Κωνσταντίνος Κουσκούκης : Καθηγητής Δερματολογίας, νομικός, πρόεδρος της Ιπποκρατείου Ακαδημίας Ιαματικής Ιατρικής, πρόεδρος Παγκόσμιας Ακαδημίας Κινεζικής και Συμπληρωματικής Ιατρικής
Στην καθημερινή μας ζωή κάνουμε ευρύτατη χρήση των διαστημικών δεδομένων, των σημάτων και των υπηρεσιών που λαμβάνουμε από τις συστοιχίες δορυφόρων, οι οποίες βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη/ Ο καθένας μας χρησιμοποιεί, ενδεχομένως χωρίς να το αντιλαμβάνεται, καθημερινά τις υπηρεσίες περίπου 40 δορυφόρων. Οι τακτικές προβλέψεις καιρού υπολογίζονται από δεδομένα που λαμβάνονται από αυτούς του δορυφόρους. Μας παρέχουν τις πιο ακριβείς αναφορές καιρού και μας προειδοποιούν για επικείμενες καταιγίδες. Παρακολουθούν το κλίμα και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, όπως η αλλαγή των επιπέδων υγρασίας, οι πυρκαγιές, οι ατμοσφαιρικές αλλαγές.
Στις τηλεπικοινωνίες, η χρήση του Διαστήματος μετέτρεψε τη Γη σε μια παγκόσμια γειτονιά. Οι δορυφόροι συνδέουν εκατομμύρια ανθρώπους και έχουν τη δυνατότητα να συνδέσουν δισεκατομμύρια περισσότερους, που σήμερα δεν έχουν πρόσβαση. Ένας και μόνο δορυφόρος μπορεί να διαχειριστεί τις τηλεοπτικές εικόνες και το ραδιόφωνο για μια ολόκληρη χώρα. Κινητά και διαδίκτυο βασίζονται σε συστήματα γεωστατικών δορυφόρων που περιστρέφονται γύρω από τη Γη για να παρέχουν τη γρήγορη και φθηνή μεταφορά των πληροφοριών τους από τον αποστολέα στον παραλήπτη. Το παγκόσμιο σύστημα εντοπισμού θέσης, που επιτρέπει στον καθένα να βρει τη θέση του στη Γη με σφάλμα λίγων μέτρων, «κάνει την πλοήγηση ευκολότερη, ταχύτερη και ακριβέστερη για αεροπλάνα και πλοία και για τη διάσωση ζωών.
Γενικά οι δορυφόροι μάς βοηθούν να παρατηρήσουμε δραστηριότητες στη Γη, να σταματήσουμε την παράνομη αλιεία και την αποψίλωση των δασών, συμβάλλουν στην ενίσχυση της ασφάλειας των κρατών.
Στην Ελλάδα, οι διαστημικές τεχνολογίες στηρίζουν ιδιαίτερα –πέρα από τις πολιτικές προσαρμογής και μετριασμού της κλιματικής αλλαγής- και την παρακολούθηση του παράκτιου και υδάτινου περιβάλλοντος, «τη διαχείριση των φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών π.χ. μιας πυρκαγιάς, όπου ο χρόνος απόκρισης σε όλες τις φάσεις του επιχειρησιακού σχεδιασμού είναι ένας από τους κρισιμότερους παράγοντες. Ακόμη, τον έλεγχο των συνόρων και την παρακολούθηση της παράνομης μετανάστευσης, την ασφάλεια της θαλάσσιας κυκλοφορίας, την προστασία των υποδομών ζωτικής σημασίας.
Επίσης, τη γεωργία ακριβείας, αλλά και την πολιτιστική κληρονομιά και συγκεκριμένα την παρακολούθηση και εκτίμηση τρωτότητας μνημείων και αρχαιολογικών χώρων» . Η αξιοποίηση των διαστημικών συστημάτων στην καθημερινή ζωή αποτελεί μόνο το τρίτο σκέλος του τομέα του Διαστήματος, το λεγόμενο downstream.
Το upstream εστιάζει σε δράσεις και προϊόντα που αφορούν την αποστολή δορυφόρων, ρομποτικών συστημάτων, αισθητήρων με στόχο την εκμετάλλευση και εξερεύνηση του Διαστήματος, ενώ το midstream επικεντρώνεται σε αυτή καθαυτή τη λειτουργία δορυφόρων και άλλων συσκευών και συστημάτων. Και στους τρεις αυτούς υποτομείς είναι τεράστιες οι ευκαιρίες για την ανάπτυξη υψηλής τεχνολογικής καινοτορμίας. «Ο τομέας του Διαστήματος, που αποτελεί παγκοσμίως μια αγορά άνω των 200 δις. ευρώ και αναπτύσσεται με ρυθμό 9% την τελευταία δεκαετία, κινείται και στην Ελλάδα με διψήφιο ρυθμό ανάπτυξης, ακόμη και μέσα στην κρίση.
«Το ελληνικό ενδιαφέρον εστιάζεται στις τεχνολογίες μικροδορυφόρων, στις υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών 5G και χαρτογράφησης, στη μικροηλεκτρονική, στα προηγμένα υλικά, στη ρομποτική και κάθε μορφής εφαρμογές πλοήγησης και παρατήρησης της Γης, με έμφαση στην υποστήριξη του πρωτογενούς τομέα και των δραστηριοτήτων στη θάλασσα».
Στο παλιό Γ’ ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ (στο Καραμπουρνάκι) υπήρχε ανοικτός χώρος εμπρός στο Διοικητήριο με την πινακίδα “ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΠΙΚΤΗΝΙΑΤΡΟΥ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ“. Πρώτη φορά την αντίκρυσα το 1973, σαν Μαθητής της ΣΣΑΣ. Κανείς μας δεν γνώριζε ποιος ήταν ο Αποστολίδης, ποιά ήταν η ιστορία του, γιατί υπήρχε αυτή η τιμητική πινακίδα, αλλά και κανείς μας δεν ενδιαφέρθηκε να ψάξει. Ο πρώτος που ενδιαφέρθηκε και με επιμονή άρχισε να ψάχνει στοιχεία ήταν ο Ταξίαρχος (ΥΚ) ε.α Κωνσταντίνος Τερψίδης.
Όπως ο ίδιος μου διηγήθηκε, αρχικά οι πληροφορίες ήταν ελάχιστες, μέχρι την ανακάλυψη του βιβλίου “The Lucky Child” του 2010, γραμμένο από την συγγραφέα Μαριάνα Αποστολίδη (κόρη του Αγαμέμνονα). Το βιβλίο αυτό είχε σαν θέμα την ζωή της Οικογένειας Αποστολίδη, πριν και μετά τον πόλεμο και έδωσε τα πρώτα στοιχεία για εντοπισμό της οικογένειάς του.
Με την βοήθεια της ομογένειας στον Καναδά, ύστερα από ένα κενό 75 χρόνων από τον θάνατο του Αποστολίδη, η οικογένεια βρέθηκε και ήλθε σε επαφή με τον κ. Τερψίδη, Διοικητή τότε, του Γ’ Κτηνιατρικού Νοσοκομείου. Μεταξύ των άλλων του παρέδωσε το Πολεμικό Ημερολόγιο του. Ήταν γραμμένο με κοινό μολύβι, σε ημερολόγιο – σημειωματάριο της φαρμακευτικής εταιρείας Bayer – που απευθυνόταν σε κτηνιάτρους (Taschenbuche fur Tierärzte) και αφορούσε το χρονικό διάστημα 2 Νοε.1940 μέχρι 30 Απρ. 1941, όταν ήταν Διευθυντής Κτηνιατρικής Υπηρεσίας του Γ΄ΣΣ και υπηρετησε σε αυτή τη θέση μέχρι την κατάρρευση του μετώπου.
Το “Ημερολόγιο” δωρήθηκε ως μόνιμο έκθεμα στο Μουσείο Στρατιωτικής Κτηνιατρικής Υπηρεσίας στη Λάρισα.
Το ημερολόγιο του “ταλαιπωρημένο” από τις συνθήκες του μετώπου και τις δεκαετίες που πέρασαν, ήταν σε πολλά σημεία του δυσανάγνωστο.
Με μοναδική ικανότητα ο Γενικός Αρχίατρος Γεώργιος Βουρβουλάκης “αποκρυπτογράφησε” το χειρόγραφο κείμενο. Ελάχιστες ήταν οι λέξεις που δεν αναγνωρίστηκαν (ούτε από τα συμφραζόμενα).
Σήμερα στο Βιβλίο παρουσιάζεται η εξαιρετική ερευνητική δουλειά των Συναδέλφων. Στην μία σελίδα υπάρχουν φωτογραφίες σελίδων του ημερολογίου και στην άλλη το κείμενο. Με ξεχωριστή επιμέλεια οι συγγραφείς προσθέτουν χρήσιμες πληροφορίες και διευκρινήσεις στα αναγραφόμενα του ημερολογίου.
Όπως αναφέρεται στο Βιβλίο :
“Το ημερολόγιο του Αγαμέμνονα Αποστολίδη δεν διεκδικεί δάφνες ιστορικότητας. Αν και καταγράφονται κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία σχετικά με τις περιοχές, τους ανθρώπους και τις καταστάσεις τα οποία αντιμετωπίζει κατά το διάστημα αυτών των 6 μηνών από τον Νοέμβριο μέχρι και τον Απρίλιο 1940-41, τα περισσότερα από αυτά είναι είτε ήδη γνωστά είτε πολύ καλά μελετημένα. Η πραγματική, όμως, αξία του ημερολογίου έγκειται σε δύο στοιχεία. Το πρώτο είναι ότι η περιγραφή των γεγονότων γίνεται από έναν σχετικά χαμηλόβαθμο, αλλά καλλιεργημένο και με ιδιαίτερη αίσθηση του καθήκοντος ανθρώπου, ο οποίος μάχεται από το μετερίζι του ώστε να φανεί άξιος της στιγμής. Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι ότι ρίχνει φως σε πτυχές της ιστορίας του υγειονομικού, οι οποίες συνήθως χάνονται στη λήθη, καθώς δεν προσφέρουν το ενδιαφέρον το οποίο προσφέρουν οι «μάχιμες»ιστορίες αγωνίας και έντασης.”
Θα προσθέσω και το τρίτο στοιχείο, είναι το “άρωμα εποχής“, δηλαδή μικρά περιστατικά, χωρίς ίσως ιστορική αξία, δείχνουν τις συνθήκες που επικρατούσαν στο μέτωπο. Το άρωμα εποχής μπορεί να μας το μεταφέρει μόνο ένας αυτόπτης μάρτυρας.
Το Βιβλίο – Ημερολόγιο μας δίνει την δυνατότητα να σκιαγραφήσουμε τον χαρακτήρα, ενός εξαιρετικού αξιωματικού του Υγειονομικού. Μερικά αποσπάσματα από το Ημερολόγιο.
Στο Μέτωπο υφίσταται την σκληρές συνθήκες, χωρίς παράπονο ή μεμψιμοιρία, το θεωρεί απλά αναμενόμενο.
7/11/1940 …..Μικρά Σόφια – χωριό κατεστραμμένο από το 1903 – εντός χαράδρας – ένθα βασιλεύει και διαπιστούται η μιζέρια – καλό νεόκτιστο σχολείο και μεγάλη εκκλησία – παραμονή δεν προβλέπεται μακρά και άνετος – από την ώρα της αφίξεως μας μας πιάνει η βροχή και ο χειμωνιάτικος αέρας – τουρτουρίζω την νύκτα κάτω από τη μάλλινη βελέντζα του σπιτιού γιατί οι αποσκευές δεν κατόρθωσαν να φθάσουν εγκαίρως – Παρ’ όλα αυτά και το ψωμοτύρι που αποτελεί το δείπνον δεν είναι άσχημο και περισσεύει.
14/11/1940 …. Όλη την ημέρα ακατάπαυστος ήχος κανονιών, βόμβος αεροπλάνων – με αγωνία ρωτούμε να μάθωμε νέα και με αγαλλίαση και ικανοποίηση πληροφορούμεθα κατάληψιν υψωμάτων και σύλληψη αιχμαλώτων – άλλο τίποτα το εξαιρετικόν – φαγί βακαλάος με πατάτες άψητες και φακές το βράδυ με μιαρά μαμούδια – η πείνα όμως και η όρεξις εξουδετερώνει τα πάντα.
25/11/1940 Κρυσταλλοπηγή – χωριό ελεεινό, λασπώδες, σχετικώς αφιλόξενο λόγω των τάσεων των κατοίκων προς την βουλγαροφιλίαν – [Πάντως] στο δωμάτιο που μένουμε με τον Λοχαγ.{…..λο} με σπασμένα τζάμια – την νύκτα διαβολεμένο κρύο τυλιγμένοι στις κουβέρτες δεν εννοούμε να ζεσταθούμε με πιάνει τρεμούλα ρυθμική και τρίξιμο των δοντιών νευρικό μέχρι σπασίματος.
Εξυμνά τους απλούς Στρατιώτες για την αντοχή και τον ηρωισμό τους και κατακρίνει τους Αξιωματικούς που δεν κάνουν την δουλειά τους.
2/11/1940 (πορεία προς το Μέτωπο) ……σχετική αταξία και αδράνεια ιδία αξιωματικών !! εις στιγμάς όπου θα έπρεπε να είναι όλοι φωτιά παρασυρόμενοι τουλάχιστον από τον ενθουσιασμόν του λαού και των οπλιτών.
26/11/1940. φθάνω στην Κορυτσά στην θρυλική αυτή πολη με πολύ καλήν εμφάνισιν αλλά από της πρώτης στιγμής διακρίνω την επικρατούσαν αταξίαν μεταξύ των στρατιωτών μας και την κακήν αυτών εμφάνισιν. Διαπιστώνω έλλειψιν επιβλέψεως των από τους αξιωματικούς και αυτό με θλίβει εξαιρετικά διότι εύρισκα θιγομένην την εθνικήν μας υπερηφάνειαν εις τα όμματα νεοκαταληφθέντος [κόσμου].
7/12/1940. Πήγα σήμερον στο νοσοκομείο [ανθρω] είδα τραυματίας τους έδωσα σιγάρα τους εμίλησα – αθλιότης και ανεπάρκεια εντός του νοσοκομείου * – οι στρατιώται υποφέρουν και δεν τους προφθαίνουν και οι πραγματικοί αυτοί ήρωες, ελάχιστα παραπονούνται μπράβο τα παιδιά θαυμάζω τη ράτσα μας εν τω προσώπω τους – αν όλοι εξετέλουν σαν κι αυτούς με αυταπάρνησιν και ανιδιοτέλειαν το καθήκον τους, η Ελλάς πάντα θα εμεγαλούργη. (* Το νοσοκομείο φαίνεται ότι οργανώθηκε καλύτερα μετά τις 7 Ιανουαρίου, οπότε και ιδρύθηκε Στρατιωτικό Νοσοκομείο τύπου Α και χωρητικότητας 500 κλινών με διευθυντή τον Αρχίατρο Κωνσταντίνο Σταθόπουλο (Αρχείο ∆ΙΣ Φ.605/Α/125)).
Πιστεύει πως οι Γερμανοί δεν θα επιτεθούν στην Ελλάδα.
27/3/1941 : Άκρατος ενθουσιασμός με το πραξικόπημα των Σέρβων πιστεύουμε ότι δεν κινδυνεύουν τα πλευρά μας και ότι δεν είναι δυνατόν η Γερμανία, η μεγάλη αυτή δύναμις να αποφασίσει να μας κτυπήσει από της πλάτης – ατιμία ανανδρεία αναξία λαού με παραδόσεις και αισθήματα ανδρικά.
….. Φθάνουμε στις 6/4/41. Το άγγελμα καταφθάνει η Γερμανία εκήρυξε τον πόλεμον κατά της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδος.
7-8/4/1941 : Η Ελλάς ανθίσταται τα παληκάρια μας κάμουν και πάλιν το καθήκον τους – οι Σέρβοι έσπασαν αφήκαν ακάλυπτο το δεξιό μας – αφήνουν δίοδο στους Γερμανούς – φρίκη και έτσι στις 9 μαθαίνουμε ότι κατέλαβαν τη Θ/κη. Δεν πανικοβαλλόμεθα αλλά με κατέχει η αγωνία και η θλίψις διότι αξίζαμε καλλιτέρας τύχης – το αποδείχνουμε – το ομολογούν οι Γερμανοί, οι οποίοι μπορεί να είναι ότι είναι αλλά ξεύρουν να εκτιμούν την παληκαριά – οι Ιταλοί εδώ την παθαίνουν και πάντα σωρεία αιχμαλώτων καταβαίνουν.
Θλίβεται για τους αφανείς ήρωες του μετώπου τα Μόνοπλα.
…..Εγώ τι κάμνω; Προσπαθώ φωνάζω για να εξοικονομήσω λίγο χόρτο για τα αλογάκια μου τα καϋμένα είναι τα πρώτα που υφίστανται πάντας τας στερήσεις του πολέμου.
11/4/41 Αγωνιώδης ολίγον ημέρα, μελαγχολική δε, μας κάνει εμφάνιση της Από το πρωί χιονίζει με το τσουβάλι εώς το μεσημέρι έχει ασπρίσει όλος ο τόπος. – περιμένουμε – Διώχνω όσα άλογα έμειναν από το απόσπασμα και όσα έρχονται από το άλλο – Τυφεκίζω και μερικά τι αχαριστία προς αυτά; Έτσι είναι ο κόσμος νοσηρότητα, ιδιοτέλεια κακεντρέχεια αχαριστία! Μας εξυπηρέτησαν τα καϋμένα όσο μπόρεσαν και στο τέλος ανάπηρα πια τα σκοτώνουμε.
Θλίψη και οργήγια τις αναίτιες καταστροφές
23/4/41 Αναζήτησις καταλύματος – μετά δυσκολίας ανευρίσκομε ένα δωμάτιο με λίγο σκεπάσματα – στρωματσάδα. Το μεσημέρι και το βράδυ αιφνίδια αναχώρησις διά Τρίκαλα. Διανυκτερεύουμε εις τις πολυθρόνες ενός κατεστραμμένου από τους βομβαρδισμούς ξενοδοχείου. Τι ειρωνεία να κοιμάσαι μέσα σε συντρίμμια. Δείγματα της νέας κατάστασης της Ευρώπης και του πολιτισμού του 20ου αιώνος.
24/4/41 Τρίκαλα ……. η καταστροφή φαίνεται πληρεστέρα με την έλλειψιν των πάντων τα ωραιότερα μέγαρα της ωραίας πόλεως έχουν καταστραφεί. Τι βανδαλισμός. Τι τους έφταιγαν όλα αυτά;
…….η συνέχεια στο Βιβλίο.
Η ΕΕΥΕΔ εκφράζει τα συγχαρητήρια της προς τους Συγγραφείς (και Μέλη της) κ.κ Κ. Τερψίδη και Γ. Βουρβουλάκη . Είναι μια εξαιρετική εργασία, προϊόν μακρόχρονης έρευνας. Το Βιβλίο τους ανέσυρε από την αφάνεια και την λήθη τον Επικτηνίατρο Αγαμέμνωνα Αποστολίδη, ήταν μια οφειλόμενη τιμή. Το μικρό αυτό Βιβλίο είναι μια ιδιωτική έκδοση που θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε και ως Συλλεκτικό Βιβλίο.
Στο Αλβανικό Μέτωπο, ως Επικτηνίατρος και Διευθυντής της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας του Γ Σώματος Στρατού. Αριστερά ο Λοχαγός Εμμ. Ματθαιάκης. Στα δεξιά άγνωστος Λοχαγός, πιθανώς ο Γ. Τσιτσιγιάννης.
Μέσα από την παρουσίαση του Βιβλίου, δώσαμε την ευκαιρία στα Μέλη, τους Φίλους της ΕΕΥΕΔ και τους αναγνώστες μας να έχουν μια πρώτη επαφή με την ιστορία ενός ξεχασμένου Υγειονομικού Αξιωματικού.
Το τέλος
Ξεφεύγοντας από τα στενά πλαίσια της παρουσίασης ενός Βιβλίου θα την ολοκληρώσουμε, μεταφέροντας αυτούσιο κείμενο από το Βιβλίο που αναφέρεται στο άδικο και σκληρό τέλος της ζωής ενός ανθρώπου που πίστευε στην ενότητα του λαού, του Έθνους.
“Κατά τη διάρκεια της κατοχής, ο Αποστολίδης συμμετείχε ενεργά στην αντίσταση κατά των Γερμανών και Βουλγάρων κατακτητών, ως μέλος της Εθνικής Οργάνωσης Πληροφοριών – Δολιοφθορέων της Πανελληνίου Απελευθερωτικής Οργάνωσης (ΠΑΟ).
Παράλληλα, ως ένα από τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου κτηνιάτρων Θεσσαλονίκης, παρέμενε ενεργός κτηνίατρος, είτε δεχόμενος περιστατικά στο σπίτι του (επί της συμβολής οδού Βασ. Όλγας και 25ης Μαρτίου) είτε παρέχοντας δωρεάν τις υπηρεσίες του στον δοκιμαζόμενο από την κατοχή αγροτικό πληθυσμό των περιαστικών οικισμών.
Στις 27 Ιουλίου 1944 επισκέφθηκε το σπίτι ενός κτηνοτρόφου στα περίχωρα της πόλης προκειμένου να ξεγεννήσει την αγελάδα του, όπου και διανυκτέρευσε. Την επόμενη μέρα, Παρασκευή 28 Ιουλίου 1944, συνοδευόμενος από τον κτηνοτρόφο επέστρεφε με το κάρο στο σπίτι του, όταν τους σταμάτησαν κάποιοι νεαροί και του ζήτησαν να τους ακολουθήσει για να δει το άρρωστο άλογό τους. Το περιστατικό αλλά και η ταυτότητα των ανδρών έβαλαν σε υποψίες τον κτηνοτρόφο, ο οποίος συμβούλεψε τον Αποστολίδη να τους αγνοήσει. Ο Αποστολίδης, όμως, πιστός στο καθήκον του, έδιωξε το φίλο του και τους ακολούθησε στο χωριό Μαντζάρηδες, σήμερα Νέα Ραιδεστός Θεσσαλονίκης. Εκεί, σε έναν σταύλο, έπεσε σε ενέδρα τεσσάρων ανδρών, οι οποίοι τον δολοφόνησαν άγρια και τεμάχισαν το πτώμα του για να μη βρεθεί ποτέ. Κάποιοι από τους δολοφόνους συνελήφθησαν μετέπειτα, ομολόγησαν ότι τα κίνητρα ήταν αμιγώς πολιτικά και καταδικάστηκαν από τη δικαιοσύνη για το στυγερό τους έγκλημα.”
eeyed.png
Αν υπάρχουν αναγνώστες της Ιστοσελίδας που ενδιαφέρονται να προμηθευτούν το Βιβλίο (κόστος μικρότερο των 10 Ε), ας το δηλώσουν στο email της ΕΕΥΕΔ (eeyed.contact@gmail.com) ή με σχόλιο στην Ιστοσελίδα. Αν συγκεντρωθεί ικανοποιητικός αριθμός παραγγελιών, η ΕΕΥΕΔ θα συντονίσει την εκτύπωση και διανομή.
Ομιλίατου ΕυάγγελουΒασιλείου , στο Μνημόσυνο των εκτελεσθέντων, υπό των Βουλγάρων στις 10-6-1944, Βιταστιανών ως εκπρόσωπος Συγγενών Εκτελεσθέντων.
Ο Ευάγγελος Β. Βασιλείου γεννήθηκε στο χωριό Κρηνίδα Σερρών (Βιτάστα) στις 21 Οκτωβρίου 1940. Εισήλθε στην στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολή το 1958 (ΑΜ 631). Αποφοίτησε το 1965. Είναι Γενικός Αρχίατρος ε.α. και έχει την ειδικότητα του παθολόγου – καρδιολόγου. Έχει συγράψει το βιβλίο : Ο εθνομάρτυρας Άγιος Μητροπολίτης Δράμας – Σμύρνης Χρυσόστομος.
Ο Ε. Βασιλείου είναι Μέλος της Επιστημονικής Ένωσης Υγειονομικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω, μέσα από την καρδιά μου, την Κοινότική Αρχή του χωριού μας, γιατί εδω και αρκετά χρόνια, έχει καθιερώσει κάθε χρόνο αυτή την εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους εκτελεσθέντες από τα Βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής, συγχωριανούς μας, την αποφράδα εκείνη μέρα της 10 – Ιουνίου 1944.
Η Κρητική μαντινάδα λέει:
«Πρέπει τις ρίζες, τα κλαδιά, ποτέ να μη ξεχνούνε, γιατί αυτές αν ξεραθούν κι’ εκείνα θα χαθούνε.»
Κι’ αυτό που κάνουμε, σήμερα, είναι να ποτίζουμε, τις ρίζες αυτές, με το αθάνατο νερό της τιμής και της μνήμης, όπως αρμόζει στους εκτελεσθέντες ήρωες του χωριού μας.
Οι εορτές αυτές Τιμής και Μνήμης δεν έχουν σκοπό να καλλιεργήσουν το μίσος, αλλά την αγάπη και την αδελφοσύνη των Λαών, γιατί ποτέ δεν υπήρξε στο DNA του Έλληνα η εκδίκηση και το μίσος.
Θα ήθελα σήμερα, να μοιραστώ μαζί σας, μερικές σκέψεις που με βασανίζουν και με μαστιγώνουν, σε όλη μου τη ζωή, από τότε που, μόλις τριών χρονών, έμεινα ορφανός.
Και η ορφάνια δεν έχει ημερομηνία λήξεως. Προσπαθώ να μαντέψω, τι σκεφτόταν ο πατέρας μου, και μαζί με Αυτόν και άλλοι συνεκτελεσθέντες, όταν συνελήφθησαν και ανακρίθηκαν για μια ολόκληρη νύχτα, στο υπόγειο της Κοινότητας, όταν πήραν το δρόμο για τον Κρανίου Τόπο της εκτέλεσης έξω από το χωριό ΣΣ Αγκίστα, δίπλα στον Αγγίτη Ποταμό. Όταν, σ’ όλη την διάρκεια της διαδρομής των πέντε χιλιομέτρων, φώναζαν τα ονόματα των αγαπημένων τους προσώπων, που εγκατέλειπαν για πάντα. Όταν ο καλικέλαδος Ιεροψάλτης Ιωάννης (Γιουβάνης) Ναλμπάντης, τους έψαλε, την νεκρώσιμη ακολουθία τους, ζωντανους και όταν τέλος στήθηκαν, απέναντι στα βουλγαρικά πολυβόλα, πριν παραδώσουν την ψυχή τους στην Ιστορία και την Αιωνιότητα.
Όλοι όσοι τους είδαν και τους παρακολούθησαν, κατά την παραπάνω πορεία και τα είπαν σε εμένα, όπως ο πρώτος εξάδελφος της Μάννας μου, ο Απόστολος Σίμου, που το σπίτι του ήταν πάνω στο δρόμο, και η Αικατερίνη Τσιντάρη από το χωριό ΣΣ Αγκίστα, που άκουσε ζωντανά την νεκρώσιμη ακολουθία, που έζησε 101 χρόνια και που στα τελευταία χρόνια της ζωής της, την είχα ασθενή.
Όλοι αυτοί ομολόγησαν ότι όλοι οι μελοθάνατοι,ανεξαιρέτως, βάδισαν προς το μαρτύριο, με υψηλό φρόνημα, και με ψηλά το κεφάλι.
Η φωνή του Γιουβάνι Ναλμπάντη, φωνή αηδονιού όπως την χαρακτήρισαν οι ίδιοι οι Βούλγαροι, μπορεί να σίγησε μετά το κροτάλισμα των Βουλγαρικών πολυβόλων, αλλά η φωνή της ψυχής και της θυσίας των συγχωριανών μας ηρώων, φτάνει μέχρι σήμερα και ακούγεται ανάμεσά μας.
:Στους θιασώτες της λογικής, εντός πολλών εισαγωγικών, που δυστυχώς ήταν και ο μεγαλύτερος αδερφός του πατέρα μου, που μου έλεγε ότι : “Κακώς ο πατέρας μου συμμετείχε στην αντίσταση ενάντια στο Βούλγαρο κατακτητή” απαντούσα ότι: “ Καλά έκανε γιατί κάθε συμβιβασμός ή υποταγή στον Βούλγαρο θα ήταν ανίερη, επαίσχυντη και προδοτική”
Αυτοί που τα έλεγαν αυτά αγνοούσαν, ότι οι Βούλγαροι δεν ήρθαν ως κατακτητές, αλλά ως προσαρτητές της Ιερής Ελληνικής Μακεδονικής Γης, στη Βουλγαρία Γι’ αυτό και αντίθετα με τους άλλους κατακτητές (Γερμανούς, Ιταλούς) θέλανε να εκβουλγαρίσουν την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη που πάντα την θεωρούσαν δική τους μέσω του αφελληνισμού, των διώξεων και των εκτελέσεων, της καθιερώσεως της Βουλγαρικής γλώσσας και της Εξαρχικής Εκκλησίας.
Σκεφτείτε λοιπόν ένα μικρό προσφυγόπουλο που σε ηλικία μόλις 3 (τριών) χρόνων, το 1914, μετά τον διωγμό της Στράντζας της Ανατολικής Θράκης έρχεται με την οικογένειά του στην Μητέρα Ελλάδα, για να βρει θαλπωρή, γιατί αισθάνεται Έλληνας. Αν, η οικογένειά του δεν το αισθανόταν θα έμειναν εκεί,
Έρχονται λοιπόν οι Βούλγαροι το 1941 και του λένε : “Εδώ δεν είναι Ελλάδα, είναι Βουλγαρία και ή γίνεσαι Βούλγαρος και μένεις ή φεύγεις” τι πρέπει να κάνει;
Το δίλημμα που τίθεται είναι σαφές ή θα υποταχθεί ή θα αντιδράσει.
Αποφασίζει ν’ αντισταθεί και Αυτός που μπαίνει σε αυτόν τον αγώνα μπαίνει με υπογραφή Θανάτου.
Έτσι, χωρίς εκείνη τη στιγμή να το γνωρίζει, υπηρετεί το δόγμα που λέει ότι υπάρχει θάνατος που οδηγεί στη ζωή και ζωή που οδηγεί στα θάνατο. Προτίμησαν λοιπόν Αυτός και οι συνεκτελεσθέντες τον έντιμο και ηρωικό Θάνατο που οδηγεί στη ζωή παρά την ανέντιμη ζωή που οδηγεί στο Θάνατο.
Για αυτό και σήμερα 81 χρόνια μετά οι ήρωες Αυτοί ζουν ανάμεσά μας και τιμούμε τη θυσία τους.
Οι γιορτές αυτές μνήμης και τιμής πρέπει να είναι γιορτές αναστοχασμού, όλων μας και πρέπει να συμβάλλουν στην ενότητα μας γύρω από τις αξίες και τα ιδανικά για τα οποία θυσιάστηκαν οι συγχωριανοί μας.
Ποτέ δεν πρέπει να γίνονται αντικείμενο διχασμού των πολιτών ή εξυπηρέτησης άλλων σκοπιμότήτων.
Έτσι η θυσία τους πέρα τον άλλων πρέπει να συμβάλλει στο ενωτικό πνεύμα του Λαού όπως έλεγε ο Αριστοτέλης αλλά και ο θαυμαστής του Κάρολος Μαρξ, που αποκαλούσε τον Αριστοτέλη “Μέγαν νουν της Ανθρωπότητος” : “Όταν οι Έλληνες είναι ενωμένοι δεν έχουν να φοβηθούν, κανέναν”
Η ομόνοια των Ελλήνων είναι το ισχυρότερο, αποτρεπτικό όπλο απέναντι σε Αυτούς που επιβουλεύονται την ανεξαρτησία και την ελευθερία της Πατρίδας μας.
Η μνήμη είναι η τροφή των λαών. Οι λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους κινδυνεύουν κάποια στιγμή να τους ξεχάσει και Αυτή.
Όσοι ξεχνούν είναι βλάκες και μόνο όσοι, δεν ξεχνούν και συγχωρούν, είναι μεγαλόψυχοι και σοφοί. Και αυτό συνάδει με το ήθος τον πολιτισμό και τον χαρακτήρα των Ελλήνων.
Και μία και αναφερόμαστε στην συλλογική μνήμη της ιστορίας του χωριού μας, θα ήθελα να επισημάνω μια ουσιώδη παράληψη. Υπάρχουν 98 συγχωριανοί μας πού οδηγήθηκαν κατά την δεύτερη Βουλγαρική κατοχή (1916- 1918) όμηροι, γνωστοί ως ντρουντουβάκια, σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, στη Βουλγαρία αφήνοντας εκεί, τα κόκαλά τους. Νομίζω ότι και Αυτοί δικαιούνται ένα μνημείο, με τα ονόματά τους και μία εκδήλωση κάθε χρόνο μνήμης και τιμής.
Με τους τρεις ηρωικούς σταθμούς στην ιστορία του χωριού μας (1913) – (1916-1918) και 1944 θα μπορεί να υπερηφανεύεται ότι “Στην Βιτάστα, η νέα γενιά, παραδίδει στην άλλη, των αγώνων, του μαρτυρίου και της Θυσίας την σκυτάλη.
Αυτή τη μέρα θα πρέπει να φέρουμε στη μνήμη μας και να αποτίσουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής στις χήρες που άφησαν, πίσω τους οι εκτελεσθέντες, μαζί με τα ορφανά τους.
Αν οι εκτελεσθέντες είναι οι ήρωες της κατοχής, οι γυναίκες τους είναι οι ηρωίδες της ζωής. Έγιναν πρότυπα ανδρείας και δεν άφησαν τη λύπη να τις καταβάλει.
Σημειώνω ότι καμία δεν ξαναπαντρέυτηκε όλες έμειναν πιστές, τιμώντας, μέχρι θανάτου την μνήμη των συζύγων και όλες ανεξαιρέτως θυσιάστηκαν στο βωμό της οικογένειας .
Εφάρμοσαν σε όλο του το μεγαλείο το δόγμα της θεολογίας, της πραγματικής Μάννας που λέει ότι : “Αν για το παιδί, η Μάννα είναι μέρος της ζωής του, για τη Μάννα όμως το παιδί είναι όλη της η ζωή”
Έτσι ανέθρεψαν κατά τον καλύτερο τρόπο, τα παιδιά τους και δημιούργησαν πρότυπες οικογένειες, σε πολύ δύσκολες εποχές και συνθήκες.
Εμείς οι απόγονοι των εκτελεσθέντων ηρώων, πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς είμαστε περήφανοι για τη θυσία των προγόνων μας, γιατί δεν συμβιβάστηκαν με τις σκλαβιά, αγωνίστηκαν εναντίον του Βουλγάρου κατακτητή για την ελευθερία της Πατρίδας μας, της Αγίας Ελληνικής Μακεδονικής Γης και θυσιάστηκαν γι’ Αυτό, τιμώντας τον θάνατο που οδηγεί στη ζωή και την αθανασία.
Το ιστορικό βάρος της θυσίας τους, που άφησαν σε εμάς τους απογόνους τους, έχουμε χρέος να το μεταλαμπαδεύσουμε, στις επόμενες γεννιές.
Όταν εκτελέστηκε ο πατέρας μου ήμουν, μόλις τρισήμιση χρόνων Δεν τον γνώρισα δεν τον θυμάμαι καθόλου και ποτέ δεν είπα την ιερή λέξη “Πατέρα”. Ήταν ο νεότερος των εκτελεσθέντων, τριαντατριών χρονών.
Εμείς, τα ορφανά, δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε μόνο, την ορφάνεια που βάρυνε σαν ταφόπλακα τις καρδιές μας, αλλά είχαμε να αντιμετωπίσουμε και τις προλήψεις, τις δεισιδαιμονίες και τις προκαταλήψεις της, τότε, εποχής.
Σ’ επίρρωση των ανωτέρω καταθέτω την ακόλουθη προσωπική εμπειρία που έζησα.
Είμαστε το έτος 1950. Είμαι 10 χρονών παντρεύεται, η αδελφή της Μάννας μου, η αγαπημένη μου Θεία μου, η Ασπασία.
Το αρχοντικό του παππού και της γιαγιάς μου, του Στέργιου και της Νότας Παπαγαβριήλ η πλημυρίζει από ευτυχία και χαρά συμμετέχω και εγώ. Σύμφωνα με το έθιμο, κάποιο παιδί, πρέπει να βάλει το παπούτσι της νύφης, για να σηματοδοτήσει την γονιμότητα του ζευγαριού. Δείχνουν εμένα, κι’ εγώ περιχαρής επιχειρώ να βάλω το παπούτσι της νύφης. Εκείνη τη στιγμή πετάγεται μια συγχωριανή μας και, θα έλεγα με μίσος με σπρώχνει φωνάζοντας : “Πάρτε το παιδί αυτό από εδώ είναι σημαδεμένο ορφανό”. Καταλαβαίνει κανείς μετά από αυτό τι σημαίνει στην ψυχή, αυτού του Παιδιού.
Έτσι λοιπόν σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες εμείς : “Τα σημαδεμένα ορφανά, κατά τον προσφιλή χαρακτηρισμό της συχωριανής μας, μαζί με τις χαροκαμένες Μάννες μας αγωνιστήκαμε, μέρα και νύχτα, για να ορθοποδήσουμε και το κατορθώσαμε σε καιρούς χαλεπούς και δυσχείμερους. Στον αγώνα αυτό, είχαμε συμπαραστάτη την Παναγία, την μεγάλη πονεμένη Μάννα του κόσμου από την οποία αντλούσαμε δύναμη και κουράγιο. Θυμάμαι, τη Μάννα μου, που ήτανε και εγγονή ιερέως, κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί να προσεύχεται μπροστά στο εικόνισμα της Παναγίας, το καντηλάκι του οποίου, δεν έσβηνε ποτέ.
Σε στιγμές λοιπόν μελαγχολικής νοσταλγίας και οδυνηρής περισυλλογής, έγραψα το παρακάτω ποίημα, που θέλω να το μοιραστώ μαζί σας, για να καταλάβετε πως αισθάνεται ένα ορφανό παιδί, που δεν γνώρισε πατέρα και που γι’ Αυτό, Αυτή η λέξη είναι παντελώς άγνωστη.
Άγνωστη Λέξη
Πατέρα δεν είπα ποτέ,
στη ζωή μου όλη,
γιατί μου το στέρησε Αυτό,
του Βούλγαρου το βόλι
–
Μπαμπά, φωνάζαν τα παιδιά,
κι εγώ πληγωνόμουνα βαθειά,
κλεινόμουν, μέσα στον οντά,
κι’ είχα τα δάκρυα παρηγοριά.
–
Το δάκρυ είναι ο βουβός πόνος στις ψυχής,
που προσπαθεί να τον απαλύνει,
είναι ο αχώριστος σύντροφος της ζωής,
που, από κάθε ρύπο την ξεπλένει.
—
Είμαι σίγουρος πως θα ρθει η ώρα κι’ η στιγμή,
που η ψυχή μου θα σκίσει τον αιθέρα να συναντήσει του γονιού, μου τη μορφή
και τότε θα πω τη λέξη την ιερή,
που την στερήθηκα πολύ: “Πατέρα”
Θα ήθελα να τελειώσω με μία συγκινητική ιστορία που δείχνει όλο το ηθικό μεγαλείο της Ελληνικής ψυχής.
Στην Κρήτη μία Μάννα, που τον μοναχογιό της, τον πήραν οι Γερμανοί και τον εκτέλεσαν στη Γερμανία, άναβε, κάθε μέρα τα καντήλια στους τάφους των Γερμανών στο Γερμανικό Νεκροταφείο.
Όταν ένας Γερμανός επισκέπτης περιηγητής την ρώτησε γιατί το κάνει αυτό απάντησε : “ Και αυτά τα παιδιά έχουν Μάννες που τα κλαίνε. Πιστεύω και για αυτό ελπίζω, εύχομαι και προσεύχομαι να βρεθεί η Γερμανίδα μάννα που θα ανάψει το καντήλι στο τάφο και το δικού μου παιδιού”.
Αυτή είναι η μεγάλη η μοναδική η ανεπανάληπτη Ελληνική ψυχή, για την οποία όχι μόνο αξίζει να ζεις αλλά και να θυσιαστείς.
Ας είναι Αιωνία η Μνήμη
των συγχωριανών μας μαρτύρων
που τιμάμε σήμερα.
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΑΠΟ ΕΕΥΕΔ
Η ΜΑΝΑ ΤΗΣ ΒΙΤΑΣΤΑ
Ανάρτηση στο Μετα 30/3/2021 από “Βιτάστα Σερρών”
“Να θυμίσουμε ότι το γλυπτό τοποθετήθηκε στο προαύλιο της κοινότητας το 1930 και είχε παραγγελθεί στη Θεσσαλονίκη (1928) πιθανότατα στο γλύπτη Πέτρο Μοσχίδη από τον τότε πρόεδρο της κοινότητας Λυσίμαχο Παπάζογλου. Η ανέγερση των μνημείων ήταν απόφαση της κυβέρνησης Βενιζέλου για τον εορτασμό των 100 χρόνων από την επανάσταση του 1821. Η μικρασιατική περιπέτεια ανέβαλε την πρωτοβουλία αυτή, την οποία επανέφερε ο Βενιζέλος όταν επανεξελέγη το 1928.
Είναι ταφικό μνημείο που εκφράζει την ψυχή της Βιτάστας στα χρόνια εκείνα. Ας μην ξεχνάμε ότι στα ύστερα χρόνια της τουρκοκρατίας, στους βαλκανικούς πολέμους, στην πρώτη βουλγάρικη κατοχή (1916 – 1918), στη μικρασιατική εκστρατεία αλλά και στις οικογένειες των προσφύγων που έφθασαν στο χωριό από το Πόντο και τη Μικρά Ασία χάθηκαν εκατοντάδες ψυχές. Δεν υπήρχε οικογένεια στο χωριό χωρίς νεκρό. Οι Μάνες, οι Γυναίκες, οι Αδερφάδες και οι Κόρες της Βιτάστας ζούσαν μαυροφορεμένες. Αυτόν τον πόνο προσπάθησε να αποδώσει ο καλλιτέχνης.
Η Μάνα που κλαίει τα παιδιά της είναι το κορυφαίο τοπόσημο της Βιτάστας. «Αν ανοίξεις τούτο το άγαλμα κανείς δεν έχει δει τα αγάλματά που κλείνει μέσα του…» έλεγε ο Αλκιβιάδης στο εγκώμιο για το δάσκαλο του. Πράγματι αν ανοίξει την ψυχή αυτής της Μάνας – σύμβολο που όλοι σεβόμαστε, θα δεις τις ψυχές των προγόνων μας, την ψυχή της Βιτάστας.
Η “Ναυτική Εβδομάδα”, 29.06.25 – 06.07.2025, αποτελεί μια σημαντική εορταστική και πολιτιστική εκδήλωση με έντονο συμβολισμό για την Ελλάδα, μια χώρα στενά συνδεδεμένη με τη θάλασσα, τη ναυτοσύνη και την παράδοση του εμπορικού και πολεμικού ναυτικού.
Καθιερωμένη εδώ και δεκαετίες, η Ναυτική Εβδομάδα τιμά τους ανθρώπους της θάλασσας — τους ναυτικούς, τους λιμενικούς, τους ψαράδες και όλους όσους ζουν και εργάζονται σε αυτήν . Σε μια εποχή που η θάλασσα εξακολουθεί να αποτελεί πηγή ζωής, οικονομικής ανάπτυξης και πολιτιστικής ταυτότητας, η Ναυτική Εβδομάδα λειτουργεί ως υπενθύμιση της ιστορικής, κοινωνικής και οικονομικής της αξίας για τον ελληνισμό.
Η ΕΕΥΕΔ συμμετέχοντας στον εορτασμό, εντόπισε από τον εορτασμό της Ναυτικής Εβδομάδος του 1967, έκθεση μαθήτριας Γ’ Λυκείου που κέρδισε το 1ο βραβείο σε Πανελλήνιο διαγωνισμό με θέμα “ΕΛΛΑΣ και ΘΑΛΑΣΣΑ”. Σας την παρουσιάζουμε :
“ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ”
Η θάλασσα υπήρξε πάντοτε η αληθινή, η μεγάλη αγάπη του Έλληνα, η δόξα και η κοιτίδα του πολιτισμού του. Σ΄ αυτήν κρίθηκε η τύχη του Έθνους πολλές φορές και απ΄ αυτήν πρόβαλε η Ελευθερία μας. Απ΄ αυτήν επίσης ενισχύθηκε ο πολιτισμός μας και δια μέσου αυτής έγινε γνωστό το Ελληνικό πνεύμα στα πέρατα της υφηλίου. Τα τρία τέταρτα της Χώρας μας βρέχονται από τη θάλασσα και το χρώμα της είναι το ένα από τα δύο χρώματα της σημαίας μας. Θαλάσσιους δρόμους ακολούθησαν τα υλικά αγαθά μας,
Ο Έλληνας, όπως είναι γνωστό, από την αρχαιότητα ακόμη γνώρισε τη θάλασσα, την αγάπησε και τη θεοποίησε. Από την αγάπη του αυτή δημιουργήθηκαν οι ωραιότεροι θρύλοι της μυθολογίας μας. Καθιέρωσε γιορτές, για να εκδηλώνει κατά τη διάρκειά τους την αγάπη του για το γαλανό στοιχείο. Τέτοιες γιορτές ήταν τα “Δελφίνια”, τα “Πλοιοθέσια”, τα Ποσειδώνεια” και τα “Κυβερνήσια”.
Οι περισσότεροι από τους θεούς του είχαν κάποια σχέση με τη θάλασσα. Ο Ποσειδώνας ήταν ο θεός του υγρού στοιχείου, η Αφροδίτη γεννήθηκε από τους αφρούς του, ο Απόλλων και η Άρτεμις γεννήθηκαν πάνω σ’ ένα μικρό νησί του Αιγαίου πελάγους, τη Δήλο, ο Νηρέας στο μέσο του Αιγαίου είχε την έδρα του, θαλάσσιες θεότητες ήταν και οι Νηρηίδες.
Το γαλάζιο και η καθαρότητα της θάλασσας επέδρασαν στην ψυχή του Έλληνα. Το ευμετάβλητο του χαρακτήρα του οφείλεται σ’ αυτήν ακριβώς την επίδραση. Εγκατεστημένος σε στεριά, σχεδόν άγονη, ο Έλληνας στράφηκε στη θάλασσα, η οποία ικανοποίησε την ανάγκη του για δραστηριότητα και περιπέτεια. Το όνειρό του ήταν να υποτάξει τα κύματα με σχεδίες στην αρχή και με πλοία αργότερα. Γρήγορα κατόρθωσε να αποκτήσει αποικίες σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.
Μετά τους Αχαιούς, που τα κατορθώματά τους ύμνησε ο Όμηρος και τα έκανε θρύλο, στο προσκήνιο της Ιστορίας εμφανίσθηκαν οι Αθηναίοι, οι Κερκυραίοι, οι Αιγινήτες, οι Θάσιοι, οι Ρόδιοι για να συνεχίσουν με νέα ποντοπόρα κατορθώματα την Ελληνική ναυτική παράδοση. Κι έτσι με το νερό της θάλασσας έχουν γραφεί οι πιο ένδοξες σελίδες της Ιστορίας του Έθνους μας. Και το πιο μικρό και απόμερο λιμάνι της Ελλάδας έπαιξε κάποιο ρόλο στην ιστορία μας. Δεν είναι τυχαίο το ότι σε περιόδους ακμής και δόξας του Έθνους έχουμε και αντίστοιχη πρόοδο κι επίδοση στα θαλάσσια έργα. Τόσο το πολεμικό όσο και το εμπορικό μας ναυτικό αποτέλεσαν τις βάσεις για την ευημερία της Χώρας μας.
Ίσως αυτή να είναι και η εξήγηση της λατρείας των Ελλήνων για τη θάλασσα. Η λατρεία τους αυτή τους ώθησε, ώστε να γίνουν η πρώτη ναυτική χώρα των Βαλκανίων και η τρίτη ναυτική δύναμη ολόκληρου του κόσμου. Ο μεγαλύτερος αριθμός των ναυτικών είναι Έλληνες. Τα Ελληνικά εμπορικά πλοία καλύπτουν όλους τους τομείς των θαλάσσιων μεταφορών, Η εμπορική ναυτιλία αποτελεί για την Ελλάδα πηγή πολιτισμού και οικονομικής προόδου. Αλλά και το Πολεμικό Ναυτικό μας αποτελεί εγγύηση ειρήνης για τη Χώρα μας. Εκτός αυτού θεωρείται και είναι ένα από τα πλέον επίλεκτα Ναυτικά του κόσμου και από τα ισχυρότερα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ακόμη η αγάπη του Έλληνα για τη θάλασσα τον κάνει να επιδίδεται με πολλή ευχαρίστηση στον ναυταθλητισμό. Η κολύμβηση, η ιστιοπλοΐα, η κωπηλασία αποτελούν γι’ αυτόν ανάπαυση και αναψυχή. Ο Έλληνας, λοιπόν, ή καλύτερα η Ελλάδα και η θάλασσα είναι δύο έννοιες στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους. Συνδεδεμένες μ’ αυτόν τον τρόπο πέρασαν δια μέσου των αιώνων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα κι έτσι θα συνεχίσουν και στο μέλλον, γιατί η Ελλάδα γεννήθηκε από τη θάλασσα.
Μια ακόμη εκδρομή της ΕΕΥΕΔ, αυτή την φορά στην Σικελία. Στη Σικελία όπου το αποτύπωμα της Αρχαίας Ελλάδα είναι ανεξίτηλο. Ήταν ένα ταξίδι μαγευτικό, μια βουτιά στην ιστορία. Ένα ταξίδι που μας γέμισε συγκίνηση, θαυμασμό, περηφάνεια…Ένα ταξίδι που ζωντάνεψε ιστορίες από το παρελθόν μιας Ελλάδας, που έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην εξέλιξη και στην κουλτούρα των κατοίκων του πανέμορφου αυτού νησιού, που αποτέλεσε ένα μεγάλο και σπουδαίο κομμάτι της Magna Grecia. Δ.Σ
Λόγω της μεγάλης διάρκειας της εκδρομής, 8 ημέρες, αναπόφευκτα η παρούσα ανάρτηση είναι μεγάλη. Για την διευκόλυνση του αναγνώστη μπορείτε με click πάνω στις παρακάτω λέξεις κλειδιά και στο ευρετήριο να μεταφερθείτε στις αντίστοιχες ενότητες ή θέματα.
Η Κατάνια (ιταλικά: Catania) είναι μια από τις σημαντικότερες και πιο ζωντανές πόλεις της Σικελίας, με πλούσια ιστορία, εντυπωσιακή μπαρόκ αρχιτεκτονική και άμεση σύνδεση με το ηφαίστειο Αίτνα. Το ενεργό ηφαίστειο Αίτνα δεσπόζει βόρεια της πόλης και αποτελεί το πιο ψηλό και ενεργό ηφαίστειο της Ευρώπης (3.300+ μ.). Η πόλη έχει χτιστεί και ξαναχτιστεί αρκετές φορές λόγω ηφαιστειακών εκρήξεων και σεισμών. Η μαύρη πέτρα από λάβα έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλά δημόσια και ιδιωτικά κτήρια, για τον λόγο αυτό η Κατάνια λέγεται “Μαύρη Πολή”
Το Σύμβολο της Πόλης — “Liotru”. Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο, συμβολίζει τη δύναμη και την προστασία από τις φυσικές καταστροφές της Αίτνας. Στην Piazza del Duomo, υπάρχει περίφημο άγαλμα του μαύρου ελέφαντα (Liotru). Liotru είναι παραφθορά του ονόματος “Ηλιόδωρος”.
Φτιαγμένος από λάβα και με αιγυπτιακό οβελίσκο στην πλάτη του, ο ελέφαντας είναι το έμβλημα της πόλης.
Επίσκεψη στο ηφαίστειο της Αίτνας, στον κρατήρα Silvestri
Αναχώρηση για την Κεφαλού, το γραφικό ψαροχώρι, και περιπατητική ξενάγηση.
Το απόγευμα άφιξη στο Παλέρμο, Βόλτα στο ιστορικό κέντρο της πόλης
Το ηφαίστειο της Αίτνας (ή Etna) είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και ιστορικά ηφαίστεια του κόσμου — το μεγαλύτερο και πιο ενεργό ηφαίστειο της Ευρώπης και ένα από τα πιο μελετημένα στον πλανήτη. Έχει ύψος 3.324 μ. (αλλάζει συνεχώς λόγω εκρήξεων και κρατήρων). Το 2013 η Αίτνα ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, για τη γεωλογική, οικολογική και επιστημονική της αξία.
Έχει τέσσερις κύριους κρατήρες στην κορυφή και επιπλέον, πλευρικά ανοίγματα από τα οποία η λάβα κυλά κατά μήκος των πλαγιών. Οι τελευταίες σημαντικές εκρήξεις:
2021–2024: Πολλές εκρήξεις στάχτης και λάβας
2001, 2002-2003, 2017: Μεγάλης κλίμακας εκρήξεις
Η ανάβαση μας στα 2.000 μέτρα έγινε μέσα από τα κατάφυτα προάστια της πόλης με πολλές διάσπαρτες βίλες. Ο καιρός ήταν συννεφιασμένος και δροσερός επάνω. Επίσκεψη στους Κρατήρες Silvestri που είναι δύο παλιοί κρατήρες λάβας (ένας μεγαλύτερος και ένας μικρότερος), που σχηματίστηκαν κατά την ηφαιστειακή έκρηξη του 1892. Είναι ο πιο προσιτός κρατήρας για επισκέπτες που δεν επιθυμούν να ανέβουν στα ψηλότερα και ενεργά σημεία. Παρέχει ασφαλή εμπειρία “μέσα σε ηφαίστειο”, χωρίς εξοπλισμό ή οργανωμένη ομάδα.
Τέλος, η πόλη Κεφάλου η Τσεφαλου. Ο καθεδρικός ναός εντυπωσιακός, το μεσαιωνικό πλυσταριό εντυπωσιακό, εκβάλλει στη θάλασσα και πολύ ωραίο γεύμα. Μετά αναχώρηση για Παλέρμο.
Η Κεφαλου (ιταλικά: Cefalù) είναι μια από τις πιο γραφικές και ιστορικές πόλεις της Σικελίας, χτισμένη στις βόρειες ακτές του νησιού, δίπλα στη θάλασσα Τυρρηνική, περίπου 70 χλμ. ανατολικά του Παλέρμου. Είναι διάσημη για το μεσαιωνικό της χαρακτήρα, τον Νορμανδικό Καθεδρικό Ναό της και τις χρυσαφένιες παραλίες της. Ιδρύθηκε από τους αρχαίους Σικελούς ή τους Έλληνες με το όνομα Kephaloidion.
Ανέπτυξε στρατηγική σημασία κατά τη βυζαντινή και αραβική περίοδο, αλλά η χρυσή εποχή της ήταν υπό τους Νορμανδούς, ειδικά τον Ρογήρο Β’ τον 12ο αιώνα.
Καθεδρικός Ναός Κεφαλού (Duomo di Cefalù). Χτίστηκε από τον Ρογήρο Β’ το 1131, σε νορμανδικό-βυζαντινό ύφος. Ξεχωρίζει για τα εντυπωσιακά ψηφιδωτά, με το εμβληματικό Χριστό Παντοκράτορα. Ο ναός είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, ως μέρος των Arab-Norman Palermo and the Cathedral Churches of Cefalù and Monreale.
Τα Λουτρά της Διάνης (Lavatoio Medievale) είναι ένα από τα πιο καλοδιατηρημένα μεσαιωνικά μνημεία της Κεφαλού, χτισμένο ακριβώς μέσα στον ιστό της πόλης, πολύ κοντά στη θάλασσα. Πρόκειται για δημόσιο πλυσταριό που χρησιμοποιούνταν από τον Μεσαίωνα έως και τον 19ο αιώνα!
Είναι χτισμένα πάνω από φυσική υπόγεια πηγή. Ονομάστηκε “της Διάνης” από την ελληνορωμαϊκή θεά του κυνηγιού, των νερών και της αγνότητας, Διάνα (Diana) – πιθανή αναφορά σε προχριστιανική ιερότητα του χώρου. Βρίσκεται κάτω από πέτρινη αψίδα και κατηφορική σκάλα που οδηγεί σε υπόγεια αίθουσα.
Διαθέτει 13 πέτρινες λεκάνες για πλύσιμο ρούχων, Μαρμάρινες “ρίγες” όπου έτριβαν τα ρούχα. Πολλαπλά στόμια ροής νερού, που τροφοδοτούνται από τον ποταμό Cefalino, ο οποίος ρέει υπόγεια και εκβάλλει λίγα μέτρα μακριά, στη θάλασσα. Το δάπεδο είναι κατασκευασμένο από μαύρη λάβα, ενώ η αίθουσα έχει ημικυκλικές καμάρες.
Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο, ο ποταμός Cefalino γεννήθηκε από τα δάκρυα μιας ντόπιας κοπέλας, που σκότωσε τον εραστή της και μετανόησε πικρά. Οι αέναες ροές του νερού εκφράζουν αυτή την αιώνια λύπη…
Το Παλέρμο (Palermo) είναι η πρωτεύουσα της Σικελίας και μία από τις πιο συναρπαστικές πόλεις της Ιταλίας — ένα ζωντανό μείγμα πολιτισμών, ιστορίας, τέχνης και γαστρονομίας, με έντονα ίχνη από Φοίνικες, Καρχηδόνιους, Ρωμαίους, Άραβες, Νορμανδούς και Ισπανούς.
Μπήκαμε από την Κεντρική Πύλη του Παλέρμο (Porta Nuova) – επιβλητική πύλη με εντυπωσιακά διακοσμητικά και γοτθικά στοιχεία και μέσω ενός πάρκου, φτάσαμε στον καθεδρικό του Παλέρμο. Η πόλη έχει προστάτιδα την Αγία Ροζαλία, που ομοίωμα της σε άρμα είναι δίπλα στο ναό καθώς ετοιμάζονται για την γιορτή της τον Ιούλιο.
Κεντρική Πύλη του Παλέρμο (Porta Nuova)
Ο Καθεδρικός Ναός του Παλέρμο (στα ιταλικά: Cattedrale di Palermo, επίσημα: Santa Maria Assunta) είναι ένα από τα σημαντικότερα και πιο εντυπωσιακά μνημεία της Σικελίας, με ιστορία που αντικατοπτρίζει την ποικιλόμορφη πολιτισμική ταυτότητα της περιοχής. ναρξη κατασκευής: 1185. Ανεγέρθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Γουόλτερ Οφ Μίλα (Walter of the Mill), Άγγλος ευγενής στην αυλή των Νορμανδών βασιλέων. Είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου (Santa Maria Assunta). Η περιοχή ήταν τόπος λατρείας από ρωμαϊκά χρόνια (ίσως υπήρχε παγανιστικός ναός). Τον 6ο αιώνα υπήρχε χριστιανικός ναός, που μετατράπηκε σε τζαμί την περίοδο της αραβικής κυριαρχίας. Μετά τη Νορμανδική κατάκτηση, ο ναός ξανακαθαγιάστηκε και ανοικοδομήθηκε. Η σημερινή μορφή του καθορίστηκε κυρίως τον 18ο αιώνα, αλλά διατηρεί στοιχεία όλων των φάσεων.
Το εσωτερικό του Ναού.
Η Μεσημβρινή γραμμή (Meridiana), Γραμμή Χαραγμένη στο δάπεδο του ναού (18ος αιώνας) που λειτουργεί ως ηλιακό ρολόι, δείχνοντας το μεσημέρι κάθε μέρας μέσω φωτεινής κουκκίδας.
Μεσημβρινή γραμμή (Meridiana)
Το Αγαλματίδιο της Παναγίας με το Παιδί στο παρεκκλήσι της Παναγίας (σμιλευμένο από τον Γκάγκινι). Ο Gagini ήταν καταξιωμένος αναγεννησιακός γλύπτης με έδρα το Παλέρμο και έχει σημαντική συμβολή στο εσωτερικό διάκοσμο της κρύπτης του ναού .
Στην μια πλευρά της αυλής του ναού, υπάρχει λύκειο με κατεύθυνση τις ανθρωπιστικές σπουδές. Τα παιδιά που φοιτούν σε αυτό διδάσκονται νέα ελληνικά και υπάρχουν προγράμματα ανταλλαγών με ελληνικά σχολεία.
και συνεχίζουμε την ξενάγηση στο ιστορικό κέντρο του Παλέρμο……
στο “Θέατρο του Ήλιου“
Quattro Canti (επίσημα: Piazza Vigliena)
Η πλατεία βρίσκεται στο απόλυτο κέντρο του ιστορικού Παλέρμο, στο σημείο τομής των δύο κύριων δρόμων της παλιάς πόλης. Η πλατεία έχει οκταγωνικό σχήμα, αλλά η καρδιά της αποτελείται από τέσσερις ημικυκλικές προσόψεις που είναι απολύτως συμμετρικές, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση τετραγώνου με καμπύλες. Κάθε πρόσοψη περιλαμβάνει: Τρία επίπεδα:
Κάτω μέρος: Κρήνες με γλυπτά που αναπαριστούν τις τέσσερις εποχές
Μεσαίο επίπεδο: Αγάλματα των ισπανών αντιβασιλέων της Σικελίας
Άνω επίπεδο: Αγάλματα των τεσσάρων πολιούχων αγίων του Παλέρμο (Αγία Χριστίνα, Αγία Νινφα, Αγία Ολιβία και Αγία Αγάθα)
Κατασκευάστηκε μεταξύ 1608–1620 από τον αρχιτέκτονα Giulio Lasso κατά την ισπανική κυριαρχία στη Σικελία. Η πλατεία είναι γνωστή και ως “Θέατρο του Ήλιου“, επειδή ο ήλιος φωτίζει διαδοχικά κάθε πρόσοψη στη διάρκεια της ημέρας.
Στο Συντριβάνι της Ντροπής
Fontana Pretoria (επίσης γνωστή ως «Συντριβάνι της Ντροπής – Fontana della Vergogna»). Βρίσκεται στην Piazza Pretoria, στο ιστορικό κέντρο του Παλέρμο, μπροστά από το μοναστήρι και την εκκλησία των καλογραιών του Αγίου Αικατερίνης (Chiesa di Santa Caterina d’Alessandria). Αρχικά κατασκευάστηκε το 1554 στη Φλωρεντία από τον αναγεννησιακό αρχιτέκτονα Francesco Camilliani. Το 1574 αγοράστηκε από τον Δήμο του Παλέρμο και μεταφέρθηκε κομμάτι-κομμάτι στη Σικελία. Η συναρμολόγησή του κράτησε αρκετά χρόνια, με προσαρμογές ώστε να ενσωματωθεί στη νέα αστική δομή. Πρόκειται για εντυπωσιακό αναγεννησιακό σιντριβάνι, με σπειροειδή ρυάκια, πολλαπλά επίπεδα, και περισσότερα από 50 αγάλματα. Τα αγάλματα απεικονίζουν:
Ολύμπιους θεούς (Δίας, Απόλλωνας, Ερμής κ.ά.)
Νύμφες
Γυμνά σώματα σε φυσιοκρατική στάση
Μυθικά πλάσματα
Το σιντριβάνι τοποθετήθηκε ακριβώς μπροστά από το μοναστήρι των καλογραιών και για αυτό ονομάστηκε «Σιντριβάνι της Ντροπής». Οι γυμνές μορφές θεωρήθηκαν ανάρμοστες και σκανδαλώδεις, ιδίως για τα ηθικά ήθη της εποχής. Οι ντόπιοι το αποκαλούσαν Fontana della Vergogna επειδή οι μοναχές φέρονται να έριχναν πέπλα ή κουρτίνες στα παράθυρα για να μη βλέπουν την “ακολασία”.
Το σιντριβάνι ήταν περιφραγμένο για έργα και μη προσβάσιμο.
Επισκεφθήκαμε το μοναστήρι, όπου τώρα δεν υπάρχουν μοναχές, αλλά ένα εργαστήριο ζαχαροπλαστικής που κάνουν πολύ ωραία γλυκά, απ’ ότι μας είπαν, αλλά είχε ουρά και δεν περιμέναμε. Πήγαμε απέναντι για καφέ. Οι άντρες στο καφέ. Οι γυναίκες στο περίφημο παζάρι (Mercato di Ballarò) που είναι καθημερινό.
Mercato di Ballarò
Το Παζάρι εκτείνεται πίσω από τον Καθεδρικό Ναό του Παλέρμο μέχρι την Piazza Carmine.
Δρόμοι γεμάτοι φωνές & ζωή: μικροπωλητές που τραγουδούν τιμές (παραδοσιακή σικελική πρακτική, το λεγόμενο abbanniata).
Πρόχειρο φαγητό (street food):
Pane ca meusa (ψωμάκι με σπλήνα)
Arancine (τηγανητές ρυζοκροκέτες)
Panelle e crocchè (ρεβυθοκεφτέδες με πατάτα)
Είναι ένα από τα παλαιότερα αραβονορμανδικά παζάρια της Σικελίας. Υφίσταται από τον 10ο αιώνα, με έντονα στοιχεία αραβικής αγοράς (souq) – στενά σοκάκια, υφάσματα πάνω από τα κεφάλια, άρωμα μπαχαρικών.
Monreale
Στη συνέχεια, ανεβήκαμε στο Μόνρεαλ, ένα εκπληκτικό ναό με 6.500 τ.μ. ψηφιδωτά, φτιαγμένα από βυζαντινούς τεχνίτες.
Το Μονρεάλε (Monreale) είναι μια ιστορική πόλη στη Σικελία, κοντά στο Παλέρμο, γνωστή κυρίως για τον Καθεδρικό Ναό της, ένα από τα σημαντικότερα και εντυπωσιακότερα δείγματα νορμανδικής αρχιτεκτονικής στην Ιταλία. Βρίσκεται περίπου 8 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Παλέρμο, πάνω σε έναν λόφο με πανοραμική θέα στον “Κάμπο του Παλέρμο” (Conca d’Oro). Το Μονρεάλε ιδρύθηκε κατά την περίοδο της Νορμανδικής κυριαρχίας στη Σικελία (11ος–12ος αιώνας), όταν η περιοχή ήταν ένα χωνευτήρι νορμανδικής, αραβικής, βυζαντινής και λατινικής πολιτισμικής επιρροής.
Ο Καθεδρικός αντανακλά αυτή την πολυπολιτισμική σύνθεση, με αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά στοιχεία από διαφορετικές παραδόσεις.
Καθεδρικός Ναός του Μονρεάλε (Duomo di Monreale): Ο ναός χτίστηκε από τον Γουλιέλμο Β΄ της Σικελίας (William II) τον 12ο αιώνα (1174–1189) και είναι διάσημος για τα ψηφιδωτά του σε βυζαντινό ύφος που καλύπτουν πάνω από 6.000 τ.μ.. Είναι μέρος της λίστας Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO (μαζί με άλλα νορμανδο-αραβικά μνημεία στο Παλέρμο και το Τσεφαλού).
Στο εσωτερικό του, τα ψηφιδωτά απεικονίζουν σκηνές από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η εικόνα του Παντοκράτορα Χριστού στην κόγχη του ιερού.
Μια γεμάτη ημέρα, λίγη ξεκούραση στο ξενοδοχείο και φύγαμε για το μοναδικής τέχνης περίφημο Teatro Massimo. Aπεξω τύχαμε σε δύο φωτογραφήσεις γάμων.
Teatro Massimo
Το Teatro Massimo είναι ένα από τα σπουδαιότερα αρχιτεκτονικά και πολιτιστικά στολίδια του Παλέρμο — και το μεγαλύτερο θέατρο όπερας στην Ιταλία και το τρίτο μεγαλύτερο της Ευρώπης, μετά την Όπερα του Παρισιού και τη Βιέννη. Βρίσκεται στην Piazza Verdi, στην καρδιά του Παλέρμο. Σχεδιάστηκε σε νεοκλασικό στυλ από τον αρχιτέκτονα Giovanni Battista Filippo Basile και ολοκληρώθηκε από τον γιο του, Εrnesto Basile. Οι εργασίες άρχισαν το 1875 και τα εγκαίνια έγιναν στις 16 Μαΐου 1897 με την όπερα Falstaff του Verdi.
Η πρόσοψη είναι εμπνευσμένη από τους δωρικούς ναούς της Σικελίας (Σέλινο, Σεγέστα).Η επιβλητική σκάλα εισόδου και τα λεοντοφόρα αγάλματα είναι από τα πιο φωτογραφημένα σημεία της πόλης. Υπάρχει θηλυκή φιγούρα στην είσοδο που υποτίθεται “κρατάει το στόμα της κλειστό”. Σύμφωνα με τοπική παράδοση, αυτό συμβολίζει ότι “η τέχνη πρέπει να μιλά, ενώ η πολιτική να σιωπά” – αιχμή για τις πολιτικές συγκρούσεις της εποχής.
Το Θέατρο είναι γνωστό από τον κινηματογράφο . Η τελική σκηνή του “The Godfather Part III” (Ο Νονός III, 1990) γυρίστηκε στο Teatro Massimo. Εκεί όπου παίζεται η Καβαλερία Ρουστικάνα και διαδραματίζεται η τραγική αποκορύφωση της ταινίας.
Την ώρα που τελείωνε η ξενάγηση, έπιασε φωτιά η κουζίνα και η υπάλληλος του θεάτρου σύστησε διακριτικά στην ξεναγό να φύγουμε από άλλη έξοδο, όπως κι έγινε.
Η ξενάγηση συνεχίστηκε στην πίσω πλευρά του θεάτρου όπου είναι το αρχηγείο των carabinieri. Εκεί υπάρχει ένας τοίχος με όλους τους ένστολους που έπεσαν θύματα της Μαφίας.
Il Muro della Legalità
Ο Τοίχος της Νομιμότητας ή Τοίχος της Μνήμης
Είναι ένας συμβολικός χώρος μνήμης στο Παλέρμο, αφιερωμένος στα θύματα της μαφίας — και ιδιαίτερα σε αστυνομικούς, καραμπινιέρους, δικαστές και άλλους ένστολους που έδωσαν τη ζωή τους πολεμώντας τη Cosa Nostra.
Μετά τον δείπνο καταλήξαμε στην εξαιρετική προβλήτα όπου κάθε ώρα λειτουργούν τα μουσικά συντριβάνια. Παίζουν τρία τραγούδια και τα νερά αλλάζουν χρώματα.
Μια μέρα που ο χρόνος της έχασε την πραγματική του διάσταση. Τόσες πολλές εικόνες πληροφορίες που το μυαλό αδυνατεί να τις ταξινομήσει.
Από Παλέρμο οδεύσαμε στο Έριτσε (ιταλ. Erice) ένα Μεσαιωνικό χωριό με πολύ απότομες ανηφόρες, ιδανικό για τεστ κόπωσης, αντίστοιχα επικίνδυνες κατηφόρες και στο ψηλότερο σημείο θέα που σου κόβει την ανάσα.
Το Έριτσε είναι μία πανέμορφη μεσαιωνική πόλη που βρίσκεται στην κορυφή του όρους Έρις (περίπου 750 μ. υψόμετρο) στην επαρχία του Τράπανι, στη δυτική Σικελία. Παλαιότερα ήταν γνωστή ως Eryx και έχει αρχαιοελληνική και φοινικική ιστορία. Από την αρχαιότητα, ήταν σημαντικός λατρευτικός τόπος της θεάς Αφροδίτης Ερυκίνης (η λατινική Venus Erycina). Οι Ρωμαίοι αργότερα συνέχισαν τη λατρεία αυτή.
Castello di Venere – Κάστρο της Αφροδίτης, του 12ου αιώνα, χτισμένο στα ερείπια του αρχαίου ναού της θεάς. Αυτό το κάστρο βρίσκεται στα ερείπια του αρχαίου ναού της θεάς Αφροδίτης. Η στρατηγική του θέση πάνω από την πόλη και τη θάλασσα προσφέρει εκπληκτική θέα στα περιβάλλοντα τοπία που δυστυχώς δεν αποτυπώθηκε στην παρακάτω φωτογραφία.
Torretta Pepoli : Βρίσκεται σε απόκρημνο βράχο λίγο χαμηλότερα από το Castello di Venere, σε ένα σχεδόν “κρυφό” σημείο κάτω από τα τείχη της παλιάς πόλης του Έριτσε. Κατασκευάστηκε τον 19ο αιώνα από τον κόμη Agostino Pepoli, έναν διανοούμενο, αρχαιολόγο, συλλέκτη και προστάτη των τεχνών από το Τράπανι. Ο Pepoli δημιούργησε την Torretta ως καταφύγιο για στοχασμό, γραφή και συζητήσεις γύρω από τον πολιτισμό και την τέχνη.
Torretta Pepoli
Το κτίσμα στη παρακάτω φωτογραφία είναι ο Καθεδρικός Ναός της Παναγίας της Ανάληψης (Chiesa Madre – Duomo dell’Assunta). Βρίσκεται λίγο έξω από την κύρια είσοδο της παλιάς πόλης του Έριτσε, κοντά στο Torre di Federico (τον παλιό πύργο-καμπαναριό). Χρονολογία κατασκευής: 1314, επί βασιλείας του Φρειδερίκου Γ’ της Αραγονίας. Χτίστηκε πιθανότατα με υλικά από τον αρχαίο ναό της Αφροδίτης και αποτέλεσε χριστιανικό “αντίβαρο” στον παγανιστικό ναό.
Ο Σελινούντας (λατινικά: Selinus, ιταλικά: Selinunte) είναι ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Σικελίας και γενικά του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Είναι κοντά στο σημερινό χωριό Marinella di Selinunte, στην επαρχία Τραπάνι. Ιδρύθηκε το γύρω στο 628 π.Χ. από Έλληνες αποίκους της Μεγάρων Νίσαιας (Μεγαρείς). Πήρε το όνομά του από το φυτό σέλινο, που φύτρωνε άφθονο στην περιοχή (σέλινο = selinon στα αρχαία ελληνικά). Ήταν παράκτια πόλη, με δύο λιμάνια και ισχυρό εμπόριο. Ο Σελινούντας αναπτύχθηκε σε ισχυρή αποικία και είχε διαμάχες με άλλες ελληνικές πόλεις της Σικελίας (όπως τον Σεγεστά). Το 409 π.Χ. καταστράφηκε από τους Καρχηδονίους υπό τον Αννίβα (τον πρόγονο του γνωστού στρατηγού), με χιλιάδες νεκρούς και αιχμαλώτους. Παρότι ανοικοδομήθηκε μερικώς, ποτέ δεν ανέκτησε την παλιά του αίγλη.
Ο Σελινούντας είναι σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους αρχαιολογικούς χώρους της Ευρώπης, με έκταση περίπου 270 στρέμματα.
Ο ναός που φαίνεται στις φωτογραφίες είναι ο Ναός E, γνωστός και ως Ναός της Ήρας (Temple E). Βρίσκεται στην Ανατολική Λόφο της αρχαίας πόλης και είναι Δωρικού ρυθμού, με 6 κίονες μπροστά και 15 στα πλαϊνά. Κατασκευαστηκε περίπου το 460–450 π.Χ. Είναι πιο καλόδιατηρημένος στους λόφους, χάρη σε αναστήλωση το 1957–59 με ανασύσταση αυθεντικών του στοιχείων .
Πριν και μετά την αναστήλωση του 1957
Μια ενδιαφέρουσα αλλά κουραστική ημέρα τελειώνει, στο ξενοδοχείο στον Ακράγαντα και κλίνει με δείπνο που παρέθεσε το Γραφείο Ταξιδιών του κ. Λυμτσιουλη.
Άφιξη και απογευματινή περιπατητική ξενάγηση στην Ορτυγία
Αρχαιολογικό Πάρκο του Αγκριτζέντο
Ο Αρχαιολογικός Χώρος της Κοιλάδας των Ναών (Valle dei Templi) στην Αγριτζέντο της Σικελίας είναι ένας από τους μεγαλύτερους και πιο καλοδιατηρημένους αρχαιολογικούς χώρους της Μεσογείου και της Ευρώπης. Εκτείνεται σε περίπου 1.300 ha, καλύπτοντας την αρχαία πόλη της Ακράγας, τα ιερά της, νεκροταφεία και το τοπίο γύρω . Έχει αναγνωριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1997 .
Το πάρκο φιλοξενεί σημαντικά μνημεία, μεταξύ των οποίων:
Ναός του Ολυμπίου Διός (Olympeion): ο μεγαλύτερος δωρικός ναός που ξεκίνησε το 480 π.Χ., αλλά παρέμεινε ημιτελής. Σήμερα διακρίνεται από ογκώδεις τεράστιους «τελαμώνες» κάποιοι από τους οποίους αποκαταστάθηκαν πρόσφατα μετά από 20ετή ανασκαφή και εργασίες .
Ναός του Ολυμπίου Διός
Ερείπια του Ναού του Ολυμπίου Διός (Tempio di Zeus Olimpico)
Τεράστιοι «Τελαμώνες» (γνωστοί ως Atlantes ή Telamons) στήριζαν την οροφή του Μεγάλου Ναού του Ολυμπίου Διός στην Κοιλάδα των Ναών του Ακράγαντα. Ήταν ανθρωπόμορφα στηρίγματα, κάθε ένα ύψους περίπου 7,6–8 μέτρα, σκαλισμένα σε ισχυρό ασβεστοψαμμίτη. Σύμφωνα με αρχαίες περιγραφές, υπήρχαν 38 Telamones ανάμεσα στις δωρικές ημι-κολώνες του ναού. Ένας από αυτούς τους Telamones ανασυντέθηκε από περίπου 90 θραύσματα και στήθηκε όρθιος στις αρχές του 2024 στο αρχαιολογικό πάρκο. Στηρίζεται σε ατσάλινη κατασκευή 12 m για να αντέχει στον χρόνο και σε σεισμούς. Ονομάζεται συχνά “ο γίγαντας–τηλωνέας” και έχει εξελιχθεί σε ορόσημο της Κοιλάδας των Ναών .
Ναός της Ομόνοιας (Concordia): ένας από τους καλύτερα σωζόμενους δωρικούς ναούς, μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία τον 6ο αι. μ.Χ. en.wikipedia.org.
Ναός της Ομόνοιας (Concordia)
Ναός της Ήρας (Juno), Ηρακλή, Διόσκουρων (Κάστορα & Πολυδεύκη), Ήφαιστου, Ασκληπιού κ.ά. Ο Ναός της Ήρας στο Αρχαιολογικό Πάρκο του Αγκριτζέντο είναι ο Ναός Δ (Tempio di Hera) στην Κοιλάδα των Ναών — διαφορετικός από τον Temple E της Σελινούντας. Βρίσκεται στην ανατολική άκρη της Κοιλάδας των Ναών (Valle dei Templi). Xρονολογείται περίπου στο 460–450 π.Χ. Έχει δωρικό σχεδιασμό, με 6×13 κίονες. Αναστηλώθηκε μερικώς το 20ό αιώνα. Πιθανολογείται ότι ήταν αφιερωμένος στην Ήρα, λόγω αρχαιολογικών ευρημάτων (όχι με βεβαιότητα).
Ναός της Ήρας
Ο Ναός της Ήρας
Η βίλα που φαίνεται είναι ιδιωτική από κάποιον που είχε μέσον και την έκτισε μέσα στο πάρκο
Το πάρκο των Δικαίων
Το πάρκο των Δικαίων δίπλα στα τείχη με αναμνηστικές πλάκες
Συναντήσαμε απέριττες πινακίδες με ονόματα αυτών που έπεσαν στον πόλεμο κατά της Μαφίας και γενικότερα στην εκτέλεση του καθήκοντος. Θα αναφερθούμε εδώ στα ονόματα δύο αδέκαστων δημόσιων λειτουργών που η δράση τους οδήγησε την Μαφία να τους δολοφονήσει. Ας τους τιμήσουμε και εμείς με μια μικρή αναφορά.
Το όνομα του Πιερσάντι Ματαρέλα (Piersanti Mattarella) και του αδελφού του, Σέρτζιο Ματαρέλα (Sergio Mattarella) – ο πρώτος δολοφονημένος πρόεδρος της Σικελικής Περιφέρειας και ο δεύτερος μετέπειτα πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας – είναι στενά δεμένες με την πολιτική, την αντίσταση στη Μαφία και την ηθική αναγέννηση της Σικελίας. Δείτε περισσότερα στο τέλος της ανάρτησης εδώ
Ο Giovanni Falcone (1939–1992) ήταν ένας από τους πιο εμβληματικούς και γενναίους δικαστές-εισαγγελείς της Ιταλίας, που αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα κατά της Μαφίας, και πλήρωσε γι’ αυτό με τη ζωή του. Θεωρείται παγκόσμιο σύμβολο του αγώνα για δικαιοσύνη και αντιμαφιόζικη δράση. Δείτε περισσότερα στο τέλος της ανάρτησης εδώ
ΗΟρτυγία
ΗΟρτυγία (Ortigia) είναι ένα μικρό νησί που αποτελεί το ιστορικό κέντρο της πόλης Συρακούσες (Siracusa) στη Σικελία, στη νότια Ιταλία. Είναι ένας τόπος με τεράστια ιστορική, αρχαιολογική και πολιτισμική σημασία. Γεωγραφικά: Είναι ένα μικρό νησί συνδεδεμένο με την ηπειρωτική πόλη των Συρακουσών με δύο γέφυρες.Ιστορικά: Ήταν ο τόπος ίδρυσης των αρχαίων Συρακουσών από Έλληνες αποίκους το 734 π.Χ. από την Κόρινθο. Το όνομά της, Ορτυγία, πιθανώς προέρχεται από τη λέξη ορτύκι (είδος πουλιού), καθώς λέγεται ότι το νησί είχε αφθονία αυτών των πτηνών. Ορτυγία σχετίζεται και με την ελληνική μυθολογία. Λέγεται ότι εκεί κατέφυγε η Αρέθουσα, νύμφη που μεταμορφώθηκε σε πηγή από την Άρτεμη για να ξεφύγει από τον ποταμό Αλφειό. Ο μύθος “Αλφειος και Αρέθουσα εδώ. Η Πηγή της Αρέθουσας υπάρχει ακόμα στο νησί και είναι από τα πιο χαρακτηριστικά του αξιοθέατα. Εκεί γεννήθηκε η Άρτεμις, σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις (αντί για τη Δήλο).
Η σημερινή εμφάνισή της πηγής είναι αποτέλεσμα ανακατατάξεων — κυρίως τον 19ο αιώνα, όταν τα ισπανικά τείχη κατεδαφίστηκαν το 1847 και δημιουργήθηκε η σημερινή πλατεία-μπελεβέδερ γύρω από την πηγή . Πριν από αυτό, το 1540, είχε ενσωματωθεί στις οχυρώσεις που οργάνωσε ο Κάρολος V
Οι δύο (2) γέφυρες και η Ξεναγός μας η. κ. Βασιλική Βούρδα
Αυτές ήταν οι δύο γέφυρες προς κι από το νησί. Ακολουθεί ο ναός του Απόλλωνα μέσα στο νησί.
Στην παραπάνω φωτογραφία είναι τα ερείπια του Ναού του Απόλλωνα (Tempio di Apollo), του παλαιότερου ελληνικού ναού στη Σικελία. Κτίστηκε περίπου αρχές 6ου αιώνα π.Χ. (γύρω στο 580 π.Χ.) και ήταν πιθανώς αφιερωμένος αρχικά στον Απόλλωνα, αν και ορισμένοι ερευνητές προτείνουν και την Άρτεμη.
Ψηφιακή αναπαράσταση του Ναού με την βοήθεια της Τεχνικής Νοημοσύνης
Πηγή της Αρέθουσας
Ο Μύθος : Η Αρέθουσα, μία όμορφη ναϊάδα, λούζεται σε ποταμό, όταν εμφανίζεται ο θεός-ποταμός Άλφειος, παθιασμένος μαζί της. Τη διώκει, αλλά η θεά Άρτεμις τη μεταμορφώνει σε πηγή νερού για να τη σώσει γεμίζοντας το πέπλο της με σύννεφα. Το θέμα προέρχεται από στις Μεταμορφώσεις Οβιδίου, όπου περιγράφεται πως η Αρέθουσα μετατρέπεται σε πηγή στην Ορτυγία της Σικελίας, ενώ τα ύδατα του Άλφειου ενώνονται μαζί της κάτω από τη θάλασσα.
Πηγή της Αρέθουσας Ένας φοίνικας τεράστιος αναπτύσσεται μέσα στην πηγή και φυτά Πάπυρος.
Πηγή της Αρεθούσας
Μετά το όμορφο δειλινό, κατά μόνας, απολαύσαμε το δείπνο στα καταστήματα της περιοχής.
Την επόμενη ημέρα ολοκληρώθηκε η ξενάγηση στην Ορτυγία με την επίσκεψη στον Καθεδρικό Ναό. Αν και απρόσκλητοι στον Γάμο που γινόταν εκεί, προσέφεραν λουλούδια στις κυρίες της Ομάδας μας.
Aerial view of Ortigia Island and Siracusa city at sunset. Landmark in Sicily, Italy.
Οι Συρακούσες (ιταλικά: Siracusa, αρχ. ελληνικά: Συράκουσαι) είναι μία από τις πιο ιστορικές και σημαντικές πόλεις της Μεγάλης Ελλάδας (Magna Graecia), στη νοτιοανατολική Σικελία. Ήταν μία από τις ισχυρότερες αρχαίες ελληνικές πόλεις και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον αρχαίο ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο.
Ιδρυτές της ήταν Κορίνθιοι άποικοι το 734 π.Χ. Κατέστει Ισχυρή ελληνική πόλη-κράτος με αποικίες (όπως η Ακράγας, η Καμάρινα κ.ά.). Κατά τον 5ο–4ο αι. π.Χ. ήταν αντίπαλος της Αθήνας και της Καρχηδόνας. Πρωταγωνιστεί στην εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία (415–413 π.Χ.), όπου οι Αθηναίοι υπέστησαν καταστροφική ήττα. Την πόλη κατέκτησε ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκελλος το 212 π.Χ. Ήταν πατρίδα του Αρχιμήδη, του μεγάλου μαθηματικού και εφευρέτη.
Το Ξενοδοχείο μας : Grand Hotel Villa Politi. Παλιό ξενοδοχείο, με υπερηφάνεια μας χάρισαν και μια συλλεκτική κάρτα που εικονίζει την διαμονή του Churchill σε αυτό, το 1955. Δίπλα του ήταν ένα εγκαταλεiμένο μοναστήρι που είχε λατομείο, που είναι στην αυλή του Ξενοδοχείου.
Φωτογραφία με την άφιξη του Chorchild to 1955
Επίσκεψη στο Αρχαιολογικό πάρκο των Συρακουσών
Οι Συρακούσες διέθεταν, μαζί με την Αθήνα και την Αλεξάνδρεια, μια από τις πιο σημαντικές θεατρικές σκηνές του αρχαίου κόσμου. Η ύπαρξη ενός θεάτρου στις Συρακούσες καταγράφεται ήδη σε πηγές από τον 5ο αιώνα π.Χ.
Το θέατρο που είναι σήμερα διαθέσιμο χρονολογείται από τα ελληνιστικά χρόνια, με αρκετές μεταγενέστερες προσθήκες, κυρίως από τη ρωμαϊκή εποχή. Είναι το πιο επίπεδο θέατρο του αρχαίου κόσμου, δεδομένου ότι η απόσταση ανάμεσα στην ορχήστρα και το τελευταίο διάζωμα είναι μόνο 19 μέτρα. Η δεύτερη ιδιαιτερότητα του θεάτρου αυτού, η οποία είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού, είναι οι βραχώδεις σπηλιές πίσω από το τελευταίο διάζωμα. Το αρχαίο θέατρο, ανακαινισμένο, με όχι τόσο καλή ακουστική, φιλοξενούσε την παράσταση Λυσιστράτη εκείνο το βράδυ.
Μέσα στο αρχαιολογικό πάρκο, βρίσκονται και τα περίφημα λατομεία των Συρακουσών (Latomia del Paradiso, Latomia di S. Venera, Latomia Intagliatella). Ήταν, ήδη γνωστό από την αρχαιότητα ότι, το κατασκευαστικό υλικό εξορύσσονταν από βαθιά στη γη και με δεδομένη την υγρασία που υπάρχει εκεί, ήταν ευκολότερη η επεξεργασία του. Αυτό επέβαλε την εκσκαφή λατομείων τα οποία σήμερα έχουν την όψη τεράστιων σπηλαίων. Ένας μη ειδικός εύκολα θα μπορούσε να ξεγελαστεί και να τα θεωρήσει φυσικά. Μερικά από αυτά κατέρρευσαν στον μεγάλο σεισμό του 1542.
Οι αρχαίες Συρακούσες απέκτησαν με τα χρόνια πολύ μεγάλη δύναμη και… μπήκαν στο μάτι των Αθηνών. Έτσι το 415 π.Χ. προκλήθηκε η Σικελική Εκστρατεία με ολέθρια αποτελέσματα για τους Αθηναίους. Περί τους 7.000 αιχμαλώτους φυλακίστηκαν από τους Συρακούσιους στα λατομεία δίπλα στο ελληνιστικό θέατρο και αφέθηκαν να πεθάνουν από ασιτία και κακουχίες. Όσοι γλύτωσαν πωλήθηκαν ως δούλοι.
Παντού υπάρχουν σύγχρονα αγάλματα εμπνευσμένα από τους αρχαίους.
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΝΟΤΟ
Η Νότο (Noto) είναι μια πανέμορφη και ιστορικά σημαντική πόλη στη νοτιοανατολική Σικελία, στην Ιταλία. Φημίζεται κυρίως για την εξαιρετική της μπαρόκ αρχιτεκτονική, σε τέτοιο βαθμό που έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO (μαζί με άλλες πόλεις της περιοχής Βαλ ντι Νότο).
Porta Reale (Βασιλική Πύλη). Αψίδα που λειτουργεί ως είσοδος στην παλιά πόλη.
Καθεδρικός Ναός του Νότο (Cattedrale di San Nicolò)
Εντυπωσιακός μπαρόκ ναός με χαρακτηριστική πρόσοψη. Ανακαινίστηκε μετά από κατάρρευση του τρούλου το 1996
Palazzo Ducezio
Δημαρχείο, απέναντι από τον καθεδρικό, με κομψό μπαρόκ στυλ
Via Nicolaci
Δρόμος με εντυπωσιακά μπαλκόνια, γνωστός για το Infiorata di Noto. Στο δρομάκι αυτό κάθε Μάιο στρώνουν τον δρόμο με ροδοπέταλα, που έχουν σχέδια μόνιμα κι ο κόσμος περνάει από το πεζοδρόμιο.
Στο λιμάνι της Σικελικής Μεσινας για να περάσουμε απέναντι στο Ρήγιο, σήμερα Ρέτζιο Με το καράβι Charontas !!.
Η Μεσίνα (Messina) είναι μια ιστορική πόλη στη βορειοανατολική άκρη της Σικελίας, ακριβώς απέναντι από το στενό της Μεσίνας, που τη χωρίζει από την ηπειρωτική Ιταλία (Καλαβρία). δρύθηκε τον 8ο αιώνα π.Χ. από Χαλκιδείς Έλληνες αποίκους με την αρχική ονομασία Ζάγκλη. Αργότερα μετονομάστηκε Μεσσήνη (προς τιμή της Μεσσήνης της Πελοποννήσου).Ήταν σημαντικό λιμάνι και εμπορικό κέντρο στη Μεγάλη Ελλάδα (Magna Graecia). Έγινε ρωμαϊκή το 241 π.Χ. και διατήρησε τη σημασία της. Σεισμοί και πανούκλες την ταλαιπώρησαν (ιδιαίτερα το 1908, με τεράστιες καταστροφές). Περαστικοί από την Μεσίνα, με υπόδειξη της ξεναγού είδαμε μέσα από το λεωφορείο το άγαλμα του Ποσειδώνα στην Fontana del Nettuno στην Πιάτσα Ουνιτά ντ’ Ιτάλια στη Μεσίνα της Σικελίας. Ο Ποσειδώνας κρατάει τρίαινα, ενώ Σκύλα και Χάρυβδη είναι δεμένα κάτω από τα πόδια του – απεικονίζοντας τη νίκη της πόλης επί των θαλασσίων δυνάμεων . Περισσότερες πληροφορίες για το μνημείο στις παραπομπές εδώ
Το “Ρήγιο” (ή Ρήγιον, στα αρχαία ελληνικά) είναι το αρχαίο όνομα της σημερινής πόλης Ρέτζιο ντι Καλαβρία (Reggio di Calabria) στη νότια Ιταλία, απέναντι από τη Σικελία, στις ακτές του Στενού της Μεσσήνης.
Το Ρήγιο ιδρύθηκε ως ελληνική αποικία γύρω στον 8ο αιώνα π.Χ. από Χαλκιδείς αποίκους. Ήταν μία από τις πόλεις της “Μεγάλης Ελλάδας”, της περιοχής της Κάτω Ιταλίας που αποικίστηκε από Έλληνες. Λόγω της θέσης του κοντά στο στενό της Μεσσήνης, είχε εμπορική και στρατιωτική σημασία. Πολιτισμός: Η πόλη γνώρισε πολιτιστική και καλλιτεχνική άνθηση κατά την κλασική περίοδο. Αργότερα περιήλθε υπό ρωμαϊκή κυριαρχία.
Σήμερα η Ρέτζιο Καλάμπρια είναι σύγχρονη πόλη της Ιταλίας με σημαντική ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά.
Επίσκεψη στο φημισμένο Αρχαιολογικό Μουσείο
Το μουσείο φιλοξενεί τα αγάλματα των Πολεμιστών του Ριάτσε είναι δύο αρχαιοελληνικά χάλκινα αγάλματα ανδρών πολεμιστών που ανακαλύφθηκαν το 1972 στον βυθό κοντά στην πόλη Ριάτσε (Riace) της Καλαβρίας, στη νότια Ιταλία. Αποτελούν μερικά από τα σημαντικότερα σωζόμενα παραδείγματα αρχαιοελληνικής χαλκοτεχνίας. Δείτε την παραπομπή στο τέλος της ανάρτησης εδώ
Πενταδάκτυλο
Η εκδρομή στο χωριό Πενταδάκτυλο, είναι ίσως το “καλύτερο” από όσα μέρη επισκεφθήκαμε.
Είναι ένα μικρό χωριό με ελληνόφωνη παράδοση και τυπικά ελληνόφωνο όνομα: το Pentedattilo (Καλαβρέζικα: Pentadàktylo, ελληνικά: Πενταδάκτυλο), το οποίο αποτελεί συνοικισμό του δήμου Melito di Porto Salvo, στη νότια Καλαβρία, περίπου 19 km νοτιοανατολικά από τη Ρέτζιο ντι Καλαβρία
Το Pentedattilo βρίσκεται 250 μ. υψόμετρο, στην κορυφή του όρους Monte Calvario—ένας βραχώδης σχηματισμός που μοιάζει με μεγάλη πένα με πέντε δάκτυλα, απ’ όπου και το όνομα.
Ίδρυθηκε περίπου το 640 π.Χ. από Χαλκιδείς, ως ελληνική αποικία της Μεγάλης Ελλάδας. Ήταν ακμάζουσα πόλη σε ελληνιστική, ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, αλλά κατέρρευσε από σεισμούς και αλλεπάλληλες κρίσεις – κυρίως μετά το 1783, όταν εκατοντάδες κάτοικοι μεταφέρθηκαν πιο χαμηλά .
Το παλιό χωριό εγκαταλείφθηκε εντελώς περί το 1971, και οι κάτοικοι μετεγκαταστάθηκαν πιο χαμηλά ή στο γειτονικό Melito και ανακηρύχθηκε “χωριό–φάντασμα” (ghost town), αλλά από τη δεκαετία του 1980 ξεκίνησε μια αργή αναβίωση μέσω εθελοντικών έργων αποκατάστασης, καλλιτεχνικών δράσεων και τουρισμού .
Φέρονται να κατοικούν ελάχιστοι σήμερα (περίπου 40 άτομα σύμφωνα με τη γερμανική Βικιπαίδεια) de.wikipedia.org. ή μόνο 3 σύμφωνα με την εκεί ενημέρωσή μας.
Ελληνόφωνη παράδοση — Grecanica : Το χωριό είναι μέρος της λεγόμενης Ελληνικής Καλαβρίας (“Bovesia” ή “Grecanica”), όπου μιλιέται το αρχαιοελληνικό-βυζαντινό ιδίωμα γνωστό ως grecanicohermesmagazine.it. Στο Pentedattilo φαίνεται ότι είχε κάποια μορφή ελληνόφωνης ομιλίας μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, αλλά σήμερα η γλώσσα έχει σχεδόν απολεσθεί . Έχουν ανοίξει εργαστήρια τέχνης, καλλιτεχνικά καταλύματα και ένα μικρό εστιατόριο/καφέ, με πρωτοβουλίες από εθελοντές και ντόπιους .
Μας περίμενε στην είσοδο το επταμελές χορευτικό συγκρότημα La Gynestra, με μάνα και κόρη να συμμετέχουν.
Τελευταία ημέρα επίσκεψη – ξενάγηση στην Ταορμίνα με :
Περιπατητική ξενάγηση
Ξενάγηση στο Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο
Μεταφορά στο αεροδρόμιο της Κατάνια
Αναχώρηση για Αθήνα
Η Ταορμίνα (Taormina) είναι μια πανέμορφη και ιστορική πόλη της Σικελίας, χτισμένη αμφιθεατρικά σε έναν λόφο με θέα το Ιόνιο Πέλαγος και με φόντο το επιβλητικό ηφαίστειο Αίτνα. Βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή του νησιού, ανάμεσα στις πόλεις Μεσσήνη και Κατάνια.
Ιστορική αναδρομή
Αρχαιότητα: Η περιοχή κατοικήθηκε αρχικά από τους Σικελούς, έναν από τους αυτόχθονες λαούς της Σικελίας. Το 734 π.Χ., Έλληνες από τη Χαλκίδα και τη Νάξο ίδρυσαν την πόλη Ταυρομένιον (Tauromenion), το οποίο εξελίχθηκε σε σημαντική ελληνική αποικία.
Ελληνιστική και Ρωμαϊκή εποχή: Η πόλη γνώρισε άνθηση και διατηρούσε ισχυρούς δεσμούς με τον ελληνικό πολιτισμό. Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, η Ταορμίνα διατήρησε την αίγλη της και εξελίχθηκε σε σημαντικό πολιτιστικό και πολιτικό κέντρο.
Μεσαίωνας και Νεότεροι Χρόνοι: Με την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η πόλη πέρασε από Βυζαντινούς, Άραβες, Νορμανδούς και Ισπανούς. Κάθε περίοδος άφησε το δικό της αποτύπωμα στην αρχιτεκτονική και στον χαρακτήρα της πόλης.
Σύγχρονη εποχή: Από τον 19ο αιώνα και μετά, η Ταορμίνα έγινε πόλος έλξης για καλλιτέχνες, συγγραφείς και ταξιδιώτες. Σήμερα είναι ένα από τα πιο δημοφιλή τουριστικά θέρετρα της Ιταλίας.
Η Ταορμίνα είναι ένας συνδυασμός ιστορίας, φυσικής ομορφιάς και πολιτισμού – ένας ζωντανός καθρέφτης της πολυκύμαντης ιστορίας της Μεσογείου. Μερικά στιγμιότυπα από την περιηγησή μας : Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο: Ίσως το πιο εμβληματικό μνημείο της πόλης. Κατασκευάστηκε από τους Έλληνες και ανακατασκευάστηκε από τους Ρωμαίους. Από εκεί η θέα προς την Αίτνα και τη θάλασσα είναι μαγευτική.
Πηγή : Βικιπαιδεία
Ανεβήκαμε στον λόφο, στην παλιά πόλη, κάτω δύο κόλποι με σπίτια και ξενοδοχεία..
Περίπατος ξενάγηση στα Μεσαιωνικά σοκάκια, τις εκκλησίες, τα παλάτια την Κόρσο Ουμπέρτο (Corso Umberto), τον κεντρικό δρόμο με καταστήματα, καφέ και μπαρ. Ας δούμε μερικές φωτογραφίες από την ξενάγησή μας.
Το φουστάνι με τη ζακέτα κοστίζουν …3.950 ευρώ!
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Η Αίτνα στο βάθος
Η εκδρομή μας στη Σικελίκα έφτασε στο τέλος της, αφήνοντάς μας γεμάτους εικόνες, εμπειρίες και συναισθήματα που δύσκολα περιγράφονται με λόγια ή εικόνες. Επιστρέψαμε γεμάτοι με αναμνήσεις στιγμών που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη μας. Κάθε προορισμός, κάθε γεύση, κάθε χαμόγελο που ανταλλάξαμε, ακόμη και κάποιες άσχημες στιγμές, έγιναν κομμάτι μιας όμορφης ιστορίας που θα θυμόμαστε για καιρό. Μέχρι την επόμενη απόδραση…
Η Βασιλική Βούρδα κατάγεται από τον Ελληνόπυργο Καρδίτσας και τα τελευταία ~20 χρόνια μένει μόνιμα στην Κάτω Ιταλία, στο Ρήγιο της Καλαβρίας.
Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακό στον σχεδιασμό Μουσείων και Αρχαιολογικών Πάρκων στο Università Mediterranea του Ρηγίου.
Εργάζεται ως ξεναγός σε ειδικές ιστορικές διαδρομές στην Καλαβρία . Διδάσκει νεοελληνικά (και διαδικτυακά) στο Πανεπιστήμιο Dante Alighieri, ενώ πρωτοστάτησε στη δημιουργία του πρώτου εξεταστικού κέντρου πιστοποίησης ελληνομάθειας στην Καλαβρία.
Το 2015, μαζί με τον σύζυγό της Τζιανλούκα Πορτσίνο, ίδρυσαν το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού «Ελληνομάθεια», με έδρα το Ρήγιο και στόχο τη διάδοση και ενίσχυση της ελληνικής παιδείας στην ελληνική Καλαβρία με στόχους:
Εκμάθηση νέας και αρχαίας ελληνικής,
Μαθήματα ελληνικών παραδοσιακών χορών,
Σεμινάρια αρχαίου θεάτρου, κινηματογραφικές και πολιτιστικές διαλέξεις,
Υπηρεσίες μετάφρασης/διερμηνείας
Σε συνεργασία με Superfast Ferries, το 2018 διοργάνωσε σεμινάρια με μεγάλη συμμετοχή, ενώ 14 μαθητές από την Villa San Giovanni παρακολουθούν μαθήματα εξ αποστάσεως για πιστοποίηση A1
Το 2024 κυκλοφόρησε το παιδικό βιβλίο: «Οι μικροί αρχαιοναύτες ταξιδεύουν στην ελληνική Καλαβρία» (εκδόσεις Οσελότος).
Έχει τιμηθεί από τον Σύνδεσμο Συγγραφέων & Δημοσιογράφων Τουρισμού (επίκληση: «συνέχισε το έργο σου…») και από το Ινστιτούτο Ελληνικού Πολιτισμού. Είναι ενεργή σε εκδηλώσεις με θέμα τον πολιτισμό και τον ελληνο-ιταλικό διάλογο, π.χ. για τον «ξεχασμένο ελληνισμό» της Κάτω Ιταλίας.
Πρόεδρος της Σικελικής Περιφέρειας – Δολοφονήθηκε από τη Μαφία
Γεννήθηκε στο Παλέρμο το 1935. Γιος του Μπερνάρντο Ματαρέλα, Χριστιανοδημοκράτη πολιτικού. Εξελέγη πρόεδρος της Περιφέρειας της Σικελίας το 1978 με το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (DC). Στόχος του ήταν να καθαρίσει την τοπική αυτοδιοίκηση από μαφιόζικες επιρροές και διαφθορά. Εφάρμοσε διαφανείς διαγωνισμούς, έλεγχο δημοσίων δαπανών, καινοτόμα χωροταξικά σχέδια. 6 Ιανουαρίου 1980
Δολοφονήθηκε μπροστά στην οικογένειά του, στο αυτοκίνητο του, στο Παλέρμο. Τη δολοφονία διέταξε η Κόζα Νόστρα (Cosa Nostra) επειδή απειλούσε τον έλεγχο της Μαφίας στα δημόσια έργα. Ο δολοφόνος του αποδείχθηκε ότι ήταν μέλος ομάδας με εντολή από τον Σαλβατόρε Ρίινα (Totò Riina). Χαρακτηρίστηκε «ο Άλντο Μόρο της Σικελίας» — άνθρωπος αρχών που πλήρωσε με τη ζωή του τη σύγκρουση με το παρακράτος και τη Μαφία.
Ο ΣΕΡΤΖΙΟ ΜΑΤΑΡΕΛΑ (1941– ) Νομικός, πολιτικός, πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας (2015–2022 & 2022–) είναι Αδελφός του Πιερσάντι. Μετά τη δολοφονία του αδελφού του, παραιτήθηκε από την πανεπιστημιακή του καριέρα και μπήκε στην πολιτική. Υπηρέτησε ως Υπουργός Παιδείας, Άμυνας και Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης. Το 2015 εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας – ηγετική μορφή σε δύσκολες περιόδους (κορωνοϊός, κυβερνητική αστάθεια) . Η θητεία του χαρακτηρίζεται από εντιμότητα, σεμνότητα και θεσμική ακεραιότητα. Πολλοί τον θεωρούν «συνείδηση του έθνους».
Συμβολική σημασία στη Σικελία. Ο Πιερσάντι έγινε σύμβολο ηθικής αναγέννησης στη Σικελία. Πλατείες, σχολεία και δρόμοι φέρουν το όνομά του. Κάθε χρόνο στις 6 Ιανουαρίου, ο Σέρτζιο Ματαρέλα τιμά τον αδελφό του στη θέση της δολοφονίας, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας και αντιμαφιόζων δικαστών. Μαζί αντιπροσωπεύουν τη Σικελία που αντιστέκεται και δεν σκύβει κεφάλι στη Μαφία.
Giovanni Falcone
Ο Giovanni Falcone (1939–1992) ήταν ένας από τους πιο εμβληματικούς και γενναίους δικαστές-εισαγγελείς της Ιταλίας, που αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα κατά της Μαφίας, και πλήρωσε γι’ αυτό με τη ζωή του. Θεωρείται παγκόσμιο σύμβολο του αγώνα για δικαιοσύνη και αντιμαφιόζικη δράση.Γέννηθηκε στις 18 Μαΐου 1939 στο Παλέρμο, Σικελία. Ήταν Εισαγγελέας στην Εισαγγελία του Παλέρμο. Ειδικεύτηκε στο οργανωμένο έγκλημα και έγινε κορυφαίος ερευνητής της Cosa Nostra.
Χρησιμοποίησε χρηματοοικονομικές έρευνες (follow the money) για να αποκαλύψει δίκτυα ξεπλύματος χρήματος. Δημιούργησε μαζί με τον Paolo Borsellino τη θρυλική “Antimafia Pool”, μια ομάδα δικαστών που συνεργάζονταν στενά για να σπάσουν τη Μαφία, χωρίς μυστικά μεταξύ τους. Με βάση τις καταθέσεις του Tommaso Buscetta (πρώην μαφιόζου που «έσπασε τη σιωπή»), ο Falcone έστησε τη μεγαλύτερη δίκη στην Ιταλική Ιστορία, το Maxi Processo. Συνολικά 475 μαφιόζοι κατηγορήθηκαν – πάνω από 300 καταδικάστηκαν. Για πρώτη φορά η Cosa Nostra αναγνωρίστηκε επισήμως ως ιεραρχημένη εγκληματική οργάνωση από την ιταλική δικαιοσύνη.
Στις 23 Μαΐου 1992, η Μαφία ανατίναξε την εθνική οδό A29 κοντά στο Καπάζι, έξω από το Παλέρμο, ενώ ο Falcone ταξίδευε με τη σύζυγό του Francesca Morvillo και τη συνοδεία του. Σκοτώθηκαν ο ίδιος, η σύζυγός του και τρεις άνδρες της ασφάλειας (Montinaro, Schifani, Dicillo). Η έκρηξη περιείχε 500 κιλά εκρηκτικά και προκάλεσε παγκόσμιο σοκ.
Paolo Borsellino
Δύο μήνες μετά, δολοφονήθηκε και ο Paolo Borsellino, επίσης δικαστής και φίλος του. Το κύμα οργής που προκλήθηκε από τις δολοφονίες ανάγκασε την Κυβέρνηση να προβεί σε μεγάλες μεταρρυθμίσεις στην ιταλική νομοθεσία και ενίσχυση της αντιμαφιόζικης δράσης.
Τιμής ένεκεν:
Το αεροδρόμιο του Παλέρμο ονομάζεται “Falcone–Borsellino”.
Υπάρχουν αγάλματα, σχολεία και πλατείες προς τιμήν του σε όλη την Ιταλία.
Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 23 Μαΐου, με χιλιάδες μαθητές και πολίτες να συμμετέχουν σε πορείες κατά της Μαφίας.
Διάσημο απόφθεγμα του: “Οι άνθρωποι φοβούνται την ευθύνη. Εγώ όχι.”
Το άγαλμα του Ποσειδώνα στη Μεσίνα είναι ένα ιστορικό και καλλιτεχνικό μνημείο – ένα δείγμα του 16ου αιώνα που συνδυάζει μέσα από γλυπτικά στοιχεία θάλασσα, μύθο και πολιτικό μήνυμα. Σήμερα δεσπόζει με θέα στο πέρασμα της Σικελίας, στηρίζοντας τη σύνδεση της πόλης με το υγρό της στοιχείο.
Το πρωτότυπο του άγαλμα του Ποσειδώνα στο Μουσείο της Μεσίνας.
Δημιουργήθηκε το 1557 από τον Giovanni Angelo Montorsoli, μαθητή του Μιχαήλ Άγγελου, χρηματοδοτήθηκε από τη Σύγκλητο της Μεσίνα. Ο Ποσειδώνας κρατάει τρίαινα, ενώ Σκύλα και Χάρυβδη είναι δεμένα κάτω από τα πόδια του – απεικονίζοντας τη νίκη της πόλης επί των θαλασσίων δυνάμεων. Αρχικά στρεφόταν προς την πόλη (σήμα προσφοράς του πλούτου της θάλασσας), αλλά το 1934 μεταφέρθηκε και γύρισε με πρόσωπο στη θάλασσα, τιμώντας την ναυτική κληρονομιά . Τα πρωτότυπα του Ποσειδώνα και της Σκύλα, αποκατεστημένα μετά από ζημιές (π.χ. από κανονιοβολισμούς το 1848), φυλάσσονται στο Museo Regionale Interdisciplinare (MuMe) στη Μεσίνα της Σικελίας, το ένα αντίγραφο του Ποσειδώνα έγινε από τον Gregorio Zappalà (1856) και της Σκύλα από τον Letterio Subba (1858).
Οι Πολεμιστές του Ριάτσε (ιταλικά: Bronzi di Riace) είναι δύο αρχαιοελληνικά χάλκινα αγάλματα ανδρών πολεμιστών που ανακαλύφθηκαν το 1972 στον βυθό κοντά στην πόλη Ριάτσε (Riace) της Καλαβρίας, στη νότια Ιταλία. Αποτελούν μερικά από τα σημαντικότερα σωζόμενα παραδείγματα αρχαιοελληνικής χαλκοτεχνίας. Κατασκευάστηκαν τον 5ο αιώνα π.Χ., περίπου το 460–450 π.Χ. Έχουν ύψος περίπου 2 μέτρα. Είναι κατασκευασμένα με Χαλκό (με λεπτομέρειες από ασήμι, χαλκό, ελεφαντόδοντο και πέτρα στα μάτια και δόντια). Σώζονται σχεδόν ακέραιοι. Ανακαλύφθηκαν στις 16 Αυγούστου 1972 από ερασιτέχνη δύτη, τον Στέφανο Μαρίο, σε βάθος περίπου 8 μέτρων κοντά στο Ριάτσε Μάρινα, στην Καλαβρία.
Τα δύο αγάλματα διαφέρουν μεταξύ τους
Ο Πολεμιστής Α (ή Riace A) έχει πιο νεανικά χαρακτηριστικά, θεωρείται πιθανώς ο νεότερος.
Ο Πολεμιστής Β (ή Riace B) φαίνεται μεγαλύτερος σε ηλικία, με πιο ώριμα και «βαριά» χαρακτηριστικά.
Στάση: Ίσως κρατούσαν δόρατα και ασπίδες (χαμένα πλέον), σε ηρωική, αυστηρή στάση.
Είναι σπάνια παραδείγματα σωζόμενων χάλκινων αγαλμάτων της αρχαιότητας, καθώς τα περισσότερα έχουν χαθεί ή λιώσει στο πέρασμα των αιώνων. Εκφράζουν ιδανικά την έννοια του καλοκάγαθου πολίτη-πολεμιστή και του ιδανικού ανδρικού κάλλους. Δείχνουν την τεχνική αρτιότητα των αρχαίων Ελλήνων στη χύτευση χαλκού και την αποτύπωση της ανθρώπινης ανατομίας.Η ακριβής προέλευσή τους δεν είναι γνωστή, αλλά πιθανές θεωρίες:
Δημιουργήθηκαν σε αττικό ή πελοποννησιακό εργαστήριο (ίσως Άργος ή Αθήνα).
Επρόκειτο να μεταφερθούν προς Ρώμη όταν ναυάγησε το πλοίο που τα μετέφερε.
Μετάφραση της πινακίδας που συναντήσαμε στην είσοδο του Πενταδάκτυλου :
Το όνομα Pentedattilo προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις “πέντε” + “δάκτυλος” επειδή το χωριό βρίσκεται στους πρόποδες ενός βράχου που έχει το σχήμα γιγαντιαίου χεριού.
Πρόκειται για μια μικρή λοφώδη περιοχή λίγα χιλιόμετρα από τις ακτές του Melito di Porto Salvo. Αναφέρεται για πρώτη φορά στον βίο του Αγίου Ηλία του Νέου, γραμμένο τον 10ο αιώνα. Η τοποθεσία του είχε αξιοσημείωτη στρατηγική σημασία, ιδιαίτερα κατά τις συγκρούσεις μεταξύ Βυζαντινών της Καλαβρίας και Αράβων της Σικελίας.
Ο Μελιτέζος ιστορικός Κωνσταντίνος πιστεύει ότι τον 4ο αιώνα μ.Χ., στη μαρίνα του Πενταδάκτυλου υπήρχε ρωμαϊκή πολιτεία με το όνομα Decastadium, στοιχείο που υποδεικνύει την ύπαρξη πληθυσμού ήδη από τότε.
Το castrum (οχυρό) του Πενταδάκτυλου κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς και, κατά την Ανδεγαυική περίοδο (εκτός από μια σύντομη κατοχή από τους Αλμογάβαρους το 1283), ανήκε πρώτα στη μονή του Αγίου Παγκρατίου της Σκίλλας, έπειτα στους αρχιμανδρίτες της μονής του Σωτήρος της Μεσσήνης.
Το 1447, ο καστελάνος Ιάκωβος ντε Λιτίτσια απέτυχε να κατακτήσει φεουδαρχικά το Πενταδάκτυλο. Η γη του Πενταδάκτυλου πέρασε στην κατοχή της οικογένειας Φρανκοπέρτα, κατόπιν στους Αλβέρτι (πρωταγωνιστές της σφαγής του 1686) και τελικά στους Κλεμέντι-Φιλαντζέρι.
Από θρησκευτικής πλευράς, διατήρησε την ανατολική λειτουργική παράδοση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι Αγία Ούρσουλα, Πιέτρο Βιτάλι και ο Πάπας Αγάθων σχετίζονται με την περίοδο αυτή και θεωρούνται ότι κατάγονται από την περιοχή.
Κατά την ιερή επίσκεψη του 1595 στη Βικαριά του Πενταδάκτυλου, ο αρχιεπίσκοπος Αννίμπαλε Ντ’Αφλίττο περιέγραψε πολυάριθμες εκκλησίες, μεταξύ των οποίων τον ενοριακό ναό του Αγίου Κωνσταντίνου, της Αγίας Κανδελόρας με παράρτημα μοναστηριού Δομινικανών μοναχών, και της Παναγίας της Χάριτος.
Το 1655 έγινε η οριστική μετάβαση στη λατινική λειτουργία (καθολική). Σύμφωνα με το «Ορθολογικό Γεωγραφικό Λεξικό» του 1800, το Πενταδάκτυλο είχε ακμάζουσα αγροτική παραγωγή: σιτάρι, όσπρια, βοοειδή, πρόβατα, χοίρους, και περίπου 900 εγγεγραμμένους κατοίκους, εκτός από τους κατοίκους των γειτονικών χωριών Χωρίο και Μελίτο.
Το 1811 το Πενταδάκτυλο έγινε δημοτικό διαμέρισμα του νέου δήμου Μελίτο ντι Πόρτο Σάλβο, καθώς ο πληθυσμός μεταφέρθηκε κοντά στη μαρίνα. Το παλιό χωριό άρχισε να φθίνει, λόγω μετανάστευσης προς τη Βόρεια Ιταλία, τη Γαλλία, τον Καναδά και τις Η.Π.Α.
Το τελειωτικό πλήγμα ήρθε στα τέλη της δεκαετίας του 1960, όταν το χωριό κρίθηκε ακατάλληλο για κατοίκηση και οι τελευταίοι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στο νέο κέντρο.
Ελληνόφωνη παράδοση — Grecanica : Το χωριό είναι μέρος της λεγόμενης Ελληνικής Καλαβρίας (“Bovesia” ή “Grecanica”), όπου ομιλείται το αρχαιοελληνικό-βυζαντινό ιδίωμα γνωστό ως grecanicohermesmagazine.it. Στο Pentedattilo φαίνεται ότι είχε κάποια μορφή ελληνόφωνης ομιλίας μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, αλλά σήμερα η γλώσσα έχει σχεδόν απολεσθεί . Έχουν ανοίξει εργαστήρια τέχνης, καλλιτεχνικά καταλύματα και ένα μικρό εστιατόριο/καφέ, με πρωτοβουλίες από εθελοντές και ντόπιους .
Η Σικελία είναι γεμάτη από αρχαίους ελληνικούς μύθους, αφού υπήρξε κέντρο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού (Μαγνα Γραἰκια / Magna Graecia). Πολλοί θεοί και ήρωες συνδέονται με το νησί. Εδώ είναι μερικοί από τους σημαντικότερους μύθους που σχετίζονται άμεσα με τη Σικελία:
1. Δήμητρα και Περσεφόνη (Enna)
Κεφαλή Περσεφόνης, Γλυπτό από τη Σικελία (420 π.Χ.) Συλλογή Μπάρελ στη Γλασκόβη του Ηνωμένου Βασιλείου
Η Περσεφόνη (Κόρη) αρπάζεται από τον Άδη κοντά στο Έννα, όπου υπήρχε ιερό της Δήμητρας. Ο μύθος εξηγεί την εναλλαγή των εποχών, καθώς η Περσεφόνη ζει 6 μήνες στον Άδη (χειμώνας) και 6 μήνες με τη Δήμητρα (άνοιξη/καλοκαίρι). Το ιερό της Δήμητρας στη Σικελία ήταν από τα πιο ιερά εκτός Ελλάδας.
2. Αρέθουσα και Άλφειος (Ορτυγία, Συρακούσες)
Ο ποταμός Άλφειος, από την Πελοπόννησο, ερωτεύεται τη νύμφη Αρέθουσα. Η Αρέθουσα καταφεύγει στη Σικελία και μεταμορφώνεται σε πηγή στην Ορτυγία (Συρακούσες), με τον Άλφειο να ενώνεται υπόγεια με τα νερά της.
3. Οδυσσέας και ο Κύκλωπας Πολύφημος (Αίτνα / Ακράγας)
Ο Πολύφημος κατοικούσε στη Σικελία, στους πρόποδες της Αίτνας. Ο Οδυσσέας τον τυφλώνει για να διαφύγει, γεγονός που οδηγεί στην οργή του Ποσειδώνα.
4. Ακύλλας και Γαλάτεια (Ακράγας – σημερινό Αγκριτζέντο)
Ο Κύκλωπας Πολύφημος ερωτεύεται τη Γαλάτεια, μια θαλάσσια νύμφη, αλλά αυτή αγαπά τον Ακύλλα (Άκις). Πολύφημος σκοτώνει τον Άκι, και η Γαλάτεια τον μεταμορφώνει σε ποτάμι — τον Άκι ποταμό (που υπάρχει ακόμη στην ανατολική Σικελία).
5. Ήφαιστος και τα εργαστήρια του στην Αίτνα
Ο Ήφαιστος φέρεται να είχε τα εργαστήριά του μέσα στο ηφαίστειο Αίτνα, όπου κατασκεύαζε τα όπλα των θεών με τη βοήθεια των Κυκλώπων. Ο θόρυβος από τις εκρήξεις θεωρείται αποτέλεσμα της εργασίας τους.
6. Δαίδαλος στην Καμική
Μετά τη φυγή του από την Κρήτη, ο Δαίδαλος λέγεται πως κατέφυγε στη Σικελία, όπου βρήκε καταφύγιο στην Καμική (δυτική Σικελία) και κατασκεύασε οχυρώσεις για τον βασιλιά Κώκαλο.
7. Η Σκύλλα και η Χάρυβδη
Η Χάρυβδη θεωρείται ότι βρισκόταν στα στενά της Μεσίνας, ανάμεσα στη Σικελία και την Καλαβρία. Ο Οδυσσέας περνά ανάμεσά τους, επιλέγοντας να χάσει λίγους άνδρες στη Σκύλλα παρά να βυθιστεί στη Χάρυβδη.
Οι αποικίες των αρχαίων Ελλήνων στην Ιταλία και τη Σικελία – 37,5 % το ελληνικό DNA στους Σικελούς!
Το φαινόμενο του αποικισμού υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα στην ιστορία του αρχαίου ελληνικού κόσμου και εκδηλώθηκε σε δύο περιόδους. Δείγματα αποικισμού υπάρχουν ήδη στην ύστερη χαλκοκρατία, με τους Μυκηναίους και τους Μινωίτες να κυριαρχούν στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου μαζί με τους Φοίνικες. Η κάθοδος των Δωριέων και των συγγενικών τους φύλων κατά τον 11 π.Χ. αιώνα, προκάλεσε πολλές μετακινήσεις και αναταραχή στον ελληνικό χώρο. Έτσι κατά τον 10ο π.Χ. αιώνα πολλοί εγκατέλειψαν τον ελλαδικό χώρο και εγκαταστάθηκαν σε ολόκληρη την παράλια περιοχή της Μ. Ασίας και τα γειτονικά της νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Τον 8ο π.Χ. αιώνα ξεκίνησε η δεύτερη φάση του ελληνικού αποικισμού, που ήταν πιο οργανωμένος καθώς κατευθυνόταν από τις κυβερνήσεις των πόλεων (μητροπόλεις) και είχε επίσημο χαρακτήρα.
Ξεκινάμε, όχι με χρονολογική σειρά, με τις αποικίες των αρχαίων Ελλήνων στην Κάτω Ιταλία………..
Δείτε ολόκληρο το σχετικό άρθρο του “Πρώτου Θέματος” εδώ
Στους ξεναγούς μας, τον κ. Λυμτσιούλη για την χαρισματική του ξενάγηση και στην εξαιρετική κ. Βασιλική Βούρδα που με την ξενάγησή της, έδωσε νόημα στα όσα όμορφα είδαμε.
Στην κ. Α.Π που συνεισέφερε τα μέγιστα με φωτογραφίες κείμενα και οδηγίες στην συγγραφή του παρόντος άρθρου. (Κατόπιν επιθυμίας της δεν αναφέρουμε το όνομά της.)
Στην Ομάδα μας που παρά το κουραστικό πρόγραμμα υλοποίησε πιστά το πρόγραμμα.
Στον Πρόεδρο της ΕΕΥΕΔ κ. Νίκο Παπαγιαννόπουλο που οργάνωσε την εκδρομή, αλλά ένα πρόβλημα υγείας τον καθήλωσε στην Θεσσαλονίκη και ζει την εκδρομή μέσα από αυτή την ανάρτηση.
Στους Συναδέλφους και Φίλους που μας έστειλαν υλικό για την ανάρτηση αυτή και για το λεύκωμα που ετοιμάζουμε, κ.κ
Στην επιχειρούμενη οργάνωση – αποδιοργάνωση της Υγειονομικού των Ε.Δ. από σκοπιμότητα μάλλον πάρα άγνοια (πόση πια) επιτρέψτε μου να πάρω θέση όχι ως απόστρατος ιατρός Π.Α. αλλά επειδή έχω έννομο συμφέρον ως χρήστης υπηρεσιών υγείας.
Βασικό διαφορετικό δομικό στοιχείο του 251 ΓΝΑ είναι, ότι εκτός από νοσοκομείο που επιχειρείται να παραδοθεί στο ΕΣΥ για λόγους πολιτικούς, είναι και Επιτελική Στρατιωτική Μονάδα με προγραμματισμό, οργάνωση , εκτέλεση πλήθους άκρως εξειδικευμένων δραστηριοτήτων.
Εκεί γίνεται 5ετής προγραμματισμός ειδικοτήτων, όχι τόσο καλά βέβαια όσο στα πολιτικά νοσοκομεία με τη διαχρονικά σταθερή έλλειψη ειδικοτήτων όπως αναισθησιολόγου… αγνοούμε βέβαια και τον προγραμματισμό ειδικοτήτων για κάθε νοσοκομείο και περιφέρεια του ΕΣΥ.
Σταθερά σε ετήσια βάση λειτουργούν Σχολές και Κέντρα βασικής εκπαίδευσης υγειονομικού προσωπικού, Μονίμων Αξιωματικών, Κληρωτών, Νοσοκόμων, ATLS, PHTLS, ΚΑΡΠΑ, Σχολείο Αεροπορικής Ιατρικής, Νοσηλευτικής και Σχολείο Αεροδιακομιδών.
Υπάρχει εξειδίκευση στην Αεροπορική Ιατρική και ακόμη 6μηνιαίο πρόγραμμα εκπαίδευσης με επιλογή για τον θεσμό του Ιπτάμενου Ιατρού Αεροπορικής Ιατρικής και να μην αγνοείται η συνύπαρξη και στελέχωση του Κέντρου Αεροπορικής Ιατρικής με το 251 ΓΝΑ, όπου κρίνεται περιοδικά η πτητική ικανότητα των ιπταμένων της Π.Α. αλλά και της Πολιτικής Αεροπορίας από εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό .
Να μη διαφεύγει ότι παράπλευρα της στρατιωτικής δομής του νοσοκομείου και χωροταξικά λειτουργεί η ΑΑΥΕ όπου κρίνεται διοικητικά η σωματική-διανοητική ικανότητα του στρατιωτικού προσωπικού αλλά και η τελική κρίση περιπτώσεων στρατευσίμων.
Αγνοείται από συμβούλους του κ. Υπουργού ότι πέραν των ιατρικών υποχρεώσεων κυρίως των υψηλόβαθμων ιατρών , αυτοί παράλληλα αναλαμβάνουν και παραϊατρικά καθήκοντα , όπως Διευθύνσεις Οργάνωσης, Εκπαίδευσης, Ασφάλειας, , Υγειονομικού Τομέα, Προγραμματισμού κ.α. με διακίνηση καθημερινή αλληλογραφίας.
Στα πλαίσια ενημέρωσης ατομικών φακέλων καταχωρούνται ετησίως ηλεκτρονικά τα επιστημονικά δεδομένα των βιογραφικών των Αξιωματικών Υγειονομικού μέσω Τομέων και υπογραφή Δκτου 251 ΓΝΑ, και υποχρεωτικά οφείλουν να παρακολουθήσουν Σχολή Διοίκησης Επιτελών προκειμένου να προαχθούν.
Τέλος το νοσοκομείο διευθύνεται και από Διαταγές, Μόνιμες, Πάγιες, Βασικές, έχει Οργανόγραμμα, Κανονισμό Οργάνωσης -λειτουργίας, Πίνακες Οργάνωσης.
Ακόμη το νοσοκομείο επιθεωρεί τις Υγειονομικές Υπηρεσίες Μονάδων και ως Στρατιωτική Μονάδα οφείλει να έχει ετοιμότητα για εμπόλεμες καταστάσεις, επιτασσόμενες κλινικές κ.α.
Προς τι όλα αυτά…μα είναι το αυταπόδεικτο των προθέσεων άγνοιας ή σκοπιμότητας σε ότι αφορά το 251 ΓΝΑ για την αποδιοργάνωση της παρεχόμενης νοσηλείας του.
Θα ενταχθεί στις εφημερίες ΕΣΥ, έχουν τα άλλα νοσοκομεία ΕΣΥ τις στρατιωτικές και τόσες παράπλευρες υποχρεώσεις ? Αντέχει το 251ΓΝΑ να δέχεται σε κάθε εφημερία 70 ασθενείς 4 έως 6 φορές το μήνα….και γιατί όχι και στα εξωτερικά ιατρεία….
Αν επιχειρηθεί ενοποίηση νοσοκομείων ή προσωπικού πως θα ομογενοποιηθούν τα δεδομένα της Αεροπορίας, του Στρατού και του Ναυτικού, τόσες εξειδικεύσεις , προσαρμογές στις απαιτήσεις του Σώματος, καταστροφή Κύριε Υπουργέ..Ακόμη η ΔΥΓ που θα πάει και η Υγ. Υπηρεσία των Μονάδων που θα υπάγεται ?
Προτείνεται Διοικητής να είναι κατά προτίμηση υγειονομικός, με το ΕΣΥ βέβαια να έχει Διοικητικό Συμβούλιο, και με όλες τις αναφερθείσες υποχρεώσεις και απαραίτητες γνώσεις ένας Νομικός, ένας απόστρατος του ΣΞ , πολιτευτής θα μπορεί να διοικήσει αυτό το Νοσοκομείο (επιτυχώς εννοείται, γιατί η αποτυχία είναι βέβαιη).
Εκφράζω επιφυλάξεις για ΥΝ γιατί αυτή η ειδικότητα δεν συμμετέχει σε ιατρεία μονάδων και στις στρατιωτικές υποχρεώσεις του νοσοκομείου.
Ασφαλώς βασική άγνοια του διοικητού αλλά και πολλών συμβούλων σας θα είναι το ΠΔ 87/14-03-1986, ΦΕΚ , 32.Τ1 21-3-1986 που αναφέρεται στην Διάρθρωση της Ιατρικής Υπηρεσίας. Εκεί θα μάθουν την διάρθρωση σε Τομείς, τη δύναμη κρεββατιών κάθε κλινικού Τομέα, περί Εξωτερικών Ιατρείων και για τους συντελεστές καθορισμού δύναμης προσωπικού.
Να μη διαφύγει από την επιτροπή σοφών η Υπ. Απόφαση Φ900/000/ΑΔ288221 ΦΕΚ 7/17-1-1983 περί Ιδιαίτερης Ιατρικής Αμοιβής των Στρατιωτικών Ιατρών 251 ΓΝΑ για την προαγωγή της επιστημονικής στάθμης των Ιατρών και για 3μηνη παρακολούθηση Σεμιναρίου/ .Σχολείου στο εξωτερικό., θυμηθείτε Σεμινάριο Διοίκησης Οικονομίας Υγείας (περίπτωση LSE ΜΟΣΙΑΛΟΣ).
Αποφασίσθηκε χρονική διάρκεια Διευθυντού 3έτής με δυνατότητα δεύτερης θητείας. Δεν αναφέρθηκαν τα κριτήρια επιλογής και ποιά η μετέπειτα τύχη του, ‘ίσως από άγνοια δεδομένων. Έτσι στο 251 ΓΝΑ, αλλά και στο ΕΣΥ έχουν θεσπισθεί κριτήρια επιλογής θέσεων ευθύνης με βαθμολογία πολλών δεδομένων, χωρίς υποκειμενική παρεμβολή.. Μετά όμως δεν αναφέρθηκε ποια θα είναι η τύχη ενός εξαιρετικού κατά τεκμήριο ιατρού με ειδικότητα, μετεκπαιδεύσεις σε εξωτερικό κλπ που θα απομακρυνθεί του ιατρικού έργου αφού θα προΐσταται νεότερος, ίσως με λιγότερη πείρα και γνώσεις, προς όφελος τίνος, του νομοθέτη…..
Σας διέφυγε ότι σε γιατρό/κλίνική δεν πάμε επειδή έχει ωραίους χώρους , είναι κοντινοί , με χώρο παρκαρίσματος, αλλά επειδή ο γιατρός είναι ακουστός για τα αποτελέσματα του, ή oχι ?
Για σκεφθείτε κύριε Υπουργέ τα λαμπρά ονόματα Αεροπόρων Ιατρών, ΣΤΑΘΑΚΗΣ, ΔΟΣΙΟΣ, ΓΚΟΥΡΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΜΑΝΘΟΣ, ΚΟΥΚΟΥΛΗΣ, ΨΗΜΕΝΟΣ κ.α. που έγιναν περιζήτητοι καθηγητές Πανεπιστημίου τι θα τους κάνατε μετά 2 τριετείς θητείες ….και ακόμη δεν θα ήταν άξιοι για Διοικητές του 251 ΓΝΑ, κατά προτίμηση αφού θα προηγείτο Δικαστικός, πολιτικός, Στρατηγός εα.
Καταλαβαίνω ότι πρόθεση σας μπορεί να είναι η βελτίωση παρεχόμενων υπηρεσιών, όμως πρώτα να μάθουμε ποιοί είμαστε, αυτοτελώς με το παραγόμενο έργο μας και συγκριτικά με το έργο άλλων νοσοκομείων και γι αυτό υπάρχουν τα πεπραγμένα του έτους. .
Όπως η αναμονή στα Εξωτερικά Ιατρεία , τα ραντεβού, στα επείγοντα, οι αριθμοί ετησίως νοσηλευθέντων ανά κλινική, η μέση διάρκεια νοσηλείας, ο αριθμός των χειρουργείων, η έκβαση της νοσηλείας, ορισμένες εργαστηριακές εξετάσεις, η συνταγογράφηση χειρόγραφη , άυλη.
Ακόμη το προσωπικό των κλινικών και κυρίως το νοσηλευτικό προσωπικό κλινικών και Εξ. Ιατρείων..
Έτσι θα μάθουμε αν θέλουμε βελτίωση και σε τί. συγκριτικά με τους άλλους ή διεθνή πρότυπα και το δυναμολόγιο τους, ή άν θέλουν βελτίωση άλλοι.
Σας κούρασα, εφόσον όμως είναι η πραγματικότητα και παρότι ο ν.5195 ψηφίσθηκε σε επόμενη αλλαγή οι σύμβουλοι ας είναι γνώστες.
Με εκτίμηση
Ι Παλέρμος
Δρ. Ιατρός Παθοβιολόγος
Αντιπτεραρχος ε.α.
eeyed.png
Υπόψιν των Ενώσεων Αποστράτων για ενδεχόμενες ενέργειές των
Μόλις τρεις εβδομάδες πέρασαν από την περίφημη ομιλία του κυρίου ΥΕΘΑ στην Βουλή των Ελλήνων, με την οποία αναφερόμενος στους Στρατιωτικούς Κτηνιάτρους απευθύνθηκε απαξιωτικά σε αυτούς, αγνοώντας επιδεικτικά την αποστολή και το έργο τους. Οι παρενέργειες δεν άργησαν να έλθουν και οι επιτελείς του γραφείου του κ. ΥΦΕΘΑ ζητούν από τα Γενικά Επιτελεία, να διερευνήσουν και να εισηγηθούν σχετικά με το αίτημα του δημάρχου Αγράφων, να αποσπασθούν στο δήμο του τρείς (3) Στρατιωτικοί Κτηνίατροι.
Η πρώτη ανάγνωση της επιστολής του κ. Δημάρχου, ομολογώ ότι μου προκάλεσε έντονα συμπτώματα κλαυσίγελου, τόσο για την περιγραφή υφιστάμενων καταστάσεων κινδύνου με αναφορές «σε επιθέσεις και διασπορά νοσημάτων από τα αδέσποτα ζώα» και χαρακτηρισμούς «περί ανεξέλεγκτης παρουσίας ανεπιτήρητων αιγοπροβάτων και βοοειδών που δημιουργούν ζημιές στο οδικό δίκτυο και εντείνουν την αίσθηση εγκατάλειψης». Απορίας άξιον, πως επιβιώνουν αυτοί οι κάτοικοι με αυτές τις συνθήκες!
Με τη δεύτερη όμως ανάγνωση, κατάλαβα ότι η ευφυία και οι επικοινωνιακές ικανότητες του κ. Δημάρχου, αξίζουν της προσοχής μας για τους εξής λόγους:
– Ως δήμαρχος, γνωρίζει πολύ καλά ο ίδιος και οι συνεργάτες του, ότι σύμφωνα με το Ν.4830/21 άρθρο 10, οι δήμοι υποχρεούνται να διαθέτουν ολοκληρωμένο επιχειρησιακό πρόγραμμα διαχείρισης αδέσποτων ζώων, στο οποίο περιλαμβάνονται η περισυλλογή από κατάλληλα εκπαιδευμένα άτομα και η παροχή κτηνιατρικής περίθαλψης με μέριμνα του δήμου ή μετά από μίσθωση ιδιώτη κτηνιάτρου. Συμπερασματικά, οι λύσεις έναντι των δυσχέρειών που ο ίδιος επικαλείται, εμπίπτουν αποκλειστικά στη δική του αρμοδιότητα και ευθύνη.
– Ως μέλος μιας κοινωνίας, βαθιά συνδεδεμένης με την κτηνοτροφία όπως ο ίδιος μετά επιτάσεως υποστηρίζει, γνωρίζει πολύ καλά ότι, τα παραγωγικά ζώα και δη τα μικρά μηρυκαστικά όπως τα αιγοπρόβατα, δεν μπορούν να κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα και ανεπιτήρητα προκαλώντας ζημιές στο οδικό δίκτυο ή στις αγροτικές καλιέργειες, καθόσον αυτά πάντα άγονται από κτηνοτρόφους που μπορούν και αναγνωρίζουν τα ζώα τους ακόμα και με το μικρό τους όνομα και επιπλέον τα ζώα αυτά φέρουν ενώτια για την ταυτοποίησή τους. Όσον αφορά τα περιφερόμενα βοοειδή, γνωρίζω ότι τα ελευθέρας βοσκής περιφέρονται εντός των δασωδών ορεινών εκτάσεων και όχι σε κατοικημένους αστικούς τόπους, σαν να πρόκειται για τα ιερά βόδια στο Νέο Δελχί.
Σε κάθε περίπτωση με βάση το Ν.4056/12 την ευθύνη περισυλλογής ανεπιτήρητων ζώων έχει ο δήμος. Ο εν λόγω δήμαρχος, ενώ μετά βεβαιότητας γνωρίζει τις προβλέψεις των σχετικών νόμων, εντούτοις αιτείται την απόσπαση τριών (3) Αξιωματικών Κτηνιάτρων για να παρέχουν στο δήμο υπηρεσίες μπόγια ή ποιμένα με την επίκληση ότι είναι υπεράριθμοι.
Είναι αντιφατικό, να ζητιούνται οι εισηγήσεις των επιτελείων από τον αρμόδιο χειριστή του θέματος και επιτελή του ΣΓ κ. ΥΦΕΘΑ, ο οποίος τυγχάνει να είναι ανώτερος Αξκός Κτηνίατρος και άρα ικανός να εισηγηθεί και να απαντήσει από μόνος του ανάλογα. Μήπως με το πρόσχημα της μέχρι τώρα επιτελικής πρακτικής, αναζητείται σε ποιον θα πάει το μπαλάκι της εισήγησης; Αλλοίμονο, τι θα γίνει όταν ένα σύνολο φορέων και υπηρεσιών αρχίσει να αιτείται αυτούς τους περιβόητους κατά φαντασία υπεράριθμους κτηνιάτρους; Έχουν ενημερωθεί για το λάθος τους οι θιασώτες της θεωρίας των υπεράριθμων, των αλόγων, των γερακιών και των τεχνολόγων ή ακόμα παραμένουν σκιές με το φόβο μήπως ξεβολευτούν κάποιοι;
Συγχαρητήρια κύριε Δήμαρχε, λειτουργείτε άριστα προς όφελος των δημοτών σας, αλλά δυστυχώς είστε θύμα εσφαλμένης ενημέρωσης για το πολυδιάστατο έργο και την αποστολή των Στρατιωτικών Κτηνιάτρων στις ΕΔ από τους οποίους δεν περισσεύει κανείς. Συνάδελφοι επιτελείς του Υγειονομικού, αναλογιστείτε τις ευθύνες σας έναντι του Κτηνιατρικού και όλων ημών.
Κων/νος Τερψίδης, DVM, PhD, MSc
Ειδικός Κλινικός Κτηνίατρος Ταξίαρχος ε.α.
ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ !!
Θέμα: Αίτημα για απόσπαση τριών (3) στρατιωτικών κτηνιάτρων στον Δήμο Αγράφων, Ευρυτανίας
Αξιότιμοι κύριοι,
Με ιδιαίτερο σεβασμό απευθυνόμαστε σε εσάς εκ μέρους του Δήμου Αγράφων, ενός από τους πιο απομακρυσμένους και δυσπρόσιτους δήμους της χώρας, για να ζητήσουμε την κατανόηση και τη στήριξή σας σε ένα ζήτημα που μας απασχολεί έντονα και επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητα των κατοίκων μας.
Η τοπική μας κοινωνία, βαθιά συνδεδεμένη με την κτηνοτροφική δραστηριότητα, αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες εξαιτίας της υποστελέχωσης σε κτηνιατρικό προσωπικό, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα να παραμένουν άλυτα χρόνια ζητήματα, με σοβαρές επιπτώσεις τόσο στην τοπική οικονομία όσο και στη δημόσια υγεία.
Ιδιαίτερα:
Το πρόβλημα με τα αδέσποτα ζώα έχει ενταθεί, με συνεχείς αναφορές για επιθέσεις, διασπορά νοσημάτων και δυσκολίες στη διαχείριση και την περίθαλψή τους.
Η ανεξέλεγκτη παρουσία ανεπιτήρητων αιγοπροβάτων και βοοειδών δημιουργεί συνθήκες επικινδυνότητας στο οδικό δίκτυο, προκαλεί ζημιές και εντείνει την αίσθηση εγκατάλειψης σε μια ήδη επιβαρυμένη περιοχή.
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διαβάσαμε σε πρόσφατο δημοσίευμα τις δηλώσεις του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, κ. Νίκου Δένδια, όπου, μεταξύ άλλων αναφέρεται πως υπάρχει υπερεπάρκεια στην στελέχωση των στρατιωτικών κτηνιάτρων, γεγονός που ενισχύει την ελπίδα μας ότι ενδέχεται να υπάρξει προσωρινή λύση μέσω αποσπάσεων.
Γνωρίζουμε πως οι ανάγκες της χώρας είναι πολλές και ποικίλες, όμως πιστεύουμε ότι η περιοχή μας χρήζει άμεσης και ουσιαστικής βοήθειας και υποστήριξης, και υποστέλλοντας σημαία δεν είναι κάτι που οι κάτοικοί της θα το δούνε -ανάμεσα σε κατοίκους που καθημερινά αγωνίζονται να επιβιώσουν- ως ενίσχυση.
Στο πλαίσιο αυτό, σας παρακαλούμε θερμά να εξετάσετε το ενδεχόμενο απόσπασης τριών (3) στρατιωτικών κτηνιάτρων στην περιοχή μας. Είμαστε βέβαιοι ότι μια τέτοια πρωτοβουλία θα προσφέρει σημαντικές λύσεις και θα αποτελέσει ένα ισχυρό παράδειγμα για τη φροντίδα της Πολιτείας σε κάθε απομακρυσμένο σημείο της πατρίδας μας.
ΤΟ ΑΛΥΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ
Τα ανεπιτήρητα παραγωγικά ζώα του Δήμου Αγράφων συνεχίζουν να περιφέρονται…
Μετά από μήνες στασιμότητας και απουσίας έργου, ο Δήμος Αγράφων αποφάσισε να λύσει τη σύμβαση που είχε υπογραφεί για την περισυλλογή ανεπιτήρητων βοοειδών και αιγοπροβάτων, τα οποία προκαλούν σοβαρές ζημιές σε κοινότητες της περιοχής.
Η σύμβαση, συνολικού ύψους 13.800 ευρώ (με ΦΠΑ), είχε ανατεθεί στον ανάδοχο Παλιούρα Βασίλειο και αφορούσε τη μεταφορά 40 ανεπιτήρητων ζώων, ένα φλέγον ζήτημα για πολλές τοπικές κοινότητες. Ωστόσο, παρά την ανάγκη, δεν πραγματοποιήθηκε καμία εργασία περισυλλογής ή φροντίδας των ζώων……..
Δείτε όλο το σχετικό άρθρο από τα ¨ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΑ ΝΕΑ – 17/5/2025” εδώ
Στο ψηφισθέν κατά πλειοψηφία νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής άμυνας «Ρύθμιση υγειονομικών θεμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων και λοιπές διατάξεις» γίναμε όλοι μάρτυρες μιάς μακρόσυρτης διαδικασίας, όπου δεκαπέντε (15) φορείς εξέθεσαν τις αντιρρήσεις τους για το νομοσχέδιο, σύσσωμη η Αντιπολίτευση επί τρεις συνεδρίες το ίδιο, ενώ ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Δένδιας έδωσε ένα ρεσιτάλ ¨ακαμψίας¨, δημιουργώντας εντυπώσεις με την παλιά μέθοδο της ¨μισής αλήθειας¨.
1. Αναφέρθηκε ο κ. Υπουργός στο τραγικό περιστατικό τής καθυστέρησης εξέτασης βιοψίας επί ένα (1) έτος, με αποτέλεσμα να μη γνωρίζει ο ασθενής και ο θεράπων Ιατρός του, ότι εντοπίστηκε καρκίνος στο αποσταλέν ιστοτεμάχιο. Για το ανωτέρω περιστατικό ο κ. Δένδιας ¨δεν γνώριζε τίποτα¨, ούτε η Ηγεσία του Υγειονομικού και ως εκ τούτου, τούς αποστράτευσε όλους.
Ερωτάμε τον κ. Υπουργό αν αυτό προκύπτει από το πόρισμα της ΕΔΕ, που κατ’ επειγόντως διεξήχθη σε ανώτατο επίπεδο. Εμείς γνωρίζουμε ότι οι Διευθυντές του 424 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου αυτής της περιόδου, είχαν υποβάλει πολλές σχετικές Υπηρεσιακές αναφορές – διψήφιος ο αριθμός τους – εκθέτοντας το πρόβλημα τού Παθολογοανατομικού Εργαστηρίου και προτείνοντας λύσεις.
Τί αναφέρει επ’ αυτού τού θέματος το πόρισμα της ΕΔΕ ;
Τί προέκυψε από την κατεπείγουσα εξέταση που διέταξε αυτεπαγγέλτως ο Εισαγγελέας του Στρατοδικείου;
Αν προκύπτει ευθύνη τών Διευθυντών, αυτή τούς έχει αποδοθεί. Όμως οι Διευθυντές τού 401 ΓΣΝΑ, τού 251 ΓΝΑ, τού ΝΝΑ, τής ΑΣΥΕ σε τί φταίνε ; Ως γνωστό, έχει αποστρατευθεί με έκτακτες κρίσεις όλη η Ηγεσία τού Υγειονομικού!
Τέλος, αν οι υπεύθυνοι ¨τιμωρήθηκαν¨ με την έκτακτη αποπομπή (αποστρατεία) τους, τότε γιατί κρίθηκαν ως “ευδοκίμως τερματίσαντες” την σταδιοδρομία τους και προήχθησαν τιμητικά στον επόμενο βαθμό; Μήπως, να υποθέσουμε, για να μή κάνουν προσφυγή κατά τής απόφασης ;
2. Αναφέρθηκε ο κ. ΥΠΕΘΑ στη χαμηλή πληρότητα του 424 ΓΣΝΕ και των λοιπών Στρατιωτικών Νοσοκομείων. Ισχύουν ή όχι οι πρόνοιες (Παγία Διαταγή κλπ) που επιβάλλουν στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία να κρατούν κενές κλίνες σε ποσοστό 20%, ως ετοιμότητα αντιμετώπισης μαζικών απωλειών υγείας (θεομηνία, μεγάλο ατύχημα κλπ ) ;
Επιπλέον για το 424 ΓΣΝΕ,
γνωρίζει ο κ. Υπουργός ότι 100 κλίνες με απόφαση της Ηγεσίας δεν είχαν ανοίξει ποτέ;
για ποιό λόγο δεν αναπτύχθηκαν παρά μόνο στην Πανδημία, για νοσηλεία βαρέων περιστατικών COVID;
Άρα, από τις 424 κλίνες που είναι η δύναμη κλινών του 424 ΓΣΝΕ, αν αφαιρέσουμε τις 100, (που δεν υπήρξαν ποτέ από κατασκευής τού Νοσοκομείου) και υπολογίσουμε και το 20% τών κλινών επιφυλακής, προκύπτει επί του υπολοίπου ένα ποσοστό πληρότητας μικρό μεν, αλλά λανθασμένο.
3. Στο θέμα του ΑΦΜ. Τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία – ως Μονάδες του Ελληνικού Στρατού – φέρουν το ΑΦΜ του ΓΕΕΘΑ με απόφαση της Ηγεσίας. Αν είναι λάθος η απόφαση, ας την αλλάξουν. Ας λάβει ΑΦΜ και το Νοσοκομείο και η Φρεγάτα και η Μεραρχία στο Διδυμότειχο…
4. Στο θέμα των οικονομικών ζημιών, σας γνωρίζουμε ότι ο ΕΟΠΥΥ χρωστάει στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία οφειλές 2 ετών, ενώ τα Νοσοκομεία του ΕΣΥ, τα εξοφλεί σε 2 μήνες. Πέραν τούτου πέρυσι, με διαταγή του κ. ΥΠΕΘΑ έγινε και ¨κούρεμα¨ τών οφειλών στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία, ύψους αρκετών εκατομμυρίων ευρώ.
5. Στο θέμα του συστήματος Διοίκησης των Στρατιωτικών Νοσοκομείων σάς αναφέρουμε ότι το διοικητικό πλαίσιο ορίστηκε από την Στρατιωτική Ηγεσία με την έγκριση του Υπουργείου εδώ και πολλά χρόνια. Αν το πλαίσιο είναι σε λάθος κατεύθυνση – δεν ευθύνεται το Υγειονομικό για αυτό – ας το αλλάξουν. Όμως εξ’ αυτού, δεν προκύπτει ότι το εξαιρετικά ποιοτικό Σώμα τών Αξιωματικών τού Υγειονομικού δένμπορεί να διοικήσει τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία. Αν πραγματικά η Υπηρεσία το επιθυμεί, ας προκηρύξει εκπαίδευση στελεχών σε μεταπτυχιακά προγράμματα επιπέδου master στα Πανεπιστήμια άμεσα. Σε τρία εξάμηνα, μία πλειάδα Υγειονομικών Αξιωματικών θα έχει και την επιθυμητή εκπαίδευση στη Διοίκηση Υγειονομικών Μονάδων. Οι Υγειονομικοί μας, έχουν διαβάσει τόμους δύσκολων επιστημονικών συγγραμμάτων και κατέχουν λαμπρούς Ακαδημαϊκούς τίτλους! Ένα επιπλέον master (με ηλεκτρονική παρακολούθηση και μία (1) φυσική παρουσία ανά 15ήμερο) είναι εύκολη υπόθεση. Εκτός αν θέλουμε τους Στρατιωτικούς Ιατρούς να μήν είναι Αξιωματικοί αλλά οιονεί “ένστολοι Ιατροί του ΕΣΥ”.
6. Στο θέμα τώνΔιευθυντών Κλινικών, έγινε μία ελάχιστη βελτίωση του νομοσχεδίου, από 2 έτη διάρκεια θητείας σε 3, αλλά μόνο για δύο θητείες. Εμείς ζητήσαμε να ισχύσει ό,τι ακριβώς ισχύει και για τα Νοσοκομεία του ΕΣΥ και τα Πανεπιστημιακά, ήτοι ανοιχτή προκήρυξη των θέσεων Διευθυντού Κλινικής για 3 χρόνια, χωρίς περιορισμούς στις θητείες. Όποιος έχει τα περισσότερα τυπικά προσόντα, ας καταλάβει τη θέση δίκαια, αξιοκρατικά και δημοκρατικά .
7. Στο ίδιο πνεύμα, δέν είδαμε καμιά εξίσωση τών αμοιβών τών εφημεριών στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία, όπου συμβαίνει το οξύμωρο, ένας πολίτης Ιατρός, ειδικευόμενος σε Στρατιωτικό Νοσοκομείο, αμείβεται για την εφημερία του πολλαπλάσια από το Διευθυντή τής Κλινικής, Γενικό Αρχίατρο και εκπαιδευτή του. Οι ανωτέρω διακρίσεις συνιστούν παρέκκλιση, που μπορεί να δοκιμάζει ακόμη και τα όρια των Συνταγματικών επιταγών…
8. Όσον αφορά το φλέγον θέμα τής προσωρινής απόσπασης Στρατιωτικών Ιατρών για την κάλυψη εκτάκτων αναγκών του ΕΣΥ στην περιφέρεια, ο όρος “προσωρινός” νοείται για εύλογη περίοδο (1 – 2 μηνών). Όταν το φαινόμενο συνεχίζεται για 2,5 χρόνια, παύει να είναι προσωρινό ή έκτακτο και απαιτεί άλλες λύσεις από την Πολιτεία.
9. Για το θέμα τού αριθμού τών Στρατιωτικών Ιατρών και της σχέσης τους με την πληρότητα στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία, είναι γνωστό ότι οι Στρατιωτικοί Ιατροί, που θεωρητικά υπηρετούν στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία, δε βρίσκονται – δυστυχώς – όλοι εκεί. Διασκορπίζονται στα κέντρα φιλοξενίας μεταναστών, στα λιμάνια για την ασφάλεια τού προσωπικού στη φορτοεκφόρτωση ΝΑΤΟϊκού υλικού, στις στρατιωτικές φάλαγγες, στα κέντρα νεοσυλλέκτων, στις ομάδες εξετάσεων των χιλιάδων υποψηφίων για τις Στρατιωτικές Παραγωγικές Σχολές, στις πυρκαγιές, στις πλημμύρες, στις αποσπάσεις στο ΕΣΥ, στα Νοσοκομεία εκπαίδευσης – μετεκπαίδευσης, στις Σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων και σε αρκετά άλλα.
10. Το θέμα τής αξιοποίησης τών 150Κτηνιάτρων¨ στη φροντίδα των 9 ίππων¨, μόνο θυμηδία προκαλεί και προσβάλλει βάναυσα το πολυσχιδές έργο των Στρατιωτικών Κτηνιάτρων, έτι περαιτέρω αφού η φροντίδα τους έχει ανατεθεί σε ιδιώτη Κτηνίατρο…
11. Μία ακροθιγής αναφορά για το μείζον θέμα της στρατιωτικής περιουσίας, επειδή ελέχθη ότι θα χρησιμοποιηθεί για την ανέγερση 5.000 οικιών για τα Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων στην μεθόριο και τα Νησιά, αλλά και για Εκπαιδευτικούς και λοιπούς Δημοσίους Υπαλλήλους που υπηρετούν εκεί. Δέν γνωρίζουμε πόσο αποτιμάται η αξία τής υπό εκποίηση στρατιωτικής περιουσίας, πόσο η κατασκευή των κατοικιών και πώς θα κατανεμηθούν τα υπόλοιπα ποσά. Παρέλκει βέβαια να επισημανθεί ότι δεν αρκούν ούτε 10.000 σπίτια. Ελπίζουμε ακόμα ότι τα σπίτια δέν θα είναι μόνο ενός δωματίου αλλά θα κατασκευαστούν σπίτια και για 4μελείς οικογένειες.
Οι Υγειονομικοί Αξιωματικοί τών Ενόπλων Δυνάμεων έχουν γράψει ένδοξες σελίδες στην Ελληνική Ιστορία. Είναι πάντα δίπλα στους Μάχιμους Συναδέλφους, οι οποίοι αισθάνονται ιδιαίτερη ασφάλεια, θεωρώντας τους Υγειονομικούς τών Ενόπλων Δυνάμεων, “Συναδέλφους τους”, “αίμα τους” και το Στρατιωτικό Νοσοκομείο “δικό τους”. Όσον αφορά το Υγειονομικό, το αίμα των Υγειονομικών Συναδέλφων μας αχνίζει ακόμα στη Λιβύη, ενώ η παρουσία μας στο Αφγανιστάν, στην Σομαλία, στο Κόσσοβο, στην Αλβανία και όπου η Ελληνική Πολιτεία προτάσσει, το Υγειονομικό τιμάει τον όρκο του και τη Σημαία μας. Ο Ελληνικός λαός το γνωρίζει καλά από τα χρόνια που η υγεία τών Ελλήνων στην περιφέρεια ήταν σχεδόν κατά αποκλειστικότητα στα χέρια τών Στρατιωτικών Ιατρών μέχρι και την προσφορά τού Υγειονομικού/ΕΔ, προσφάτως, στην Πανδημία του Covid.
Οι τελευταίες εξελίξεις περί το Υγειονομικό, φαίνονται σαν να έχουν “ενιαία στόχευση” με τελικό, απευκταίο για μας στόχο, την αποστρατικοποίηση τού Υγειονομικού των Ενόπλων Δυνάμεων και την εκποίηση τής περιουσίας του. Δεν είναι έκφραση αγωνίας μόνον Αξιωματικών τού Υγειονομικού τών Ενόπλων Δυνάμεων αλλά, φρονούμε και μεγάλης μερίδας τού Ελληνικού λαού, αν κρίνουμε από τις εκδηλώσεις συμπάθειας και συμπαράστασης που εισπράττουμε καθημερινά.
Dr. Νικ. Παπαγιαννόπουλος
ΑΠΟΨΕΙΣ – ΣΧΟΛΙΑ
Το παρόν άρθρο αναρτήθηκε από τον Πρόεδρο της ΕΕΥΕΔ κ. Νίκο Παπαγιαννόπουλο, αρχικά στην ιστοσελίδα “ΚΡΑΝΟΣ”, με δική του πρωτοβουλία. Στην πορεία το άρθρο αυτό αναδημοσιεύθηκε στο Ιστολόγιο “ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ” με σχόλιο από τον Επίτιμο Αρχηγό ΓΕΣ και πρώην ΥΠΕΘΑ, Στρατηγό κ. Φράγκο Φραγκούλη.
Παράλληλα, Συνάδελφοι το ανάρτησαν στις Ομάδες τού Συνδέσμου Αποφοίτων ΣΣΑΣ και της ΕΕΥΕΔ στο “ΜΕΤΑ” και σε άλλες τρείς (3) ιστοσελίδες. Μετά αυτή την δημοσιότητα η ΕΕΥΕΔ έκρινε σκόπιμο να το αναρτήσει και στην Ιστοσελίδα της, όπου είναι πλέον απαλλαγμένο και από τις διαφημίσεις.
Μεταφέρουμε μερικά από τα σχόλια που γράφηκαν στις αναρτήσεις.
Γεωργόπουλος Νικόλαος : Συγχαρητήρια στρατηγέ και συνάδελφε ΚΥΡΙΕ Παπαγιαννόπουλε…καταγραφή των αληθειών… δυστυχώς δεν καταλαβαίνουν οι πολιτικοί και οι ηγεσίες των 3 επιτελείων ΣΙΩΠΟΥΝ… ποιούν τη στρουθοκάμηλο, τα κεφάλια κάτω.
Δέδαλος Χρήστος : Θερμά συγχαρητήρια. Οι απαντήσεις του Στρατηγού κ. Παπαγιαννοπούλου είναι απολύτως εύστοχες και αιτιολογημένες, βασιζομενες σε αποδείξεις και στοιχεία ατρανταχτα, σαφέστατα, απολύτως τεκμηριωμένα και βάσιμα, με επιχειρήματα απολύτως πειστικά που αποδεικνύουν περίτρανα και ολοφανερα, ότι το νομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ για το Υγειονομικόν του Στρατεύματος είναι λανθασμένο, αποτυχημένο και άδικο. Τά θερμά μου Συγχαρητήρια στον Αξιότιμο Στρατηγό για το επιτυχημένο του Άρθρο και για τον κόπο που υπεβλήθη εθελούσιως και αυτοπροαιρέτως, προκειμένου να αποδείξει τα τραγικά και ολέθρια λάθη του Νομοσχεδίου του ΔΈΝΔΙΑ. Ο Στρατηγός κ. Παπαγιαννοπούλος είναι αξιέπαινος, διότι τόλμησε προσβλέποντας υπέρ του καλού και του Συμφέροντος του Στρατεύματος! Εύγε! Ευχαριστούμεν θερμώς!
Καπαγκερίδης Κυριάκος : Φωνή βοώντος εν τη ερήμω.
Καραπιπέρης Δημήτριος : Να ξέρετε ότι και και οι εγκαταστάσεις του 424 και πιθανώς και των λοιπών στρατιωτικών νοσοκομείων θα «πατηθούν» τόσο από τους πανεπιστημιακούς όσο και από το ΕΣΥ. Το έχουν δηλώσει επανειλημμένα σε διάφορες εκδηλώσεις μεταξύ σοβαρού και αστείου ( ο όρος «πατηθούν» έχει βγει από χείλη πανεπιστημιακού μπροστά μου). Κι απ´ ότι φαίνεται για εκεί πάει η δουλειά. Σας φορτώνουμε και 70 ΕΚΑΒ , διαμαρτύρεστε ότι δεν μπορείτε να τα βγάλετε πέρα , άρα σας «ενισχύουμε» με 1 ή περισσότερες κλινικές και σας «ανεβάζουμε» και επίπεδο…..
Καρόζης Κων/νος : Η συζήτηση και οι δράσεις να εστιάσουν στο τι πρέπει να γίνει άμεσα και πως θα αντιμετωπιστούν μελλοντικές προκλήσεις. Άμεσα μα άμεσα υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν για να επιβιώσουν τα νοσοκομεία στην παρούσα συγκυρία.
Λυμπερίδης Ιωάννης : Τα πράγματα είναι απλά…ο Στρατιωτικός γιατρός δεκαετίες τώρα ξεχωρίζει σε όλους τους τομείς…ιατρικές ικανότητες, διοικητικές ικανότητες, επαφή με τον ασθενή και την κοινωνία…αυτά τα λένε οι ίδιοι οι ασθενείς. Αυτό ενοχλεί την ιατρική κοινότητα και βρέθηκε η ευκαιρία αφορμής δοθείσης λανθασμένου χειρισμού ελαχίστων περιστατικών να γίνει αυτό που έγινε…
Μαργέτης Κων/νος : Εδώ φαίνονται οι Ηγέτες.
Ξένου Άννα : Απόλυτα τεκμηριωμένα ερωτήματα προς τον κ. Υπουργό που φυσικά δεν θα απαντήσει. Θα ήθελα πολύ να απαντήσει να μάθω και εγώ γιατί λέγει χωρίς ντροπή, χωρίς συγνώμη “μισές αλήθειες” και μερικές φορές ολόκληρα ψέματα. Ας γνωρίζει πως υπάρχουν κάτω από αυτόν “νοήμονες” που διαβάζουν και όσα “μισά” δεν είπε. Συγχαρητήρια για την ανάρτηση θα περίμενα και άλλες πολλές ”φωνές” μήπως και ακούσει κάποιες.
Τερψίδης Κων/νος : Επιβεβαιώνω τα λεγόμενα περί τους διακαούς πόθου να μπουν οι πανεπιστημιακές κλινικές μέσα στο 424 ΓΣΝΕ από τότε που μεταστάθμευσε στο νέο κτίριο, καθόσον ήμουν αυτήκοος μάρτυς τέτοιας συζήτησης και μάλιστα το θεωρούν λογικό και δεδομένο ότι θα γίνει. Εμείς όμως τι κάναμε και τι κάνουμε; Γνωρίζετε ότι κάποτε υπήρξαν προτάσεις ώστε να στελεχωθεί και με άλλες υπηρεσίες του Υγειονομικού Σώματος του ΣΞ το νέο κτίριο, έτσι ώστε να μην δείχνει τα κενά χώρου. Μια τέτοια πρόταση ήταν να μετακινηθούν σε αυτό τα εργαστήρια ελέγχου τροφίμων, ποτών και υδάτων του Γ΄ΚΝΟ. Δυστυχώς η πρόταση απορρίφθηκε άμεσα χωρίς δισταγμό από τους αρμόδιους, απλά γιατί δεν ήθελαν τους κτηνιάτρους στα πόδια τους θεωρώντας ότι αυτό υποτιμά το Νοσοκομείο. Πικρές αλήθειες που πρέπει να λέγονται. Τώρα παρακαλάμε τους ευέλπιδες να αναλάβουν ως υποδιοικητές!!!
Τσιάντας Γιώργος : Στρατηγέ μου καλησπέρα, διάβασα το άρθρο σας στο “ΚΡΑΝΟΣ” και ομολογώ ότι μου άρεσε πολύ. Συγχαρητήρια !!
Φράγκος Φραγκούλης : Σήμερα 25 Μαΐου στο μνημόσυνο στη Ρεντίνα υπέρ των Ηρωικώς πεσόντων 89 Αξιωματικών και 611 Καταδρομέων στους Αγώνες Του Έθνους δυστυχώς τα σχόλια, που δέχθηκα για σας κύριε Δένδια ήταν όχι απλά αρνητικά, αλλά ότι έχετε καταρρακώσει το φρόνημα και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων Αξιωματικών και Υπαξιωματικών..Απλά προβληματιστείτε..
Χρόνης Ευστάθιος : Ολοκληρωμένη απάντηση σε μία άνευ προηγουμένου κυβερνητική (;;) προσπάθεια απαξίωσης και αποδόμησης του Υγειονομικού Σώματος των ΕΔ. Μιας προσπάθειας στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από την περαιτέρω ανάπτυξη των δυνατοτήτων του Υγειονομικού για υποστήριξη επιχειρήσεων στο σύγχρονο αμυντικό περιβάλλον. “Βραχεία” η μνήμη της Πολιτείας για την συνδρομή του Υγειονομικού των ΕΔ σε κάθε κρίσιμη περίσταση (οργάνωση και λειτουργία των ΜΕΓΑ-εμβολιαστικών κέντρων, μεταναστευτική κρίση, πλημμύρες στην Θεσσαλία) κλπ. . Είθε η Πολιτεία να λάβει τέτοια μηνύματα και να δηλώσει πάλι την εμπιστοσύνη της στο Υγειονομικό των ΕΔ όπως, ευτυχώς, συνεχίζουν να το εμπιστεύονται οι Έλληνες πολίτες.
Παρακαλούμε όλα τα Μέλη τής ΕΕΥΕΔ να καταθέσετε κρίσεις και προτάσεις για τις απόψεις σας, στο email της ΕΕΥΕΔ (eeyed.contact@gmail.com) ή τα σχόλιά σας απευθείας στη φόρμα επικοινωνίας της Ιστοσελίδας. (Αν κάποιος Συνάδελφος δεν επιθυμεί να αναγράψουμε το όνομά του στο σχόλιό του, να μας το δηλώσει).
Οι απόψεις σας είναι καθοριστικές για εμάς, για να καθορίσουμε την περαιτέρω στάση μας.
Σχετικά με τις δηλώσεις του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Δένδια για την Στρατιωτική Κτηνιατρική Υπηρεσία, η Ελληνική Κτηνιατρική Ακαδημία εκδίδει το παρών δελτίο τύπου με το ακόλουθο κείμενο του Ταμία της κ. Κων/νου Τερψίδη, DVM, PhD, MSc (Ειδικός Κλινικός Κτηνίατρος Ταξίαρχος ε.α.)
«Και εδώ τώρα ακούστε το ενδιαφέρον, ξέρετε πού έχουμε 183% στον δημόσιο τομέα; Στους κτηνιάτρους! Ζήτησα στοιχεία, γιατί όταν το είδα εξεπλάγην, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν 549 σκυλιά, 6 άλογα και 10 γεράκια. Προς εξυπηρέτησή τους έχουμε 158 κτηνιάτρους, 183% πάνω από την προβλεπόμενη οργανική σύνθεση» «Στους κτηνιάτρους, αν λάβετε υπόψη σας ότι έχουμε 6 άλογα, κύριε συνάδελφε, πρέπει να είναι 20-30 κτηνίατροι ανά άλογο»
«Η ποιότητα τροφίμων στους σύγχρονους καιρούς υπάρχει μια ειδικότητα τεχνολόγοι τροφίμων αυτοί τα ελέγχουν. Η ποιότητα του ρυζιού, η ποιότητα των αλεύρων η ποιότητα των μακαρονιών δεν την ελέγχουν κτηνίατροι, νομίζω λέω το αυτονόητο»
Τα παραπάνω, ειπώθηκαν στις 7 Μαΐου 2025 από τον κ. Υπουργό Εθνικής Άμυνας σε συνεδρίαση της Βουλής κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το Υγειονομικό Σώμα των ΕΔ. Ας δούμε όμως ποια είναι η πραγματικότητα:
Ιστορικά, η παρουσία της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας στον Ελληνικό Στρατό ξεκινά το έτος 1832, με το διορισμό του πρώτου Στρατιωτικού κτηνιάτρου Βαυαρού Ιππιατρού Γεωργίου Χορς. Από τότε, σταδιακά εξελίχθηκε σε Σώμα Κτηνιατρικού και Ιππωνιών και το έτος 1969 υπάχθηκε στο Υγειονομικό Σώμα του Στρατού Ξηράς, λειτουργώντας ως Γραφείο Κτηνιατρικού. Σήμερα, η αποστολή και το έργο της στρατιωτικής κτηνιατρικής υπηρεσίας του Στρατού περιλαμβάνει:
α) Την αναπαραγωγή, εκτροφή, εκπαίδευση και νοσηλεία των στρατιωτικά εργαζόμενων σκύλων.
β) Τον υγειονομικό και ποιοτικό έλεγχο των πάσης φύσης τροφίμων, ποτών και ύδατος που προορίζονται για τις ανάγκες των Μονάδων και των στρατιωτικών καταστημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων.
γ) Την προστασία της δημόσιας υγείας, μέσα από τη μελέτη για την πρόληψη και καταστολή εμφάνισης ζωοανθρωπονόσων.
δ) Την προστασία του περιβάλλοντος.
ε) Τη μελέτη προστασίας και αντιμετώπισης απειλών από ΠΡΒΧ ουσίες και
στ) Την έρευνα σε θέματα κτηνιατρικής υποστήριξης και το σχεδιασμό πειραματικών πρωτοκόλλων με χρήση πειραματοζώων.
Η υλοποίηση της Κτηνιατρικής Υποστήριξης συνολικά των ΕΔ πραγματοποιείται με Αξκούς κτηνιάτρους του ΣΞ διαφόρων κλινικών και εργαστηριακών ειδικοτήτων και με Υπξκούς τεχνικών ειδικοτήτων ως εξής:
α) Στο επίπεδο του Γενικού Επιτελείου και των Σχηματισμών από ανάλογο αριθμό επιτελών Αξκών κτηνιάτρων.
β) Με τις τακτικές κτηνιατρικές επιθεωρήσεις στις Μονάδες και κυρίως σε αυτές όπου απαιτείται η εφαρμογή και παρακολούθηση συστημάτων ποιότητας πιστοποιημένων κατά ISO 22000, όπως τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία, οι Βρεφονηπιακοί Σταθμοί, οι Λέσχες, τα ΚΑΑΥ, τα Στρατιωτικά Πρατήρια, οι Παραγωγικές Σχολές και Κέντρα Εκπαίδευσης.
γ) Με τα τρία (3) Κτηνιατρικά Νοσοκομεία (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα) στα οποία υλοποιείται από το 1996 το πρόγραμμα αναπαραγωγής- εκτροφής και εκπαίδευσης σκύλων και στα βιολογικά εργαστήρια ελέγχονται δείγματα τροφίμων, ποτών και νερών. Ο έλεγχος της υγείας των σκύλων του προγράμματος αναπαραγωγής- εκτροφής, που συντηρούνται στα Κτηνιατρικά Νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης και Λάρισας συνολικά περίπου 130 πατρογονικά, νεαρά και γηροκομούμενα σκυλιά) και η παροχή πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας περίθαλψης στους 549 σκύλους των Μονάδων, εξασφαλίζεται όχι παραπάνω από 15 ειδικούς κλινικούς κτηνιάτρους (παθολόγους, χειρουργούς κλπ).
δ) Με τα Αποσπάσματα Κτηνιατρικής Υποστήριξης σε πόλεις της περιφέρειας.
ε) Στις ειρηνευτικές αποστολές που συμμετέχει η Ελλάδα σε όλες τις γωνιές της γης.
Η διαχρονική προσφορά των Στρατιωτικών κτηνιάτρων, αποδεικνύεται πολύ ευρύτερη αφού αναγνωρίζεται από όλους τους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας. Δεν είναι τυχαίο ότι, σε όλες ανεξαιρέτως τις μεγάλες υγειονομικές και περιβαλλοντολογικές κρίσεις, ζητήθηκε η συνδρομή τους, όπως στην υπόθεση της χρήσης απεμπλουτισμένου ουρανίου στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, στις μεγάλες φωτιές της Πελοποννήσου, στις επιζωοτίες Γρίπης των Χοίρων, Πτηνών και της ευλογιάς των Αιγοπροβάτων, στην κατάρτιση των προδιαγραφών και στους ελέγχους των γευμάτων που προσφέρθηκαν στους χιλιάδες των παράνομων μεταναστών, στις πλημμύρες στη Θεσσαλία κ.ά.
Τα έξι (6) άλογα τα οποία έγιναν και αφορμή για ευφυολογήματα περί της αριθμητικής σχέσης του υπάρχοντος αριθμού των υπηρετούντων κτηνιάτρων έναντι των αλόγων, αποτελούν μέχρι σήμερα ένα ερωτηματικό για τους λόγους δημιουργίας αυτής της ίλης, χωρίς να έχει προβλεφθεί η επιχειρησιακή εκμετάλλευση και η ευρύτερη αξιοποίησή της. Υπήρξε μάλιστα και η έγγραφη εισήγηση από ανώτερο Αξιωματικό κτηνίατρο να μην φιλοξενηθούν τα ζώα αυτά στις εγκαταστάσεις που υπήρχαν, λόγω της ακαταλληλότητάς τους και αδυναμίας να εξασφαλίσουν την ευζωία τους. Εύλογα δημιουργήθηκαν και πολλά ερωτήματα, για ποιους λόγους ανατέθηκε η κτηνιατρική υποστήριξη των αλόγων σε ιδιώτη κτηνίατρο της περιοχής Αττικής, έναντι αδρότατης αμοιβής αρκετών χιλιάδων ευρώ.
Ο ισχυρισμός ότι, ο έλεγχος της ποιότητας τροφίμων (ρύζια, άλευρα και μακαρόνια) που προορίζονται για τις ανάγκες των ΕΔ, είναι αρμοδιότητα των τεχνολόγων τροφίμων, δεν ισχύει καθόσον με το ΝΔ 4596/11 Νοε 1966 και το ΣΚ 422-10/19 Ιουλ 1979 (Έλεγχος Τροφίμων) Τμήμα 2 Αρμοδιότητες, ορίζεται ότι: «Ο υγειονομικός και ο τεχνολογικός-ποιοτικός έλεγχος των πάσης φύσεως τροφίμων, των προοριζομένων δια το Στράτευμα, διενεργείται υπό των Στρατιωτικών Κτηνιάτρων» και ότι «Ο εργαστηριακός έλεγχος των τροφίμων, ποτών και ύδατος διενεργείται υπό των Στρατιωτικών Κτηνιατρικών Εργαστηρίων, ες ενίας δε περιπτώσεις και υπό ετέρων Κρατικών τοιούτων».
Είναι βέβαιο ότι, τα στοιχεία τα οποία εκτέθηκαν από το βήμα της Βουλής, ήταν προϊόν προηγούμενης έρευνας και επεξεργασίας από αρμόδιους επιτελείς, οι οποίοι φαίνεται ότι επιχείρησαν ατυχώς να κατασκευάσουν εντυπωσιακά επιχειρήματα, που όμως τελικά εκτός από έκπληξη προκάλεσαν θυμό και απογοήτευση στα στελέχη.
Είναι ξεκάθαρο ότι εάν αυτοί δεν διακατέχονται από προκαταλήψεις, έχουν πλήρη άγνοια ή είναι αποδέκτες ελλιπούς ενημέρωσης, γνωρίσματα που τους καθιστούν ανεπαρκείς στην εκτέλεση των καθηκόντων τους. Απορίας άξιο εάν οι κκ Αρχηγοί ήταν ενήμεροι σχετικά, καθόσον έχουν προσωπική αντίληψη για την αποστολή και το έργο των Στρατιωτικών Κτηνιάτρων με τους οποίους άλλωστε συνυπηρέτησαν σε Σχηματισμούς. Πως νιώθουν σήμερα οι αγαπητοί οι ε.ε. συνάδελφοι Αξκοί του Υγειονομικού Σώματος και ειδικότερα οι Διευθυντές του;
Το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΓΕΩΤ.Ε.Ε.) είναι μια δημόσια υπηρεσία που έχει σαν σκοπό τη διεύρυνση και προώθηση της επιστημονικής γνώσης στους τομείς της γεωργίας, κτηνοτροφίας, δασολογίας, αλιείας και της διαχείρισης των ορυκτών και υδατικών πόρων, σε μια προσπάθεια επέμβασης και καθοδήγησης της εξέλιξης στους παραπάνω τομείς. Το ΓΕΩΤ.Ε.Ε. είναι ο νομοθετημένος σύμβουλος της πολιτείας σε θέματα οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της υπαίθρου.
Με έκπληξη και έκδηλη απογοήτευση ακούσαμε τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Νικόλαο Δένδια, σε πρόσφατη ομιλία του από το βήμα της Βουλής, να στηλιτεύει τον υπερμεγέθη (κατά τον ίδιο) αριθμό των Κτηνιάτρων που υπηρετούν στις Ένοπλές Δυνάμεις (ΕΔ).
Σύμφωνα με τον κ. Υπουργό, χρειάζεται ένας αριθμός 158 Κτηνιάτρων (με πληρότητα θέσεων που ανέρχεται στο 183%) για 549 σκυλιά, 6 άλογα και 10 γεράκια που διαθέτουν οι ΕΔ, κάτι που κατά την άποψή του αποτελεί μεγάλη σπατάλη οικονομικών και ανθρώπινων πόρων.
Είναι μια από εκείνες τις περιπτώσεις όπου η μισή αλήθεια όχι απλώς παραπληροφορεί αλλά οδηγεί εντέλει στο σχηματισμό μιας παντελώς ψευδούς εικόνας. Κατ’ αρχάς, με τα 549 σκυλιά των ΕΔ ασχολούνται μόνο οι 20 από τους υπάρχοντες Κτηνιάτρους, όσον αφορά δε τα άλογα υπάρχει σε εφαρμογή σύμβαση με εξωτερικό ιδιώτη κτηνίατρο που έχει αναλάβει την περίθαλψή τους, χωρίς να απασχολείται με αυτά ούτε ένας στρατιωτικός κτηνίατρος.
Υπογραμμίζεται ότι ο συντριπτικός αριθμός των κτηνιάτρων του στρατεύματος ασχολούνται με τον έλεγχο της υγιεινής των τροφίμων και των υδάτων, καθώς οι ΕΔ διαθέτουν 4 διαπιστευμένα εργαστήρια ελέγχου τροφίμων και πραγματοποιούν χιλιάδες εξετάσεις κάθε χρόνο. Παράλληλα, οι στρατιωτικοί κτηνίατροι υποστηρίζουν τους ελέγχους τροφίμων σε νοσοκομεία, παιδικούς σταθμούς, Σχολές, Κέντρα Εκπαίδευσης, Πρατήρια, Λέσχες, ΚΑΑΥ, ΚΨΜ κ.λπ.
Πέραν τούτου, οι στρατιωτικοί κτηνίατροι έχουν επανειλημμένα χρησιμοποιηθεί από την πολιτεία για την αντιμετώπιση εξάρσεων ζωονόσων, υγειονομικών κρίσεων και έκτακτων καταστάσεων. Ενδεικτικά αναφέρουμε την υποστήριξη των μέτρων για προστασία από τη γρίπη των πτηνών, τη συνδρομή στην αντιμετώπιση της ευλογιάς των προβάτων και της γρίπης των χοίρων, τη συνδρομή στην αντιμετώπιση της λύσσας στα βόρεια σύνορα της χώρας, την υποστήριξη στην αντιμετώπιση των καταστροφών που επέφερε η κακοκαιρία Daniel στο ζωικό κεφάλαιο κ.λπ.
Η εικόνα που δόθηκε από τον κ. Υπουργό για τους στρατιωτικούς κτηνιάτρους ήταν παντελώς λανθασμένη και αδικεί κατάφωρα τις προσπάθειες που καταβάλουν για τη προστασία και την διαφύλαξη της υγείας και της μαχητικότητας των ΕΔ, αλλά και την προστασία της ασφάλειας των τροφίμων και της δημόσιας υγείας γενικότερα.
Από το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας
Στο ίδιο πλαίσιο υπήρξε αντίδραση στις δηλώσεις του Υπουργού από τον Πανελλήνιο Κτηνιατρικό Σύλλογο. Δείτε στο Δελτίο Τύπου 2025.05.10 εδώ
Με θλίψη σάς ανακοινώνουμε ότι, σήμερα, 13 Μαϊου. 2025, έφυγε από την ζωή o Συνάδελφος και Μέλος της ΕΕΥΕΔ, Ταξίαρχος ε.α Καλαμπαλίκας Ευάγγελος.
Ο Καλαμπαλίκας Ευάγγελος γεννήθηκε στη Λάρισα το 1931. Εισήχθη στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολή στις 1 Οκτωβρίου 1951 (ΑΜ Σχολής: 262). Ονομάσθηκε Ανθυπολοχαγός στις 12 Σεπ. 1957. Έλαβε την ειδικότητα του ΩΡΛ και ήταν Διδάκτωρ του Α.Π.Θ. Υπηρέτησε κυρίως στην περιοχή του Β’ΣΣ (Βέροια, Προλεμαϊδα, Έδεσα).
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια σε όλους τους συγγενείς , φίλους και Συναδέλφους του, που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.
Ένα μαύρο στυλό Montblanc, με το μικρό λευκό αστέρι στο καπάκι.
Όχι γιατί γράφει καλά — αλλά γιατί μου θυμίζει κάτι που δεν νομίζω πως θα ξεχάσω ποτέ.
Ήταν πριν 30 χρόνια. Μόλις είχα επιστρέψει από την Αμερική, όπου μετεκπαιδεύτηκα στη Λοιμωξιολογία.
Νέος γιατρός, γεμάτος γνώσεις και πίστη στην ιατρική.
Ήταν από τις πρώτες μου μέρες πίσω στην Ελλάδα.
Ο ασθενής ήταν ένας νεαρός, συνοδός σε ταξιδιωτικά γκρουπ που επισκέπτονταν συχνά χώρες με ενδημική την ελονοσία.
Είχε ταξιδέψει αρκετές φορές χωρίς πρόβλημα και πίστευε ότι δεν χρειαζόταν χημειοπροφύλαξη.
Αυτή τη φορά, όμως, δεν ήταν το ίδιο.
Με την επιστροφή του από το ταξίδι είχε ψηλό πυρετό με ρίγος. Ήρθε στο νοσοκομείο και αμέσως έγινε εισαγωγή. Πυρετός με σύγχυση και διέγερση και αργότερα ήρθε το κώμα. Την επόμενη μέρα είχε μπει η διάγνωση της εγκεφαλικής μορφής ελονοσίας — μια από τις πιο βαριές και συχνά θανατηφόρες μορφές της νόσου.
Η ελονοσία, χάρη στις συστηματικές προσπάθειες του κράτους και των στρατιωτικών γιατρών μεταπολεμικά, είχε σχεδόν εξαφανιστεί από την Ελλάδα.
Για τους περισσότερους νέους γιατρούς ήταν πια κάτι σπάνιο — άγνωστο, ίσως και ξεχασμένο.
Ο διευθυντής της κλινικής σήκωσε τα χέρια. “Κάνε ό,τι μπορείς μου είπε. Δεν θα πάει καλά το παιδί.”
Ήμουν ο μόνος που ήξερα πώς να δράσω.
Όσα είχα μάθει στις ΗΠΑ, εκείνες τις κρίσιμες ώρες, έκαναν τη διαφορά.
Ο ασθενής διασωληνώθηκε και έμεινε για μέρες στην Εντατική Μονάδα.
Ήταν ένας δύσκολος, καθημερινός αγώνας. Κι εγώ, στο ξεκίνημά μου, βρέθηκα μπροστά στη δύναμη — αλλά και την ευθραυστότητα — της ανθρώπινης ζωής.
Αλλά τα καταφέραμε.
Λίγο πριν το εξιτήριο, με πλησίασε ο πατέρας του.
Σιωπηλός, με βλέμμα δακρυσμένο και γεμάτο ευγνωμοσύνη.
Μου έδωσε αυτό το στυλό.
«Το είχα αγοράσει πριν κάποια χρόνια σε ένα ταξίδι», μου είπε. «Τώρα θέλω να το έχετε εσείς. Για να γράφετε τις ιστορίες των ανθρώπων που θα σώσετε.»
Τριάντα χρόνια μετά, είμαι ακόμα εδώ. Έχω δει πολλά. Έχω κρατήσει χέρια που πάγωναν ανήμπορος να βοηθήσω, έχω χαρεί γιατρειές που φάνταζαν αδύνατες. Κάθε ασθενής μια ξεχωριστή σελίδα.
Αυτό το στυλό υπέγραψε τις πρώτες μου συνταγές, τα πρώτα εξιτήρια, τις πρώτες ιατρικές σημειώσεις.
Και κάθε φορά που το κοιτάζω, θυμάμαι γιατί έγινα γιατρός.
Δεν είναι απλά ένα αντικείμενο. Είναι σύμβολο.
Της ευθύνης. Της γνώσης. Της εμπιστοσύνης. Της μνήμης.
Της σχέσης που γεννιέται όταν κάποιος σου εμπιστεύεται τη ζωή του ή τη ζωή του παιδιού του.
Η «Προκήρυξη Ζωγράφου» αναφέρεται στα Απομνημονεύματα του στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη, και σχετίζεται με ένα πολύ σημαντικό επεισόδιο της πολιτικής ζωής της Ελλάδας γύρω στο 1843–1844, μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, η οποία επέβαλε στον Όθωνα να παραχωρήσει Σύνταγμα.
Συγκεκριμένα: Ο Μακρυγιάννης και άλλοι παλαιοί αγωνιστές, δυσαρεστημένοι με την πολιτική κατάσταση και την επιρροή των ξένων Δυνάμεων (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) στην εσωτερική πολιτική, συγκεντρώθηκαν στο χωριό Ζωγράφος (κοντά στην Αθήνα, σημερινή περιοχή Ζωγράφου) και έγραψαν μία προκήρυξη. Σε αυτήν, καλούσαν τον λαό να αγωνιστεί για την καθαρότητα των θεσμών και την προστασία της πατρίδας από την ξένη χειραγώγηση. Επρόκειτο για μια έντονα πατριωτική και αντικυβερνητική διακήρυξη.
Ο Μακρυγιάννης, που ήταν από τους συντάκτες της, αναφέρει στο κείμενό του τα κίνητρα, την πίστη του στο Σύνταγμα και την απογοήτευσή του για την πορεία που έπαιρναν τα πράγματα μετά την “επαναστατική” νίκη.
Αυθεντικό Απόσπασμα από τα Απομνημονεύματα Μακρυγιάννη για την Προκήρυξη
«Σαν είδαμεν ότι οι άρχοντες αδικούνε τον λαόν και τον προδίνουν εις τα ξένα συμφέροντα, συναχτήκαμεν εις το χωριό Ζωγράφο… και κάμαμεν ένα γραμμένον και το εβγάλαμεν, ότι είμαστε πιστοί εις τον βασιλέα και το Σύνταγμα και την πατρίδα μας· και ότι ότ’ είδαμεν τους παραβάτες, όφειλε κάθε τίμιος πολίτης να τους αντισταθεί δια να μην χαθή η πατρίδα.»
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ
Μεταγραφή από το πρωτότυπο του Γιάννη Βλαχογιάννη(1867-1945), επεξεργασμένη από τον καθηγητή Γιάννη Καζάζη και η μεταφορά του στην σύγχρονη Ελληνική γλώσσα από την ΤΝ : εδώ.
Η προκήρυξη του Ζωγράφου ήταν ότι ο Βασιλέας κι᾿ όλοι οι άλλοι να ιδούνε ότι όλος ο αγώνας και οι θυσίες έγιναν από σας τους πολιτικούς, και το στρατιωτικόν όλοι θερία. Κι᾿ από τον ζήλο σας τον μεγάλο προς την πατρίδα υποφέρνεταν αυτά τα θερία ώσο-οπού ᾿ρθε ο Βασιλέας για-να τιμωρηθούν αυτοί ως λησταί και οι Εκλαμπρότητές σας ως σωτήρες ν᾿ ανταμειφτήτε. Και δια-να δυναμώσετε την προκήρυξη του Ζωγράφου τι κάμετε εις τους αγωνιστάς; Πόσον ᾿ρεθισμόν αναντίον του Βασιλέως και της Αντιβασιλείας ᾿Ρεθίσετε τα στρατέματα, οπού ήταν χωρίς αξιωματικούς εις τ᾿ Άργος και εις τα χωριά, για-να τους αποδείξετε κι᾿ όντως θερία κατά την προκήρυξή σας. Και ήρθαν τα στρατέματα ως απόξω-εις τ᾿ Ανάπλι. Και τότε οι Μπαβαρέζοι με το ταχτικόν τους έστειλαν εις τους Τούρκους ξυπόλυτους και γυμνούς και βάλαν Τούρκον αρχηγόν και χάθηκαν οι περισσότεροι δια-να στερεωθούν τα γραφόμενα της προκήρυξής σας. Οι Εκλαμπρότητές σας ήσασταν άγιοι εις τον Αγώνα και λευτερώσετε την πατρίδα, και το στρατιωτικόν όλοι λησταί και θερία ανήμερα! Και πως υποφέρετε μ᾿ αυτούς; Ήταν τα πατριωτικά σας αιστήματα και οι γενναίες σας θυσίες προς όφελον αυτής της πατρίδας! Αυτό εφάνη κι᾿ από τον διορισμόν εις τα τάματα των συντρόφωνέ σας. Και πήγα κ᾿ έβαλα με δάκρυα εις τον Αϊντέκ αυτά υπόψει του και σε τι θα καταντήσωμεν όταν αδικήται το δίκιον. Και τα χάλασε όλα αυτά. Μίλησα και του Βασιλέως, όταν παρουσιάστηκα. Και μπήκε σε συμπάθειον ο Βασιλέας και η Αντιβασιλεία. Τότε με βάλετε ᾿σ την οργή της Αντιβασιλείας. Τότε έφυγα και ήρθα εδώ και ήρθε κι᾿ ο Ψύλλας και μου είπε τα ίδια ως υπουργός του Εσωτερκού. Μου είπε ότ᾿ ήμαστε όλοι λησταί. Τότε εστείλετε άνθρωπον να με ᾿ρεθίση και τον πλάκωσα με το δαυλί. Κι᾿ ο Κωλέτης μο ᾿στειλε τον Κλεομένη του. Τότε φυλακώσετε όλους τους οπλαρχηγούς εις τ᾿ Ανάπλι. Κ᾿ έπαθαν τόσοι αγωνισταί. Και χάθηκαν από την τζελατίνα κι᾿ από το ντουφέκι. Από αυτόν σας τον πατριωτισμόν και θυσίες μπήκετε σε σημαντικές θέσες, γίνετε πρέσβες με χοντρούς μιστούς και με πλήθος σταυρούς. Όποτε σας λένε οι ξένοι σας φίλοι ντύνεστε το πουκάμισο της αρετής κλαίτε την πατρίδα και τους αγωνιστάς καθώς κλαίγει η φώκια τον πνιμένον -είναι τα δάκρυά της καυτερά, σαπίζει τον πνιμένον και κάθεται και τον τρώγει. Εις την Αθήνα με δυο-χιλιάδες ιππικό του Κιουτάγια και με πλήθος πεζικόν σκοτώθηκαν Έλληνες εφτακόσοι ή οχτακόσοι σε μια εκλογή του Εκλαμπρότατου Μαυροκορδάτου και συντροφιάς του εις την Μεσσηνίαν και Σπάρτη οι σκοτωμοί πέρασαν αυτόν τον αριθμόν. Και οι κάτοικοι καταφανίστηκαν κι᾿ από κατάστασιν κι᾿ από ζωντανά κι᾿ από δενδροφυτείες. Άσε του Κωλέτη -ούτε γράφονται, ούτε θέλουν γραφτούνε οι προκοπές του. Όμως αυτός δικαιολογέται, ότι η εδική-σου η συντροφιά, κύριε Μαυροκορδάτε, άνοιξε αυτείνη την στράτα. Και πόσοι χάθηκαν και χάνονται ως την σήμερον και πόσοι θα χαθούμεν ακόμα κ᾿ εμείς δεν ξέρομεν. Ότι τα φώτα κι᾿ ο πατριωτισμός φαίνεται ως την σήμερον ολουνών. Δείξατε τι πατριωτισμόν και τι εθνικά φρονήματα είχετε κ᾿ εσείς και οι συντρόφοι σας, οι ρήτορές σας οι φιλελεύτεροι, οι φόρτζα Σεπτεβριανοί και Συνταματικοί, οπού άφριζαν εις το βήμα κ᾿ ενθουσιάζαν γενικώς τους Έλληνες -με λόγια παχιά και μ᾿ ασκιά μ᾿ αγέρα. Τώρα αυτείνοι οι ρήτορες, οι φιλελεύτεροι, είναι όλοι σήμερον βουλευταί μ᾿ έλεος της Αυλής και των υπουργών. Τι κάνουν σήμερα αυτείνοι; Ό,τι κάμετε κ᾿ εσείς οι αρχηγοί τους. Ήσασταν πρώτα φιλελεύτεροι; Εις το υπουργείον τούτο, οπού ᾿ναι ο Χρηστίδης υπουργός, οπού ᾿ναι ο Γιωργαντάς ο γνωστός, οπού ᾿ναι τέλος-πάντων το χτεσινό παιδί ο Ντεληγιάννης, προσκυνήσετε, αρνηθήκετε όλα όσα κάμετε όσα είπετε σας βάλαν και τα γλύψετε σα-να μην τα είπετε, και τότε κάμαν έλεος και σας βγάλαν βουλευτάς και λάβετε την διαταγή κι᾿ οδηγίες του Ντεληγιάννη και πάτε πρέσβες οι Εκλαμπρότητές σας. Και οι ρήτορές σας ρητορεύουν εις το βήμα κι᾿ ό,τι νομοσκέδια δίνουν οι υπουργοί, «σοι, Κύριε». Τέτοιοι είστε εσείς, τέτοιοι είναι κ᾿ οι οπαδοί σας. Φανήκετε όλοι τι αξίζετε και τι κάμετε εις την πατρίδα αρχή και τέλος. Σας θεωρούσαν οι μέσα και οι έξω πως κάτι ήσασταν κ᾿ είστε ό,τι είστε. Ήσασταν ό,τι θεωρούσαν οι Ευρωπαίοι τον Σουλτάνο και δεν τολμούσαν να του αφαιρέσουν τον τίτλο του Γκρανσινιόρη. Όσο έλεπαν το τζαμί εις την Βγιέννα σκιάζονταν κ᾿ έτρεμαν να-μην πάγη και παραμέσα και φκειάση κι᾿ άλλα τζαμιά. Κι᾿ από αυτόν τον φόβον κάποτε του πλέρωναν και φόρον. Κι᾿ όταν βήκαν μια χούφτα άνθρωποι και τους απόδειξαν ότι δεν έχει πλέον ο Γκρανσινιόρης μαστόρους να χτίση τζαμιά, ότι θα πέσουν κι᾿ αυτά οπού έχει, από τότε τον λένε «ο Τούρκος». Και δι᾿ αυτό οι ευεργέτες μας βάνουν τα φώτα τους να μας προκόψουν. Όμως και χωρίς κανένας από αυτούς να μας πειράξη μ᾿ έργα, ας είστε καλά εσείς οπού δεν αφήσετε κανένα κουσούρι και μας καταντήσετε τέτοιους οπού είμαστε. Εγώ είμαι στενός τους φίλος, αυτό τους είναι γνωστόν. Τον Μεταξά τον έχω και κουμπάρο και σύντροφο σε μίαν μεταβολή, τον Κωλέτη κουμπάρο, το Μαυροκορδάτο το-ίδιον -στενός φίλος από-εξαρχής μ᾿ όλους. Δεν τους τα γράφω αυτά ως οχτρός. Εκείνα οπού έπραξαν γράφω. Και λέγω εις αυτούς και εις τους φίλους τους αν φανταστούν ότι γράφω παραμικρόν ψέμα, έχουν το δικαίωμα να το αναιρέσουνε και να ειπούνε κ᾿ εγώ ό,τι έκαμα. Μπορώ ως άνθρωπος, κι᾿ αγράμματος κι᾿ απλός, να ᾿καμα περισσότερα, και δεν το αιστάνομαι ή δεν μπορώ να δικάσω του-λόγου-μου μόνος-μου. Κάθε άνθρωπος εις τον εαυτό-του κάνει τον συνήγορον, αλλά άλλες παρατήρησες θα κάμη η κατηγορία. Οι αναγνώστες τηράτε και τους τύπους αρχή και τέλος, μ᾿-όλον-οπού ᾿ναι και φίλοι τους κι᾿ άλλα λένε κι᾿ άλλα κρύβουν ότι έχουν την φιλίαν τους και την ανάγκη τους, ότι είναι πάντοτες σημαντικοί άνθρωποι και μπαίνουν σε σημαντικές θέσες. Εγώ είμαι απλός ιδιώτης και κηπουργός κ᾿ έγραψα αυτά χωρίς πάθος δια-να φαίνωνται, να μην κατηγοριέται η πατρίδα. Εσείς λοιπόν, αναγνώστες, κι᾿ όλοι οι πατριώτες, οπού θα ζήσετε εδώ, να γένετε προσεχτικοί κριταί και να κρίνετε την αλήθεια και το ψέμα. Όσοι έχουν την τύχη μας σήμερον εις τα χέρια τους, όσοι μας κυβερνούν, μεγάλοι και μικροί, και υπουργοί και βουλευταί, το ᾿χουν σε δόξα, το ᾿χουν σε τιμή, το ᾿χουν σε ικανότη το να τους ειπής ότι έκλεψαν, ότι πρόδωσαν, ότι ήφεραν τόσα κακά εις την πατρίδα.
Μεταφορά στην σύγχρονη Ελληνική Γλώσσα με την βοήθεια της Τεχνικής Νοημοσύνης.
Η προκήρυξη “Ζωγράφου” είχε σαν σκοπό ο Βασιλέας κι᾿ όλοι οι άλλοι να ιδούνε ότι όλος ο αγώνας και οι θυσίες (δεν) έγιναν χάρη σε εσάς τους πολιτικούς, ενώ οι στρατιωτικοί παρουσιαζόμασταν ως άγρια θηρία. Κατά τα λεγόμενά σας, χάρη στον πατριωτισμό και την αφοσίωσή σας αντέξατε να μας υπομένετε, ώσπου ήρθε ο Βασιλέας για να μας τιμωρήσει ως ληστές και να ανταμείψει εσάς ως σωτήρες της πατρίδας.
Και για να στηρίξετε αυτή την ψευδή εικόνα, φροντίσατε να ερεθίσετε τα στρατεύματα, που εγκαταλελειμμένα στο Άργος και στα γύρω χωριά, εξωθήθηκαν σε ταραχές ώστε να επιβεβαιώσουν στην πράξη όσα γράφατε. Τα στρατεύματα συγκεντρώθηκαν έξω από το Ναύπλιο, και τότε οι Βαυαροί, με τις τακτικές τους δυνάμεις, τα έστειλαν ανυπόδητα και νηστικά στους Τούρκους, υπό την αρχηγία μάλιστα ενός Τούρκου. Έτσι χάθηκαν οι περισσότεροι, προς επιβεβαίωση της προκήρυξής σας.
Εσείς μείνατε να παρουσιάζεστε ως άγιοι του Αγώνα και ελευθερωτές της πατρίδας, ενώ εμείς, οι Στρατιωτικοί Αγωνιστές, στιγματιστήκαμε ως ληστές και θηρία.
Με πόνο και δάκρυα ανέφερα όλα αυτά στον Άιντεκ, (ΣΣ Αντιβασιλεας), επισημαίνοντάς του τις αδικίες. Και εκείνος, αναγνωρίζοντας το δίκαιο, ματαίωσε τα σχέδιά σας. Τα είπα και στον ίδιο τον Βασιλέα, όταν παρουσιάστηκα ενώπιόν του, και εκείνος και η Αντιβασιλεία φάνηκαν να κατανοούν. Όμως εσείς φροντίσατε και πάλι να με φέρετε στη δυσμένεια.
Αναγκάστηκα να φύγω και να καταφύγω αλλού. Ο Υπουργός του Εσωτερικούών, Ψύλλας, ήρθε τότε και μου είπε ευθέως ότι όλοι εμείς οι αγωνιστές ήμασταν ληστές. Έστειλε μάλιστα άνθρωπο να με προκαλέσει και τον απέκρουσα με ένα δαυλί. Ο Κωλέτης έστειλε κι εκείνος τον Κλεομένη του. Κατόπιν, φυλακίσατε όλους τους οπλαρχηγούς στο Ναύπλιο, οδηγώντας τους σε βασανιστήρια και θάνατο. Πόσοι αγωνιστές χάθηκαν εξαιτίας σας…
Εσείς, ωστόσο, με τις «θυσίες» και τον «πατριωτισμό» σας, καταλάβατε υψηλές θέσεις, γίνατε πρέσβεις με υψηλούς μισθούς και τιμηθήκατε με πλήθος παρασήμων. Όταν σας καλούν οι ξένοι φίλοι σας, φορείτε το ένδυμα της αρετής και κλαίτε υποκριτικά για την πατρίδα και τους αγωνιστές, όπως η φώκια κλαίει τον πνιγμένο προτού τον καταβροχθίσει.
Στην Αθήνα, για την εκλογή του Μαυροκορδάτου, σκοτώθηκαν επτακόσιοι ή οκτακόσιοι Έλληνες από τα στρατεύματα του Κιουταχή. Στη Μεσσηνία και τη Σπάρτη οι απώλειες υπερέβησαν αυτόν τον αριθμό. Οι τόποι ερημώθηκαν από ανθρώπους, ζώα και καλλιέργειες.
Όσο για τα έργα του Κωλέτη, είναι τέτοια που ούτε γράφονται ούτε αντέχονται. Ο ίδιος όμως παραδέχεται ότι η δική σας συντροφιά, κύριε Μαυροκορδάτε, άνοιξε τον δρόμο για όλες αυτές τις συμφορές.
Πόσοι χάθηκαν, πόσοι χάνονται ακόμη και πόσοι θα χαθούν, κανείς μας δεν γνωρίζει. Ο πατριωτισμός σας και το ήθος σας έχουν φανερωθεί πια στα μάτια όλων.
Εσείς, οι ρήτορες και οι “φιλελεύθεροι”, που κάποτε πλημμυρίζατε τα βήματα με παχιούς λόγους και κούφιες υποσχέσεις, τώρα έχετε γίνει Βουλευτές με την εύνοια της Αυλής και των υπουργών. Και κάθε νομοσχέδιο που σας παρουσιάζεται, το εγκρίνετε άκριτα.
Έτσι ήσασταν πάντοτε και έτσι αποδειχθήκατε. Σας θεωρούσαν, μέσα και έξω από την Ελλάδα, ως μεγάλους και σπουδαίους. Όπως και τον Σουλτάνο στην Ευρώπη, που τον φοβούνταν μέχρι να δουν πως δεν είχε πια τη δύναμη να χτίζει ούτε τζαμιά. Τότε τον απαξίωσαν και του αφαίρεσαν την τιμή.
Έτσι και με εσάς σήμερα.
Αν οι ξένοι μας καταστρέψουν, θα είναι λιγότερο φταίξιμο δικό τους και περισσότερο δικό σας. Διότι εσείς, μόνοι σας, φέρατε την πατρίδα σε αυτήν την κατάντια.
Γράφω αυτά όχι ως εχθρός σας, αλλά ως φίλος. Τον Μεταξά τον έχω κουμπάρο, τον Κωλέτη σύντροφο, τον Μαυροκορδάτο στενό φίλο από την αρχή. Αν κάποιος θεωρεί πως γράφω ψέματα, ας το αποδείξει.
Είμαι ένας απλός άνθρωπος, αγράμματος. Μπορεί να έχω κάνει σφάλματα, όπως κάθε άνθρωπος. Μα το δίκαιο και η αλήθεια θα φανούν στο τέλος.
Και σε εσάς, αναγνώστες και μελλοντικοί πατριώτες, απευθύνομαι: να είστε άγρυπνοι, να κρίνετε με προσοχή το αληθινό από το ψεύτικο. Γιατί σήμερα, όσοι κατέχουν την τύχη της πατρίδας μας στα χέρια τους, θεωρούν τιμή και δόξα να τους λες ότι πρόδωσαν, ότι έκλεψαν, ότι έφεραν τόσα δεινά στην Ελλάδα.
ΤΝ
Στην πορεία της προσέγγισής μου στο όλο θέμα, μέσω της Τεχνικής Νοημοσύνης (ΤΝ) και όταν είχα πάρει τις απαντήσεις που ήθελα, με έκπληξη η ΤΝ συνέχισε και με ρώτησε αν θα ήθελα την παρακάτω φανταστική εικόνα, “ένα ανοιξιάτικο απόγευμα ο Μακρυγιάννης να περπατά στους δρόμους της Αθήνας, ανάμεσα σε αυτοκίνητα, καφετέριες, ψηλά κτίρια. Να σταματά στην πλατεία Συντάγματος, να κοιτά το παλιό Παλάτι. Να μιλά μέσα του, κι η φωνή του να γίνεται λόγια.” Στην καταφατική μου απάντηση μου έδωσε το παρακάτω κείμενο.
«Πού ‘ναι εκείνοι οι φίλοι μου, οι αδελφοί μου; Ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Διάκος;
Τούτη η γης ποτίστηκε με αίμα για να λευτερωθεί… και τώρα βλέπω ανθρώπους να περνούν βιαστικοί, με το κεφάλι σκυφτό, με μάτια κουρασμένα.
Ρωτώ: Σώζεται το Σύνταγμα; Σώζεται η Λευτεριά; Ή τη δώκαμε πάλι στα ξένα κι αόρατα χέρια;
Μην ξεχνάτε, παιδιά μου: Η λευτεριά δεν είναι πράμα αγορασμένο, είναι πράμα καθημερινό· σαν το ψωμί και το νερό.
Αν δεν τη φυλάξετε με τίμιο αγώνα, θα σας φύγει σαν πουλί απ’ τα χέρια σας.
Κι αν δείτε το άδικο να θεριεύει, σηκωθείτε. Όχι με μίσος, μα με αντρειοσύνη. Όχι με λόγια μεγάλα, μα με έργα μικρά κι αληθινά.
Γιατί η Πατρίδα είναι σαν τη μάνα: όσο και να τη ξεχάσεις, εκείνη πονάει για σένα.»
(Σκύβει, πιάνει λίγο χώμα. Το αφήνει να πέσει μέσα στα δάχτυλά του.)
«Αυτό το χώμα… Δεν το δανείστηκαμε. Το κερδίσαμε με αίμα. Να το φυλάτε… Να το φυλάτε…»
(Η μορφή του χάνεται ανάμεσα στον κόσμο. Μένει μόνο το αχνό άρωμα της λεβάντας και της ιστορίας.)
ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Τεχνική Νοημοσύνη, είναι ουσιαστικά μια “μηχανή” και φυσικά χωρίς συναισθήματα. Σχεδιάστηκε από ανθρώπους να έχει την ικανότητα να αυτοεκπαιδεύεται. Χωρίς να είμαι ειδική, έχω την διαίσθηση ότι η ΤΝ δεν λογοκρίνεται και δεν καθοδηγείται στις απαντήσεις της, έχει την δική της λογική. Πως αλλιώς να εξηγήσω την παραπάνω Ελληνική και ανθρώπινη προσέγγιση.
Η σύνθεση του ιπποκρατικού αξιώματος «ωφελέιεν ή μη βλάπτειν» με την αντίληψη του Αριστοτέλους για την διάκριση των εμβίων όντων σε «έναιμα» και «άναιμα» απέδωσε το πλέον συμπυκνωμένο καθοδηγητικό ρητό για το υγειονομικό σώμα:
«Ωφελέιν τα έναιμα»
Το προλάβαμε ως το ρητό που περιστοίχισε το έμβλημα του Υγειονομικού Σώματος του Στρατού Ξηράς έως το 1994. Ο επιμερισμός των ευθυνών και των έργων που αναλαμβάνουν τα στελέχη από τα διάφορα τμήματα του Υγειονομικού Σώματος διασφαλίζει την αποστολή του, ήτοι την «διατήρηση ακέραιας της παρατακτής δύναμης του Στρατεύματος». Η συμμετοχή των στρατιωτικών κτηνιάτρων στην αποστολή του Υγειονομικού σώματος με αναφορά στην κτηνιατρική δημόσια υγεία και στην προληπτική ιατρική, στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, αρχίζει στα τέλη του 19 ου αιώνα με την ανάθεση και διεκπεραίωση των καθηκόντων ελέγχου τροφίμων στους στρατιωτικούς κτηνιάτρους οι οποίοι, ελείψει κτηνιατρικών σχολών στην Ελλάδα και διαθέτοντας υψηλή εκπαίδευση από σχολές του εξωτερικού αλλά και εμπειρία, ανέλαβαν και την συγγραφή εγχειριδίων ελέγχου τροφίμων επ’ ωφελεία της Πολιτείας.
Η ίδρυση του πρώτου στρατιωτικού κτηνιατρικού εργαστηρίου κλινικής μικροβιολογίας, για τον έλεγχο ζωοανθρωπονόσων, προηγείται(έτος 1926) κατά 30 περίπου έτη της ίδρυσης της Κτηνιατρικής Σχολής Θεσσαλονίκης.
Ομοίως, και η ίδρυση στρατιωτικού κτηνιατρικού εργαστηρίου ελέγχου τροφίμων προηγήθηκε της ίδρυσης της (πρώτης) Κτηνιατρικής Σχολής.
Η ανάθεση των καθηκόντων μακροσκοπικού και εργαστηριακού ελέγχου τροφίμων με αναφορά σε μικροβιολογικές, χημικές και ιστολογικές παραμέτρους και η ευδόκιμη επί δεκαετίες ενάσκησή τους, με επιπρόσθετη εργαστηριακή δραστηριότητα και στην υγιεινή των υδάτων, είναι καρπός της εκπαίδευσης, προπτυχιακής, μεταπτυχιακής αλλά και συμπληρωματικών σπουδών (τμήματα Χημείας ΑΕΙ) αλλά και της συσσωρευμένης τεχνογνωσίας η οποία αποτελεί περιουσιακό στοιχείο (asset) και ικανό επιστημονικό τεκμήριο για την εκπλήρωση της αποστολής του Υγειονομικού στις ΕΔ.
Ιδιαίτερο σκέλος αποτελεί η ανάπτυξη και η υποστήριξη στοιχείων ανίχνευσης ΡΒΧΠ ουσιών.
Σε μια ιδανική πολιτεία, με ικανή αυτογνωσία, έτσι θα έπρεπε να αντιλαμβάνεται, να διαχειρίζεται, να εξελίσσεται και να προστατεύεται η συμβολή του Κτηνιατρικού στην αποστολή του Υγειονομικού Σώματος χωρίς να έχει παραγνωρισθεί η συμμετοχή στελεχών, εξοπλισμού και υποδομών επ’ ωφελεία και της ελληνικής κοινωνίας.
Η κλινική κτηνιατρική επί «εναίμων» στρατιωτικά εργαζόμενων σκύλων και γερακιών ασφάλειας αεροδρομίων αποτελεί εξέχον σκέλος της υλοποίησης της αποστολής του Κτηνιατρικού. Μόνο για λόγους σκοπιμότητας θα μπορούσε να απομονωθεί από την συνολική επιστημονική δραστηριοποίηση. Η κτηνιατρική υποστήριξη της ίλης Ιππικού, έχει ανατεθεί σε ιδιώτη. Αναρωτώμεθα: «Είναι άραγε η ίδια ελληνική Πολιτεία που:
ανέθεσε σε ομάδα στελεχών του Κτηνιατρικού (εξειδικευμένους πτυχιούχους και τμημάτων χημείας) την διερεύνηση περιβαλλοντικών επιμολύνσεων στις αποστολές στην πρώην Γιουγκοσλαβία, Αλβανία και Αυγανιστάν, 1999-2002.
ανέθεσε στα στρατιωτικά κτηνιατρικά εργαστήρια τον έλεγχοτροφίμων και υδάτων των ολυμπιακών αποστολών, το 2004;
όρισε ανώτατο αξιωματικό κτηνίατρο, ως Δντη της Διεύθυνσης Υγειονομικού του Κλαδου Ολυμπιακών Αγώνων του ΓΕΕΘΑ με αποστολή την δημιουργία ειδικής υγειονομικής μονάδας που θα επενέβαινε στην “καυτή ζώνη” ενός ΡΒΧΠ περιστατικού κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004;
ζήτησε την συνδρομή για τον μικροβιολογικό εργαστηριακό έλεγχο υδάτων στον Νομό Έβρου, στις πλημμύρες του 2005 – 2006;
ζήτησε την συνδρομή των στρατιωτικών κτηνιατρικών εργαστηρίων για τον έλεγχο μονάδων ψύξης ύδατος για επιβάρυνση με κάδμιο, το 2005-2006;
ανέθεσε σε κλιμάκιο στρατιωτικών κτηνιάτρων (με φορητό εξοπλισμό) την υποστήριξη του ελέγχου πόσιμου ύδατος, μετά το τσουνάμι στην Ινδονησία το 2006;
ζήτησε την συνδρομή στρατιωτικών κτηνίατρων για την προστασία από την εξάπλωση ζωοανθρωπονόσων, στις πυρκαγιές στην Πελοπόννησο το 2007;
ζήτησε την συνδρομή στρατιωτικών κτηνιάτρων για την υποστήριξη των εθνικών μέτρων προστασίας από την γρίπη των πτηνών, το 2008 & 2009;
ζήτησε την συνδρομή στρατιωτικών κτηνιάτρων για την αντιμετώπιση εξάπλωσης της ευλογιάς των προβάτων το 2016 & 2017;
έχει εντάξει τα στρατιωτικά κτηνιατρικά εργαστήρια ελέγχου τροφίμων και υδάτων στα ιδρύματα που παρέχουν πρακτική άσκηση σε φοιτητές τμημάτων κτηνιατρικής, επιστημών τροφίμων, χημείας, χημικών μηχανικών κλπ., μέσω του συστήματος ΑΤΛΑΣ;
έχει στελεχώσει πολυεθνικές αποστολές στο εξωτερικό με καθήκοντα κτηνιατρικής δημόσιας υγείας, ελέγχου ασφάλειας τροφίμων και προληπτικής ιατρικής (σσ. διαθέτω προσωπική εμπειρία σύνταξης διαταγών στην ISAF για τον έλεγχο εγκαταστάσεων διάθεσης τροφίμων, για την προστασία από κρότωνες ως φορέων κριμαϊκού πυρετού και για την κατάρτιση σχημάτων απολύμανσης φορτίων από το Αφγανιστάν προς αποφυγή μεταφοράς του ιού του αφθώδους πυρετού);
έχει εξελίξει και διαπιστεύσει το σύνολο των κτηνιατρικών εργαστηρίων σε μικροβιολογικές, χημικές και ιστολογικές παραμέτρους για την αδιαμφισβήτητη αξιοπιστία των αποτελεσμάτων των εργαστηριακών ελέγχων;
έχει αναθέσει στους στρατιωτικούς κτηνιάτρους την ενάσκηση των ελέγχων τροφίμων με ανάλογα καθήκοντα όπως αυτά που η ενωσιακή νομοθεσία για τον επίσημο έλεγχο τροφίμων όπως αυτά προβλέπονται στους Κανονισμούς (ΕΕ) 2017/625 και (ΕΕ) 2019/627 για τον ρόλο του «επίσημου κτηνιάτρου» (χωρίς καμία αναφορά σε τεχνολόγους τροφίμων);»
Δεν καλούμεθα εμείς να απαντήσουμε εάν παραμένει «η ίδια Πολιτεία». Καλείται η στρατιωτική Ιεραρχία που γνωρίζει πολύ καλά τα θεσμικά κείμενα αλλά και την αποστολή και την ποιότητα των υπηρεσιών του Κτηνιατρικού.
Καλείται η στρατιωτική Ιεραρχία να προστατεύσει τον κ. Υπουργό από εξαγωγή και διάδοση επισφαλών συμπερασμάτων (θλιβερή η αναφορά σε αριθμούς) και την δημιουργία εντυπώσεων με πρώτο απότοκο την αποστροφή και, ενδεχομένως, την χλεύη «περί υπεράριθμων» στους στρατιωτικούς κτηνιάτρους.
Το Κτηνιατρικό τμήμα δεν είναι αυτόνομη νησίδα στο Υγειονομικό Σώμα. Είναι αναπόσπαστο τμήμα διαχείρισης της προληπτικής ιατρικής, την ενιαίας εν γένει υγείας και, επιχειρησιακώς – κατά μείζονα λόγο- της διαχείρισης υγειονομικών πληροφοριών. Είθε η «Ατζέντα 2030» να λαμβάνει υπόψη την περιβόητη “Medical Intelligence”.
Αντιθέτως, ως φαίνεται, δεν πλανώνται οι σύμμαχοί μας στρατιωτικοί υγειονομικοί των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου, στην πρώτη ενότητα του εγχειριδίου διαχείρισης υγειονομικών πληροφοριών “ Field Manual No. 8-10-8 MEDICAL INTELLIGENCE IN A THEATER OF OPERATIONS ” αναφέρουν:
«CHAPTER 1 /THE MEDICAL THREAT 1-1. Teachings of Hippocrates of Cos. About 400 B.C., Hippocrates of Cos, a Greek practitioner and teacher of medicine, taught that to investigate medicine one must foresee the effects of—
The seasons.
The wind and heat and cold.
The quality of the water.
The terrain of a city.
He considered these elements critical to learning about a city where one is a stranger. He felt that if these things were studied, one would know the diseases that exist, how to treat those diseases, and, most importantly, how to prevent them. From this information one could also determine the epidemics that may occur.»
Θα αναρωτάται, ίσως, ο κ. Υπουργός: «Για Αμερικάνους να μιλούμε τώρα!;»
Το κόστος της απαξίωσης, της προσβολής, της αποδόμησης του έργου του Κτηνιατρικού μπορεί να εκτιμηθεί με ασφάλεια σε λίγα χρόνια όταν θα πρέπει να γίνει απολογισμός της απώλειας της τεχνογνωσίας και της αποστροφής νέων από την ένταξή και την επιστημονική εξέλιξή τους μέσα στο Κτηνιατρικό τμήμα του Υγειονομικού των ΕΔ.
Εάν η στρατιωτική Ιεραρχία, είναι βεβαία ότι δεν θα απαιτηθεί η συνδρομή του Υγειονομικού Σώματος σε πολεμικές επιχειρήσεις στο μέλλον, τότε, αντί να ανοικοδομεί και να εξελίσσει Υγειονομικό Πεδίου Μάχης, μπορεί να περιορισθεί στην μετάπτωση του υφιστάμενου Υγειονομικού σε «στρατιωτικό ΕΣΥ».
Με αυτές τις παραδοχές, η σιγή της έναντι και του υψηλού διακυβεύματος της προαγωγής ή της παραμονής στα υψηλά αξιώματα και της μη προστασίας του κ. Υπουργού από την έκθεσή του από αβάσιμους συσχετισμούς, γίνεται κατανοητή.
Μετά τιμής Ευστάθιος Ν. Χρόνης Κτηνίατρος-Μικροβιολόγος Ταξίαρχος ε.α.
«Και εδώ τώρα ακούστε το ενδιαφέρον, ξέρετε πού έχουμε 183%; 183% στον δημόσιο τομέα; Στους κτηνιάτρους! Ζήτησα στοιχεία, γιατί όταν το είδα εξεπλάγην, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν 549 σκυλιά, 6 άλογα και 10 γεράκια. Προς εξυπηρέτησή τους έχουμε 158 κτηνιάτρους, 183% πάνω από την προβλεπόμενη οργανική σύνθεση» «Στους κτηνιάτρους, αν λάβετε υπόψη σας ότι έχουμε 6 άλογα, κύριε συνάδελφε, πρέπει να είναι 20-30 κτηνίατροι ανά άλογο» «Η ποιότητα τροφίμων στους σύγχρονους καιρούς υπάρχει μια ειδικότητα τεχνολόγοι τροφίμων αυτοί τα ελέγχουν. Η ποιότητα του ρυζιού, η ποιότητα των αλεύρων η ποιότητα των μακαρονιών δεν την ελέγχουν κτηνίατροι, νομίζω λέω το αυτονόητο»
Τα παραπάνω, ειπώθηκαν στις 7 Μαΐου 2025 από τον κ. Υπουργό Εθνικής Άμυνας σε συνεδρίαση της Βουλής κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το Υγειονομικό Σώμα των ΕΔ. Μου προξένησε ιδιαίτερη εντύπωση ότι, οι εν λόγω υπουργικές διαπιστώσεις, προκάλεσαν πολύ μεγαλύτερο θόρυβο από αυτό καθαυτό το νομοσχέδιο, το οποίο παρεμπιπτόντως δεν ρυθμίζει τίποτα που να αφορά την κτηνιατρική υπηρεσία. Τα σχετικά αποσπάσματα των συνεδριάσεων της Βουλής ήδη έχουν ήδη γίνει viral στα ΜΜΕ και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Ας δούμε όμως ποια είναι η πραγματικότητα:
Ιστορικά, η παρουσία της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας στον Ελληνικό Στρατό ξεκινά το έτος 1832, με το διορισμό του πρώτου Στρατιωτικού κτηνιάτρου Βαυαρού Ιππιατρού Γεωργίου Χορς. Από τότε, σταδιακά εξελίχθηκε σε Σώμα Κτηνιατρικού και Ιππωνιών και το έτος 1969 υπάχθηκε στο Υγειονομικό Σώμα του Στρατού Ξηράς, λειτουργώντας ως Γραφείο Κτηνιατρικού.
Σήμερα, η αποστολή και το έργο της στρατιωτικής κτηνιατρικής υπηρεσίας του Στρατού περιλαμβάνει:
α) Την αναπαραγωγή, εκτροφή, εκπαίδευση και νοσηλεία των στρατιωτικά εργαζόμενων σκύλων,
β) Τον υγειονομικό και ποιοτικό έλεγχο των πάσης φύσης τροφίμων, ποτών και ύδατος που προορίζονται για τις ανάγκες των Μονάδων και των στρατιωτικών καταστημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων,
γ) Την προστασία της δημόσιας υγείας, μέσα από τη μελέτη για την πρόληψη και καταστολή εμφάνισης ζωοανθρωπονόσων,
δ) Την προστασία του περιβάλλοντος,
ε) Τη μελέτη προστασίας και αντιμετώπισης απειλών από ΠΡΒΧ ουσίες και
στ) Την έρευνα σε θέματα κτηνιατρικής υποστήριξης και το σχεδιασμό πειραματικών πρωτοκόλλων με χρήση πειραματοζώων. Για την υλοποίηση του έργου αυτού, εμπλέκεται σημαντικός αριθμός Αξιωματικών στρατιωτικών κτηνιάτρων αποφοίτων της ΣΣΑΣ, ειδικό τεχνικό προσωπικό από μόνιμους και εθελοντές υπαξιωματικούς όπως εκπαιδευτές σκύλων, παρασκευαστές εργαστηρίων, συνοδοί στρατιωτικά εργαζόμενων σκύλων και βέβαια ένας μεγάλος πληθυσμός εκπαιδευμένων σκύλων φρουρών, περιπόλων συνόρων, καταδεικτών, ειδικών επιχειρήσεων, ανιχνευτών ουσιών και εκρηκτικών καθώς και πατρογονικών σκύλων των Μονάδων αναπαραγωγής.
Από τα παραπάνω γίνεται καταφανές ότι, στο επίπεδο του Γενικού Επιτελείου και των Σχηματισμών η διοίκηση, ο σχεδιασμός, η επιχειρησιακή αξιοποίηση και η επίλυση των ιδιαίτερων προβλημάτων Κτηνιατρικής Υποστήριξης, απαιτούν την ύπαρξη ανάλογου αριθμού επιτελών Αξκών κτηνιάτρων. Η υλοποίηση της Κτηνιατρικής Υποστήριξης συνολικά των ΕΔ πραγματοποιείται:
α) Με τις τακτικές κτηνιατρικές υγειονομικές επιθεωρήσεις στις Μονάδες και κυρίως σε αυτές όπου η κρισιμότητα της εξασφάλισης της υγιεινής διατροφής και ύδρευσης απαιτούν την εφαρμογή και παρακολούθηση συστημάτων ποιότητας πιστοποιημένων κατά ISO 22000, όπως τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία, οι Βρεφονηπιακοί Σταθμοί, οι Λέσχες, τα ΚΑΑΥ, τα Στρατιωτικά Πρατήρια, οι Παραγωγικές Σχολές και Κέντρα Εκπαίδευσης,
β) Με τα τρία (3) Κτηνιατρικά Νοσοκομεία (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα) στα οποία υλοποιείται από το 1996 το πρόγραμμα αναπαραγωγής- εκτροφής και εκπαίδευσης σκύλων και στα βιολογικά εργαστήρια ελέγχονται δείγματα τροφίμων, ποτών και νερών και
γ) Με τα Αποσπάσματα Κτηνιατρικής Υποστήριξης σε πόλεις της περιφέρειας,
δ) Με την εμπλοκή των κτηνιάτρων σε όλες τις ειρηνευτικές αποστολές που συμμετέχει η Ελλάδα σε όλες τις γωνιές της γης. Κάθε δομή παροχής Κτηνιατρικής Υποστήριξης, είναι Στελεχωμένη με Αξκούς κτηνιάτρους του ΣΞ διαφόρων κλινικών και εργαστηριακών ειδικοτήτων και με Υπξκούς τεχνικών ειδικοτήτων. Επιπλέον, όταν το αιτηθούν υποστηρίζονται οι σκύλοι εργασίας της ΕΛ.ΑΣ, του Πυροσβεστικού Σώματος, του Λιμενικού Σώματος-ΕΛ.ΑΚΤ και άλλων υπηρεσιών.
Η διαχρονική προσφορά των Στρατιωτικών κτηνιάτρων, αποδεικνύεται πολύ ευρύτερη αφού αναγνωρίζεται από όλους τους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας. Δεν είναι τυχαίο ότι, σε όλες ανεξαιρέτως τις μεγάλες υγειονομικές και περιβαλλοντολογικές κρίσεις, ζητήθηκε η συνδρομή τους, όπως στην υπόθεση της χρήσης απεμπλουτισμένου ουρανίου στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, στις μεγάλες φωτιές της Πελοποννήσου, στις επιζωοτίες Γρίπης των Χοίρων, Πτηνών και της ευλογιάς των Αιγοπροβάτων, στην κατάρτιση των προδιαγραφών και στους ελέγχους των γευμάτων που προσφέρθηκαν στους χιλιάδες των παράνομων μεταναστών, στις πλημμύρες στη Θεσσαλία κ.ά.
Είμαι βέβαιος ότι, τα στοιχεία τα οποία εξέθεσε ο κ. Υπουργός από το βήμα της Βουλής, ήταν προϊόν προηγούμενης έρευνας και επεξεργασίας από αρμόδιους επιτελείς, οι οποίοι φαίνεται ότι επιχείρησαν να κατασκευάσουν εντυπωσιακά επιχειρήματα, που όμως τελικά εκθέτουν τον κ. Υπουργό απέναντι στα στελέχη του, που εκτός από εμβρόντητοι έμειναν και απογοητευμένοι.
Ο καθημερινός έλεγχος της υγείας του πληθυσμού των σκύλων του προγράμματος αναπαραγωγής-εκτροφής, που συντηρούνται στα Κτηνιατρικά Νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης και Λάρισας συνολικά περίπου 130 πατρογονικά, νεαρά και γηροκομούμενα σκυλιά) και η παροχή πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας περίθαλψης στους 549 σκύλους των Μονάδων, εξασφαλίζεται όχι παραπάνω από 15 ειδικούς κλινικούς κτηνιάτρους (παθολόγους, χειρουργούς κλπ). Οι υπόλοιποι συνάδελφοι (πλην αυτών που τώρα ευρίσκονται σε εκπαιδευτικές άδειες απόκτησης ειδικότητας) στελεχώνουν τις άλλες δομές και υπηρεσίες παροχής κτηνιατρικής υποστήριξης όπως και τις προβλεπόμενες για αυτούς επιτελικές θέσεις. Υπόψη ότι η κύρια δύναμη στρατιωτικών κτηνιάτρων ανήκει στο ΣΞ και ακολουθούν κατά φθίνοντα αριθμό η ΠΑ και το ΠΝ. Είναι άξιο απορίας, πως προέκυψαν τα στοιχεία της υπερστελέχωσης και της ποσοστιαίας υπέρβασης σε σχέση με την προβλεπόμενη (ποιας εποχής;) οργανική δύναμη.
Τα έξι (6) άλογα τα οποία έγιναν και αφορμή για ευφυολογήματα περί της αριθμητικής σχέσης του υπάρχοντος αριθμού των υπηρετούντων κτηνιάτρων έναντι των αλόγων, αποτελούν μέχρι σήμερα ένα ερωτηματικό για τους λόγους δημιουργίας αυτής της ίλης, χωρίς να έχει προβλεφθεί η επιχειρησιακή εκμετάλλευση και η ευρύτερη αξιοποίησή της. Υπήρξε μάλιστα και η έγγραφη εισήγηση από ανώτερο Αξιωματικό κτηνίατρο να μην φιλοξενηθούν τα ζώα αυτά στις εγκαταστάσεις που υπήρχαν, λόγω της ακαταλληλότητάς τους και αδυναμίας να εξασφαλίσουν την ευζωία τους. Εύλογα δημιουργήθηκαν και πολλά ερωτήματα, για ποιους λόγους ανατέθηκε η κτηνιατρική υποστήριξη των αλόγων σε ιδιώτη κτηνίατρο της περιοχής Αττικής, έναντι αδρότατης αμοιβής αρκετών χιλιάδων ευρώ.
Ο ισχυρισμός ότι, ο έλεγχος της ποιότητας τροφίμων (ρύζια, άλευρα και μακαρόνια) που προορίζονται για τις ανάγκες των ΕΔ, είναι αρμοδιότητα των τεχνολόγων τροφίμων, δεν ισχύει καθόσον με το ΝΔ 4596/11 Νοε 1966 και το ΣΚ 422-10/19 Ιουλ 1979 (Έλεγχος Τροφίμων) Τμήμα 2 Αρμοδιότητες, ορίζεται ότι
«Ο υγειονομικός και ο τεχνολογικός-ποιοτικός έλεγχος των πάσης φύσεως τροφίμων, των προοριζομένων δια το Στράτευμα, διενεργείται υπό των Στρατιωτικών Κτηνιάτρων» και ότι «Ο εργαστηριακός έλεγχος των τροφίμων, ποτών και ύδατος διενεργείται υπό των Στρατιωτικών Κτηνιατρικών Εργαστηρίων, ες ενίας δε περιπτώσεις και υπό ετέρων Κρατικών τοιούτων».
Με απλά λόγια, ο έλεγχος της υγιεινής των τροφίμων αποτελεί μία ιατρική πράξη και συνοδεύεται από κτηνιατρική γνωμάτευση σχετικής με την ασφάλεια ή μη της υγείας του καταναλωτή. Οι τεχνολόγοι τροφίμων, δύνανται να πραγματοποιούν σειρά εργαστηριακών αναλύσεων (πέραν αυτών που ανήκουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα των χημικών), εκδίδοντας μόνο το αποτέλεσμα χωρίς τη δυνατότητα γνωμάτευσης επί της ασφάλειας και των τυχόν επιπτώσεων σε βάρος της υγείας των καταναλωτών.
Ομολογώ την αδυναμία μου να κατανοήσω τους λόγους και τα κίνητρα μιας τέτοιας τοποθέτησης η οποία, με τον άκομψο τρόπο που έγινε, προσβάλει και απαξιώνει το έργο επιστημόνων Αξιωματικών του Υγειονομικού Σώματος και συγκεκριμένα των Στρατιωτικών Κτηνιάτρων, φορέων της μακρόχρονης ιστορίας και παράδοσης του ενδόξου Κτηνιατρικού Σώματος, με προσφορά και θυσίες αίματος στελεχών του σε όλους τους αγώνες του έθνους. Αναρωτιέμαι, εάν οι αρμόδιοι επιτελείς που ενημέρωσαν τον αξιότιμο κ. Υπουργό έχουν άγνοια, ελλιπή ενημέρωση ή λειτουργούν κατόπιν κακής πρόθεσης.
Άραγε, οι σεβαστοί κκ Αρχηγοί οι οποίοι έχουν προσωπική αντίληψη για την αποστολή και το έργο των Στρατιωτικών Κτηνιάτρων με τους οποίους συνυπηρέτησαν σε Σχηματισμούς, υιοθετούν τις θέσεις αυτές; Πως νιώθουν σήμερα αγαπητοί οι ε.ε. συνάδελφοι Αξκοί του Υγειονομικού Σώματος και ειδικότερα οι Διευθυντές του;
Το Σχέδιο Νόμου “Ρύθμιση υγειονομικών θεμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων και λοιπές διατάξεις” του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας παραπέμφθηκε στην Διαρκή Επιτροπή Εθνικής ‘Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων. Επιλέχθηκαν και ειδοποιήθηκαν 15 φορείς να παρουσιάσουν τις απόψεις τους την 30/04/25 10:00, στην Αίθουσα Γερουσίας της Βουλής. Μεταξύ των κληθέντων φορέων ήταν και η ΕΕΥΕΔ μετά από αίτημα που υποβάλαμε σε όλα τα Μέλη της Διαρκούς Επιτροπής.
Την ΕΕΥΕΔ εκπροσωπήσε το Επίτιμο Μέλος της, ο Αντιπτέραρχος (ΥΙ) ε.α κ. Χρήστος Γρηγορέας, ο οποίος ως γνωστόν έχει διατελέσει και Διευθυντής 251 ΓΝΑ και Διευθυντής ΔΥΓ/ΓΕΕΘΑ. Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί την παρέμβαση του κ. Χρήστου Γρηγορέα.
Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο του Συναδέλφου Χρ. Μπίσσια που πρόβαλε πρώτος το παραπάνω βίντεο, στον Σύνδεσμο Αποφοίτων ΣΣΑΣ, την (6/5/2025). Το παραθέτουμε :
Σχολίασα σε άλλες αναρτήσεις ότι ο κύριος Γρηγορέας ήταν εξαιρετικός στις παρεμβάσεις του στην Επιτροπή τής Βουλής για το Νομοσχέδιο… το παίρνω πίσω: ήταν πραγματικός ο-δο-στρω-τή-ρας!!! (δείτε πώς τον παρακολουθεί η βουλευτής τής Νέας Αριστεράς, πρώην ΣΥΡΙΖΑ, Σία Αναγνωστοπούλου που κάθεται μπροστά του και είναι για αρκετά λεπτά στραμμένη προς τα πίσω να τον βλέπει!!)
Κάθε λέξη (ΜΑ ΚΑΘΕ ΛΕΞΗ… ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΛΕΞΗ μετά τις προσφωνήσεις!!) τού κ. Γρηγορέα με σημασία και με στόχευση… Δυστυχώς, φαίνεται ότι η πολιτική ηγεσία τού ΥΕΘΑ προσήλθε στην Επιτροπή μόνο για την εκπλήρωση τής τυπικής διαδικασίας χωρίς διάθεση να ακούσει πραγματικά και να κάνει χρήσιμες τροποποιήσεις με βάση όσα ακούστηκαν (μακάρι αυτό να φανεί ότι δεν είναι έτσι όταν θα φτάσει στην Ολομέλεια).
