη του Ρίμινι με τον Ιερό Λόχο.
Μετά την απελευθέρωση επέστρεψε στην Αθήνα, αποστρατεύτηκε και εργάστηκε , ως πολιτικός μηχανικός στην κατασκευή διαφόρων δημοσίων έργων . Εν συνεχεία, ως εταίρος της εταιρείας ΕΜΚΑ ασχολήθηκε με τη μελέτη, επίβλεψη και κατασκευή διαφόρων στρατιωτικών έργων με χρηματοδότηση από το ΝΑΤΟ, μεταξύ των οποίων η κατασκευή του κτιρίου της Λ.Α.Φ.Θ, το 1952, για την ανέγερση και αποπεράτωση της οποίας συνεργάστηκε με τον διάσημο αρχιτέκτονα της εποχής Π. Μυλωνά και τον ζωγράφο Χατζηκυριάκο-Γκίκα.
1952 – ΛΑΦΘ, Από το αρχείο οικ. Δ. Παπαδόπουλου
Άλλα έργα του της εποχής εκείνης ήταν η διάνοιξη οδικού άξονα (1953) προς τα στρατιωτικά ραντάρ Χορτιάτη καθώς και η αποπεράτωση των απαραίτητων έργων υποδομών για την απρόσκοπτη λειτουργία των.
Η κατασκευή των έργων υποδομής και υπογειοποίησης των εγκαταστάσεων της Στρατιωτικής βάσης του ΝΑΤΟ στην περιοχή Λαγκαδά, το 1954.
Την περίοδο 1969-1972 εκτέλεσε με τη δική του πλέον εργοληπτική εταιρεία την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου Θεσσαλονίκης – Γιουγκοσλαβικών συνόρων.
Ακολούθως την περίοδο 1976-1981, ολοκλήρωσε το έργο της Υψηλής Γέφυρας Σερβίων, τη σύνδεσή της με τον υπάρχοντα οδικό άξονα Κοζάνης – Λαρίσης καθώς και τον ηλεκτροφωτισμό της, κατασκευάζοντας τη μεγαλύτερη, για εκείνη την εποχή, οδική γέφυρα των Βαλκανίων, σε μήκος το οποίο έφθανε τα 1342 μ.
Την περίοδο 1986-1992 κατασκεύασε το αλιευτικό καταφύγιο στο Πόρτο Κουφό, καθώς και τις απαιτούμενες εγκαταστάσεις για τον ανεφοδιασμό υποβρυχίων του Π.Ν σε περίοδο πολέμου με συγχρηματοδότηση του Υπουργείου Δημοσίων Έργων και του Π.Ν.
Είχε νυμφευτεί την αρχίατρο του ΟΣΕ, Βικτώρια Ζαρούκα, κόρη παλαιού Δημάρχου Θεσσαλονίκης. με την οποία απέκτησαν έναν υιό (Δημήτριος Παπαδόπουλος), επίσης Πολιτικό Μηχανικό στον τομέα των δημοσίων έργων.
Πέθανε πλήρης ημερών το 1998 σε ηλικία 81 χρονών.
Πηγές : Αρχείο οικογένειας Δημ. Παπαδόπουλου
ΠΑΥΛΟΣ ΜΥΛΩΝΑΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Μιλτιάδη Μυλωνά, μηχανικού και επιθεωρητή δημοσίων έργων, και της Έλλης Ζάννου, κόρης του δικηγόρου Κωνσταντίνου Ζάννου. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός και αρχιτέκτονας μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης την περίοδο 1945 – 1949.. Την περίοδο της κατοχής (1941 – 1945) είχε εργαστεί ως επιμελητής στην Αρχιτεκτονική Σχολή.
Πάυλος Μυλωνάς, www.greekencyclopedia.com
Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα εκλεγόμενος το 1956 τακτικός καθηγητής στην έδρα της Ρυθμολογίας στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1982 οπότε και αποχώρησε πια ως ομότιμος καθηγητής. Το 1976 δίδαξε και στο πανεπιστήμιο Columbia. Το 1996 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα Αρχιτεκτονικής. Το 1987 τιμήθηκε με το Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών της Ακαδημίας Αθηνών ενώ το 2001 με τον τίτλο του επίτιμου μέλους του ICOMO. Επίσης έχει χρηματίσει μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Με αυτή την ιδιότητα το 1958 πρότεινε την ανακήρυξη της Ύδρας ως προστατευόμενου μνημειακού συνόλου, το οποίο και πέτυχε το 1962.
Παράλληλα με την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία διατηρούσε αρχιτεκτονικό γραφείο μελετών. Σχεδίασε σημαντικά κτίρια μεταξύ των οποίων την Στρατιωτική Λέσχη Θεσσαλονίκης (1951), το Ξενοδοχείο Mont Parnes στην Πάρνηθα (1958 – 1961), την Εθνική Πινακοθήκη (1961 – 1969), το Ινστιτούτο Γκαίτε (1979 – 1982).
Την περίοδο 1976 – 1984 ήταν υπεύθυνος για την αναστήλωση του ναού της Αναστάσεως και του Παναγίου Τάφου, στα Ιεροσόλυμα. Σχεδίασε επίσης την κρεμαστή σιδερένια πεζογέφυρα της Αγίας Παρασκευής στον ποταμό Πηνειό στην Κοιλάδα των Τεμπών (1960).
Αλλα έργα του
ο Ναός και η Βιβλιοθήκη του συγκροτήματος των νέων κτιρίων του Κολεγίου Αθηνών στο Ψυχικό,
οι Πολυκατοικίες του οικισμού στον Καρέα,
το Δημοτικό Βρεφοκομείο «Άγιος Στυλιανός» στη Θεσσαλονίκη,
η Γερμανική Σχολή Αθηνών,
η αποκατάσταση της καμένης βόρειας πτέρυγας της Μονής Βατοπεδίου,
η ολοκλήρωση του συγκροτήματος της Γενναδίου Βιβλιοθήκης,
τα έργα Αναστηλώσεως στο Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα,
ο Καλλιτεχνικός Σταθμός της ΑΣΚΤ στο Ρέθυμνο,
Σημαντικό μέρος του θεωρητικού του έργου καταλαμβάνει η έρευνά του για το Άγιο Όρος και για την νεοκλασική αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα στην Αθήνα.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 2005. Ήταν παντρεμένος με την περίφημη χορογράφο Ραλλού Μάνου.
Πηγές Metapedia, Wikipedia
Κάθε έργο είναι αποτέλεσμα κοινής προσπάθειας πολλών ανθρώπων.
Η ΕΕΥΕΔ με την ανάρτηση αυτή τιμά όλους όσους συνέβαλαν στον σχεδιαμό του κτηρίου, εργάστηκαν και μας παρέδωσαν τελικά το εμβληματικό κτίριο της ΛΑΦΘ.
Σε εκτυπώσιμη μορφή (pdf) εδώ και στην Ηλεκτρονική μας Βιβλιοθήκη.
Σε μια στιγμή δεκάδες νέοι άνθρωποι χάθηκαν, τραυματίσθηκαν ή είναι ακόμη αγνοούμενοι στο τρομερό σιδηροδρομικό ατύχημα στην Κοιλάδα των Τεμπών την 28 Φεβ 2023. Ένα ανθρώπινο λάθος ή αμέλεια ή ότι άλλο προκάλεσε το ατύχημα, τους στέρησε την ζωή και τους στέρησε από τους δικούς τους ανθρώπους που τους περίμεναν και μοιραζόταν τα όνειρά τους. Τους στέρησε από την Πατρίδα μας.
Ανάμεσα στους αδικοχαμένους είναι και :
Ο γιος τού Λυσίμαχου Παπάζογλου Καθηγητή Χειρουργικής, Κτηνιατρικής Σχολής ΑΠΘ, Γιώργος Παπάζογλου Φοιτητής Φυσικού Τμήματος.
Η Κλαούντια Λάτα , Μαθήτρια Ι (ΥΙ) Ιατρικού τμήματος της ΣΣΑΣ .
Αν και τα οποιαδήποτε “λογια” είναι λίγα εμπρός στον πόνο και την θλίψη το ΔΣ της ΕΕΥΕΔ εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειες της, τους φίλους και τους συνάδελφους όλων των εκλιπόντων
Το Μέλος της ΕΕΥΕΔ και Συμμαθητής στη Σχολή μας , Καθηγητής Πνευμονολογίας των Πανεπιστημίων Κρήτης, Θράκης και Αθηνών, Δημοσθένης Μπούρος, Γ. Αρχίατρος έ.α είχε την ευγενή καλοσύνη να δωρίσει στην Βιβλιοθήκη της ΕΕΥΕΔ την δεύτερη έκδοση τού βιβλίου του Pleural Disease.
H δεύτερη έκδοση τού βιβλίου Pleural Disease, πέντε μόλις χρόνια μετά την πρώτη έκδοση, με editor τόν Δημοσθένη Μπούρο, αποτελεί το ογκωδέστερο πολυσυγγραφικό βιβλίο (843 σελίδες) για τις παθήσεις του υπεζωκότα. Ο τόμος αυτός (volume 229) είναι μέρος της αξιόλογης σειράς Lung Biology in Health and Disease του εκδοτικού οίκου Informa, CRC Press, New York, USA, με executive editor τον Claude Lenfant former director του NHLBI, NIH, Bethesda, Maryland, USA (φωτο), ο οποίος και προλογίζει το βιβλίο.
Πρόκειται για ενημερωμένη έκδοση (update) ώστε να αντικατοπτρίζει τις πιο πρόσφατες επιστημονικές προόδους και τεχνολογίες στη διάγνωση και θεραπεία υπεζωκοτικών παθήσεων. Διερευνά τη δομή και τη λειτουργία αυτών των ασθενειών και κακοηθειών, από τη φυματίωση και τον αμίαντο έως την πλευρίτιδα και τον πνευμοθώρακα. Στους συγγραφείς περιλαμβάνονται κορυφαίοι επιστήμονες πνευμονολογίας, αποτελεί δε μια ανεκτίμητη πηγή για Πνευμονολόγους, Ακτινολόγους και ιατρούς Εντατικής θεραπείας.
Βασιζόμενο στην τεκμηριωμένη ιατρική (evidence-based medicine), περιγράφει τις επί του παρόντος διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές, νέες και αναδυόμενες εξελίξεις στην αξιολόγηση, διάγνωση και διαχείριση καλοήθων και κακοήθων υπεζωκοτικών παθήσεων, παρουσιάζοντας σε βάθος κάλυψη και απεικόνιση των πρόσφατων εξελίξεων στη φροντίδα ασθενών, την κλινική αξιολόγηση , διαγνωστική απεικόνιση και επεμβατική διερεύνηση για την εφαρμογή βελτιωμένων θεραπευτικών σχημάτων και ενισχυμένης φροντίδας των ασθενών.
Pleural Disease, Second Edition highlights:
μοριακές και διαγνωστικές προσεγγίσεις
επεμβατικές εφαρμογές, συμπεριλαμβανομένης της θωρακοκέντησης του υπεζωκότα και της κλειστής βιοψίας, της εισαγωγής θωρακικού σωλήνα, τής πλύσης τού υπεζωκότα, της ιατρικής θωρακοσκόπησης και τής VATS
βιοδείκτες και πρωτεομική
προσεγγίσεις μεταφραστικής ιατρικής.
νέες μεθοδολογίες θεραπείας και κλινικές εκδηλώσεις
διάφορες διαγνωστικές εξετάσεις και η σημασία της κλινικής αξιολόγησης στη διαφορική διάγνωση μιας υπεζωκοτικής συλλογής
νέες χειρουργικές και μη χειρουργικές τεχνικές για τον εντοπισμό και τη διάγνωση παθήσεων του υπεζωκότα, όπως: ιατρική θωρακοσκόπηση, πλύση υπεζωκότα, ενδοϋπεζωκοτική χορήγηση ινωδολυτικών, καθοδηγούμενη με απεικόνιση καθετήρων μικρής οπής, βιντεοβοηθούμενη θωρακοσκοπική χειρουργική (VATS), πλευροπεριτοναϊκή παροχέτευση και εξωυπεζωκοτική πνευμονεκτομή.
Από τη θέση του Προεδρου του ΔΣ-ΕΕΥΕΔ και εκφράζοντας την σϋμφωνη άποψη όλων των Μελών, συγχαίρω θερμά τον καθηγητή κ. Δημοσθένη Μπούρο, τον φίλο και αδελφό Δημοσθένη, για το μεγαλειώδες συγγραμμά του που αποτελεί ήδη ΅ευαγγέλιο ΅ όλων των Πνευμονολόγων απανταχού της γής και τον ευχαριστούμε θερμά για την προσφορά του έργου του στην Βιβλιοθήκη της ΕΕΥΕΔ, που τίθεται αυτόματα στην διάθεση όλων των Συναδέλφων του 424 ΓΣΝΕ, όπου φιλοξενειται η Βιβλιοθήκη μας .
Δήμο αιώνιε έφηβε τι άλλο να περιμένουμε από σένα!
Οι κραυγές της απελπισίας τρύπησαν τα όρη του Ταύρου, ο θρήνος καβάλησε τα κύματα του Συριακού Πελάγους, ο Ευφράτης βογκούσε όλη νύχτα, η γη μετακινήθηκε κι ο ουρανός γέμισε σκόνη από τα έγκατα της γης. Βιβλική καταστροφή σε τόπους βιβλικούς. Σαν να μην έκανε ούτε ένα βήμα η ανθρωπότητα από τον καιρό του Νώε και του Γκιλγκαμές. Πού η τεχνολογική πρόοδος και πού η τεχνητή νοημοσύνη; Είμαστε ανήμποροι. Έρμαια του Εγκέλαδου, του Τυφώνα και του Λίβα, έρμαια της Λερναίας Ύδρας και της τρομερής Μέδουσας, αλλά και θύματα των αχόρταγων εργολάβων που δρουν ανεξέλεγκτα.
Όποιος έχει ταξιδέψει με αυτοκίνητο στην Ανατολή, έστω και μέχρι τα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης, δεν μπορεί, σίγουρα θα έχει ανατριχιάσει συνειδητοποιώντας ότι οι νεότερες οικοδομές, τριώροφες, εξαώροφες, δεκαώροφες, δεν έχουν θεμέλια. Ακουμπισμένες τις έχουν. Σε σαθρά εδάφη. Και καλά στη δύστυχη τη Συρία που έχτιζαν όπως-όπως, ακόμα και με προσωπική εργασία για να προχωρήσει η οικοδομή και να βάλουν μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους. Αλλά στα αναπτυγμένα Άδανα είναι δυνατόν να γκρεμίστηκαν τα κτήρια στο σύγχρονο κομμάτι της μεγαλούπολης και το παλαιό να υπέστη πολύ λιγότερες καταστροφές; Κι αυτές όλες οι μονότουβλες θλιβερές –συχνά και ημιτελείς– πολυκατοικίες στις γκρίζες συνοικίες των εργατουπόλεων από πού να κρατηθούν; Η τρομακτική καταστροφή του 1999 δεν αναχαίτισε κανέναν επιχειρηματία, δεν συντάραξε κανέναν πολιτικό, δεν σωφρόνισε κανέναν ελεγκτικό μηχανισμό;
Πόσα τέρατα υψώθηκαν έκτοτε; Πόσο χρήμα άλλαξε χέρια; Πόσοι Κούρδοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την ύπαιθρο και να χωθούνε στα «αστικά» κέντρα για φέρνουν ένα δύο μεροκάματα και να τρέφουν οκτώ και δέκα κορμιά παστωμένα στα δυάρια και τα τριάρια της Ούρφα και του Γκαζιαντέπ; Πόση περιβαλλοντική καταστροφή έγινε; Πού ζούνε οι εκατοντάδες χιλιάδες Σύροι και Αφγανοί πρόσφυγες; Πόσα ρέματα χτίστηκαν; Πόσα στόματα φυλακίστηκαν;
Τον κοσμάκη να κλαις. Που από τον καιρό του Νώε και του Γκιλγκαμές μετράει τις ανείπωτες καταστροφές. Με την ψυχή στα τάρταρα, τους γέρους στα ράντζα των μισογκρεμισμένων νοσοκομείων και τα παιδιά στα παραπήγματα. Σεισμοπαθείς και αλλόφρονες. Νεκροζώντανοι μέσα στα αβυσσαλέα χάσματα.
Και η αγαπημένη και τιναγμένη στον αέρα εδώ και χρόνια Συρία; Στο έλεος της απανθρωπιάς των μνηστήρων και των κατακτητών η χώρα. Ούτε ένα φάρμακο, μια κουβέρτα, ένας ζεστός λόγος, δεν μπορεί να περάσει τα μπλόκα. «Σήκω ψυχή μου, δώσε ρεύμα…»
Φωτογραφία από https://www.documentonews.gr/
Βιογραφικό Σημείωμα Μαριάνας Κορομηλά από Wikipedia
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Το 1966 άρχισε να παρουσιάζει νεανικά προγράμματα στον κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό. Έχει εργαστεί ως ξεναγός, ενώ ταυτόχρονα σπούδαζε ιστορία και φιλοσοφία στο Παρίσι. Το 1975 επανήλθε μετά από μια διακοπή στις ραδιοφωνικές εκπομπές, ενώ μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει πάνω από 2.000 εκπομπές ιστορικής θεματολογίας. Μέσω της πολιτιστικής εταιρείας “Πανόραμα” έχει οργανώσει εκατοντάδες σεμινάρια, διαλέξεις και άλλες δράσεις από το 1985.
Έχει γράψει διάφορα βιβλία ιστορικού ενδιαφέροντος, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
Οι Έλληνες στη Μαύρη Θάλασσα (1991, επανέκδοση με συμπληρώσεις 2001)
Αθηναϊκή περιπέτεια (Αθήνα, 1980)
Πόντος-Ανατολία (1989)
1453, Η ύστατη αγωνία της Βυζαντινής Πρωτεύουσας (1992)
Θρακική τοπογραφία (1994)
Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα (1988, επανέκδοση με συμπληρώσεις 2005)
Την μικρή αυτή αναφορά της Μαριάνας Κορομηλά, με θέμα τους σεισμούς στην Τουρκία και την Συρία, απέστειλε στην ΕΕΥΕΔ ο Συνάδελφος και Μέλος μας, Λάμπρος Βαζαίος. Η συγγραφέας μέσα σε λίγες γραμμές κειμένου παρουσιάζει με πόνο ψυχής την τεράστια καταστροφή.
Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία, σήμερα, 18 Φεβ. 2023, η Τακτική Γενική Συνέλευση (ΓΣ) της ΕΕΥΕΔ στο Αμφιθέατρο του 424 ΓΣΝΕ. Η ΓΣ είχε την προβλεπόμενη από το Καταστατικό απαρτία.
Ο Πρόεδρος της ΕΕΥΕΔ κ Παπαγιαννόπουλος Νικ. παρουσίασε τα Πεπραγμένα, τον Ισολογισμό και την Έκθεση της Εξελεγκτικής Επιτροπής καθώς και τις προβλεπόμενες δράσεις του ΔΣ/ΕΕΥΕΔ. Άπαντα τα ανωτέρω εγκρίθηκαν ομόφωνα.
Ακολούθησε συζήτηση και καταγράφηκαν προτάσεις των Μελών
Ευχαριστούμε τους Συναδέλφους που συμμετείχαν τόσο με την φυσική τους παρουσία όσο και διαδικτυακά.
Ευχαριστούμε τον Δντη του Νοσοκομείου και Μέλος μας Ταξχο (ΥΙ) κ. Γκουβα Γεώργιο για την παρουσία του και την εγκάρδια φιλοξενεία της ΓΣ.
Τέλος ευχαριστούμε το Στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό που βοήθησε στην πραγματοποίηση της ΓΣ ήτοι τον Τομέα Εκπαίδευσης (Τχης ΤΘ Δουβλέκας Δημ), το Τμήμα Πληροφορικής ( Λγος ΕΠ Ρέντζος Νικ) και την Δνση Τεχνικής Υπηρεσίας.
Θα ενημερωθείτε εγκαίρως για τις επόμενες δράσεις μας.
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
2023.02.14
ΕΕΥΕΔ
Αγαπητοί Συνάδελφοι, Μέλη της ΕΕΥΕΔ
Υπενθυμίζουμε ότι το Σάββατο 18.Φεβ.2023 και ώρα 11.00, θα πραγματοποιηθεί η ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση της ΕΕΥΕΔ στο Αμφιθέατρο του 424 ΓΣΝΕ.
Θέματα της Γενικής Συνέλευσης είναι η έγκριση για το έτος 2022 (άρθρο 9.2).
1. Των δράσεων του Δ.Σ,
2. Του απολογισμού και Ισολογισμού του έτους,
3. Της Έκθεσης της Εξελεγκτικής Επιτροπής και
4. Η Προαναγγελία Αρχαιρεσιών που θα πραγματοποιηθούν εντός του 2023.
Στην Ιστοσελίδα μας εδώ, έχουν αναρτηθεί τα 1-3 Θέματα, ενημερωθείτε.
Παρακαλούμε τα Μέλη μας
1. Να παρευρεθούν στην Γ.Σ. Είναι μια ευκαιρία για μια συνάντηση των Μελών μας και ανταλλαγή απόψεων για τις δράσεις της ΕΕΥΕΔ. Στην πύλη εισόδου του 424 ΓΣΝΕ έχει παραδοθεί πίνακας των Μελών μας για να επιτραπεί η εισοδός σας.
2. Όσοι Συνάδελφοι αδυνατούν να παρευρεθούν, να ψηφίσουν ηλεκτρονικά με αποστολή email στο eeyed.contact@gmail.com του παρακάτω κειμένου :
“ Είμαι οικονομικά τακτοποιημένο Μέλος της ΕΕΥΕΔ και εγκρίνω (ή δεν εγκρίνω κατά περίπτωση) τις Δράσεις του ΔΣ, Τον απολογισμό και Ισολογισμό του έτους και την Έκθεση της Εξελεγκτικής Επιτροπής- Ονοματεπώνυμο – Διεύθυνση – Τηλέφωνο”.
3. Όσα Μέλη μας επιθυμούν να συμμετάσχουν με τηλεδιάσκεψη παρακαλούμε να μας αποστείλουν το email (με το οποίο θα συνδεθούν) και τον αριθμό του κινητού τους τηλεφώνου, προκειμένου να ενημερώσουμε το Τμήμα Πληροφορικής του 424 ΓΣΝΕ.
4. Για την οικονομική σας τακτοποίηση, μπορείτε να καταθέσετε την ετήσια συνδρομή σας στον GR 040 1722 1000 0521 00731 90005, λογαριασμό της Τράπεζας Πειραιώς ή στην είσοδο του Αμφιθεάτρου πριν την έναρξη της Γ.Σ.
Για διευκρινίσεις, παρατηρήσεις επί των αναρτημένων επικοινωνήστε με τον Γενικό Γραμματέα τηλ 6944 959569
Από το ΔΣ που προέκυψε από τις αρχαιρεσίες της Επιστημονικής Ένωσης Υγειονομικών Ενόπλων Δυνάμεων που διεξήχθησαν στις 21-22-23/12/2020 είχαν τεθεί οι παρακάτω στόχοι :
Άμεση, πολυμέτωπη προσπάθεια εγγραφής νέων μελών, κυρίως νεοτέρων τάξεων, καθώς και των εν ενεργεία Συναδέλφων. Στόχος ήταν, ο τριπλασιασμός των μελών της Ένωσης μέσα στο πρώτο έτος της θητείας του νέου ΔΣ! Γεγονός που δεν επιτευχθεί
Εκσυγχρονισμός και αξιοποίηση της ιστοσελίδας της Ένωσης. Να υπάρξει άμεση και αμφίδρομη επικοινωνία, προβολή των επιστημονικών δραστηριοτήτων των Μελών καθώς και υπεύθυνες και επεξεργασμένες απόψεις μας για γενικότερα θέματα Ιατρικής, Στρατιωτικής Ιατρικής , Νοσηλευτικής, θέματα Σχολής και όλα όσα μας ενώνουν και μας διαφοροποιούν ως προερχόμενους από τις ΕΔ.
Τροποποίηση καταστατικού της Ένωσης μετά από ανοιχτή συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων, ώστε να έχουν και οι εν ενεργεία Συνάδελφοι το δικαίωμα του εκλέγεσθαι καθώς και εκσυγχρονισμό άλλων παραγράφων.
Σύσφιξη των σχέσεων των μελών μέσω ποιοτικών κοινωνικών εκδηλώσεων , που θα γίνουν πόλος έλξεως των Συναδέλφων και θα αναθερμάνουν τις φιλίες και τη συναδελφική αλληλεγγύη.
Στα πλάισια των παραπάνω στόχων και πέρα από αυτούς πραγματοποιήθηκαν :
1. ΕΓΓΡΑΦΗ ΝΕΩΝ ΜΕΛΩΝ
Έχουν εγγραφεί πενήντα επτά (60) νέα Μέλη.Τα μέλη της ΕΕΥΕΔ με τα αντίστοιχα βιογραφικά τους (όσων μας τα έχουν αποστείλει) μπορείτε να τα δείτεεδώ.
Η μη επίτευξη του στόχου αποδίδεται στους εξής παράγοντες :
α. Δεν υφίσταται ενδιαφέρον στην μεγάλη μάζα των Συναδέλφων για την εγγραφή τους στην Ένωση. Πλείστοι όσοι Συνάδελφοι εξέφρασαν την επιθυμία να εγγραφούν αλλά αμέλησαν να ολοκληρώσουν την εγγραφή τους
β. Δεν ανταποκρίθηκαν τα μέλη μας στην παρότρυνση μας για προσκαλέσουν από έναν Συνάδελφο ο κάθε ένας για εγγραφή (πλην δύο περιπτώσεων).
γ. Ο στόχος του τριπλασιασμού των Μελών ήταν πολύ δύσκολος, ίσως ανέφικτος. Η προσπάθεια θα συνεχισθεί και το τρέχον έτος και ζητούμε την βοήθεια όλων σας .
Στοχεύουμε στην εγγραφή περισσοτέρων μελών από τους εν ενεργεία Συναδέλφους
Περιμενουμε – στοχευμένα – την εγγραφή όλων των Συναδέλφων που ακολουθούν Πανεπιστημιακή καριέρα ή είναι Διευθυντές Κλινικών σε Στρατιωτικά Νοσοκομεία.
Ελπίζουμε στην ευρύτερη συμμετοχή της ΣΑΝ στην ΕΕΥΕΔ.
Τα περιοριστικά μέτρα που ελήφθησαν λόγω της πανδημίας, οδήγησαν σε μια κατακόρυφη αύξηση της χρήσης του διαδικτύου για την εργασία, την εκπαίδευση, τις επικοινωνίες κ.α. Στα πλαίσια αυτά το ΔΣ της ΕΕΥΕΔ έδωσε βαρύτητα στην αναμόρφωση της Ιστοσελίδας της Ένωσης. Στην ιστοσελίδα προβάλλονται πλέον :
Νεα άρθρα και δημοσιεύσεις Συναδέλφων και εκλεκτών προσκεκλημένων. Πλήρες αρχείο αναρτήσεων στην ιστοσελίδα εδώ
Μετά αιτημά μας προς την ΣΣΑΣ, μας παραδόθηκε ψηφιακό υλικό από το αρχείο της, με τις Τάξεις 1947 έως 1970. Η ΕΕΥΕΔ επεξεργάστηκε το παραπάνω αρχείο και ανάρτησε το 2021 τις Τάξεις ΣΙΣ 1957 – 1969 και την Τάξη της ΣΣΑΣ 1970 και το 2022 τις Τάξεις ΣΙΣ 1953-1956. Η προβολή κάθε Τάξης περιλαμβάνει :
Έντυπο σε μορφή acrobat με τον κατάλογο και τις φωτογραφίες των Μαθητών.
Μικρό Βίντεο με του Μαθητές της Τάξης
Ηλεκτρονικό Λεύκωμα. Όλα τα παραπάνω μπορείτε να τα δείτε εδώ
Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη (εδώ) η ανάλυσης της οποίας υπάρχει στην ενότητα “Βιβλιοθήκες”
Προβλέφθηκε “χώρος” στην Ιστοσελίδα για αναρτήσεις :
Επιστημονικών Εργασιών
Εργασιών Στρατιωτικής Ιατρικής
Ιστορικών Θεμάτων
Βιωματικών Ιστοριών
Φωτογραφιών
Η ανταπόκριση των Συναδέλφων με αναρτήσεις στις παραπάνω κατηγορίες θεμάτων δεν ήταν ικανοποιητική. Σκοπός της ΕΕΥΕΔ είναι να δώσει βήμα σε όλους τους Συναδέλφους για την δημοσίευση των εργασιών τους. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για νέους Συναδέλφους που μπορούν να προβληθούν μέσα από δικό τους χώρο (ιστοσελίδα της ΕΕΥΕΔ), ευρύτερα σε όλο το διαδίκτυο, καθώς και η ενημέρωση όλων μας για τις ιδιαίτερες επιστημονικές δραστηριότητες ενός εκάστου.
Η επίδραση των αλλαγών στην επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας ήταν θεαματική, όπως αυτή φαίνεται στους παρακάτω στατιστικούς πίνακες :
Πίνακας με αριθμό επισκέψεων ανά έτος και μήνα 2014-2022
Στατιστική γραφική παράσταση επισκέψεων ανά μήνα το 2022
Eπισκέψεις ανά έτος και μήνα 2014-2022
ΟΜΑΔΑ ΣΤΟ FB
Η Ιστοσελίδα από μόνη της δεν θα μπορούσε να αποτελέσει το σημείο επαφής όλων των Συναδέλφων. Έτσι, παρά τα όποια μειονέκτηματα του Face Book, το 2021 δημιουργήσαμε Κλειστή Ομάδα (FB), με σαφείς κανόνες, που εγκρίθηκαν από το ΔΣ. Ορίσθηκαν 4 Διαχειριστές (κ.κ Τασιόπουλος, Διδάγγελος, Διόλαντζης και Μπίσιας) που επιβλέπουν την τήρηση αυτών.
Η Ομάδα στο τέλος του 2022 είχε 429 Mέλη . Διακρίνεται για την ποιότητα και σοβαρότητα των αναρτήσεων και των σχολίων που φιλοξενεί. Αποτελεί τον προθάλαμο που οδηγεί στην Ιστοσελίδα της Ένωσης. Υπενθυμίζουμε ότι με απόφαση του ΔΣ η Ομάδα FB αποτελεί το σημείο επαφής όχι μόνο των Υγειονομικών των Ενόπλων Δυνάμεων και αλλά όσων έχουν συνεργασθεί με αυτούς ή ακόμη όσων επιθυμούν να μας γνωρίσουν. Συγκεκριμένα προτάθηκε και αποφασίσθηκε από το ΔΣ ότι στην Ομάδα μπορούν να συμμετέχουν:
Απόφοιτοι ΣΣΑΣ -ΣΣΑΝ, Πολιτικό Υγειονομικό Προσωπικό που επιθυμεί την ενημέρωσή του, Λοιπά στελέχη Υγειονομικού και πρόσωπα που σχετίζονται με το Υγειονομικό των ΕΔ κατά την κρίση των Διαχειριστών.
Οι κανόνες που πρέπει να αποδέχονται τα νέα μέλη της Ομάδας FB προκειμένου να αποκτήσουν πλήρη πρόσβαση επικυρώθηκαν από το ΔΣ της Ένωσης.
3. ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΩΝ
Η Βιβλιοθήκη της ΕΕΥΕΔ περιλαμβάνει δύο τμήματα :
α.ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ (εδώ) που ήδη περιλαμβάνει.
11 Συμφωνίες Τυποποίησης ΝΑΤΟ.
20 Field Manuals.
17 Θέματα Στρατιωτικής Ιατρικής
4 Θέματα Ιατρικής
25 Ιστορικά Κείμενα – Βιβλία.
8 Τόμοι με τα Πρακτικά της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων (Φάκελος της Κύπρου).
17 Βιωματικές Ιστορίες
2 Λογοτεχνικά πονήματα.
4 Καταλόγους Αξιωματικών , ιατρών, κτηνιάτρων και νοσηλευτών.
Η ΕΕΥΕΔ εξέδωσε σε ηλεκτρονική μορφή το τρίτομο βιβλίο των Συναδέλφων Δ. Μπούκη και Κ. Κυριακόπουλου με τον τίτλο “Μυθική Πραγματικότητα”.
Ψηφιοποίησε το Βιβλίο του Γρ. Σκαμπαρδώνη “Λήθης Αντίδοτο” που είναι πλέον προσβάσιμο στην ηλεκτρονική μας Βιβλιοθήκη.
Ασφαλώς, σε σχέση με το τεράστιο Επιστημονικό Δυναμικό και άλλο έργο των Συναδέλφων, η ηλεκτρονική βιβλιοθήκη είναι πτωχή. Είναι στο χέρι των Συναδέλφων να την εμπλουτίσουμε και να προβάλλουμε τα πονηματά τους στο διαδίκτυο. Η ιστοσελίδα της Ένωσης με την χρήση λέξεων “κλειδιών”, δίνει την δυνατότητα στους Συναδέλφους να προβάλουν τα έργα τους στο διαδίκτυο ευρύτερα, σε όποιον τα αναζητήσει σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη.
β. ΦΥΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
Η ΕΕΥΕΔ διαθέτει ήδη από ετών σημαντικό αριθμό βιβλίων και ιατρικών συγγραμμάτων που περιήλθαν στην κατοχή της από ευγενικές χορηγίες Μελών της. Διαθέτει επίσης και ικανό αριθμό βιβλίων δικής της έκδοσης. Ήδη έχει αρχίσει η καταγραφή των βιβλίων και πλέον μπορείτε να δείτε το μεγαλύτερο μέρος την Φυσικής Βιβλιοθήκης (Μικροφωτογραφία, Τίτλος, Συγγραφείς κτλ) στην Ιστοσελίδα μας εδώ.
Για τον εμπλουτισμό της Βιβλιοθήκης απευθυνθήκαμε στους Συναδέλφους και ζητήσαμε να αποστείλουν βιβλία τους επιστημονικά, λογοτεχνικά, ιστορικά, βιωματικά, που θα τοποθετήσουμε στην Βιβλιοθήκη και θα προβάλουμε μέσω της Ιστοσελίδας μας στο διαδίκτυο.
Το 2021, για την απρόσκοπτη επισκεψιμότητα της φυσικής Βιβλιοθήκης ζητήσαμε από την Δνση του 424 ΓΣΝΕ την στέγασή της εντός της αίθουσας Βιβλιοθήκης του Νοσοκομείου. Το αίτημά μας ικανοποιήθηκε άμεσα.
Κατά τα έτη 2021-2022 η Βιβλιοθήκη μας εμπλουτίσθηκε με τις ευγενικές χορηγίες βιβλίων που συνέγραψαν οι κάτωθι Συναδέλφοι.
Απουληιου, Ερως και Ψυχή, Έκδοση ιδιωτική, Μάρτιος 2017
Γκόνης Γεώργιος
Αινίγματα Λογικών Προσεγγίσεων, Έκδοση 2012, ΑΑ Λιβάνη
Βασικές Αρχές Τραυματιολογίας, Ιατρικές Εκδόσεις Λίτσας, 1997
Ρίζες, από την πλάκα και το κονδύλι στο διαδίκτυο, Εκδόσεις 24 Γράμματα.
Βαζαίος ΛάμπροςΑσυνήθιστες μέρες, Απόκρημνα Χρόνια. Εκδόσεις Μένανδρος 2021Ο Οδυσσέας στις στήλες του Ιανού, Εκδόσεις Μένανδρος 2020Ανεξάρτητος η Δημοκρατική Εφημερία του 1821, Εκδόσεις Μένανδρος 2020
Μπούκης Δημήτρης : Μνήμες Τρύγου, Εκδόσεις ΑΩ – 2015Ταξίδι στη ζωή μας, Εκδόσεις ΑΩ – 2012
Παπαθανασίου Ευριπίδη : Το Χρονικό δημιουργίας Μονάδας Τεχνικού Νεφρού στο 251 ΓΝΑ
Δαλαμάγκα Γεωργίου.
Οπως τότε τον καιρό της πανούκλας. Εκδόσεις Ερωδιός 2021.
Τότε στο Πολύχρονο. Εκδόσεις Ερωδιός 2020.
Ο Φίλος κύριος Χ. Εκδόσεις Ερωδιός 2017.
Στις ώρες της σιωπής μου. Εκδόσεις Ερωδιός 2019.
Η Πατρίδα μου η Κασσάνδρα. Εκδόσεις Ερωδιός 2011.
Μηνόπουλου Γεωργίου :
CURRICULUM VITAE, 2021
Βασικές Γνώσεις ορθοπρωκτικού σωλήνα
Παλέρμου Ιωάννη : Τώρα τι κλαίς, 2021
Βασιλείου Ευάγγελος
“Χρυστόστομος Σμύρνης”
Δημήτριος Κραχτίδης. Ο Άνθρωπος, Ο Στρατιώτης, ο Παιδαγωγός.
Ελευθέριος. Χατζημπαλής : Γεροντική ή τρίτη ηλικία
Αριστείδη Διαμαντή : Γεώργιος Παπανικολάου, το επιστημονικό του έργο μέσα από τα μάτια ενός σύγχρονου Κυτταρολόγου.
Βιβλιοθηκη Χρήστου Χατζόπουλου: H Γιολαντα Χατζοπούλου, Αξκος ΥΝ ε.α και Μέλος μας προσέφερε ευγενικά τα Ιατρικά συγραμματα του του αειμνήστου συζύγου Χ. Χατζόπουλου, αναισθησιολόγου, για την Βιβλιοθήκη μας.
Τα παραπάνω βιβλία παρουσιάστηκαν από την ΕΕΥΕΔ και μπορείτε να τα δείτε εδώ. Θα επιμείνουμε στην προσπάθεια να αποκτήσουμε για την Βιβλιοθήκη μας όσο δυνατόν περισσότερα πνευματικά πονήματα των Συναδέλφων Υγειονομικών των ΕΔ.
4. ΛΟΙΠΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
α. ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ
Σε Διοικητή ΣΣΑΣ
Σε Δντη 424 ΓΣΝΕ
Διοικητή Γ’ΣΣ
Ορκωμοσίες ΣΣΑΣ.
β. ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
Το 2021 οι κοινωνικές εκδηλώσεις (Εκδρομή στην Αθήνα), μαζί με τα Ιατρικά Συνέδρια που αποτελούν τις εντονότερες στιγμές της Συναδελφικότητάς λόγω της πανδημίας όλες αναβλήθηκαν. Ομοίως το Ετήσιο Μνημόσυνο του 2021 λόγω των περιοριστικών μέτρων της πανδημίας δεν κατέστη δυνατή η τέλεσή του. Αντί μνημοσύνου, κάναμε συντονισμένη έρευνα για να ενημερώσουμε- επικαιροποιήσουμε τον σχετικό πίνακα των Συναδέλφων που έφυγαν από κοντά μας. Μπορείτε να τον δείτε αναρτημένο εδώ.
Το 2022, Κυριακή 13 Νοεμβρίου και ώρα 11:00 η Επιστημονική Ένωση Υγειονομικών Ενόπλων Δυνάμεων τέλεσε, στο Εκκλησάκι της ΣΣΑΣ, το ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων Συναδέλφων μας, Αξιωματικών του Υγειονομικού των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Μετά το πέρας του μνημοσύνου εψάλη, στο Ηρώο της ΣΣΑΣ, τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πεσόντων Υγειονομικών Αξιωματικών και Οπλιτών στους αγώνες του Έθνους και κατάθεση στεφάνου από το ΔΣ
Κατάθεση Στεφάνου από Μέλη του ΔΣ/ΕΕΥΕΔ
γ. ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥΣ
Η ΕΕΥΕΔ συμμετείχε στους εθνικούς εορτασμούς με αναρτήσεις πανηγυρικών λόγων :
Η 28ης Οκτωβρίου από τον Ταξχο (ΥΙ), Βαζαίου Λάμπρου
δ. ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προχωρήσαμε σε συνδιοργάνωση Ιατρικού Συνεδρίου και τριών ημερίδων υπό την Αιγίδα της ΕΕΥΕΔ.
Σε συνεργασία με την Ρευματολογική Κλινική του 424 ΓΣΝΕ (Γεν. Αρτρος Βουνοτρυπίδης Περ.) διοργανώσαμε ημερίδα με θέμα “Δερματικές Εκδηλώσεις Ρευματικών Νοσημάτων” στο Πολεμικό Μουσείο Θεσ/νικης. 12.Μαρ. 2022
Σε συνεργασία με την Α’ Παθολογική Κλινική του 424 ΓΣΝΕ (Γεν. Αρτρος Τσιάντας Γεώργιος) Πανελλήνιο Συνέδριο με θέμα “ Προβλήματα εσωτερικής παθολογίας σε διαβητικους ασθενείς” Βόλος, 17-19 Ιουν. 2022
Σε συνεργασία με το πρωτοπόρο Ιατρείο Λιπιδίων και Αθηροσκλήρωσης του 424 ΓΣΝΕ (Γενικός Αρχίατρος Σφήκας Γεώργιος και Αρχίατρος Κουμαράς Χαράλαμπος,) την Τρίτη Ημερίδα του με θέμα “Δυσλιπιδαιμίες – Ένας γνώριμος εχθρός με πολλά πρόσωπα”.
Διαδικτυακή ημερίδα της Ογκολογικής Κλινικής του 424 ΓΣΝΕ με θέμα “Πώς αλλάζει το τοπίο στην επικουρική θεραπεία : Ανοσοθεραπεία και νέοι στοχευτικοί παράγοντες» στις 11/06/2022.
ε. Συμμετοχή στο 28 ΙΣΕΔ
Η ΕΕΥΕΔ συμμετείχε στις εργασίες του Συνεδρίου με την συνδιοργάνωση μιας Διάλεξης και τριών Στρογγυλών Τραπεζών, με θέματα – Ομιλητές όπως παρακάτω :
Δ13 ¨ΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΜΟΙΒΗ“, Γεώργιος Γκόνης Υπτγος ε.α, 3/11/2022
ΣΤ65 “ΤΙ ΝΕΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΙΟΥ” 3/11/2022
Αναλύοντας το φαινόμενο της διστακτικότητας έναντι, του εμβολιασμού κατά Covid-19, Υποπτέραρχος (ΥΙ) Δημήτριος Χατζηγεωργίου, Λοιμωξιολόγος, Διευθυντής, ΔΥΓ/ΓΕΕΘΑ
Πνευμονική ίνωση μετά από COVID-19: προβληματισμοί και προτάσεις, Δημοσθένης Μπούρος, Ομ. Καθηγητής Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, Γενικός Αρχίατρος ε.α.
Ο ρόλος των αντιικών και των μονοκλωνικών αντισωμάτων στον COVID-19 Στέλιος Λουκίδης, Καθηγητής Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, Αρχίατρος Ε.Δ., Πρόεδρος Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας
ΣΤ66 “ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΠΕΡΙ ΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ” 4/12/2022.
Σύγχρονες αντιλήψεις στον υπολογισμό απωλειών υγείας, Σχης (ΥΙ) Γεώργιος Βουρβουλάκης, Παθολόγος, NRDC-GR
Ομάδες ταχείας υγειονομικής παρέμβασης στο διακλαδικό περιβάλλον, Ιωάννης Τσούσκας, Επίατρος, ΚΕΑΠ
Η προοπτική ακαδημαϊκής υπόστασης της Στρατιωτικής Ιατρικής στα Ελληνικά ΑΕΙ, Δημήτριος Γιαννόγλου, Επίατρος, Καρδιολόγος, 424 ΓΣΝΕ
Ελκώδης κολίτιδα: Τωρινές και αναδυόμενες θεραπείες, Ιωάννης Μόσχος, Επ. Καθηγητής Γαστρεντερολογίας – Παθολογίας Τμήματος Νοσηλευτικής ΣΕΥ-ΔΙ.ΠΑ.Ε.
Προκλήσεις στη θεραπεία της βαριάς νόσου Crohn, Αλέξανδρος Μπομπόναρης, Αρχίατρος, Γαστρεντερολόγος, 424 ΓΣΝΕ
Αντιμετώπιση του αρθρικού πόνου σε ασθενείς με IΦNE, Χαράλαμπος Παπαγόρας, Επ. Καθηγητής Ρευματολογίας ΔΠΘ
Διάγνωση και αντιμετώπιση λοιμώξεων σε ασθενείς, με ΙΦΝΕ σε ανοσοκατασταλτικά και βιολογικούς, παράγοντες, Λοχαγός (ΥΙ) Νικόλαος Καφαλής, Γαστρεντερολόγος, Πανεπιστημιακός Υπότροφος Ιατρικού Τμήματος ΔΠΘ
στ. ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 2022
Την 26 Φεβ. 2022 συνήλθε η Γενική Συνέλευση της ΕΕΥΕΔ στο αμφιθέατρο του 424 ΓΣΝΕ.
Στιγμιότυπο από την Τηλεδιάσκεψη
Η Γενική συνέλευση συνήλθε με την υβριδική συμμετοχή 33 Μελών. Αναλυτικά με φυσική παρουσίας 17 μελών, με συμμετοχή μέσω τηλεδιάσκεψης 5 Μελών και με αποστολή ψήφου με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο 10 Μελών. Σύμφωνα με τα βιβλία της ΕΕΥΕΔ τα οικονομικώς τακτοποιημένα Μέλη της, την 26/2/2022 ανερχόταν σε 58. Τα συμμετέχοντα στην Γενική Συνέλευση οικονομικά τακτοποιημένα Μέλη σε ανέρχονται σε 33, αριθμός που καλύπτει την πρόνοια του άρθρου 16.6 (58/2+1=30). Με βάση τα παραπάνω η Γενική Συνέλευση ήταν στην προβλεπόμενη απαρτία για την Τροποποίηση του Καταστατικού. Θέματα.
ΘΕΜΑ 1ον : ;Eγκριση των δράσεων του Δ.Σ, του Απολογισμόύ και Ισολογισμού του έτους 2021 και της Έκθεσης της Εξελεγκτικής Επιτροπής.
ΘΕΜΑ 2ον : Τροποποιηση του άρθρου 17 του καταστατικού της ΕΕΥΕΔ ώστε να μπορουν να εκλέγονται στο ΔΣ και εν ενεργεία Συνάδελφοι Μέλη της ΕΕΥΕΔ.
ΘΕΜΑ 3ον : Τροποποίηση του άρθρο 3.3 “Εx officiο μέλη του Σωματείου γίνονται αυτοδικαίως οι εν ενεργεία Διευθυνταί Υγειονομικού των τριών κλάδων των Ε.Δ. και των Σ.Α.” με προσθήκη του ΔΥΓ/ΓΕΕΘΑ
ΘΕΜΑ 4ον Τροποποιηση του άρθρο 7.5 “Εις τας συνεδριάσεις του Δ. Σ. καλούμενοι δύναται να παρευρίσκονται οι εκάστοτε Διευθυνταί των ΔΥΓ/ΓΕΣ, ΓΕΝ και ΓΕΑ ή οι νόμιμοι αναπληρωταί των.” με προσθήκη του ΔΥΓ/ΓΕΕΘΑ.
ΘΕΜΑ 5ον Αφαιρεση από τον την ονομασία της ΕΕΥΕΔ και των Παραρτημάτων η λέξη “προερχομένων” ως πλεονάζουσα και άτυπα έχουσα καταργηθεί.
Το καταστατικό προβλέπει οι αποφάσεις να ληφθούν με πλειοψηφίας τουλάχιστον των 3/4 των συμμετασχόντων, δηλαδή η ελάχιστη προβλεπόμενη πλειοψηφία είναι 25. Η Γενική Συνέλευση με ενέκρινε τα θέματα με απόλυτο πλειοψηφία. Ήδη αναμένεται η απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης για την έγκριση των τροποποιήσεων του καταστατικού. Με βάση την απόφαση αυτή θα σχεδιαστούν οι αρχαιρεσίες της ΕΕΥΕΔ στο τέλος του 2023.
5. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ
Σύμφωνα με τον Ισολογισμό – Απολογισμό του 2022 έσοδα υπήρξαν από τις ετήσιες συνδρομές των Μελών του έτους 2022 – καθυστερούμενες προηγουμένων ετών και από την υποστήριξη Συνεδρίων και Ημερίδων, που ανέρχονται συνολικά στο ποσό των 24.616,19 ͼ, ενώ τα έξοδα ανήλθαν στα 14.354,34 ͼ. Το υπόλοιπο ταμείου την 31/12/2022 ανήλθε στα 13.261,85 ͼ.
Δεν εμφανίζονται έσοδα από την υποστήριξη ημερίδας της Ογκολογικής Κλινικής του 424 ΓΣΝΕ (11/6/2022) ύψους 1000 Ευρώ διότι κατατέθηκαν το 2023.
Απροσδόκητα, σε τροχαίο ατύχημα, έφυγε από κοντά μας ο Στρατιωτικός Ιατρός, Ταξίαρχος ε.α, Αργύρης Μπιρπίλης.
Ο Αργύρης Μπιρπίλης, γεννήθηκε το 1958. Υπηρέτησε στην Πολεμική Αεροπορία. Διετέλεσε Διευθυντής Α’ Χειρουργικής Κλινικής του 251 Γενικού Νοσοκομείου Αεροπορίας.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια σε όλους τους συγγενείς , φίλους και Συναδέλφους του, που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.
Με θλίψη σάς ανακοινώνουμε, ότι έφυγε από την ζωή την 14 ΙΑΝ 2023 o Συνάδελφος , Καραγιάννης Παναγιώτης. Η ταφή του θα πραγματοποιηθεί στο Σχηματάρι την 15 ΙΑΝ.2023
O Καραγιάννης Παναγιώτης του Ηλία και της Ελένης, Γεννήθηκε στη Θήβα το 1933
Εισήχθη στο Ιατρικό Τμήμα της Σχολής στις 1 Οκτωβρίου 1951 (ΑΜ Σχολής: 282). Ονομάσθηκε Ανθυπολοχαγός στις 20 Φεβρουαρίου 1959
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια σε όλους τους συγγενείς , φίλους και Συναδέλφους του, που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.
1. Η ιστορία της Κτηνιατρικής Επιστήμης ξεκινά από τους κλασσικούς χρόνους με το Σώσανδρο. Η σύνδεσή της με το Στράτευμα κορυφώθηκε στη Ρωμαϊκή περίοδο ενώ στην εποχή του Μ. Κωνσταντίνου διέπρεψε ο Άψυρτος ο Κλαζομένιος (300 μ.Χ.), διάσημος στρατιωτικός ιππίατρος με βαθμό ανώτατου αξιωματικού, θεωρούμενος και ως πατέρας της Στρατιωτικής Κτηνιατρικής.
2. Με την ίδρυση του σύγχρονου Ελληνικού κράτους εμφανίστηκε ο πρώτος στρατιωτικός κτηνίατρος Βαυαρός Χορς, ως ιππίατρος Συντάγματος Λογχοφόρων Ιππέων, το 1832.
3. Για την κτηνιατρική υποστήριξη, που αφορούσε βασικά τα ιπποειδή του Στρατεύματος, προβλεπόταν διάφορες μορφές κεντρικής διεύθυνσης και οργάνωσης (όπως εισηγητής Ιππιατρικής στο Υπ. Στρατιωτικών, Δνση Κτηνιατρικής Υπηρεσίας στη Γενική Διοίκηση Στρατού, Δνση Κτηνιατρικού Τμήματος στο Ιππικό). Η ολοκλήρωση έγινε με τη μορφή Κτηνιατρικού Σώματος από το 1923 και μάλιστα με διεύρυνση από το 1945 ως Σώματος Κτηνιατρικού και Ιππωνιών (δηλ. προμήθειας μονόπλων), που διατηρήθηκε μέχρι το 1969.
4. Το 1969 το Σώμα Κτηνιατρικού και Ιππωνιών (ΣΚΙ), συγχωνεύτηκε με το Υγειονομικό Σώμα.
Η ΕΞΕΛΙΞΗ
5. Η συντήρηση και περίθαλψη των μονόπλων, υπήρξε η αρχική και για πολλές δεκαετίες η μόνη κύρια αποστολή της Κτηνιατρικής Στρατιωτικής Υπηρεσίας.
6. Στοιχεία της αποστολής για την Κτηνιατρική Δημόσια Υγεία πρωτοεμφανίστηκαντο 1887 με το σύγγραμμα Κρεοσκοπίας, του επιφανούς Στρκού Κτηνιάτρου Γεωργίου Πιλάβιου, που εκτός από θεμελιωτής της Στρκής Κτηνιατρικής Υπηρεσίας υπήρξε και ιδρυτής της αντίστοιχης πολιτικής υπηρεσίας της χώρας.
7. Το 1904, ο κανονισμός εσωτερικής υπηρεσίας του Στρατεύματος, όρισε ως αντικείμενο δραστηριότητας «τα ζώα του Στρατεύματος και την εξέταση των τροφίμων».
8. Ο σπουδαίος ρόλος που διαδραμάτισαν τα μόνοπλα ζώα στους στρατιωτικούς αγώνες για την απελευθέρωση εδαφών κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-13), στη Μικρασιατική εκστρατεία (1919-22), στο έπος του 1940-41 αλλά και στις επιχειρήσεις 1945-49, καθόρισε και τη συμμετοχή και το ρόλο της Στρκής Κτηνιατρικής Υπηρεσίας και των Κτηνιάτρων σε αυτούς.
9. Από το 1954 όμως οι στόχοι του ΣΚΙ διαφοροποιήθηκαν και ο έλεγχος των τροφίμων τέθηκε σε υψηλή προτεραιότητα.
10. Η εξέλιξη του ελέγχου τροφίμων και των νερών γενικά αλλά και των εργαστηρίων ειδικότερα υπήρξε ραγδαία και προσπέρασε σε πολλές περιπτώσεις τους στόχους των αντίστοιχων πολιτικών υπηρεσιών. Με τα Κινητά Βιολογικά Εργαστήρια (ΚΒΕ), από το 1953 διενεργούνταν επιτόπου στις Μονάδες, εργαστηριακές εξετάσεις σε τρόφιμα, νερό, παθολογικά υλικά και αντιμετώπιση επιδημιών κ.ά.
11. Η βελτίωση των συγκοινωνιακών υποδομών της χώρας και η μηχανοκίνηση των μέσων, υποβάθμισε σημαντικά το ρόλο των μονόπλων, ώσπου το 1990 λήφθηκε από το ΑΣΣ απόφαση για την κατάργησή τους, κλείνοντας έτσι το μεγάλο αυτό κεφάλαιο για την Κτηνιατρική Υπηρεσία κύρια αποστολή της οποίας παρέμεινε ο έλεγχος των τροφίμων.
12. Το 1990 μετά από επανειλημμένες εισηγήσεις της Στρκής Κτηνιατρικής Υπηρεσίας, με απόφαση του ΑΣΣ καθιερώθηκε ο θεσμός των Στοιχείων Εκπαιδευμένων Σκύλων-Συνοδών για τη φύλαξη ευαίσθητων στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Το Κτηνιατρικό μεριμνά για την προμήθεια, την αναπαραγωγή και εκτροφή, την εκπαίδευση και τη νοσηλεία των σκύλων.
13. Η παροχή συμβουλών για τη διατροφή του στρατιωτικού προσωπικού αποτελεί σημαντικό τομέα της δραστηριότητας των Κτηνιάτρων, με σκοπό την καλύτερη ποιοτική σύνθεση του συσσιτίου, την παρασκευή και παράθεση των τροφίμων.
14. Η μελέτη θεμάτων Πολεμικών Χημικών Ουσιών (ταυτοποίηση, προφύλαξη και λήψη μέτρων προστασίας) είναι αντικείμενο με το οποίο ασχολείται η Κτηνιατρική Υπηρεσία.
15. Τα θέματα προληπτικής ιατρικής και μέτρων καταπολέμησης ζωοανθρωπονόσων αποτελούν ένα ακόμη σπουδαίο τομέα συνεργασίας με το Ιατρικό τμήμα του Υγειονομικού
Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΗΜΕΡΑ
16. Η αναπαραγωγή, εκτροφή, εκπαίδευση και η επιχειρησιακή αξιολόγηση στρατιωτικά εργαζόμενων σκύλων.
17. Η παροχή πρωτοβάθμιας περίθαλψης σε σκύλους των Μονάδων και δευτεροβάθμιας νοσηλείας αυτών στα Κτηνιατρικά Νοσοκομεία.
18. Η λήψη μέτρων για την αποτροπή εκδήλωσης μεταδοτικών νόσων, επιδημιών και ζωοανθρωπονόσων (λύσσα, εχινόκοκκος κλπ)
19. Ο υγειονομικός, τεχνολογικός και ποιοτικός έλεγχος των τροφίμων ζωικής και φυτικής προέλευσης, των ποτών και νερού που προορίζονται για τις ΕΔ, ώστε να εξασφαλίζεται η συνεχής παρακολούθησήτους, από τα πρώτα στάδια της επεξεργασίας μέχρι την κατανάλωση.
20. Η διενέργεια μελετών, ερευνών και ο σχεδιασμός συστημάτων διαχείρισης διασφάλισης ποιότητας, που σχετίζονται με τον έλεγχο τροφίμων, ποτών και νερού και τη σύνταξη τεχνικών προδιαγραφών.
21. Η σύνταξη τεχνικών προδιαγραφών και η παρακολούθηση της ποιότητας και της καταλληλότητας των ειδών διατροφής σκύλων και των πειραματόζωων.
22. Η εκπαίδευση και τεχνική κατάρτιση των συνοδών σκύλων και των βοηθών κτηνιάτρων.
23. Η σύνταξη τεχνικών οδηγιών για τη διενέργεια απεντομώσεων.
24. Η μελέτη αντικειμένων ΠΧΟ και η συνδρομή στην αντιμετώπιση περιβαλλοντικών κρίσεων προκαλούμενων από βιολογικούς και χημικούς ρύπους.
ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ
25. Η επίτευξη αυτοδυναμίας σε σκύλους εργασίας από το πρόγραμμα αναπαραγωγής και η ανάπτυξη νέων ειδικοτήτων σκύλων εκτός αυτής της ασφάλειας.
26. Η συνεχής αναβάθμιση των Στρκών Κτηνιατρικών Εργαστηρίων με την υιοθέτηση νέων τεχνολογιών και διαγνωστικών μεθόδων που αφορούν την τεχνολογία, την υγιεινή και την ποιότητα των τροφίμων.
27. Η ευρεία ενημέρωση σε θέματα υγιεινής και ορθού χειρισμού των τροφίμων, καταρχήν του προσωπικού που έχει άμεση σχέση και κατόπιν των μικρών ηγητόρων, αποτελούν στόχους με κοινωνικές προεκτάσεις.
Από το βιβλίο του Λάμπρου Βαζαίου “ Ο Οδυσσέας στις στήλες του Ιανού”
Η ιστορία του τόπου μας ξετυλίγεται, γράφεται διορθώνεται και διδάσκει, ενώ ελλειπτικά και μεροληπτικά διδάσκεται. Η ιστορική ερμηνεία σφραγίζεται από την ιδιαιτερότητα της Ελληνικής Σκέψης. Φαίνεται πως είναι γονιδιακής προέλευσης η άρνηση του σημειολογικού ορθολογισμού εν θερμώ. Έτσι, με φορτίσεις και υπερβολές πετυχαίνουμε ποιότητα σε ό,τι κάνουμε, υστερώντας λίγο σε αποτελεσματικότητα, μα λέμε πάντα: “δεν πειράζει.
Ότι η ελονοσία έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορική πορεία της χώρας είναι αναμφισβήτητο. Εξίσου αναμφισβήτητη είναι η έλλειψη λεπτομερούς καταγραφής των επιπτώσεών της στην πορεία του Έθνους.
Πολλά της χρωστά η παρακμή του Αρχαίου Κόσμου. Η τάση φυγής των Ελλήνων, η δημιουργία της “καθ’ ημάς Ανατολής, το μοντέλο του ταξιδιώτη, του μετανάστη, στηρίχθηκε στη δυσκολία επιβίωσης στον τόπο, δυσκολία που σε μεγάλο ποσοστό οφείλετο στη μιζέρια που προκάλεσε η ελονοσία.
Μετά την τραγωδία του 1897, ο Ελληνισμός με βίαιο και σπαρακτικό τρόπο αφυπνίζεται και προχωρεί. Πανστρατιά σε όλους τους τομείς, κανείς και τίποτε δεν μπορεί να αναχαιτίσει την προσπάθεια. Τα εμπόδια πολλά. Πρόβλημα σοβαρό η βιολογική αδυναμία μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού. Κύρια αιτία η ελονοσία, οι ελώδεις, οι θέρμες. Το Μακεδονικό, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, ο Α’ Παγκόσμιος ανέδειξαν την ανάγκη αντιμετώπισής της. Ο ανθελονοσιακός αγώνας μόνο λαμπρές σελίδες επιτυχούς λειτουργίας τμημάτων του κρατικού μηχανισμού και σχεδιασμού έχει να επιδείξει. Είναι γεγονός ότι ευτύχησε η χώρα μέσα στα τόσα αρνητικά της να υπηρετηθεί για κάποια χρόνια, λίγες δεκαετίες δυστυχώς, από μικρές ομάδες “ευγενών” δημοσίων λειτουργών υψηλής στάθμης και επιστημόνων διεθνούς κύρους.
Το Ν.Δ. του 1908 που καθόριζε την προμήθεια και την διάθεση της κινίνης από το κράτος αποτελεί διεθνούς επιπέδου πρωτοποριακή ρύθμιση. Ήταν επιτυχής η σύλληψη του κεντρικού σχεδιασμού του ανθελονοσιακού αγώνα και τα αποτελέσματα άμεσα. Παρά τις όποιες δυσχέρειες να πεισθεί ο πληθυσμός να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του προγράμματος αντιμετώπισης της μάστιγας, η σοβαρότητα και επάρκεια των τότε εμπλακέντων ήταν τέτοια ώστε έγινε κοινή πεποίθηση πως η υπόθεση του ανθελονοσιακού αγώνα βρισκόταν στον καλό δρόμο. Η διεθνής αναγνώριση δεν άργησε. Το Ολλανδικό Μονοπώλιο Κινίνης της Ιάβας ανέθεσε, στην κατά το 1923 ιδρυθείσαν εταιρείαν “Σάνιτας”, τη δισκιοποίηση και διανομή του φαρμάκου στην Ελλάδα και όλη τη Βαλκανική. Προφανώς πρόκειται για μία από τις στιβαρότερες κρατικές παρεμβάσεις στη χώρα μας.
Έκθεμα στο Ελληνικό Φαρμακευτικό Μουσείο – Μηχανή του Χρόνου
Η κινίνη, βασικό όπλο κατά της ελονοσίας τότε, θεωρήθηκε κοινωνικό αγαθό. Διενέμετο είτε δωρεάν είτε επωλείτο σε πολύ χαμηλή τιμή. Πολύ γρήγορα έγινε συνείδηση ότι η κρατική μέριμνα διαχείρισης κοινωνικού αγαθού έπρεπε να είναι εκτός κερδοσκοπικών κυκλωμάτων και πέραν πάσης υποψίας. Την εποπτεία είχε το Γενικό Χημείο του Κράτους. Η Υπηρεσία αυτή διατηρούσε μεγάλο κύρος και ήταν γενικότερα αποδεκτή, με διεθνή αναγνώριση. Οι από της ιδρύσεως διευθυνταί, Κ. Ζαλοκώστας, Κυριακόπουλος, Γαλόπουλος, έχαιραν εκτιμήσεως και σεβασμού για το έργο τους. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι το 1922 ο Λόϋδ Τζωρτζ ανεφέρθη με κολακευτικά λόγια στην ικανότητα της Ελληνικής Δημοσιοϋπαλλικής τάξεως. Είχαμε Δημοσίους λειτουργούς ανεπιλήπτου ήθους και υψηλής επαγγελματικής στάθμης.
Τρία χρόνια μετά, κατά το 1926, φάνηκαν τα πρώτα σύννεφα. Μεγάλης εκτάσεως κλοπή δισκίων κινίνης απεκαλύφθη. Η ανάληψη του έργου της δισκιοποιήσεως και διανομής της κινίνης από την “ΕΛΦΑ” το 1928 φάνηκε προς στιγμήν ότι ρύθμιζε τα προβλήματα.
Δύο παράγοντες όμως συντέλεσαν στη δημιουργία ζοφερού κλίματος γύρω από την παραγωγή και διακίνηση του φαρμάκου. Η ευαισθησία του κοινού, που υπεδαυλίζετο από τη σκανδαλοθηρική μερίδα του τύπου, ήταν ο ένας. Ο άλλος αφορούσε στην πολύπλοκη διαδικασία της κρατικής παρέμβασης. Για τις ποσότητες της κινίνης που διετίθετο μέσω των κρατικών προμηθευτών υπεύθυνο ήτο το Υπουργείο Οικονομικών, ενώ το Υπουργείο Υγιεινής επόπτευε την κινίνη που διετίθεντο στην ελεύθερη αγορά. Το Ανώτατο Γενικό Χημείο του Κράτους υπαγόταν στο Υπουργείο Εσωτερικών, όπως και η Αγορανομία που διέθετε και τους ελεγκτικούς και διωκτικούς μηχανισμούς. Η υπόθεση πυροδοτήθηκε από την αποκάλυψη ότι τον Σεπτέμβριο του 1930 η Υγειονομική Υπηρεσία του Γ΄ Σώματος Στρατού στη Θεσσαλονίκη κατήγγειλε εκτεταμένη νοθεία στη χορηγούμενη κινίνη. Διενεμήθησαν δισκία περιέχοντα ίχνη μόνον δραστικής ουσίας και ευρεία πρόσμειξη αλεύρου και ζαχάρεως. Ο Γενικός Αρχίατρος Β. Τσουνούκας συνέταξε, κατόπιν προσωπικής διαταγής του Ε. Βενιζέλου, έκθεσιν που επιβεβαίωσε το γεγονός.
Σκόπιμο είναι όμως στο σημείο αυτό να γίνει αναφορά στο πολιτικό και κοινωνικό παρασκήνιο της εποχής. Η κυβέρνηση της τετραετίας 1928-1932, η τελευταία του Ε.Βενιζέλου, διανύει τον δεύτερο χρόνο της. Κυβέρνηση ωριμότητας και δημιουργίας, Οικονομική ανάκαμψις, επούλωση των πληγών των Βαλκανικών Πολέμων, του Α΄ Παγκοσμίου της Μικρασιατικής καταστροφής, του Διχασμού, του Πολιτειακού Χάους Στο προσκήνιο όμως υποβάλλει πολιτική αναταραχή. Η εκλογή του Αλεξ. Ζαΐμη, ως Προέδρου της Δημοκρατίας, ερμηνεύεται ως προσπάθεια να μείνει ανοικτό το πολιτειακό.
Ο παραμερισμός του Γ. Καφαντάρη σήμαινε το τέλος της πολιτικής ανακωχής μεταξύ της κυβερνήσεως και των Βενιλιζογενών Κομμάτων Η αντιπολιτευτική τακτική του Π. Τσαλδάρη, ως συνήθως, ήταν ήπια και προσεκτική. Η θρυαλλίδα ανοικτούς λογαριασμούς με τον τύπο. Την εποχή εκείνει το εκδοτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο στερέωνε την εξουσία του και διεκδικούσε με ηχηρό τρόπο την αυτονόμησή του.
Το “λογιστικό λάθος” του αλεύρου, το σκάνδαλο της κινίνης και η υπόθεση Καραπαναγιώτη ήταν οι τρεις πυλώνες που στήριξαν την πολεμική κατά του Βενιζέλου, Για τους φίλους και τους αντιπάλους πολιτικά και ηθικά ήταν άτρωτος. Έπρεπε να εμφανισθεί ότι περιβάλλεται από ανάξιους και ηθικώς υπόπτους συνεργάτες. Η πρόθεση του Αρχηγού των Φιλελευθέρων να καθιερώσει νέους κώδικες δημοσιογραφικής δεοντολογίας, η προσπάθεια εκσυγχρονισμού και εξυγίανσης του τύπου, η απόπειρα διατομής του ομφαλίου λώρου που τον συνέδεε με οικονομικά και άλλα συμφέροντα, προκαλούσαν αλλεργικές αντιδράσεις στους τότε ιθύνοντες στα δημοσιογραφικά συγκροτήματα. Λυσσαλέες αντιδράσεις πυροδότησε η αναφορά στη θέσπιση νομοθετικής ρυθμίσεως για τη διάκριση της πληροφορίας από τη συκοφαντία, της ενημέρωσης από την παραπληροφόρηση, της κριτικής από το λίβελο.
Οργισμένη η αντίδραση του Βενιζέλου, “κακούργο” τύπο τον αποκαλούσε. Με οδύνη διεπίστωνε ότι με αφορμή την καταγγελία της νοθείας της κινίνης “σ’ ένα, μόνο ενδιεφέρθησαν, να πείσουν τον κόσμο ότι εις την Ελλάδα δεν ζουν παρά μόνον κλέπτες, ότι ο πολιτικός κόσμος είναι ανάξιος κάθε εμπιστοσύνης διότι και αυτός ή μπήκε στον χορό. κλέπτει ή συγκαλύπτει τους κλέπτας”. Όλος σχεδόν ο τύπος με σπάνια ομοθυμία μπήκε στο χορό.
Την 5ην Δεκεμβρίου συζητήθηκε το θέμα της νοθείας της κινίνης στη Βουλή. Επερωτών ο βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος Ι. Νικολίτσας, Ηλεκτρισμένη η ατμόσφαιρα. Η νοθεία των δισκίων της κινίνης με αλεύρι παρέπεμπε στην τελείως πρόσφατη υπόθεση του “σκανδάλου του αλεύρου”.
Επρόκειτο περί υπερτιμολογήσεως που επεβάρυνε κατά τι την τιμήν του άρτου. Την υπόθεση ανεκάλυψε, κατήγγειλε και διόρθωσε ο Γεν. Διευθυντής του Γεν. Χημείου του Κράτους Ε. Γαλόπουλος. Υπάλληλος καριέρας, ευπατρίδης της Δημόσιας Διοίκησης, ευτύχησε να επαινεθεί στη διάρκεια της καριέρας του από όλες τις πολιτικές παρατάξεις. Διόλου φειδωλός σε εύσημα ο Ε. Βενιζέλος τον απεκάλεσε “εντιμότατο και τον επαίνεσε δημόσια για τη διόρθωση του “λογιστικού λάθους” που κατέληξε στη μείωση της τιμής του άρτου. Γεγονός ουσιαστικό για τις λαϊκές τάξεις και ελκυστικό για τους Δημαγωγούς του Τύπου. Είναι γεγονός ευτράπελο όμως ότι ουδείς αποκομίζει όφελος από αυτό το λάθος. Επρόκειτο, δηλαδή, για πιστοχρέωση του λογαριασμού των αλευροβιομηχάνων.
Μοιραία σύμπτωση στο πρόσωπο του Ε. Γαλόπουλου. Ενώ ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως από του βήματος της Βουλής του απηύθυνε δημόσιον έπαινον αποκαλώντας τον “υπάλληλο υποδειγματικής εντιμότητος”, ο επιφορτισμένος με την προανάκρισιν του σκανδάλου της νοθείας της κινίνης εισαγγελεύς τον καλούσε σε απολογία και τον προφυλάκιζε. Στο κλίμα αυτό διεξάγεται η συζήτηση της επερωτήσεως. Οι Βενιζελογείς Βουλευταί και το Λαϊκό Κόμμα, συνεπικουρούμενοι από το ΚΚΕ και τους μικρότερους σχηματισμούς, σφυροκοπούν την Κυβέρνησιν. Ο τύπος με κάθε τρόπο δημιουργεί εμπρηστικό κλίμα στην κοινή γνώμη. Η ευαισθησία εύλογη.
Ο άνθρωπος που συντέλεσε να γίνει το ψωμί πιο φθηνό, κατηγορείται για τη νοθεία του φαρμάκου που σώζει τη ζωή του Λαού. Η συζήτηση ζωηρότατη, ούτε λόγος για ψυχραιμία και λεκτική τουλάχιστον ευπρέπεια. Η λέξη “εντιμότατος” χρησιμοποιείται απ’ όλον τον Τύπο ως ύβρις. Ο Βενιζέλος στηρίζει τον Γαλόπουλον επιμένων ότι θα αλλάξει γνώμη γι’ αυτόν μόνον μετά από αμετάκλητη δικαστική απόφαση. Νηφαλιότερες φωνές, όπως του Α. Παππά, Υπουργού Υγιεινής, και των Μαρή και Δεληγιάννη, Υπουργού και Υφυπουργού Οικονομικών, συνιστούσαν την ανάληψιν ενιαίας ευθύνης για την κινίνη με μόνο συντελεστή το Υπουργείο Υγιεινής. Όμως, δεν κατάφεραν να χαμηλώσουν τους τόνους της αντιπαραθέσεως. Οι διαξιφισμοί, δηλαδή, των Βενιζελικών Α. Παπαναστασίου, Γ Καφαντάρη, Γ. Κονδύλη, Ν. Κούνδουρου για τον πρώην αρχηγό τους, διεδέχοντο τις επιθέσεις του Αρχηγού του Λαϊκού κόμματος και των στελεχών του. Στη μέση ο Ε. Γαλόπουλος υψηλού ήθους, άρτιας επιστημονικής καταρτίσεως, κοινωνικά άμεμπτος, δεν υβρίζετο ευθέως στη Βουλή. Η αίθουσα της Εθνικής Αντιπροσωπείας είχε ακόμη κανόνες καλής συμπεριφοράς! Στην ουσία όλοι αναλώθηκαν σε λεκτικούς ακροβατισμούς και πολεμική ηχηρών επιθέτων και χαρακτηρισμών. Η αντίστροφη μέτρηση για την εκλογική ήττα της επόμενης χρονιάς είχε αρχίσει.
Ο ιστορικός, όμως, πρέπει να διαβάσει πίσω από τις γραμμές των πρακτικών των τότε συνεδριάσεων της Βουλής. Η χρονική συγκυρία είναι μοιραία. Η Ελληνική οικονομία, η Ελληνική Διοίκηση άρχιζαν να ανακάμπτουν. Ορατά τα πρώτα ευοίωνα σημάδια Το χρηματιστηριακό κραχ του 1929 στις ΗΠΑ πολύ λίγο ή καθόλου επηρεάζει. Στο Διεθνές επίπεδο η διπλωματία της ορθολογιστικής θεώρησης των προβλημάτων αποδίδει καρπούς. Η Ελληνοτουρκική προσέγγιση, η διερευνητική επαφή με την Ιταλία του Μουσολίνι, η προσπάθεια κατανόησης της Σοβιετικής πραγματικότητας. Κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση η χώρα. Ομογενοποιήθηκε σε μεγάλο ποσοστό ο πληθυσμός, η παιδεία προχωρεί δυναμικά, οι τέχνες, η λογοτεχνία, η ποίηση ανθίζουν.
Ένας ηλικιωμένος και κουρασμένος, μεγάλου όμως βεληνεκούς ηγέτης δίνει την τελευταία του μάχη. Γύρω του οι δικοί του, που πλέον δεν τον ακολουθούν όπως πρώτα, οι αντίπαλοί του που τον σέβονται ή τον μισούν θανάσιμα. Στο παιχνίδι μπαίνουν αυτονομούμενες οικονομικές και κοινωνικές δυνάμεις που δείχνουν τα δόντια τους. Από κοντά και ο Τύπος που αισθάνεται πλέον ως τέταρτη εξουσία.
Η δικαστική συνέχεια έχει ενδιαφέρον. Ο Ε. Γαλόπουλος παρεπέμφθη με βούλευμα του Συμβουλίου των εν Αθήνας Πλημμελειοδικών στο Πενταμελές Εφετείο ως συνεργός και ηθικός αυτουργός υπεξαιρέσεως 7.000 χιλιογράμμων κινίνης αξίας 14.000.000 δρχ., αδίκημα διαπραχθέν κατ’ εξακολούθησιν από του έτους 1924 μέχρι του 1930 Μετά διαδικασίαν 50 ημερών ο Ευστ. Γαλόπουλος αθωώθηκε και απηλλάγει πάσης κατηγορίας την 20ήν Ιουνίου 1931. Η ζημιά όμως είχε γίνει. Ένας έντιμος διεσύρθη, η βέρνηση απεδοκιμάσθη, η κοινή γνώμη αναστατώθηκε, η λαμπρή προσπάθεια εκ συγχρονισμού της χώρας υπέστη σοβαρή καθίζηση. Η ελονοσία για μια ακόμη φορά έστω και έμμεσα, έβαλε την αρνητική της πινελιά στην ιστορία του τόπου.
Και οι πρωταγωνιστές; Ο Ευστ. Γαλόπουλος εγκατέλειψε τη θέση του. Δραστηριοποιήθηκε στον ιδιωτικό τομέα με επιτυχία και απεβίωσε σε βαθύ γήρας το 1971. Τελικά δεν ευρέθη ο ένοχος της νοθείας. οι ραγδαίες εξελίξεις που επακολούθησα παραμέρισαν το ενδιαφέρον για το θέμα αυτό. Λίγα χρόνια μετά, το DDT έδωσε άλλη διάσταση στον ανθελονοσιακό αγώνα. Η κινίνη έγινε μουσειακό φαρμακευτικό είδος, ενώ για μικρό διάστημα χρησίμευσε ως λύση συναισθηματικών προβλημάτων τρυφερών υπάρξεων, μετέχοντας με την ασπιρίνη και το βιτριόλι στην προσπάθεια οικογενειακής αποκατάστασης!
* Το παρόν αφιερώνεται στη μνήμη του Τάκη Δρίτσα, από τους τελευταίους ευπατρίδες φαρμακοποιούς του αιώνα μας, που είχε ζήσει από πολύ κοντά την απίστευτη αυτή ιστορία.
ΠΗΓΕΣ-ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
-Βερέμης Θάνος, Ελευθέριος Βενιζέλος: Κοινωνία-Οικονομία-Πολιτική στην εποχή τη Αθήναι 1989.
-Δαφνή Γρ., Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων, τ. 2ος, Αθήναι 1955.
