Παρουσίαση Βιβλίου του Ευριπίδη Παπαθανασίου “12 Νοεμβρίου 1965“
Κάθε Τάξη της ΣΙΣ-ΣΣΑΣ έχει την δική της ιστορία η οποία όμως κατά κανόνα δεν προβάλλεται ολοκληρωμένα. Οι παρουσιάσεις των Ταξεων στην Ιστοσελίδα της ΕΕΥΕΔ στερούνται σύγχρονων φωτογραφιών και άλλων στοιχείων μια που οι Συνάδελφοι δεν μας έχουν αποστείλει το απαιτούμενο υλικό για ανάρτηση.
Μια από τις εξαιρέσεις είναι η παρουσιάση της Τάξης ΣΙΣ 1965. Ο Συνάδελφος Ευριπίδης Παπαθανασίου, Αντιπτεραρχος ε.α, με μία αυτοέκδοση με τίτλο “12 Νοεμβρίου 1965” παρουσίασε την Τάξη του. Πρωτοτύπησε διότι περιέλαβε στο Βιβλίο του, τους Μαθητές όλων των Τάξεων που βρήκε η Τάξη 1965 κατά την εισαγωγή της και φωτογραφίες Αξιωματικών της Σχολής. Στο Βιβλίο περιλαμβάνονται και σύγχρονες φωτογραφίες των Μαθητών που παρ’ολο που δείχνουν την επίδραση του ανελέητου χρόνου πάνω τους, αφήνουν την αίσθηση ότι τα δεσμά που τους ένωσαν πριν δεκαετίες παραμένουν ακόμη δυνατά. Στο βιβλίο περιλαμβάνεται επίσης ένα “Προσκλητήριο Αναμνήσεων” με μικρές βιωματικές ιστορίες, έγγραφα και ντοκουμέντα της εποχής. Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο, νιώθεις ότι αρχίζεις ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο.
Ας αφήσουμε το συγγραφέα να μας μιλήσει μέσα από τον πρόλογο του Βιβλίου.
Πρόλογος
12 Νοεμβρίου 1965
Σαράντα τρεις από τους σαράντα τέσσερεις (πλην Ζαβιτσιάνου που δεν παρουσιάστηκε) επιτυχόντες και την Στρατιωτική Ιατρική, βρεθήκαμε στις οκτώ το πρωί έξω από την πύλη της Σχολής στην Πλήθωνος Γεμιστού.
Από όλα τα μέρη της Ελλάδος έφηβοι 17-19 χρονών, μετά από δύσκολες εισαγωγικές εξετάσεις, γεμάτοι όνειρα και φιλοδοξίες , θα ξεκινούσαμε σε λίγο το μεγάλο ταξίδι αρχικά των σπουδών μας και στη συνέχεια της επαγγελματικής μας σταδιοδρομίας ενδεδυμένοι την στολή του έλληνα στρατιώτη και την διπλή ιδιότητα του αξιωματικού και του επιστήμονα.
Η “Φωλιά της Γλαύκας”, όπως το ΓΕΕΘΑ σε ένα του podcast τον Ιανουάριο του 20χαρακτήρισε επιτυχημένα την Σχολή, προβαλλόταν στο βάθος, έπαθλο των προσπαθειών μας και τόπος διαμονής μας για τα έξι καθοριστικά επόμενα χρόνια ζωής μας.
Ένας επιλαχών του Ιατρικού και ένας επιλαχών του Οδοντιατρικού που προστέθηστην Τάξη μας στην διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων και οκτώ αλλοδαποί (4 Λίβυοι και 4 Ιορδανοί) συμπλήρωναν το παζλ της Τάξης μας που ξεκινούσε το ταξίδι με αρχηγό τον Γεώργιο Παρανό απο την Θεσσαλονίκη.
Στο Λεύκωμα αυτό αποτυπώνεται όλο το Μαθητικό Δυναμικό που την συγκεκριμένη στιγμή φοιτούσε στην ΣΙΣ , αρχής γενομένης από εκείνους που είχαν εισαχθεί στη Σχολή το 1960 (εκτοετείς τότε), και μέσα από αυτό είναι δυνατόν να θυμηθούμε πρόσωπα οικεία, διπλανούς στα αναγνωστήρια, στους θαλάμους, στα εστιατόρια, στην αναφορά, στο φυλάκιο, στις περιπόλους, στο πειθαρχείο. Παντού. Και αργότερα αγαπητούς συναδέλφους και φίλους στην πλειονότητα.
Ευχαριστώ από καρδιάς την ΕΕΥΕΔ για την άδειά της να μου παραχωρήσει το Μητρώο και τις Φωτογραφίες των Μαθητών και τους συναδέλφους Ι. Πατέλη, Δ. Φλώρο, Σ.Μαραμένο, Θ. Παγκαλίδη, Σ. Γωργακή, Π. Μαυρογένη, Σ. Λιμπέρη, Σ. Μέγκρεχι για την πολύτιμη βοήθειά τους στην συλλογή στοιχείων και τους συμμαθητές που μοιράστηκαν μαζί μου τις εντυπώσεις τους από τις 12/11/1965.
Ευριπίδης Παπαθανασίου
Συμμέτοχος στο ταξίδι επί 41 χρόνια στις Ένοπλες Δυνάμεις στο οποίο πέρασα πολύ καλά.
Αγαπητοί Συνάδελφοι, Μέλη της ΕΕΥΕΔ, είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι η αλλαγή του Καταστατικού που ψηφίσαμε στην Γενική Συνέλευση της 26 Φεβ. 2022, μετά τις προβλεπόμενες από το νόμο διαδικασίες, με απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης εγκρίθηκε πλήρως. Το νέο Καταστατικό είναι πλέον είναι σε ισχύ και έχει αναρτηθεί εδώ.
Η Βασικότερη των αλλαγών, η οποία αποτελεί σταθμό στην πορεία της ΕΕΥΕΔ και επιτυχία του παρόντος ΔΣ, είναι η τροποποίηση του άρθρου 17.2, σύμφωνα με την οποία μπορούν να εκλέγονται σε όλα τα όργανα της ΕΕΥΕΔ ακόμη και στη θέση του Προέδρου του ΔΣ και οι εν ενεργεία Συνάδελφοι !
Προσδοκούμε, στις επόμενες αρχαιρεσίες, να δούμε υποψηφιότητες εν ενεργεία Συναδέλφων. Το μέλλον της ΕΕΥΕΔ τους ανήκει.
ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΩΝ
Σύμφωνα με το καταστατικό, λόγω λήξης της θητείας του παρόντος ΔΣ προκηρύσσουμε αρχαιρεσίες το Σαββατο 2 Δεκεμβρίου 2023 για την ανάδειξη :
Διοικητικού Συµβούλιου (Δ.Σ.),
Πειθαρχικού Συµβούλιου (Π.Σ.) και της
Εξελεγκτικής Επιτροπής (Ε.Ε.).
Καλούμε τα Μέλη της ΕΕΥΕΔ (εν αποστρατεία και εν ενεργεία) που επιθυµούν να καταθέσουν υποψηφιότητα, να αποστείλουν ηλεκτρονική αίτηση ( eeyed.contact@gmail.com) στον Γ.Γ. της Ενώσεως μέχρι 15 ΟΚΤ 2023, στην οποία να δηλώνουν για ποιό όργανο θέτουν υποψηφιότητα, δηλ. το Δ.Σ., το Π.Σ., ή την Ε.Ε.
Συνάδελφοι Μη Μέλη της ΕΕΥΕΔ που θα εγγραφούν, μπορούν να εκθέσουν επίσης υποψηφιότητα.
Η ανακήρυξη των υποψηφίων θα γίνει από το Δ.Σ. το οποίο θα συνέλθει προς τον σκοπό αυτό εντός 15 ημερών από την ολοκλήρωση της λήψης των υποψηφιοτήτων και θα αποφασίσει για τις υποβληθείσες αιτήσεις.
Για το ΔΣ ο Γενικός Γραμματέας Τασιόπουλος Αργύρης
Την Τετάρτη 29 Μαρτίου 2023 πραγματοποιήθηκε Αρχιερατικό Ευχέλαιο στο Ιερό Ναό Αγίου Λουκά στο 424 ΓΣΝΕ. Χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Νεαπόλεως – Σταυρουπόλεως, Βαρνάβας .
Παρόντες η Διοίκηση, Αξιωματικοί και πολιτικό προσωπικό του 424 ΓΣΝΕ, ο Αρχηγός της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Θεσσαλονίκης. Την ΕΕΥΕΔ εκπροσώπησε ο Γενικός Γραμματέας.
Λίγα λόγια για το Ευχέλαιο
Ευχέλαιο αποκαλείται το μυστήριο το οποίο θεμελιώνεται στην Καινή Διαθήκη, σύμφωνα με το οποίο οι ιερείς δια επικλήσεως ευχών και χρίσεως με έλαιο των πιστών, τελούν ιερουργία προς άφεση αμαρτιών και πιο συγκεκριμένα για ψυχοσωματική υγεία. Το Ιερό Ευχέλαιο είναι ένα από τα επτά μυστήρια της Εκκλησίας μας. *
Το Ευχέλαιο ή Άγιο Έλαιο είναι το τελευταίο μυστήριο και είναι και αυτό θεοσύστατο, για το οποίο υπάρχει στην Αγία Γραφή σαφής παραγγελία του αγίου αποστόλου Ιακώβου του Αδελφοθέου να γίνεται. Υπάρχουν και στην Ιερή Παράδοση μαρτυρίες, ότι ανέκαθεν γινόταν ως μυστήριο της Εκκλησίας.
25η Μαρτίου, μια μεγάλη ημέρα του Ελληνισμού. Χρόνια Πολλά στους Συναδέλφους μας και σε όλους τους Έλληνες, Χρόνια πολλά Ελλάδα για την σημερινή διπλή γιορτή.
Το ΔΣ της ΕΕΥΕΔ , προσκάλεσε τον εκελεκτό Συνάδελφο και Μέλος της κ. Λάμπρο Βαζαίο, Ταξίαρχο ε.α , επίκουρο καθηγητή ουρολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων να εκφωνήσει διαδικτυακά τον πανηγυρικό της ημέρας για την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου.
Ο κ. Βαζαίος ανταποκρίθηκε προθύμως και μας απέστειλε ένα εξαιρετικό κείμενο, όπου με την χαρισματική του γραφή αναδεικνύει τον αγώνα της φυλής μας πέρα και πάνω από τις ύποπτες αμφισβητήσεις και παραχαράξεις νεόκοπων ιστορικών.
Το ΔΣ της ΕΕΥΕΔ ευχαριστεί τον κ. Βαζαίο. Βιογραφικό του εδώ.
202 χρόνια εφέτος μετά…
…την Εθνεγερσία,
…την Εθνική Παλιγγενεσία
…την Επανάσταση,
…τον Ιερό Αγώνα,
…τον «ΑΓΩΝΑ»
…τον «Ενδοξότερο Αγώνα» όπως είπε η Μαίρη Σέλεϋ *
και το μετέφερε στον τίτλο του εξαίρετου βιβλίου του ο Αριστείδης Χατζής
Αντίδωρο της ημέρας η κατάδυση στις παλιές λέξεις και την σημασία τους. Να μην ξεχνάμε πως είμαστε η μόνη κοινωνία ο μόνος Λαός, που ευχόμαστε «Χρόνια Πολλά» στις Εθνικές Εορτές!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ…….ΛΟΙΠΟΝ!
(Έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια να ακυρωθούν όσα και όποια σηματοδότησαν ό,τι μέχρι σήμερα υπάρχει και αυτό το λένε πονηρά «ιστορικό ρεαλισμό» η αν θέλετε «ιστορική αλήθεια»! Στηρίζεται και στηρίζει η προσπάθεια αυτή τα κάθε λογής συμφέροντα που υπηρετεί και την ίδια ώρα «ενοχοποιεί» για δικαιολογία τον «ελλείποντα κρίκο» της ιστορίας μας. Δεν έχει όμως μία μοναδική ανάγνωση η Ιστορία και η Αλήθεια της, δεν διαβάζονται όλα τα κεφάλαια με τον ίδιο τρόπο και δεν πρέπει. Άλλο η ιστορική έρευνα έντιμων επιστημόνων στο Πανεπιστημιακό σπουδαστήριο-αρχείο και άλλο η «ιστορία της καρδιάς μας»!)
*Έτσι λοιπόν θα πούμε, για να γιορτάσουμε την ημέρα, απλά και τιμημένα….. ότι:
-Στις 25 Μαρτίου επαναστάτησε το Γένος, που στέναζε κάτω από τον πιο βάρβαρο ζυγό. Το Γένος που από το 1204 βρισκόταν μόνιμα σε εξέγερση ενάντια στην Φραγκοκρατία και την Τουρκοκρατία.
-Δεν ζούσαν καλά οι Έλληνες στην Τουρκοκρατία , ήταν δυστυχείς , δεν είχαν καλές σχέσεις με τον «απλό τούρκικο λαό». Φτάνει πια αυτός ο μύθος ! Υπήρχε το υπόδουλο Γένος των Ελλήνων και η «Εθνική συνείδηση» (που την είπε «εξ ίσου πατριωτισμό» ο «Ανεξάρτητος»), δεν δημιουργήθηκε αυτόματα, δεν υπάρχει ιστορική παρθενογένεση.
-Ο Μάρκος Μπότσαρης είπαν πως γεννήθηκε Αλβανός, έζησε Σουλιώτης και πέθανε Έλληνας! (πριν πεθάνει, με την βοήθεια του γραμματικού του έφτιαξε Ελληνοαλβανικό Λεξικό!). Ήταν Έλληνας το είπε και το απόδειξε. Πέρασε στην Ευρωπαϊκή ιστορική μνήμη ως ο «Botsaris»* τότε που οι δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες διψούσαν για αληθινούς ήρωες!
*Ας θυμηθούμε τον σταθμό του Παρισινού Μετρό …Botsaris!
-Το «Κρυφό Σχολειό» (αμαρτία να το παραγνωρίζουμε) και τα φανερά, τα σπουδαία σχολειά της κοινοτικής ζωής των Ελλήνων, μαζί με την εκκλησία διατήρησαν την γλώσσα και την παράδοση.
-Ο Αγώνας της Παλιγγενεσίας ήταν άνισος και υπονομευμένος από τα ελαττώματα της φυλής, (γιατί είμαστε φυλή και όχι γεωπολιτικός πολτός!) αλλά και τον δόλο των «ξένων». Λατινικό δόλο τον είπε μελαγχολικά ο Μπάϋρον στα «Νησιά της Ελλάδος». Λίγοι, πολλοί λίγοι ήταν οι αληθινοί φιλέλληνες, (οι περισσότεροι θυσιάστηκαν), οι άλλοι ήταν «άνεργοι» των Ναπολεόντιων πολέμων. Όσο για τα Ευρωπαϊκά Ανακτοβούλια, τους σαράφηδες του Λονδίνου, της Φλάνδρας, της Γερμανίας, αλλά και της Αμερικής, καλλίτερα να μην συζητήσουμε !
ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΛΟΙΠΟΝ!
…..και Αγία Λαύρα υπήρχε και Παλαιών Πατρών Γερμανός και όλοι οι άλλοι! Με άλλες ίσως ημερολογιακές καταγραφές….και λοιπόν; Με άλλες άβολες για τον καθημερινό άνθρωπο λεπτομέρειες και αφηγήσεις. Ας μην τον μπερδέψουμε άλλο όμως αυτόν, αρκετά τραβάει από την εξουσία που όχι μόνο δεν τον υπηρέτησε ποτέ της, αλλά τον καταπίεσε και τον εκμεταλλεύτηκε άγρια! Με τα ελαττώματα τους οι Αγωνιστές, με τις αδυναμίες τους, με όλα τους! Ακρότητες και προδοσίες κάθε τόσο. Ποιος αγώνας, ποιανού λαού, ποιας εποχής δεν είχε τέτοια; Ας μείνουμε όμως στην θυσία, στο μεγαλείο , στον Διάκο, στον Καραϊσκάκη, στον Παπαφλέσσα, στον Δημ.Υψηλάντη και όλους τους άλλους. Να κάτσουμε μαζί με τον Ι.Καποδίστρια για να ακούσουμε μαζί με τον Κολοκοτρώνη και τους οπλαρχηγούς, τον οιωνοσκόπο της αρνίσιας σπάλας, το Πάσχα του 1820 στην Αγία Μαύρα της Λευκάδας !
Ας διαβάσουμε τον ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ, την εφημερίδα του παππού της Γιαγιάς μου. Από το 1827 στην Ύδρα, μέχρι το 1859 στην Αθήνα, δεν σταμάτησε να τα λέει όλα ! Τι πιο αληθινό από την πρώτη εφημερίδα που εκδόθηκε από ιδιώτη, που πολύ γρήγορα έγινε ο πρώτος δημοσιογράφος που διώχθηκε από την διεφθαρμένη εξουσία και η εφημερίδα του η πρώτη που διατάχθηκε η παύση της έκδοσης της από το τρίτο φύλλο της! Ήταν η εφημερίδα που πάλεψε σκληρά τον «κοτζαμπασισμό», την Φαναριώτικη ίντριγκα και αμέσως μετά την Ξενοκρατία, τους Βαυαρούς που έβαλε ο Μέττερνιχ να κυβερνήσουν την Ελλάδα, που μόλις είχε, με τόσες θυσίες, διώξει τους Τούρκους. Ήταν αυτοί και τα ντόπια συμφέροντα που εγκαλέσανε στα δικαστήρια τους, 48 φορές τον «Ανεξάρτητο», φυλάκισαν 28 φορές τον εκδότη του και 18 φορές τον γιό του Κωνσταντίνο! Ήταν τότε που ο περήφανος Αγωνιστής και όλη η οικογένεια, αλλάξανε το οικογενειακό επίθετο από Παντελή σε Ανεξάρτητο, έγιναν οικογένεια Ανεξαρτήτου, έτσι για να πικάρουν τους «Παυαρούς», όπως τους ονομάτιζαν κοροϊδευτικά!
Ας θυμηθούμε τον Παντελή Κ. Παντελή τον χαλκέντερο εκδότη, τον ζόρικο Υδραίο που 17-18 χρονών μυήθηκε Φιλικός και με την πρώτη τουφεκιά της Επανάστασης μπαρκάρισε στην «Αθηνά» το οικογενειακό μπρίκι και ξεκίνησε με τον Ελληνικό πια Στόλο το κυνηγητό των Τούρκων. Τραυματίστηκε δύο φορές στις ναυμαχίες του Καφηρέα και του Τσεσμέ, ακολουθώντας με όλη την οικογένεια την παράδοση του γενάρχη Χριστιανού Παντελή του αμιράλιου του στολίσκου του Λάμπρου Κατσώνη και τις διαταγές του Νικολάκη Παντελή του θείου του, που ήταν Υπουργός Πολέμου στην πρώτη Ελεύθερη Ελληνική Κυβέρνηση! Έχοντας πάρει αξιοπρόσεκτη μόρφωση ρίχτηκε τις δύσκολες ώρες του 1827 στην μάχη του Τύπου. Η «Ανεξάρτητος Εφημερίς της Ελλάδος» στη Ύδρα του 1827, δεν σταμάτησε να αγωνίζεται για Αρχές και Αξίες μέχρι την Αθήνα του 1859. Η οικογένεια με τον πρωτότοκο Κωνσταντίνο τον λαμπρό νομικό (από τους πρώτους διδάκτορες της Νομικής) και εξαίρετο αρθρογράφο, τον υποπρόξενο της Αλεξάνδρειας, μετά την ασθένεια του Παντελή, συνέχισε την πορεία της. Η εφημερίδα «Λαός» με διευθυντή τον Γεώργιο Ανεξάρτητο και αρχισυντάκτη τον Κωνσταντίνο συνέχισε, με την ευχή του γηραιού πλέον Παντελή τους Δημοκρατικούς Αγώνες. Παράλληλα ο Ιωάννης Ανεξάρτητος Αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού και βουλευτής Θήρας μετέφερε στο κοινοβούλιο, ως επιφανής πολιτικός άνδρας, το Υδραίικο αγωνιστικό πνεύμα και την εντιμότητα των «Ανεξαρτήτων»!
Αυτή είναι η ιστορία και η πορεία της οικογένειας που ανδρώθηκε στον Ιερό Αγώνα και δικαίωσε τον τίτλο τιμής του «Ανεξάρτητου» της Δημοκρατικής Εφημερίδας της Επανάστασης του 1821!
Ας έχουμε την ευχή τους , σε δύσκολα χρόνια ζούμε, μας χρειάζεται !
Λ. Βαζαίος
*Το ιστορικό αφήγημα «Ανεξάρτητος η Δημοκρατική Εφημερίδα της Επανάστασης του 1821» εκδόθηκε από τον «Μένανδρο» (2018).
ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥΣ-ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥΣ& ΜΕΤΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ
(από τον ξεσηκωμό μέχρι τον Όθωνα Σωνιέρο)
ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΊΑΣ και τους προεπαναστατικούς χρόνους, με την προτροπή των μεγάλων δασκάλων του Γένους, ένας σημαντικός αριθμός ελληνοπαίδων σπούδαζε την ιατρική επιστήμη σε πανεπιστήμια της Ευρώπης. Αυτή η κλίση στις ιατρικές σπουδές πήγαζε από το γεγονός, ότι αφενός μεν υπήρχε ιδιαίτερη εκτίμηση του πληθυσμού προς τους γιατρούς, αφετέρου δε ο τούρκος κατακτητής έτρεφε μεγάλο σεβασμό προς αυτούς, μια και ο ίδιος στερούνταν, σχεδόν τελείως, επιστημόνων ιατρών. Αυτό επέτρεπε στους γιατρούς να εργάζονται ελεύθεροι και να καταλαμβάνουν διακεκριμένες θέσεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Παρά την ύπαρξη επιστημόνων ιατρών, αλλά και εμπειρικών, οι οποίοι με τις δικές τους γνώσεις συνέβαλαν στην περίθαλψη των ασθενών και τραυματιών, δεν υπήρχαν, ιδιαίτερα, οργανωμένες υγειονομικές υπηρεσίες, μέχρι την Επανάσταση του 1821, ούτε στην ξηρά ούτε και στη θάλασσα. Η μοναδική, ίσως, υγειονομική υπηρεσία, που ήταν επαρκώς οργανωμένη πολύ πριν τον Αγώνα, ήταν τα λοιμοκαθαρτήρια, γνωστά ως «λαζαρέτα». Αυτά ήταν εγκατεστημένα, κυρίως, σε ερημικές περιοχές και βρίσκονταν υπό την εποπτεία του «καραντίνατζη». Ετσι, κάθε πλοίο, που προήρχετο από μέρη, στα οποία υπήρχε υπόνοια πανώλους ή άλλων επιδημικών νόσων, έμπαινε σε «καραντίνα», δηλαδή σε διαδικασία κάθαρσης. Σε πολλά νησιά, όπως στην Υδρα, στις Σπέτσες, στα Ψαρά, στη Ρόδο, στη Σύρο, στη Χίο, στο Καστελλόριζο και στα Ιόνια λειτουργούσαν οργανωμένα λοιμοκαθαρτήρια.
Η συμβολή των γιατρών στη διαφώτιση του υπόδουλου έθνους και στην προετοιμασία της Εθνικής Παλιγγενεσίας υπήρξε καθοριστική. Με την κήρυξη της Επανάστασης, εκτός των προ αναφερθέντων δεν φαίνεται να υφίσταται οργανωμένη υγειονομική υπηρεσία, παρά μόνον η δημιουργία πρόσκαιρων νοσοκομειακών καταυλισμών και η επάνδρωση των ελληνικών στρατευμάτων, από επιστήμονες και εμπειρικούς ιατρούς για τις ανάγκες του πολέμου. Προϊούσης όμως της Επανάστασης, το μεγάλο φιλελληνικό ρεύμα προσέλκυσε αρκετούς ξένους επιστήμονες ιατρούς, οι οποίοι πρόσφεραν ύψιστες υπηρεσίες κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά και μετά την απελευθέρωση. Ένα από τα πιο δυνατά παραδείγματα αυτού του κύματος του φιλελληνισμού είναι η κάθοδος και εγκατάσταση του γερμανού γιατρού Εμπλερ στην Ύδρα, ύστερα από πρόσκληση των Υδραίων το 1822
Ο φιλέλληνας γιατρός Ερρίκος Τράϊμπερ που υπηρέτησε και στο Πολεμικό Ναυτικό, αλλά σταδιοδρόμησε στο Στρατό Ξηράς.
Η υγειονομική υπηρεσία στον τρινήσιο στόλο (Ύδρα, Σπέτσες και Ψαρά), κατά την πρώτη, τουλάχιστον, τετραετία από την κήρυξη της Επανάστασης, φαίνεται να είναι ανοργάνωτη. Όπως προκύπτει από μαρτυρίες που διασώθηκαν, δεν είχε ληφθεί πρόνοια να επιβαίνει του Στόλου ένας, τουλάχιστον, «ιατροχειρουργός», με αποτέλεσμα οι τραυματίες και ασθενείς να μεταφέρονται στην ξηρά με ειδικά αποσπώμενα για το σκοπό αυτόν πολεμικά πλοία, όπου τους παρείχαν περίθαλψη και νοσηλεία. Μπορεί κανείς, εύκολα, να αναλογισθεί τι σημαίνει αυτό!
Από το 1826, όμως, τα πράγματα αλλάζουν, κατανοώντας την ανάγκη παρουσίας στον Στόλο επιστημόνων ιατροχειρουργών. Έτσι, στη ναυαρχίδα του Ελληνικού Στόλου, που επιβαίνει ο Ανδρέας Μιαούλης, υπηρετεί ο φιλέλληνας γιατρός Dominique di Feo. Στο πλοίο του Γεωργίου Σαχτούρη «ΑΘΗΝΑ», κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας Κάβο-Παπά το 1826 στο ακρωτήριο του Αράξου, επιβαίνει ιατρός αγνώστων στοιχείων.
Samuel Gridley Howe
Στις αρχές του 1825 ο αμερικανός φιλέλληνας ιατρός Σ. Χάου (Samuel Howe) έρχεται στην Ελλάδα από τη Βοστώνη με σκοπό να προσφέρει τις πολύτιμες υπηρεσίες του στον Αγώνα του ξεσηκωμένου Γένους. Η δράση του είναι συνυφασμένη με την ιατρική αλλά και οικονομική βοήθεια προς τον λιμοκτονούντα ελληνικό λαό. Την ίδια χρονιά διορίζεται Αρχίατρος του Ελληνικού Στόλου και αναλαμβάνει Διευθυντής του νοσοκομείου του Ναυπλίου. Η επιθυμία του, όμως, για ουσιαστική δράση τον κάνει να εγκαταλείψει την ασφαλή θέση του νοσοκομείου και να αναλάβει στα τέλη του 1826 καθήκοντα Υγειονομικού Διευθυντή του Ελληνικού Ναυτικού. Μετά από επιθυμία του Μαυροκορδάτου και του Αστιγγα, ο Χάου διορίζεται Αρχιχειρουργός του Στόλου και αναλαμβάνει την οργάνωση της υγειονομικής υπηρεσίας του Ναυτικού, επιβαίνοντας στο ατμοκίνητο πλοίο «ΚΑΡΤΕΡΙΑ», στο οποίο προηγουμένως είχε υπηρετήσει, ως Αρχίατρος, ο γερμανός φιλέλληνας Ε. Τράϊμπερ.
Καρτερία
Μετά την «ΚΑΡΤΕΡΙΑ» ο Ε. Τράϊμπερ (Treiber) υπηρέτησε στο στρατό ξηράς, όπου ακολούθησε λαμπρή καριέρα, οργανώνοντας την υγειονομική υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού. Στην «ΚΑΡΤΕΡΙΑ» υπηρέτησε και ο Άγγλος γιατρός J. Quail το 1828 μετά τον Χάου. Αλλοι διαπρεπείς φιλέλληνες γιατροί, οι οποίοι προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στον Αγώνα, από τις τάξεις του Ναυτικού, ήταν ο Ελβετός γιατρός Α. Γκος (A. Gosse), ο οποίος ερχόμενος το 1827 στην Ελλάδα ίδρυσε φαρμακείο στον Ναύσταθμο του Πόρου και διατέλεσε μέχρι την άνοιξη του 1829 γενικός επιμελητής του Ελληνικού Στόλου, παράλληλα με τα ιατρικά του καθήκοντα, άλλοτε ως χειρουργού και άλλοτε ως παθολόγου ή φαρμακοποιού επικουρούμενος από τον Γάλλο γιατρό Bailly, ο οποίος συμμετείχε και στη Ναυτική Επιτροπή που συστάθηκε στον Πόρο καθώς και ο Αμερικανός γιατρός J. Russ, ο οποίος ίδρυσε και διηύθυνε Ναυτικό Νοσοκομείο στον Πόρο.
Το 1827, ιατρός του Ναυάρχου Κόχραν στο πολεμικό πλοίο «ΕΛΛΑΣ» υπηρετεί ο Άγγλος γιατρός Johnson μαζί με τον συμπατριώτη του Η. Brandfield. Ο τελευταίος το 1828 επιβαίνει ως ιατρός στο πολεμικό πλοίο «ΣΩΤΗΡ». Η εντιμότητά του και το ριψοκίνδυνο του χαρακτήρα του, σε συνδυασμό με τον εκπληκτικό ενθουσιασμό και τη μεγάλη του αφοσίωση στο καθήκον, δικαιολογούν απόλυτα τον χαρακτηρισμό, που του είχαν αποδώσει «Doctor partout», δηλαδή «ιατρός πανταχού παρών». Τέλος ο Σκωτσέζος ιατρός Α. Bronthron φέρεται να υπηρετεί στην κορβέτα «ΥΔΡΑ» από τον Οκτώβριο του 1827 μέχρι το τέλος του Απριλίου του 1828.
Με αφορμή επιδημία τύφου, η οποία είχε ενσκήψει στο Ναύσταθμο του Πόρου και λόγω έλλειψης ιατρικού προσωπικού, δοθέντος ότι ο ιατροχειρουργός Κ. Πάρογλου εκτός των καθηκόντων του στο Ναύσταθμο υπηρετούσε και στη φρεγάτα «ΕΛΛΑΣ» και αποπλέοντος του Στόλου έμενε ο Ναύσταθμος χωρίς γιατρό, δημιουργήθηκε επιτακτική ανάγκη διορισμού στο Ναύσταθμο και άλλου γιατρού, του ιατροχειρουργού Ι. Πρασακάκη. Οι δύο αυτοί γιατροί είναι οι πρώτοι Ελληνες γιατροί του Πολεμικού Ναυτικού στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος.
Το 1831, στο Ναύσταθμο του Πόρου φέρεται να υπηρετούν οι ιατροχειρουργοί Π. Μουσούρης και Α. Λοβέρδος, ενώ στο Στόλο, στην κορβέτα «ΥΔΡΑ» επιβαίνει ο ιατροχειρουργός Κ. Μαρδούκας.
Το 1833, σε κατάσταση των κατά θάλασσα αγωνιστών που συνέταξε επιτροπή υπό την προεδρεία του Ναυάρχου Α. Μιαούλη, περιλαμβάνονται και πέντε ιατροχειρουργοί, οι Χ. Σεραϊτόπουλος, Ν. Μαυρουδής, Χ. Ευσταθίου, Ι. Χρυσοβελώνης (τραυματίστηκε θανάσιμα κατά τη διάρκεια αποβατικής επιχείρησης στα νησιά των Σποράδων) και ο αγνώστου επωνύμου ιατροχειρουργός Αντώνιος.
Το 1834 διορίζεται στο Ναυτικό ο γιατρός Χ. Δροσινός με τον βαθμό του ιατρού α’ κλάσεως (που αντιστοιχεί στον σημερινό βαθμό του υποπλοιάρχου) και στη συνέχεια ο ιατρός β’ κλάσεως (ανθυποπλοίαρχος) Ι. Κόρκος ή Κύρκος στην κορβέτα «ΑΜΑΛΙΑ». Την ίδια χρονιά ο Ελβετός γιατρός Ντυμόν (H. Dumont) διορίζεται Διευθυντής του Ναυτικού Νοσοκομείου του Πόρου και ο Γάλλος γιατρός Πικέλ (Pickel) Διευθυντής του Φαρμακείου στο ίδιο νοσοκομείο.
Το 1836 τη διεύθυνση του νοσοκομείου του Πόρου αναλαμβάνει ο Γάλλος γιατρός Μπεναρντί (S. Berardi) ο οποίος προσέφερε τις υπηρεσίες του από την αρχή του Αγώνα και εμφανίζεται να υπηρετεί στη Ναυτική Υπηρεσία και ο Γάλλος ιατροχειρουργός Πετόν (Peton).
Με τον εκσυγχρονισμό του Ναυτικού με την προσθήκη συγχρόνων πολεμικών μονάδων, λήφθηκε μέριμνα για την καλύτερη οργάνωση της Υγειονομικής Υπηρεσίας. Το 1846 κατατάσσεται απευθείας στο Ναυτικό ο επίατρος Κάρολος Ρεϊγχόλδος, προερχόμενος από το Αννόβερο της Γερμανίας, τοποθετηθείς στο πολεμικό πλοίο «ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ». Αυτός δια κρινόταν για τις διοικητικές του ικανότητες και την ευρεία επιστημονική του μόρφωση και μετά τον θάνατό του, το 1876, δόθηκε προς τιμή του σε ένα θάλαμο του Ναυτικού Νοσοκομείου Σαλαμίνος το όνομά του. Στη συνέχεια, το 1858 και 1862, κατατάσσονται οι γιατροί Σ. Χοϊδάς και Γ. Λαγουδάκης, αντίστοιχα. Ο μεν πρώτος αποστρατεύθηκε νωρίς για να ασχοληθεί με την πολιτική, ενώ ο άλλος διένυσε την ιεραρχία και απεβίωσε το 1898, κατέχοντας το βαθμό του ανωτέρου Αρχιάτρου.
Το 1867 κατατάσσεται ο γιατρός Όθων Σωνιέρος, ο οποίος είναι και ο ουσιαστικός ιδρυτής του Ναυτικού Νοσοκομείου και του Ναυστάθμου της Σαλαμίνας. Αυτός μαζί με τον Κ. Ρεϊγχόλδο είναι οι πλέον επιφανείς και διακεκριμένοι γιατροί του Ναυτικού.
Οθων Σωνιέρος
Ο Όθων Σωνιέρος, με λαμπρές σπουδές στη Γαλλία για με γάλο χρονικό διάστημα, σταδιοδρόμησε μέχρι του βαθμού του Αρχιάτρου και πέθανε το 1891, δωρίζοντας τη βιβλιοθήκη του στο Ναυτικό Νοσοκομείο της Σαλαμίνας, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα. Προς τιμή του σε ένα από τους θαλάμους του νοσοκομείου δόθηκε το όνομά του.
Από το Λεύκωμα “3000 χρόνια Ελληνική Ναυτική Ιατρική” Εκδοση Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Αθήνα 2000)
Άρθρο από το βιβλίο “Η Ιατρική στην Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία” της Εταιρίας Μελέτης της Ελληνικής Ιστορίας.
Επιμέλεια ανάρτησης – προσθήκη φωτογραφιών από Τασιόπουλο Αργύρη
Έφυγε, πλήρης ημερών, από κοντά μας τον περασμένο Οκτώβρη ο Ανδροκλής Ζερβάκης. Έσβησε ήρεμα, ο ευπατρίδης Συνάδελφος κοντά στην οικογένεια που τόσο αγαπούσε. Περισσότερα από 20 χρόνια συνεργασίας, φιλίας και κοινών προσπαθειών, οικοδόμησαν την ξεχωριστή, την ιδιαίτερη σχέση μας. Από τα πρώτα μου βήματα στην ειδικότητα, μέχρι την αποχώρηση και των δύο από την μάχιμη Ιατρική, συνεργαστήκαμε στενά σε όλα τα επίπεδα. Η «Ουρολογική Οικογένεια» (που συνήθως είναι δύσκολη στις σχέσεις με τους ανθρώπους της!) τον τίμησε με συναδελφικό σεβασμό, αναγνώριση, και εκτίμηση στην επιστημονική πορεία και το ανεπίληπτο ήθος του.
Σε ότι με αφορά, έζησα μαζί του την άνοδο της Ουρολογικής Κλινικής του 401 ΓΣΝΑ στο υψηλότερο επίπεδο. Για πολλά χρόνια, υπό την διεύθυνση του, η Κλινική απορρόφησε άμεσα και άνετα τις δομικές αλλαγές στην ειδικότητα και πρωτοπόρησε σε εφαρμογές νέων τεχνικών και στην έρευνα, ενώ παράλληλα είχε αναγνωρισμένο διδακτικό έργο.
Ο Ανδροκλής Ζερβάκης ήταν σε όλη την πορεία του, ο ευγενής Συνάδελφος, ο ξεχωριστός επιστήμονας, ό υποδειγματικός Στρατιωτικός Γιατρός. Με τίμησε με την φιλία του και ήταν ιδιαίτερα ξεχωριστό κομμάτι της πορείας μου, το γεγονός ότι τον διαδέχθηκα στην Διεύθυνση της Κλινικής του 401ΓΣΝΑ.
Ας είναι φιλική η γη που τον δέχθηκε, του αξίζει τιμημένη θέση στον χώρο της Αιώνιας Ανάπαυσης
Την 14 Μαρτίου 2023, παρουσία του Αντιναυάρχου Φραγκίσκου Λελούδα Υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, πραγματοποιήθηκε η τελετή παράδοσης – παραλαβής της Διοικήσεως της ΣΣΑΣ από τον Αντιστράτηγο (ΠΒ) Γεώργιο Βακλατζή στον Υποστράτηγο (ΠΒ) Αθανασόπουλο Θεόδωρο.
Το προεδρείο της ΕΕΥΕΔ προσκλήθηκε και παρέστη στην τελετή. Κατευοδώσαμε τον απερχόμενο Διοικητή και καλωσορίσαμε τον αναλαμβάνοντα, υποσχόμενοι κάθε καλή συνεργασία και ευχηθήκαμε στην επόμενη αλλαγή Διοικήσεως ο παραλαμβάνων να είναι και πάλι Αξκός Υγειονομικού απόφοιτος της Σχολής.
Στην Πολεμική Αεροπορία α. «Διατηρητέους» τους: … Υποπτέραρχο (ΥΙ) Κωστόπουλο Παναγιώτη Κρίθηκαν ως ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους, τους παρακάτω Ταξίαρχοι:
(4) Υγειονομικού Ιατροί (α) Κωνσταντίνος Γεωργανάς του Δημητρίου (β) Γεώργιος Κουτσουμπέλης του Χαραλάμπους (γ) Δημήτριος Κωτσάκος του Γεωργίου Προακτέος στον βαθμό του Υποπτέραρχου σε αποστρατεία, Ταξίαρχος Υγειονομικού Ιατρός , Εμμανουήλ Παντελίδης του Παναγιώτη.
ΚΡΙΣΕΙΣ (ΥΓ) ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΞΗΡΑΣ
Ετήσιες Τακτικές Κρίσεις Ταξιάρχων Σωμάτων
02/03/2023 α Το Γενικό Επιτελείο Στρατού, κατόπιν απόφασης του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου (ΑΣΣ), ανακοινώνει τους παρακάτω πίνακες τακτικών κρίσεων Ταξιάρχων Σωμάτων έτους 2023: α. Διατηρητέων Ταξίαρχων Σωμάτων: …. (8)Υγειονομικού Ιατρών Μπάρκα Χαράλαμπου του Κωνσταντίνου ΑΜ:46509 (9) Υγειονομικού Ιατρών Καφαντόγια Αλκιβιάδη του Βασιλείου ΑΜ:46586 (10) Υγειονομικού Ιατρών Λιασκώνη Κωνσταντίνου του Αθανασίου ΑΜ:46588 (11) Υγειονομικού Ιατρών Γκούβα Γεωργίου του Αθανασίου ΑΜ:46589 (12) Υγειονομικού Ιατρών Ψωμά Ευστρατίου του Φανουρίου ΑΜ:46590:
γ. Διατηρητέας Ταξίαρχου Υγειονομικού ΝοσηλευτώνΜήτσιου Μαρίας του Χρήστου ΑΜ:46531, η οποία διανύει τον τελευταίο βαθμό εξέλιξής της.
Ετήσιες Έκτακτες Κρίσεις Ταξιάρχων Σωμάτων
03/03/2023
Προάγονται: α. Το Γενικό Επιτελείο Στρατού, κατόπιν απόφασης του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου (ΑΣΣ), ανακοινώνει τους πίνακες εκτάκτων κρίσεων Ταξιάρχων Σωμάτων έτους 2023, όπως παρακάτω: α. Προακτέων κατ’ εκλογή Ταξιάρχων Σωμάτων: (1) Υγειονομικού Ιατρών Λιασκώνη Κωνσταντίνου του Αθανασίου ΑΜ:46588
Ετήσιες Τακτικές Κρίσεις Συνταγματαρχών Σωμάτων
02/03/2023 Το Γενικό Επιτελείο Στρατού, κατόπιν απόφασης του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου (ΑΣΣ), ανακοινώνει τους παρακάτω πίνακες τακτικών κρίσεων Συνταγματαρχών Σωμάτων έτους 2023: β. Ευδοκίμως τερματισάντων τη σταδιοδρομία τους Συνταγματαρχών Σωμάτων: (8) Υγειονομικού Ιατρών Ελαφράς Υπηρεσίας Λαμπρινάκου Παύλου-Ιωάννη του Ξενοφώντα ΑΜ:46641 (9) Υγειονομικού Ιατρών Δελαρούδη Σιδέρη του Παναγιώτη ΑΜ:48806 (10) Υγειονομικού Ιατρών Κωστόπουλου Δημητρίου του Κωνσταντίνου ΑΜ:50163 (11) Υγειονομικού Ιατρών Πετκίδη Ιωάννη του Γεωργίου ΑΜ:50578 (12) Υγειονομικού Νοσηλευτικής Παπαδοπούλου Αλεξάνδρας του Γεωργίου ΑΜ:46546 (13) Υγειονομικού Νοσηλευτικής Μαλέτσικα Ελευθερίας του Βασιλείου ΑΜ:47081 (14) Υγειονομικού Νοσηλευτικής Πατρινού Σπυριδούλας του Διονυσίου ΑΜ:47098 (15) Υγειονομικού Νοσηλευτικής Παρασχάκη Πολυξένης του Νικολάου ΑΜ:47701
ε. Ευδοκίμως τερματισάντων τη σταδιοδρομία τους Συνταγματαρχών Σωμάτων, οι οποίοι καταλαμβάνονται από το όριο ηλικίας στον βαθμό τους:
(1) Υγειονομικού Ιατρών Χρυσανθακόπουλου Παναγιώτη του Ανδρέα ΑΜ:46585 (2) Υγειονομικού Ιατρών Παπανδρόπουλου Ιωάννη του Γεωργίου ΑΜ:46473
Ετήσιες Έκτακτες Κρίσεις Συνταγματαρχών Σωμάτων
03/03/2023
Προάγονται σε Ταξίαρχοι, που κρίθηκαν από το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο κατά τις έκτακτες κρίσεις έτους 2023ως προακτέοι κατ’ εκλογή, για κάλυψη κενών οργανικών θέσεων: 1) Υγειονομικού Ιατρών Μιχαηλίδη Αποστόλου του Ιωάννη ΑΜ:46595 2) Υγειονομικού Ιατρών Χριστοφυλλάκη Χαράλαμπου του Κωνσταντίνου ΑΜ:47047 3) Υγειονομικού Ιατρών Δημητρακόπουλου Γεωργίου του Δημητρίου ΑΜ:47048 4) Υγειονομικού Οδοντιάτρων Ζάχου Μάριου του Αλεξάνδρου ΑΜ:47689
ΚΡΙΣΕΙΣ (ΥΓ) ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ
Τακτικές Κρίσεις Αρχιπλοιάρχων ΠΝ έτους 2021
Το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο Κρίσεων του Πολεμικού Ναυτικού (ΑΝΣΚ), με την απόφαση υπ΄ αριθμ. 3 / Σ.3 από 01 Μαρτίου 2023, έκρινε τους παρακάτω Αρχιπλοιάρχους ΠΝ, ως ακολούθως:
Το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο Κρίσεων του Πολεμικού Ναυτικού (ΑΝΣΚ), με την απόφαση υπ΄ αριθμ. 4/Σ.4/ από 02 Μαρτίου 2023, έκρινε τους παρακάτω Πλοιάρχους ΠΝ ως ακολούθως:: «Προακτέους κατ’ εκλογή» στο βαθμό του Αρχιπλοιάρχου για κάλυψη κενών οργανικών θέσεων: α. Υγειονομικού / Ιατρό Γιαννικάκη Σταύρο
ΚΡΙΣΕΙΣ (ΥΓ) ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ
Τακτικές Κρίσεις Ταξιάρχων 2023
Το Ανώτατο Αεροπορικό Συμβούλιο Κρίσεων, κατά τις τακτικές κρίσεις έτους 2021-22 έκρινε τους παρακάτω Ταξιάρχους, ως εξής:
Διατηρητέοι ε. Υγειονομικού Ιατροί (1) Γεωργανάς Κωνσταντίνος του Δημητρίου (2) Κουτσουμπέλης Γεώργιος του Χαραλάμπους στ. Υγειονομικού Φαρμακοποιός, Πατσίλης Αθανάσιος του Δημητρίου ζ. Υγειονομικού Νοσηλευτικής, Κοτζαμπουζούκη Γεωργία-Ευαγγελία του Αχιλλέα
Τακτικές Κρίσεις Σμηνάρχων 2023
Το Ανώτατο Αεροπορικό Συμβούλιο Κρίσεων, κατά τις τακτικές κρίσεις έτους 2023-24, έκρινε τους παρακάτω Σμήναρχους ως εξής:
Ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους, τους: …. γ. Υγειονομικού Φαρμακοποιό, Κωνσταντίνο Δαραβίγκα του Γεωργίου.
Έκτακτες Κρίσεις Σμηνάρχων 2023
Το Ανώτατο Αεροπορικό Συμβούλιο Κρίσεων, κατά τις έκτακτες κρίσεις έτους 2023, έκρινε τους παρακάτω Σμήναρχους ως εξής:
Προακτέους κατ’ εκλογή στον βαθμό του Ταξίαρχου, τους: ε. Υγειονομικού Ιατρούς (1) Κωνσταντίνο Σιαφάκα του Ξενοφώντος (2) Γεώργιο Ανθόπουλο του Κοσμά (3) Οδυσσέα Παξινό του Αποστόλου (4) Κωνσταντίνο Τσιώνο του Ιωάννη στ. Υγειονομικού Νοσηλευτικής, Αλεξάνδρα Καρβουνιάρη του Αθανασίου
Ευδοκίμως τερματίσανες τη σταδιοδρομίας τους, τους: β. Υγειονομικού Ιατρό, Νικόλαο Κούβελα του Ηλία γ. Υγειονομικού Νοσηλευτικής (1) Δέσποινα Ανδρικοπούλου του Μιχαήλ (2) Ελισάβετ Χατζόγλου του Χρήστου (3) Χρυσούλα Κάρλου του Περίανδρου Ιωάννη
Το κτήριο της ΛΑΦΘ είναι ένα εμβληματικό κτήριο στο πλέον ιστορικό και χαρακτηριστικό σημείο της Θεσσαλονίκης. Το κτίριο είναι ένα παράδειγμα μεταπολεμικού μοντερνισμού και θεωρείται αρκετά πετυχημένο διότι, ενώ είναι γωνιακό κτίριο, έχει προσανατολισμό προς τον Λευκό Πύργο και στη γωνία υπάρχει μια κοίλη απότμηση. Αυτό, σε συνδυασμό με την καμπύλη του ορόφου, δηλώνει μια διάθεση «συνομιλίας» του μοντερνισμού με την αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης. Την εποχή εκείνη, οι αρχιτέκτονες προσπαθούσαν να εισάγουν τις νέες τάσεις στην αρχιτεκτονική, με μια μικρή καθυστέρηση σε σχέση με τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο. (Πηγή).
Η Αίθουσα Τιμών με το έργο του ζωγράφου Αλέξανδρου Καγιά στο βάθος
Δεν είναι τυχαίο ότι το κτήριο αυτό αποτελεί ένα κόσμημα. Πίσω από την κατασκευή του κρύβονται ταλαντούχοι επιστήμονες, ο αρχιτέκτονας Παύλος Μυλωνάς (1915-2005) , ο πολιτικός μηχανικός Πολύβιος Παπαδόπουλος (1917-1998) και ο Ζωγράφος – Ακαδημαϊκός Χατζηκυριάκος – Γκίκας (1906-1994).
Ο υιός του Πολύβιου Παπαδόπουλου (1917-1998), πολιτικός μηχανικός και αυτός Δημήτριος Παπαδόπουλος και τα εγγόνια του, Βικτώρια Παπαδοπούλου και Πολύβιος Παπαδόπουλος, αμφότεροι ιατροί και “φίλοι” της ΕΕΥΕΔ, μας παρέδωσαν φωτογραφίες της ΛΑΦΘ του 1952 και χειρόγραφο βιβλίο με τους στατικούς υπολογισμούς κατασκευής του κτηρίου, από το αρχείο του πατέρα – παππού τους, προκειμένου να το διαθέσουμε στην στρατιωτική υπηρεσία ως ιστορικό κειμήλιο.
Σελιδες από τη Στατική Μελέτη της ΛΑΦΘ, 1951
Θα αναφερθούμε στους βασικούς συντελεστές κατασκευής του έργου. Η ΛΑΦΘ δεν ήταν το μοναδικό τους έργο, καθώς μεγάλη σειρά έργων τους κοσμούν την χώρα μας, ας γνωρίσουμε και τα άλλα έργα τους.
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΟΛΥΒΙΟΣ
Γεννήθηκε το 1917 στην Αμισό της Μικράς Ασίας . Το έτος 1922 η οικογένεια του μετανάστευσε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε προσωρινά στον Πειραιά και, κατόπιν οριστικά στη θεσσαλονίκη , όπου και τελείωσε τις γυμνασιακές σπουδές του το έτος 1934. Το ίδιο έτος πέτυχε μέσω εξετάσεων του Ε.Μ. Πολυτεχνείου, απ’όπου και αποφοίτησε, το έτος 1939, με βαθμό άριστα .
Πολύβιος Παπαδόπουλος
Κατετάγη στο σώμα του Μηχανικού όπου υπηρέτησε ως ΥΕΑ και με τη γενική επιστράτευση του 1940 πολέμησε στο μέτωπο της Αλβανίας με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Μετά τη συνθηκολόγηση, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, διέφυγε στη Μέση Ανατολή όπου κατετάγη εθελοντικά στη νεοσυσταθείσα 1η Ταξιαρχία και πολέμησε στη Μάχη του Ελ Αλαμέιν κατά των Γερμανοϊταλικών δυνάμεων και αργότερα στη Μάχη του Ρίμινι με τον Ιερό Λόχο.
Μετά την απελευθέρωση επέστρεψε στην Αθήνα, αποστρατεύτηκε και εργάστηκε , ως πολιτικός μηχανικός στην κατασκευή διαφόρων δημοσίων έργων . Εν συνεχεία, ως εταίρος της εταιρείας ΕΜΚΑ ασχολήθηκε με τη μελέτη, επίβλεψη και κατασκευή διαφόρων στρατιωτικών έργων με χρηματοδότηση από το ΝΑΤΟ, μεταξύ των οποίων η κατασκευή του κτιρίου της Λ.Α.Φ.Θ, το 1952, για την ανέγερση και αποπεράτωση της οποίας συνεργάστηκε με τον διάσημο αρχιτέκτονα της εποχής Π. Μυλωνά και τον ζωγράφο Χατζηκυριάκο-Γκίκα.
1952 – ΛΑΦΘ, Από το αρχείο οικ. Δ. Παπαδόπουλου
Άλλα έργα του της εποχής εκείνης ήταν η διάνοιξη οδικού άξονα (1953) προς τα στρατιωτικά ραντάρ Χορτιάτη καθώς και η αποπεράτωση των απαραίτητων έργων υποδομών για την απρόσκοπτη λειτουργία των.
Η κατασκευή των έργων υποδομής και υπογειοποίησης των εγκαταστάσεων της Στρατιωτικής βάσης του ΝΑΤΟ στην περιοχή Λαγκαδά, το 1954.
Την περίοδο 1969-1972 εκτέλεσε με τη δική του πλέον εργοληπτική εταιρεία την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου Θεσσαλονίκης – Γιουγκοσλαβικών συνόρων.
Ακολούθως την περίοδο 1976-1981, ολοκλήρωσε το έργο της Υψηλής Γέφυρας Σερβίων, τη σύνδεσή της με τον υπάρχοντα οδικό άξονα Κοζάνης – Λαρίσης καθώς και τον ηλεκτροφωτισμό της, κατασκευάζοντας τη μεγαλύτερη, για εκείνη την εποχή, οδική γέφυρα των Βαλκανίων, σε μήκος το οποίο έφθανε τα 1342 μ.
Την περίοδο 1986-1992 κατασκεύασε το αλιευτικό καταφύγιο στο Πόρτο Κουφό, καθώς και τις απαιτούμενες εγκαταστάσεις για τον ανεφοδιασμό υποβρυχίων του Π.Ν σε περίοδο πολέμου με συγχρηματοδότηση του Υπουργείου Δημοσίων Έργων και του Π.Ν.
Είχε νυμφευτεί την αρχίατρο του ΟΣΕ, Βικτώρια Ζαρούκα, κόρη παλαιού Δημάρχου Θεσσαλονίκης. με την οποία απέκτησαν έναν υιό (Δημήτριος Παπαδόπουλος), επίσης Πολιτικό Μηχανικό στον τομέα των δημοσίων έργων.
Πέθανε πλήρης ημερών το 1998 σε ηλικία 81 χρονών.
Πηγές : Αρχείο οικογένειας Δημ. Παπαδόπουλου
ΠΑΥΛΟΣ ΜΥΛΩΝΑΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Μιλτιάδη Μυλωνά, μηχανικού και επιθεωρητή δημοσίων έργων, και της Έλλης Ζάννου, κόρης του δικηγόρου Κωνσταντίνου Ζάννου. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός και αρχιτέκτονας μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης την περίοδο 1945 – 1949.. Την περίοδο της κατοχής (1941 – 1945) είχε εργαστεί ως επιμελητής στην Αρχιτεκτονική Σχολή.
Πάυλος Μυλωνάς, www.greekencyclopedia.com
Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα εκλεγόμενος το 1956 τακτικός καθηγητής στην έδρα της Ρυθμολογίας στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1982 οπότε και αποχώρησε πια ως ομότιμος καθηγητής. Το 1976 δίδαξε και στο πανεπιστήμιο Columbia. Το 1996 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα Αρχιτεκτονικής. Το 1987 τιμήθηκε με το Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών της Ακαδημίας Αθηνών ενώ το 2001 με τον τίτλο του επίτιμου μέλους του ICOMO. Επίσης έχει χρηματίσει μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Με αυτή την ιδιότητα το 1958 πρότεινε την ανακήρυξη της Ύδρας ως προστατευόμενου μνημειακού συνόλου, το οποίο και πέτυχε το 1962.
Παράλληλα με την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία διατηρούσε αρχιτεκτονικό γραφείο μελετών. Σχεδίασε σημαντικά κτίρια μεταξύ των οποίων την Στρατιωτική Λέσχη Θεσσαλονίκης (1951), το Ξενοδοχείο Mont Parnes στην Πάρνηθα (1958 – 1961), την Εθνική Πινακοθήκη (1961 – 1969), το Ινστιτούτο Γκαίτε (1979 – 1982).
Την περίοδο 1976 – 1984 ήταν υπεύθυνος για την αναστήλωση του ναού της Αναστάσεως και του Παναγίου Τάφου, στα Ιεροσόλυμα. Σχεδίασε επίσης την κρεμαστή σιδερένια πεζογέφυρα της Αγίας Παρασκευής στον ποταμό Πηνειό στην Κοιλάδα των Τεμπών (1960).
Αλλα έργα του
ο Ναός και η Βιβλιοθήκη του συγκροτήματος των νέων κτιρίων του Κολεγίου Αθηνών στο Ψυχικό,
οι Πολυκατοικίες του οικισμού στον Καρέα,
το Δημοτικό Βρεφοκομείο «Άγιος Στυλιανός» στη Θεσσαλονίκη,
η Γερμανική Σχολή Αθηνών,
η αποκατάσταση της καμένης βόρειας πτέρυγας της Μονής Βατοπεδίου,
η ολοκλήρωση του συγκροτήματος της Γενναδίου Βιβλιοθήκης,
τα έργα Αναστηλώσεως στο Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα,
ο Καλλιτεχνικός Σταθμός της ΑΣΚΤ στο Ρέθυμνο,
Σημαντικό μέρος του θεωρητικού του έργου καταλαμβάνει η έρευνά του για το Άγιο Όρος και για την νεοκλασική αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα στην Αθήνα.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 2005. Ήταν παντρεμένος με την περίφημη χορογράφο Ραλλού Μάνου.
Πηγές Metapedia, Wikipedia
Κάθε έργο είναι αποτέλεσμα κοινής προσπάθειας πολλών ανθρώπων.
Η ΕΕΥΕΔ με την ανάρτηση αυτή τιμά όλους όσους συνέβαλαν στον σχεδιαμό του κτηρίου, εργάστηκαν και μας παρέδωσαν τελικά το εμβληματικό κτίριο της ΛΑΦΘ.
Σε εκτυπώσιμη μορφή (pdf) εδώ και στην Ηλεκτρονική μας Βιβλιοθήκη.
Σε μια στιγμή δεκάδες νέοι άνθρωποι χάθηκαν, τραυματίσθηκαν ή είναι ακόμη αγνοούμενοι στο τρομερό σιδηροδρομικό ατύχημα στην Κοιλάδα των Τεμπών την 28 Φεβ 2023. Ένα ανθρώπινο λάθος ή αμέλεια ή ότι άλλο προκάλεσε το ατύχημα, τους στέρησε την ζωή και τους στέρησε από τους δικούς τους ανθρώπους που τους περίμεναν και μοιραζόταν τα όνειρά τους. Τους στέρησε από την Πατρίδα μας.
Ανάμεσα στους αδικοχαμένους είναι και :
Ο γιος τού Λυσίμαχου Παπάζογλου Καθηγητή Χειρουργικής, Κτηνιατρικής Σχολής ΑΠΘ, Γιώργος Παπάζογλου Φοιτητής Φυσικού Τμήματος.
Η Κλαούντια Λάτα , Μαθήτρια Ι (ΥΙ) Ιατρικού τμήματος της ΣΣΑΣ .
Αν και τα οποιαδήποτε “λογια” είναι λίγα εμπρός στον πόνο και την θλίψη το ΔΣ της ΕΕΥΕΔ εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειες της, τους φίλους και τους συνάδελφους όλων των εκλιπόντων
